வேலூரில் அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு விழாவில் ஆறு அரிய தீர்மானங்கள்

தீர்மானம் எண் 1 ஓராண்டு முழுவதும் அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு விழாவை கொண்டாடுவோம்! அன்னை மணியம்மையார் அவர்களின் நூற் றாண்டு விழாவை அவர்கள் பிறந்த இந்த வேலூரில் இன்று சிறப்பாக கொண்டாடுவதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறோம். இதனை தொடர்ந்து ஓராண்டு முழுவதும் - பெண்ணுரிமை, பாலின சமத்துவம், பாலின வன்கொடுமை எதிர்ப்பு - தடுப்பு, நாடாளுமன்றத்தில் பெண்களுக்குக்கான இடஒதுக்கீடு சட்டம், பெண்களுக்கு 50 விழுக்காடு, பக்தி, சோதிடம், திருவிழாக்கள், போன்ற மூட சடங்குகளில் புத்தியும், பொருளையும், பொழுதையும் வீணடிப்பதில் இருந்து பெண்களை விடுதலை பெறச்செய்ய - மூடநம்பிக்கை ஒழிப்புப் பிரச்சாரம், அறிவியல் சிந்தனையுடன் கூடிய விழிப்புணர்வுப் பணிகள், பெண்களுக்கிடையே சம உரிமைக்கு போராடும் எழுச்சியை ஏற்படுத்தும் உணர்வுகளை அனைத்து கிராமங்களுக்கும், கொண்டு செல்லுவதும் தான் அன்னை மணியம்மையாருக்குச் செலுத்தப்படும் உண்மையான நன்றிக் கடன் என்பதால், இத்தகு விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரப் பணியை ஆண்டு முழுவதும் மேற்கொள்வது என்று தீர்மானிக்கப்படுகிறது. தீர்மானம் எண் 2 லத்தேரி அரசு உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு அன்னை ஈ.வெ.ரா. மணியம்மையார் பெயரைச் சூட்டுக! வேலூர் லத்தேரி பகுதியில் உள்ள அரசு உயர் நிலைப் பள்ளிக்கு நூற்றாண்டு காணும் அன்னை ஈ.வெ.ரா. மணியம்மையார் பெயரினைச் சூட்டுமாறு தமிழ்நாடு அரசை இம்மாநாடு கேட்டுக் கொள்கிறது. தீர்மானம் எண் 3: அன்னை மணியம்மையார் பெயரில் -  அரசு உயரிய விருது வழங்க வேண்டுகோள்! மக்கள் மத்தியில் மூடநம்பிக்கைகளை ஒழித்து, பகுத்தறிவு சிந்தனைகளை விதைத்து, சுயமரியா தையுடன் கூடிய சமுதாய - சமத்துவத்தை - பெண்ணடிமை நீங்கிய புத்துலகை - சமூகநீதிக் கொடி பறக்கும் ஒப்பரவு சமுதாயத்தைப் படைத்த தந்தை பெரியாருக்கு எல்லா வகையிலும் உறுதுணையாக இருந்து, தொண்டறம் புரிந்தவரும், தந்தை பெரியார் மறைவுக்குப் பிறகும் அவர் தம் கொள்கைகளைத் தீவிரமாக பரப்பியவரும், பகுத்தறிவு இயக்கத் திற்கு உலகின் முதல் பெண்மணி என்ற பெருமைக் குரியவருமான அன்னை மணியம்மையார் பெயரில் - மற்ற மற்ற தலைவர்களுக்கு விருது வழங்குவது போல, தமிழ்நாடு அரசு சார்பில் அன்னை ஈ.வெ.ரா. மணியம்மையார் பெயரில் உயரிய விருது ஒன்றினை வழங்க வேண்டும் என்று தமிழ்நாடு அரசை இம் மாநாடு கேட்டுக் கொள்கிறது. தீர்மானம் எண் 4: 28 ஆண்டுகளாக சிறையில் வதியும் தோழர்களை விடுதலை செய்க! ஒரு கொலை குற்ற வழக்கில் 28 ஆண்டுகளாக பேரறிவாளன் உட்பட சிறையில் வதியும் 7 பேர் களையும் உடனடியாக விடுதலை செய்யுமாறு இம் மாநாடு கேட்டுக் கொள்கிறது. அந்த 7 பேர்களையும் விடுதலை செய்யலாம் என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கிய பிறகும், மாநில அரசும், அந்த 7 பேர்களையும் விடுதலை செய்ய முடிவு செய்து ஆளுநர் ஒப்புதலுக்கு அனுப்பி 6 மாதம் கழித்த நிலையிலும், அவர்களை விடுதலை செய்வதற்கான ஒப்புதலை வழங்காததது சட்டவிரோதமானதும் - வேதனைக்குரியதும் ஆகும் . தமிழ்நாடு அரசு மேலும் அழுத்தம் கொடுத்து, வேலூர் மத்திய சிறையில் இருக்கும் அந்த எழுவரையும் விடுதலை செய்ய தக்க முயற்சியினை எடுத்து வெற்றி பெற வேண்டும் என்று இம்மாநாடு தமிழ்நாடு அரசை வலியுறுத்துகிறது. உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பினையும், தமிழ்நாடு அரசு முடிவினையும் மதித்து எழுவரையும் விடுதலை செய்ய ஆளுநர் ஒப்புதல் வழங்கிட மத்திய அரசு உரிய நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளுமாறு இம் மாநாடு வலியுறுத்துகிறது. தீர்மானம் எண் 5: பெண்களுக்களுக்கான 33 விழுக்காடு சட்டத்தினைக் கொண்டு வருக! சட்டமன்றங்களிலும், நாடாளுமன்றத்திலும் பெண்களுக்கான 33 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு மசோதா - 1996 ஆம் ஆண்டு முதல் நிலுவையில் இருப்பது வருந்ததக்கது. இதில் காலம் கடத்தாமல் மக்கள் தொகையில் கிட்டதட்ட சரி பகுதி எண்ணிக்கையில் உள்ள பெண்களுக்கு உள்ஒதுக்கீட்டுடன் கூடிய 33 விழுக்காடு இடஒதுக்கீட்டிற்கான சட்டத்தைக் கொண்டு வருமாறு மத்திய அரசை  இம்மாநாடு வலியுறுத்துகிறது. பெண்ணுரிமைப் போராளியான அன்னை மணி யம்மையார் நூற்றாண்டில் இத்தகையதோர் சட்டம் கொண்டு வரப்படுவது மிகவும் பொருத்தமானது என்பதையும் இம்மாநாடு தெரிவித்துக் கொள்கிறது. தீர்மானம் எண் 6: தோட்டி லேன்' என்ற பெயரை நீக்கக் கோருதல் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீது காலம் முழுக்க திணிக் கப்பட்ட இழிசொற்களும், ஜாதிப் பெயர்களும் நீக்கப் பட்டு சுயமரியாதையுடன் வாழ்வதை, அழைக்கப்படு வதை உறுதி செய்யும்போராட்டம் தமிழக வரலாற்றில் நீண்ட நெடிய போராட்டமாகும். ஜாதி இழிவை நீக்கு வதற்கென சட்டங்களும், அரசாணைகளும் பலமுறை போடப்பட்டும், பல இடங்களில் அவை செயல்பாட்டுக்கு வராமல் முடக்கப்படுகின்றன. வேலூர் மாநகராட்சி கஸ்பா முனிசிபல் குடியிருப்புப் பகுதிக்கு உள்ள ஸ்கேவஞ்சர் காலனி' அல்லது தோட்டி லேன்' என்ற பெயரை "டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் நகர் கஸ்பா" என பெயர் மாற்றம் செய்வதற்கான நீண்ட சட்டப் போராட்டத்தை, மக்கள் போராட்டத்தை அப் பகுதி மக்கள் மேற்கொண்டுவரும் நிலையில், பல்வேறு காரணங்களைக் காட்டி அதனைத் தட்டிக் கழிப்பதும், மீண்டும் மீண்டும் அப் பெயரையே அப்பகுதி மக்கள் மீது திணிப்பதும் முற்றிலும் கண்டிக்கத்தக்கதாகும். இந்நிலை மாற்றப்பட்டு, "டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் நகர், கஸ்பா" என்ற பெயரையே இனி அரசு ஆவ ணங்களிலும், வழக்கத்திலும் பயன்படுத்த ஆவன செய்ய வேண்டும் என இம்மாநாடு வலியுறுத்துகிறது. இவ்வாறு தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் !: பார்ப்பனர்களின் ஆயுதம்

உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால், இப்போது நடக்கிற போராட்டம் தேவ-அசுரப் போராட்டம்தான். வேதப்படி, சாஸ்திரப்படி, புராணப்படி, அகராதிப்படி பார்த்தாலும் இது விளங்கும். அசுரர்கள் என்றால் நாம்தான். தேவர்கள் என்றால் பார்ப்பனர்கள். இந்த இரண்டு இனத்தாரிடையே நீண்ட காலப் போர் அதாவது, இராமாயண காலம் முதல் இந்த ஆச்சாரியார் காலம்வரை நடந்து கொண்டுதான் வருகிறது. இராவணன், இரணியன், சூரன், சூரபத்மன் எல்லாரும் ஒழிந்ததற்கு மூலகாரணம் தேவ - அசுரப் போராட்டம்தான். தேவர்கள் என்றால் மேலான சக்தியுள்ளவர்கள் கடவுள்கள். - தேவர்கள் என்றால், பார்ப்பான் என்று பொருள். பார்ப்பானும், கடவுளும் ஒன்று. அசுரர்களை அழிக்க அடிக்கடி அவதாரம் எடுத்து  வந்துள்ளார், மகாவிஷ்ணு என்னும் கடவுள். எதற்காக வந்தார் என்றால், அசுரர்களாகிய தமிழர்கள், தேவர்களாகிய பார்ப்பனரை நாட்டை விட்டு விரட்டியதற்குத் தமிழர்களை ஒழித்துக் கட்ட மகா விஷ்ணுவே அவதாரம் எடுத்து வந்து, தமிழனுடைய தலையைச் சீவி அழித்தார். அந்த மகாவிஷ்ணு அவதாரம்தான் இராமன், கிருஷ்ணன், எல்லாம்! அந்த இராமனும், கிருஷ்ணனும் நான்தான் என்கிறார் இராஜாஜி! மிகத் துணிவோடு, மனுதருமம் நிலைக்கவேண்டும் என்று சொல்லுகிறார். அவருக்கு ஆதரவாக மதச் சம்பந்தமான சங்கங்கள், ஜாதி சம்பந்தமான கட்சிகள் இருக்கின்றன. மேலும், நம்முடைய மக்களுக்கு உழைக்கும்படியான கட்சிகள் என்று சொல்லப்படுவது எல்லாம் பார்ப்பானுடைய நன்மைக்கே உழைக்கின்றன. இவற்றை எல்லாம் பயன்படுத்திக் கொண்டு தைரியமாகச் சொல்லுகிறார், இராஜாஜி தான் வேதகால இராமன்; மனுதர்மத்தை இந்த நாட்டில் நிலைக்கச் செய்வதே தன் கடமை என்று! அவருடைய ஜாதிக்காரர்கள் அவருடைய முயற்சிக்குக் கட்டுப்பாட்டுடன் ஒற்றுமையாக இருக்கிறார்கள். அங்குப்போனால் ஏதாவது கிடைக்காதா என்று பொறுக்கித் தின்பதே புத்தியாகக் கொண்டு நம்மவனும் ஓடுகிறான் என்றால், நம் மக்களுக்கு என்று உழைக்க யார் இருக்கிறார்கள்? இராமாயணக் காலத்தை மனதில் வைத்துப் பார்த்தால் இப்போதுள்ள நிலைமை தெள்ளென விளங்கும். அந்தப் பக்கம் ராஜாஜி; இந்தப் பக்கம் திராவிடர் கழகம் இராமசாமி. அவர் எங்கு போனாலும் போகிற பக்கமெல்லாம், என்னை நினைத்துக் கொண்டே பேசுகிறார். நானும் அதைப் பற்றித்தான் பேசுகிறேன். என்னுடைய கருத்து, நம்முடைய மக்கள் எல்லோரும் மனிதத் தன்மையாக ஆக வேண்டும் என்பது. ராஜாஜி அவர்களுடைய கருத்து, மனுதரும முறைப்படி ஆட்சியை ஆக்கவேண்டும் என்பது. இதைப் பார்த்தால் புரியாதா, ராஜாஜி அவர்கள் யாருக்காக இருக்கிறார், யாருக்காகப் பாடுபடுகிறார், யாருடைய முன்னேற்றத்தை விரும்புகிறார் என்பது? நம்முடைய மக்கள் சமுதாயத் துறையிலும், அறிவுத் துறையிலும் மட்டுமல்லாது, மதத் துறையிலும், கடவுள் துறையிலும் மனிதத் தன்மை பெறவேண்டும். இந்த சி.ஆர். (ராஜாஜி) மட்டுமல்ல, பெரிய பெரிய மனிதர்கள், அறிவாளிகள், மகான்கள், மகாத்மாக்கள், இன்னும் அவர்களைவிடப் பெரிய தெய்வீக சக்தி படைத்தவர்கள் என்று கூறப்படுபவர்கள் ஆக யாராய் இருந்தாலும், அவர்கள் எல்லோரும் இந்தப் பார்ப்பானுக்குப் பாடுபட்டவர்கள் அல்லது பாடுபடுபவர்கள் ஆகத்தான் இருப்பார்கள் - இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். என்னுடைய   காலத்திற்கு முன்னால் யாரும் முட்டாள்தனம் ஒழியவேண்டும், அடிமைத்தன்மை ஒழிய வேண்டும், கடவுள் ஒழியவேண்டும், ஜாதி ஒழியவேண்டும், பார்ப்பான் ஒழியவேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. இன்னும் அரசியல்மூலம் பார்ப்பானுக்கு அடிமையாக இருக்க ஆசைப்படுகிறானே தவிர, மான உணர்ச்சிக்குப் பாடுபடுபவன் யார்? எவ்வளவு பெரிய படிப்பாளியாக இருந்தாலும், பார்ப்பானுக்குப் பயந்து கொண்டு இருக்கிறானே தவிர, துணிந்து காரியம் செய்யவில்லையே? மேலும் நம் நாட்டில் படித்தவன், மேல் படிப்புக்காரன், புலவன் என்று இருக்கின்றனர் என்றால், அவர்களால் நமக்கு - நம் சமுதாய மக்களுக்கு என்ன நன்மை? அவனவன் பிழைப்புக்காகப் படித்திருக்கிறானே தவிர, ஊருக்கு உழைக்கவேண்டும் என்று எவன் படித்திருக்கிறான்? நான் தெரிந்தவரையில் நண்பர் இராஜாஜி அவர்கள் மனுவாகவே விளங்குகிறார்! வருணாச்சிரம முறையை இந்த நாட்டில் ஏற்படுத்தி தன்னுடைய இனம் வாழ வேண்டும் என்பதற்காகவே பாடுபட்டுக் கொண்டு வருகிறார். அதன் காரணமாகத்தான் நாங்கள் இரண்டு பேரும் எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் ஒட்ட முடியவில்லை! அவர் இனத்தைக் காப்பாற்ற அவருக்கு இருக்கும் கடமையைப்போல், நம்  இனத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்ற கடமை நமக்கும் இருக்கிறது.  ஆனால், எடுத்தக் காரியத்தை முடித்துக் கொள்ளும் தன்மைக்கு மானத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படவேண்டாம் என்ற ஓர் ஆயுதம் அவர்களிடம் இருக்கிறது. நமக்கு மானத்தைப்பற்றி கவலை இருப்பதால் நமக்கு வெற்றி தோன்றுவது கஷ்டம்தான். மானம், ஈனம் என்பதைப்பற்றி கவலைப்படாததற்குக் காரணம் அவர்களுடைய கடவுள்களும் அதன் தருமமும் ஆகும். (08.02.1961 அன்று ஈரோட்டில் தந்தை பெரியார் ஆற்றிய சொற்பொழிவு) - விடுதலை, 16.01.1961செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்பு கட்டுரை : அன்னை மணியம்மையார் நூற்றாண்டு தொடக்க விழா அர்ப்பணிப்பின் பெருவிழா!

மஞ்சை வசந்தன் திராவிட இயக்கத்தின் மாபெரும் தலைவர் தந்தை பெரியாரின் வாழ்வே அர்ப்பணிப்பு வாழ்வு! அவருக்காக தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தவர் அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள். சராசரி பெண்ணின் கனவுகள் கற்பனைகளையெல்லாம் புறந்தள்ளி, உலகின் மாபெரும் தலைவர் தந்தை பெரியாரின் உற்ற துணையாய், பெற்றதாயினும் உற்ற தாயாய், பணிப் பெண்ணாய், தந்தை பெரியாருக்குப் பின் தலையேற்ற தலைவராய், தனக்குப் பின்னும் சரியான தலைவரை இந்த இயக்கத்திற்கு அளித்த ஆற்றலாளராய். இந்தியா சந்தித்த அவசர நிலை காலத்தில் அஞ்சாது, அயராது, நெஞ்சு நிமிர்த்தி இயக்கம் நடத்தி, இயக்கம் காத்து, இந்தியாவே அதிர்ந்து பார்க்க இராவணலீலா நடத்தி சுயமரியாதைச் சுடரொளியாய், இனமானம் காத்த இணையில்லா பெண்மணியாய் சரித்திரத்தில் சாதனைப் பதிவுகளைச் செய்தவர் அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள். அவரின் அர்ப்பணிப்பு வாழ்வாலே, உடல் நலம் கெட்டு, இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்து இந்த இனத்திற்கு வழிகாட்ட வேண்டிய வாய்ப்பு இல்லாமல், 1978இல் இறப்பு எய்தினார்கள். அதுமுதல் ஒவ்வோர் ஆண்டும் அன்னையார் நினைவை நாம் போற்றி அவர் பெயரால் எத்தனையோ மக்கள் நலத் தொண்டுகளை நாம் செய்து வந்தாலும், இந்த ஆண்டு அவரின் நூற்றாண்டு என்கின்ற வகையில் வேலூரில் நடைபெற்ற தொடக்க விழா வரலாற்று சிறப்புடையாதாகும். நூற்றாண்டு தொடக்கவிழா 10.03.2019 ஓயாது அன்று அன்னையாரின் பிறந்த நாளில் அவரது நூற்றாண்டு தொடக்க விழா ஒரு மாநாடாக சிறப்புடன் நடைபெற்றது. தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் மாநாட்டிற்கு தலைமையேற்றார்கள். திருத்தணி பன்னீர்செல்வம் இசைக்குழுவின் இசை நிகழ்ச்சியும் பெரியார் கல்வி நிறுவனங்களும் அன்னை மணியம்மையார் வாழ்க்கை வரலாற்றை விளக்கும் வகையில் லிட்டில் ப்ளவர் மெட்ரிக்குலேசன் மாணவர்களும் இணைந்து கலை நிகழ்ச்சி நடத்தினர். அதன்பின் விருது வழங்கிப் பாராட்டு நிகழ்வு நடைபெற்றது. அன்னை மணியம்மையார் பெயரில் விருதுகள் அன்னையாரின் நூற்றாண்டு விழாவை யொட்டி திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் ‘அன்னை ஈ.வெ.ரா மணியம்மையார் விருது’ என்னும் பெயரால் புதிய விருது அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த விருதுகள் அன்னை மணியம்மையார் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய திராவிட இயக்க வரலாற்று ஆய்வாளர் பேராசிரியர் ந.க.மங்களமுருகேசன், அன்னை நாகம்மையார்  குழந்தைகள் இல்லத்தில் தங்கிப் படித்து, தற்போது தொண்டுள்ளத்தோடு நிர்வகித்து வரும் மானமிகு தங்காத்தாள், பெரியார் பள்ளியில் கல்வியில் மட்டுமல்லாமல் ஊக்கத்தையும், தன்னம்பிக்கையையும் பெற்றுத் திகழும் மாற்றுத் திறனாளியான அமிர்தவள்ளி ஆகியோருக்கு அறிவிக்கப்பட்டு வேலூரில் நடைபெற்ற நூற்றண்டு விழாவில் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியரால் வழங்கப்பட்டது. மேலும்,திராவிடர் கழகத்தின் ஜாதி ஒழிப்பு திட்டங்களில் ஒரு முக்கிய அம்சமாக கருதப்படும் ‘ஜாதியற்றோர்’ என்னும் பிரிவில் முதல் நபராக பதிவு செய்து போராடி சான்றிதழ் பெற்ற ம.ஆ.சினேகா, பெரியார் கல்வி நிறுவனங்களில் தொண்டாற்றி ஓய்வு பெற்று தன்னம்மையுடன் தற்போது வேளாண்மையில் ஈடுபட்டுவரும் விட்டோபாய் ஆகியோர் இவ்விழாவில் பாராட்டப்பட்டனர். திராவிடர் கழக பிரச்சார செயலாளர் தோழர் அ.அருள்மொழி அவர்கள் தீர்மானங்களை முன்மொழிந்து தொடக்க உரையாற்றினார். மேனாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தி.அ.முகம்மது சகி அவர்கள் கருத்துரை வழங்கினார். திராவிடர் கழக துணைத் தலைவர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன், பொதுச் செயலாளர்கள் அன்புராஜ், ஜெயக்குமார், மேனாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தி.அ.முகமது சகி,  மாநில அமைப்பாளர் உரத்தநாடு இரா.குணசேகரன், மாநில அமைப்புச் செயலாளர் ஊமை செயராமன், வீ.பன்னீர் செல்வம், ம.தி.மு.க. சொத்துப் பாதுகாப்புக்குழு உறுப்பினர் என்.சுப்பிரமணியன். தமிழர் தலைவர் உரை:  அருமை அம்மா அவர்களுக்கு நூற்றாண்டு விழா மேடை என்பது மட்டுமல்ல, இந்தக் கொள்கை வெற்றியை அகிலத்திற்குப் பறைசாற்றக்கூடிய ஒரு அற்புதமான நிகழ்ச்சி. பெண் என்றால், ஆமை பெண் என்றால், ஊமை. பெண் என்றால், அடிமை என்று இருக்கக்கூடிய ஒரு சனாதன மதம் உள்ள சமுதாயத்தில், பெண்- ஆணுக்குச் சமம் எந்த வகையிலும் பிறவிப் பேதம் என்பது அழிக்கப்படவேண்டும் என்ற நோக்கில் சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங்கிய அறிவாசான் தந்தை பெரியார் அவர்கள், ஜாதி ஒழிப்பை மட்டும் மய்யப்படுத்தவில்லை. பிறவி இழிவு ஒழிப்பு, பிறவிப் பேதம் அகற்றம் ஜாதி ஒழிப்பு இவற்றோடு, பிராமணன் - சூத்திரன் என்ற அந்த பேதங்கள் மட்டுமல்ல, அதைவிட பஞ்சமன் என்று சொல்லப்படுகின்ற பேதங்கள் மட்டுமல்ல, அதைவிட முக்கியமாக, ஆண் எஜமானன் - பெண் அடிமை என்ற பிறவிப் பேதம் இருக்கிறதே, அந்தப் பிறவி பேதத்தையும் நீக்கவேண்டும் என்று அளவில் பாடுபட்டார்கள். அன்னை மணியம்மையார் அவர்களுடைய தொண்டறத்தை நீங்கள் இங்கே காட்சியாகப் பார்த்தீர்கள். டாக்டர் ஜான்சன் அவர்களுடைய உரையை காணொலி மூலமாக நீங்கள் கேட்டு மகிழ்ந்தீர்கள். இங்கே வெளியிட்டுள்ள புத்தகங்கள் அவருடைய கருத்துகளை எவ்வளவு அழகாகக் கொடுத்திருக்கின்றன. எல்லாவற்றையும்விட, உலகத்தில் அதிகமான இகழ்ச்சி; அதிகமான ஏளனம்; மிகக் கேவலப்படுத்தப்பட்ட சொற்கள்; இவை அத்தனையும் மிகப்பெரிய இடத்தில் இருந்துகூட வந்ததுண்டு. ஆனால், அத்தனையையும் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எப்படி சந்தித்தார். அவருடைய வாழ்நாளில், பல ஊர்களில், காலி முட்டையில் நிரப்பப்பட்ட மலத்தைத் தூக்கி, பொதுக்கூட்டத்தில் தந்தை பெரியார் பேசிக்கொண்டிருந்தவர்மீது வீசினார்கள்; நாற்றமடித்துக் கொண்டிருக்கின்ற உடலில், அதைப்பற்றிக் கூட கவலைப்படாமல், தன்னுடைய சால்வையை எடுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு, இன்னும் வேகமாக முழங்கினாரே, தந்தை பெரியார் அவர்கள், அதைப்போல, வீசப்பட்ட அத்தனையையும் அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டு, முழுக்க முழுக்க தன்னுடைய தொண்டறத்தை அவர்கள் ஒரு வார்த்தைகூட பதில் சொல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அன்னை மணியம்மையார் பற்றிய ஒலி-ஒளிக் காட்சி புரட்சிக்கவிஞர் அவர்கள், எவ்வளவு கடுமையாக விமர்சித்தார், அம்மா அவர்களுடைய திருமணத்தின்போது என்று நினைக்கின்றபொழுது, அதே புரட்சிக்கவிஞர், ‘‘இந்தப் பொடிப் பெண்ணை,  தொண்டறம் செய்கின்ற பெண்ணை,  பெரியார் கவலைப்படாமல்,  மூலையில் புத்தகம், சுவடுகள்  விற்றுக் கொண்டிருக்கிறாரே, அந்த அம்மையார் பெரியாரைக் காப்பாற்றுவதற்காக, மாலைகள் ஏராளம் பெரியாரின் தோளின்மீது விழுகிறது. இந்தப் பாவியாவது ஒரு சிறு பூவையாவதுஎடுத்து, அந்தப் பெண்ணுக்குக் கொடுத்திருப்பாரா? இந்தத் தொண்டறம் செய்யும் பொடிப் பெண்ணை அன்னை என்று சொல்லாமல், வேறு என்ன என்று சொல்லுவது!’’ என்று எழுதியிருக்கிறார். அதைப் படிக்கும்பொழுதெல்லாம் கண்ணீர் வரும். ‘‘முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், அய்யாவிற்கு வயிற்று வலி ஏற்பட்டது; அய்யாவினால் சரியாக உணவு உண்ண முடியாமல் சங்கடப்படுவார்; அப்படிப்பட்ட அய்யாவை இவ்வளவுக் காலம் காத்தவர் மணியம்மையார்’’ என்று முதலமைச்சர் அண்ணா என்னிடம் கூறினார். அன்றைக்கு அய்யா அவர்கள் எழுதியவற்றை அன்றைக்கு விடுதலையை எடுத்துப் பார்த்தால் தெரியும்; ‘‘இனிமேல் நான் ரொம்ப நாளைக்கு இருக்கமாட்டேன்’’ என்று எழுதினார். அதற்குப் பிறகு அய்யா அவர்கள் 50 ஆண்டுகாலம் வாழ்ந்தார். காரணம், அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள், தன்னுடைய வாழ்வை அய்யாவிற்கு அர்ப்பணித்தார்கள். அதன் காரணமாகத்தான், அம்மா அவர்கள் 60 வயதைத் தாண்ட முடியவில்லை.  உடல் வலிமை இல்லை; நலிவு. நலிவோடு அவர்கள் அய்யாவைப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்று முயற்சி எடுத்தார்களே தவிர, தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று நினைக்காதவர் அவர். அது சமுதாயத்திற்காக, தனக்காக அல்ல. எந்த நோக்கத்திற்காக அவரிடம் சென்றோமோ, அது நடைபெறவேண்டும் என்பதற்காக. புறநானூற்றுத் தாய் என்று கலைஞர் அவர்கள் அருமையாகப் பாராட்டி, அவருடைய கவிதை வரிகளில் சொன்னார். இது ஒரு பக்கத்தில் இருந்தாலும், நெருக்கடி காலத்தில், நாங்கள் எல்லாம் மிசா கைதிகளாக சிறையில் அடைக்கப்பட்ட நேரத்தில், அன்னையார் அவர்கள், இயக்கத்திற்குத் தலைமை தாங்கி, ‘விடுதலை’யும், ‘முரசொலி’யும் நெருக்கடி காலத்தில் தாக்குதலுக்குள்ளாக்கப்பட்டன. அந்த நேரத்தில், அதையும் சமாளித்துக் கொண்டு, இயக்கத்தைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருந்தார். உள்துறை அமைச்சராக இருந்த பிரம்மானந்த ரெட்டியாரை நெருக்கடி நிலை காலத்தில் சந்திக்கிறார் அன்னை மணியம்மையார். ‘‘எதற்காக எங்கள் தோழர்களை சிறையில் வைத்திருக்கிறீர்கள்; அவர்கள் என்ன குற்றம் செய்தார்கள்? அதற்கான காரணத்தைச் சொல்லுங்கள்’’ என்று உரிமையோடு கேட்கிறார்கள். அவர்களுடைய சந்திப்பு கிண்டியில் உள்ள ஆளுநர் மாளிகையில் நடைபெறுகிறது. உள்துறை அமைச்சர், ஆளுநரைப் பார்க்கிறார். அன்றைய ஆளுநராக இருந்தவர்  மோகன்லால் சுக்காடியா, இராஜஸ்தானிலிருந்து வந்தவர். ஆளுநர் அவர்கள், ‘‘திராவிடர் கழகத் தோழர்களை விடுதலை செய்வதற்கு நாங்கள் உத்தரவு போடுகிறோம். ஆனால், ஒரு நிபந்தனை; அந்த நிபந்தனைக்கு நீங்கள் கட்டுப்பட்டால், அவர்களை அடுத்த நிமிடமே விடுதலை செய்கிறோம்’’ என்று சொல்கிறார். ‘‘என்ன சொல்லுங்கள்?’’ என்று அம்மா அவர்கள் கேட்கிறார். ‘‘கலைஞர் கருணாநிதி தலைமையில் இருக்கின்ற திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை ஆதரிக்கமாட்டோம், என்று ஒரு அறிக்கை விடுங்கள்; அதுபோதும்’’ என்றார். உடனே அம்மா அவர்கள் சிங்கம் போன்று எழுந்தார்; ‘‘நாங்கள் கொள்கையில் ஒருபோதும் சமரசம் செய்துகொள்ள மாட்டோம்; எங்கள் தோழர்கள் எத்தனை ஆண்டுகாலம் வேண்டுமானாலும் சிறையிலேயே இருக்கட்டும்; அங்கேயே மடிந்துபோகட்டும்; எங்களுக்கு அதைப்பற்றி கவலையில்லை. எடுத்த நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொள்வது எங்களுடைய வேலையல்ல’’ என்று சொன்னார். பெரியாரின் குரலாக அந்தக் குரல் ஒலித்தது; ஒரு வீர முழக்கம் ஒலித்தது. பல பேருக்குத் தெரியாத செய்தி இது. எனவேதான், ஆற்றல் மிகுந்த தலைவராக, மனிதநேயம் மிக்க தாயாக இப்படியெல்லாம் இருந்திருக்கக்கூடிய அன்னையார் அவர்களுடைய நூற்றாண்டு விழா, அவர் பிறந்த மண்ணிலே இவ்வளவு சிறப்பாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தக் காலகட்டத்தில் நண்பர்களே, எந்த நோக்கத்திற்காக நாம் போராடினோமோ, தந்தை பெரியார், அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள், அதேபோல, பெருந்தலைவர் காமராசர், பேரறிஞர் அண்ணா, அந்தக் கொள்கைகளுக்கு நேர் எதிரான ஒரு சூழல், கடந்த அய்ந்தாண்டுகளாக இந்த நாட்டை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதுதான், மோடியின் ரூபத்தில் இருக்கக்கூடிய பா.ஜ.க. ஆட்சி என்ற பெயராலே, ஆர்.எஸ்.எஸினுடைய ஆட்சி. சமுகநீதியை சாய்ப்பதற்காக, உயர்ஜாதியினருக்கு 10 சதவிகித இட ஒதுக்கீடு என்கிறார்கள். நாளிதழ்களில் விளம்பரம் போடுகிறார்கள்; இரயில்வேயில் ஒன்றரை லட்சம் பேருக்கு வேலை; அதில் 10 சதவிகிதத்தை பொருளாதார அடிப்படையில் உயர்ஜாதியினருக்கு உடனே கொடுக்கவேண்டும் என்று. இவர்கள் அடையாளம் காட்டும் ஏழைக்கு என்ன அடையாளம் தெரியுமா? ஒரு நாளைக்கு 2,300 ரூபாய் சம்பாதிக்கின்றவர்கள், மோடியின் கணக்கில் ஏழை. இது என்ன கொடுமை! காரணம், பார்ப்பனர்களுக்கு இடம் வேண்டும்; உயர்ஜாதிக்காரர்களுக்கு இடம் வேண்டும். பார்ப்பனர் - பார்ப்பனரல்லாதார்; பிராமணன் - சூத்திரன். இதுதான் நீதிமன்றத்திலேயே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட செய்தி. ஆண்டுக்கு 2 கோடி பேருக்கு வேலை கொடுப்பேன் என்று சொன்னாரே, அப்படியென்றால், 5 ஆண்டுகளில் 10 கோடி பேருக்கு வேலை கொடுத்திருக்கவேண்டுமே, செய்தாரா? தமிழ்நாட்டில் திருப்பூரில் பனியன் தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டு இருக்கின்றன. ஏற்றுமதிகள் முடங்கின. புதிதாக எங்கே தொழிற்சாலைகள் தொடங்கப்பட்டு இருக்கின்றன? இதைவிட இன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால், மத்திய அரசுக்கு ஜால்ரா தட்டுகின்ற ஒரு அமைச்சரவைதான் தமிழ்நாட்டில் இருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் தற்போது நடப்பது கொத்தடிமை ஆட்சி. அவர்கள் அமைத்திருப்பது பணப்பேர கூட்டணி! இப்படியொரு அரசியல் கேவலம் எங்காவது உண்டா? எனவேதான் நண்பர்களே, வாக்காளப் பெருமக்களே, இந்த நூற்றாண்டு விழாவில் நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடிய உறுதி என்னவென்றால், தமிழ்நாடு பெரியார் மண்! தமிழ்நாடு அன்னை மணியம்மையார் மண்! தமிழ்நாடு திராவிட மண் தமிழ்நாடு சமுகநீதியைப் பெற்றெடுத்து, இந்தியாவிற்கே வழிகாட்டிய மண்! வருகின்ற தேர்தல் என்பது வெறும் அரசியல் தேர்தல் அல்ல! ஆகவே, நண்பர்களே! நீங்கள் நன்றாக நினைத்துப் பாருங்கள், வருகின்ற தேர்தல் என்பது வெறும் அரசியல் தேர்தல் அல்ல; இரண்டு கூட்டணிகளுக்கிடையே நடைபெறும் போட்டி என்று நினைக்காதீர்கள். வருங்கால சமுதாயம் மானத்தோடு உரிமையோடு அனைவருக்கும் அனைத்தும் என்பதை கொள்கையாகக் கொண்டிருக்கவேண்டுமா? எல்லாருக்கும் எல்லாமும் என்ற கொள்கை இருக்கவேண்டுமா? அல்லது வடநாட்டுக்காரர்கள், ஒருபக்கம் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள்; இன்னொரு பக்கத்தில் பார்ப்பன பனியாக்களின் கூட்டணி; உயர்ஜாதிக்காரர்களின் கூட்டணி; அதற்காக காவி ரூபத்தில் இருக்கக்கூடிய நிலை இருக்கவேண்டுமா? என்பதை நிர்ணயிக்கும் தேர்தல்.  கொள்ளையடித்திருப்பவர்கள் பணம் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கொடுப்பார்கள் - பணத்திற்காக உங்களை விற்றுக்கொள்ளாதீர்கள்; நீட் தேர்வு, இந்தித் திணிப்பு, சமஸ்கிருதத் திணிப்பு என்று தொடர்ச்சியாக மாநில உரிமைகள் அடிபட்டுப் போகின்றன. புயல் பாதிப்பிற்காக 15 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் கேட்டால், 1,500 கோடி ரூபாய்கூட கொடுப்பதற்குத் தயாராக இல்லை. கஜா புயலினால் பாதிக்கப்பட்ட விவசாயிகளை சந்தித்து ஆறுதல்கூட தயாராக சொல்லாத ஒரு பிரதமர். அல்லது ஒரு ஆறுதல் அறிக்கையைகூட விடவில்லை. ராணுவத்தின் வெற்றியை, காவி வெற்றியாக சித்தரிக்கிறார்கள்; ராணுவம் அனைவருக்கும் பொதுவானது. அதை அரசியலாக்குவது தப்பு. சிந்தித்து வாக்களியுங்கள் சமத்துவமின்மை என்கிற இருள் அகல வேண்டுமானால், இந்த நாட்டிலே வாய்ப்பின்மை என்கிற இருள் அகலவேண்டுமானால், உதயசூரியனின் வெளிச்சம் ஒன்றினால்தான் முடியும்; அதன்மூலமாகத்தான் மற்ற இருள்கள் அகலும். திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தலைமையில் அமைந்திருக்கின்ற கூட்டணி இருக்கிறதே, அது கொள்கைக் கூட்டணி. எனவே, அந்தக் கூட்டணிக்கு நீங்கள் வாக்களிப்பதன்மூலமாக, வருங்கால சந்ததியினுடைய வாழ்வு பாதுகாக்கப்படவேண்டும்; வருங்கால இளைஞர்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் வழங்கவேண்டும்; வருங்காலத்தில் தமிழ்நாடு தொழிற்சாலைகளாக மிளிரவேண்டும். இவை எல்லாம் நடைபெறவேண்டுமானால், சரியான முடிவு எடுங்கள் என்று எழுச்சியுரையாற்றினார்கள்.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தலையங்கம்: மத்திய மாநில ஆட்சிகளை அகற்ற வாய்ப்பளிக்கும் அரிய அவசியத் தேர்தல்!

10.03.2019 ஞாயிறு அன்று இந்தியத் தேர்தல் கமிஷன் மாலை 5 மணிக்கு புதுடெல்லியில் 2019 மே மாதத்தில் 5 ஆண்டு முடியும் ஆட்சிக்குப் பதிலாக மேலும் 5 ஆண்டுகால ஜனநாயகக் குடியரசினை உருவாக்கும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலையும் சில மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல்களையும் 7 கட்டங்களாக நடத்திட அறிவிப்புத் தந்துள்ளது. 2019 ஏப்ரல் 11 துவங்கி அந்த 7 கட்டத் தேர்தல்கள் மே 19 முடிவடையவிருக்கிறது. காஷ்மீர் சட்டசபை கலைக்கப்பட்டு 15 மாதங்களுக்கு மேல் கவர்னர் ஆட்சி, குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி தொடரும் நிலையில், அங்கு மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல் நடைபெறவில்லை என்பது அங்குள்ள முக்கிய கட்சி முன்னாள் முதல்வர்களின் ஆதங்கம். தமிழ்நாட்டில் சட்டமன்றத்தில் 21 இடங்கள் காலியாகவே -- இடைதேர்தல் இன்றியே தொடரும் அவலம் காரணமாக, மக்கள் தங்களது சட்டமன்றப் பிரதிநிதிகள் இல்லாமலே இருப்பது சரியல்ல; நாங்கள் யாரிடம் முறையிடுவது தங்கள் குறைகளை என்று தொடர்ந்து கேட்டு வந்தார்கள். அதனால், 18 சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் நடைபெறும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில்கூட விடுபட்ட மூன்று தொகுதிகளில் வழக்கு இருப்பதால் மூன்று சட்டமன்றத் தொகுதியில் இடைத்தேர்தல் இல்லை என்று தேர்தல் ஆணையம் கூறியுள்ளது. அது சரியல்ல என்று தமிழக எதிர்க்கட்சித் தலைவர் தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார். வழக்கு நடப்பது முந்தைய நிலைக்காக; புதிதாகத் தேர்தல் நடைபெறுவது சட்டப்படி தவறாகாது என்பது சரியான நிலைப்பாடு ஏனோ இப்படி ஒரு விசித்திரம்! இந்தத் தேர்தல் தமிழ்நாட்டிற்கு ஏப்ரல் 18ஆம் தேதி நடைபெறவிருக்கிறது. அனைத்து முடிவுகளும் வாக்கு எண்ணிக்கைக்குப் பிறகு மே 23 அன்று அறிவிக்கப்படவிருக்கிறது. இத்தேர்தலில் யார் வரவேண்டும் என்பதைவிட யார் மீண்டும் வரக்கூடாது என்பதே முக்கியம். 2014இல் தேர்தல் வாக்குறுதிகளை வாரி வாரி வீசிய ஆர்.எஸ்.எஸ், பா.ஜ.க சார்பில் நிறுத்தப்பட்ட நரேந்திர மோடி கொடுத்த வாக்குறுதிகள் பலவற்றையும் காற்றில் பறக்கவிட்டார். ஆண்டுக்கு இரண்டு கோடி பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு தருவோம், கருப்புப் பணத்தை மீட்டு ஒவ்வொரு குடிமகனின் வங்கிக் கணக்கில் பதினைந்து இலட்ச ரூபாய் போடுவோம் என்பது போன்ற வாக்குறுதிகளை பற்றிக் கேட்டால் 'விளையாட்டுக்குச் சொன்னார்' என்று அவரது நிதி அமைச்சர் கூறுவது எவ்வளவு அபத்தம்? சமுகநீதிக்குக் குழிதோண்ட நாளொன்றுக்கு ரூ.2,300 கூலி பெறுபவர் ஏழையா? உயர்ஜாதிக்காரர்கள் பயன் பெறுவதற்காகவே இப்படி ஒரு "மோடி வித்தை" காரணம் மத்திய பிரதேசம், இராஜஸ்தான், சத்திஷ்கர் மாநிலத் தேர்தல்களில் ஆட்சி இழப்பு - அவர்களது பா.ஜ.க கோட்டைகள் சரிந்ததின் விளைவு! விவசாயிகள் தற்கொலைகள், ஆயிரக்கணக்கில் நாடு முழுவதும்! ஜி.எஸ்.டி என்ற மதிப்புக் கூட்டுவரி, பணமதிப்பிழப்பினால் மூடப்பட்ட சிறு குறு தொழில் நிறுவனங்கள் அவர்களது வேலையில் இருந்தவரின் வேலை இழந்து வீதியில் நிற்கும் நிலை. தமிழ்நாட்டு 'கஜா' புயலுக்கு ஓர் ஆறுதல் கூறக் கூட வராத பிரதமர். 'நீட்' தேர்வு மசோதாக்கள் காணாமல் போனதாகவே இருப்பதைக் கண்டுகொள்ளாத டில்லிக்கு அடிமையாக உள்ள அமைச்சர், அவர்களின் தலைவி லேடியைப் புறக்கணித்து புதிய தலைவர் போல மோடியை 'டாடி' என்று வெட்கமில்லாமல் கூறிக்கொள்ளும் அவலம். செம்மொழி நிறுவனம் பார்ப்பன நச்சுப் பாம்புகளின் 'புற்றாக' மாற்றப்பட்ட அவலம்! இப்படிப் பலப் பல எனவே, தமிழ்நாட்டில் கொள்கையற்ற ஆளுங்கட்சிகள் கூட்டணியை தோற்கடித்து கொள்கைக் கூட்டணி, மக்கள் உரிமைப் பாதுக்காப்புக் கூட்டணியாம் தி.மு.க தலைமையில் உள்ள கூட்டணி மற்றும் அனைத்திந்திய அளவில் எதிர்க்கட்சிகள் ஒன்று திரண்ட கூட்டணிகள் வெற்றிபெற செய்து மக்கள் நாயகம் காப்பாற்றப்படுதல் அவசரம் அவசியம்!       கி.வீரமணி ஆசிரியர்,செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை : விதி வென்றதா?

விந்தன் இன்று நேற்றல்ல; என்றுமே தன் முதுகில் ஏதாவது சுமந்து கொண்டு வந்தால்தான் சுப்பன் எஜமான் வீட்டுக்குள் நுழைய முடியும். உதயசூரியன் உச்சி வானத்துக்கு வரும்வரை அவன் உள்ளமும் உடலும் சோர வயலில் உழைத்துவிட்டுப் பசிக்குக் கூழ் குடிக்க வந்தால்கூட, அவனுக்கு ‘வரவேற்பு’ வாசலோடுதான்! இந்தச் சம்பிரதாயத்தையொட்டி, அன்றும் வாசலில் நின்றபடியே, ‘அம்மா!’ என்று இரைந்தான் அவன். “யாரடா, அது?’’ என்று ‘டா’ போட்டுக் கேட்டாள் உள்ளே இருந்த எஜமானியம்மாள். வயதில் சுப்பனைவிட அவள் எவ்வளவோ சிறியவள்தான்; ஆனால், ஜாதியில் பெரியவளல்லவா? -_ அதனால்தான் அந்த ‘டா!’ அவன், ‘நான்தான் அம்மா, சுப்பன்!’ என்று தன்னைப் பற்றித் தெரிவித்துக் கொள்வதற்குள், வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த ரவி, “சுப்பன் வந்திருக்கிறான், அம்மா!’’ என்றான். “உழைச்சு ரொம்பக் களைச்சுப் போச்சோ?’’ என்று எரிந்து விழுந்து கொண்டே, எஜமானி சுப்பனுக்கென்றே பிரத்தியேகமாகத் தயாரித்து வைத்திருந்த கூழை ஒரு ஏனத்தில் கரைத்து எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள். சுப்பன் அடக்க ஒடுக்கத்துடன் அவளுக்கு நேரே இரு கையையும் ஏந்தினான் _ அவன் பிச்சைக்காரன் அல்ல; உழைப்பாளி. ஆனாலும், ஏனோ அவனுக்கு அத்தனை அடக்க ஒடுக்கம்! கூழைக் குடித்துவிட்டு வெளியே போகும்வரை சுப்பனையே கவனித்துக் கொண்டிருந்த ரவிக்கு என்ன தோன்றிற்றோ என்னமோ, அவன் உள்ளே ஓடோடியும் சென்று தன் அம்மாவிடம் “ஏன், அம்மா! சுப்பனுக்கு வீடு, வாசல் ஒன்றுமேயில்லையா?’’ என்று கேட்டான். “-ஏண்டா, அப்படிக் கேட்கிறே?’’ “இல்லை அம்மா! அவன் எப்போது பார்த்தாலும் நம்ம வீட்டு வேலையே செஞ்சுண்டு, நம்ம வீட்டுக் கூழையே குடிச்சுண்டு, நம்ம வீட்டு வாசலில் நாய் மாதிரி காத்துண்டு கிடக்கிறானே, அதனாலே கேட்டேன்?’’ “அவனுக்கு வீடு, வாசல் இல்லாமல் என்னடா? அதோ இருக்கே ஒரு குடிசை. அதுதான் அவன் வீடு?’’ “அய்யோ! அந்தக் குடிசையில் தீப் பிடித்துக் கொண்டால்....?’’ “அவன் எழவுக்கு நாம்தான் வேறே கட்டிக் கொடுக்கணும்!’’ “அதற்கில்லை அம்மா! அவன் உள்ளேயிருந்தால்?’’ “வெளியே வந்துவிடுகிறான்?’’ “தூங்கிக் கொண்டிருந்தால்?’’ “செத்துத் தொலைக்கிறான்?’’ “அவன் செத்தால் நமக்குக் கஷ்டமில்லையோ?’’ “நமக்கென்ன கஷ்டம்?’’ “நம்ம வீட்டு வேலையை யார் செய்வா?’’ “அதற்கென்ன, எத்தனையோ கழுதைகள் இருக்கு!’’ “ஊஹூம்! கழுதைகள்கூட நம்ம வீட்டு வேலையைச் செய்யுமா, அம்மா?’’ அவள் சிரிக்கிறாள். “ஏம்மா சிரிக்கிறே?’’ “இல்லை, கண்ணே! நான் கழுதை என்று நிஜக் கழுதையைச் சொல்லவில்லை; சுப்பனைப் போன்றவர்களைச் சொன்னேன்!’’ “இதென்ன அம்மா! சுப்பனைப் போன்றவர்களெல்லாம் கழுதைகளா?’’ “இல்லையா? அவர்களெல்லாம் உருவத்தில் மட்டும்தான் மனிதர்களாயிருக்கிறார்களே தவிர, காரியம் செய்வதில் கழுதைகள்தான். இட்ட வேலையைச் செய்வது; வைத்த தீனியைத் தின்பது! இவற்றைத் தவிர அந்தக் கழுதைகளுக்கும் வேறு வேலையில்லை; இவர்களுக்கும் வேறு வேலை கிடையாது!’’ “அவர்கள் ஏன் அம்மா அப்படி இருக்கிறார்கள்?’’ “அது அவர்களுடைய விதி!’’ “விதி என்றால் என்ன அம்மா?’’ “முன் ஜன்மத்தில் அவர்கள் செய்த பாவ புண்ணியத்துக்குத் தக்கபடி பகவான் விதிக்கும் தண்டனை!’’ “அப்பாவுக்கு அந்த விதி இல்லையோ?’’ “இல்லை அவர் அதிர்ஷ்டசாலி!’’ “இந்த அதிர்ஷ்டம் சுப்பனுக்கு இல்லையோ?’’ “இல்லை.’’ “ஏன் இல்லேம்மா?’’ “அவன் பாவத்தைப் பண்ணியவண்டா!’’ “பாவம் என்றால் என்னம்மா?’’ “கெட்டதைச் செய்வது!’’ “அப்பா என்னத்தைப் பண்ணினார்?’’ “புண்ணியத்தைப் பண்ணினார்!’’ “புண்ணியம் என்றால் என்னம்மா!’’ “நல்லதைச் செய்வது!’’ “அப்பா என்ன புண்ணியம் பண்ணினார்?’’ “அதென்னமோ எனக்குத் தெரியாது. போய் அப்பாவைக் கேளு!’’ * * * “அப்பா, அப்பா!’’ “என்னடா?’’ “முன் ஜன்மத்தில் நீ என்னமோ புண்ணியம் பண்ணினாயாமே, அப்பா?’’ “உனக்கு யார் அதைச் சொன்னா?’’ “அம்மா சொன்னா!’’ “அவளுக்கு எப்படித் தெரியுமாம்?’’ “அது எப்படியோ!’’ “நீ ஏன் அதைப் பற்றிக் கேட்கிறே?’’ “சுப்பனையும், கொஞ்சம் புண்ணியம் பண்ணச் சொல்லலாம்’னுதான் அப்பா!’’ “முன் ஜன்மத்தில் நான் என்ன புண்ணியம் பண்ணினேனோ? இந்த ஜன்மத்தில் எனக்கு அது எப்படித் தெரியும்?’’ “இதென்ன அப்பா! வேடிக்கையாயிருக்கே? நீ செய்த புண்ணியம் அம்மாவுக்குத் தெரிகிறது; உனக்குத் தெரியவில்லையே?’’ “ஊஹூம்; அம்மாவுக்கும் தெரியாது; எனக்கும் தெரியாது...!’’ “பின் யாருக்குத்தான் தெரியும், அப்பா?’’ “கடவுளுக்குத்தான் தெரியும்!’’ “கடவுளுக்கு மட்டும் தெரிந்து என்ன பிரயோஜனம் அப்பா? பாவ புண்ணியம் பண்ணினவனுக்குத் தெரிந்தால்தானே, அவன் இந்த ஜன்மத்திலாவது தன்னை மாற்றிக் கொள்ள முடியும்?’’ “போடா, போக்கிரி! அந்தக் கேள்வியெல்லாம் உனக்கு எதற்கு?’’ “இன்னும் ஒரே ஒரு கேள்வி, அப்பா! புண்ணியம் எப்படிப் பண்ணனும்னாவது உங்களுக்குத் தெரியுமோ?’’ “கோயில் கட்டுவது, குளம் வெட்டுவது, அன்னதானம் செய்வது...’’ “அடேயப்பா! இதெல்லாம் சுப்பனால் செய்ய முடியுமோ? இரண்டு கை கூழுக்கு அவன் நம்மிடம் நாளெல்லாம் வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கிறதே அவன் எங்கே அன்னதானம் செய்வது? அவனுக்குக் குடிக்கத் தண்ணீரைக் காணோம், அவன் எங்கே குளம் வெட்டுவது? அவனுக்கு இருக்க வீட்டைக் காணோம், அவன் எங்கே கோயில் கட்டுவது? இந்த லட்சணத்தில் கடவுள் அவனை வைத்து விட்டு ‘நீ புண்ணியம் செய்யவில்லை; அதனால் அடுத்த ஜன்மத்தில் நீ கஷ்டப்பட வேண்டுமென்பது உன்னுடைய விதி!’ என்றால், அக்கிரமமான்னா இருக்கு!’’ “இது ஏதடா, வம்பாய்ப் போச்சு!’’ என்று அப்பா எங்கோ நடையைக் கட்ட ஆரம்பித்தார். “எங்கேப்பா, போறே? கடவுளைப் பள்ளிக் கூடத்துக்கு அனுப்பவா?’’ என்று கேட்டான் ரவி. “ஆமாம், போடா!’’ என்று அலுப்புடன் சொல்லிவிட்டு அவர் மேலே நடந்தார். “அனுப்பிவிட்டு வாப்பா, அப்பத்தான் அவருக்குப் புத்தி வரும்!’’ என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பினான் ரவி. இந்தச் சமயத்தில் அங்கே வந்த சுப்பனின் மனைவியான குப்பி, “அம்மா! ரெண்டு வைத்திலைச் சருகு இருந்தாக் கொடுங்களேன்?’’ என்றாள். இந்த ‘விண்ணப்பம்’ காதில் விழுந்ததும் “ஏண்டி’’ உனக்கு வெற்றிலைச் சருகு இல்லாமல் பல்லெல்லாம் கொட்டிண்டு போறதோ? மாட்டுக் கொட்டாயைக் கூட்டி அலம்புன்னு சொன்னேனே, அலம்பினாயோ?’’ என்று கேட்டுக் கொண்டே உள்ளேயிருந்த எஜமானியம்மாள் வெளியே வந்தாள் _ வாழ்க்கையில் எந்த சுகத்தையுமே ஏழை விரும்பக் கூடாது என்பது அவளுடைய எண்ணம்! “இப்பத்தான் அலம்பிட்டு வரேன், அம்மா!’’ என்றாள் குப்பி. “ஓஹோ!’’ என்று அவள் மீண்டும் உள்ளே சென்றாள். அதற்குள் கை நிறைய வெற்றிலையை எடுத்துக் கொண்டு அவளுக்கு எதிரே வந்தான் ரவி. “உனக்கு ஏண்டா, இந்த வேலையெல்லாம்?’’ என்று அவன் கையிலிருந்த வெற்றிலையை வெடுக்கென்று பிடுங்க ரொம்ப ரொம்ப சிரமப்பட்டு அழுகல், பழுத்தது, உலர்ந்தது _ இந்த மாதிரி வெற்றிலைகளாகப் பார்த்துப் பொறுக்கி நாலு எடுத்து அவள் குப்பியிடம் கொடுத்தாள். அதைப் பெற்றுக் கொண்ட குப்பி, “மகராஜியாயிருப்பீங்க!’’ என்று அவளை மனமார வாழ்த்தினாள். “அட, கடவுளே! குப்பையில் போடும் வெற்றிலையைத்தான் குப்பி போட வேண்டுமென்பது கூடவா உன்னுடைய விதி!’’ என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டான் ரவி. அவன் குழந்தை உள்ளம் விதியின் கொடுமைகளை எண்ணிக் குழம்பியது. * * * சுப்பனும் குப்பியும் மட்டும் ரவியின் வீட்டில் வேலை பார்க்கவில்லை; அவர்களுடைய ஏக புத்திரனான தொப்பையும் அங்கே வேலை பார்த்து வந்தான். தினசரி எஜமான் வீட்டு மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டு வருவது அவனுடைய வேலை. இவர்கள் மூவரும் ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் கவலைப்படுவதே கிடையாது. ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்? அவர்கள் விதிதான் அப்படி யிருக்கிறதே! ‘ அன்று எழுதியவன் அழித்து எழுதப் போகிறானா!’ என்று அபத்தமான நம்பிக்கையிலே, அவர்களுடைய அறிவு அவ்வளவு தூரம் மங்கிக் கிடந்தது. அன்று மாலை வழக்கம்போல் மாடுகளை ஓட்டிக் கொண்டு எஜமான் வீட்டுக்கு வந்தான் தொப்பை. அதற்கு முன் எத்தனையோ முறை ரவி அவனைப் பார்த்திருக்கிறான். அப்பொழுதெல்லாம் அவன் கண்ணுக்குத் தொப்பை வெறும் ‘மாட்டுக்காரப் பைய’னாகவே தோன்றி வந்தான். அன்று என்னமோ தெரியவில்லை. அவனும் ‘மனித’னாகத் தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டான் ரவிக்கு! தொப்பையப்பனின் சாம்பல் பூத்த கருத்த மேனியும், அழுக்குப் படிந்த பரட்டைத் தலையும், அரையில் அணிந்திருந்த கௌபீனமும் அத்தனை நாட்களாக ரவியின் அகக் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை; அன்று தெரிந்தது. அவன் உண்பதுண்டா? உடுப்பதுண்டா? படிப்பதுண்டா? _ இந்தக் கேள்விகளெல்லாம் ரவியின் உள்ளத்தில் அத்தனை நாட்களாக எழவில்லை; அன்று எழுந்தது! அவன் ஏன் அந்த நிலையில் இருக்கிறான்? அதற்கும் காரணம் விதியா? விதி! விதி! விதி! இவர்களுடைய விதியை மாற்றவே முடியாதா? சிறிது நேரம் உதட்டின் மேல விரலை வைத்த வண்ணம் வீட்டுக் கூரையை நோக்கி யோசித்தான் ரவி. அவ்வளவுதான்; ஓ, மாற்றலாம் போலிருக்கிறதே! _ இல்லாதவனுக்கு விதி; இருப்பவனுக்கு அதிர்ஷ்டம்! _ இவ்வளவுதானே? ஒரு கணம் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று விரல் விட்டு எண்ணிக்கொண்டே போனான் ரவி. எத்தனை வரை எண்ணினானோ என்னமோ கடைசியில் “ஆமாம்; அப்படித்தான் செய்ய வேண்டும்’’ என்று தனக்குத்தானே அவன் தீர்மானித்துக் கொண்டான்.’’ நாட்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. வளர்பிறைபோல ரவி வளர்ந்து வந்தான். உயரத்தில் மட்டுமல்ல; அறிவிலும்தான்! மேற்படிப்பை முன்னிட்டுச் சென்னைக்கு வந்தான் ரவி. தட்டிக் கேட்க ஆளில்லாத ‘ஹாஸ்டல்’ வாழ்க்கை அவன் மனத்தை மாற்றவில்லை; எப்பொழுதும்போல் அப்பொழுதும் அவன் உள்ளத்தில் ஏழைச் சுப்பனின் குடும்பம் இடம் பெற்றிருந்தது. அவர்களுடைய விதி அவனை வதைத்துக் கொண்டிருந்தது. கடைசியில் என்ன? அவன் போட்ட புள்ளியும் மாறவில்லை; வைத்த எண்ணமும் அவனை மாற்றவில்லை. காரியம் எப்படியோ கைகூடி விட்டது. * * * ஈஸ்டர் விடுமுறையின்போது கிராமத்துக்கு வந்திருந்தான் ரவி. அவன் வந்ததும் வராததுமாக “ரவி! சுப்பன் சமாசாரம் தெரியுமோ? அவன் விதியை வென்று விட்டான்! இப்பொழுது அவன் நிலமும், நீரும், வீடும் வாசலுமாகச் சௌக்கியமாயிருக்கான். தொப்பைகூடக் கையிலிருந்த கோலை தூக்கித் தூர எறிந்துவிட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டான், படிப்பதற்கு!’’ என்றார் தகப்பனார். “விதியையாவது, அவன் வென்று விட்டதாவது? கடவுள் கண்ணைத் திறந்தார் என்று சொல்லுங்கோ!’’ என்றாள் தாயார். ரவிக்குச் சிரிப்பு வந்தது. “கண்ணைத் திறந்தது அந்தக் கடவுள் இல்லை, அம்மா! இந்தக் கடவுள்!’’ என்று தன்னைத்தானே அவன் சுட்டிக் காட்டிக் கொண்டான். “என்ன!’’ என்று இருவரும் அவனை ஏக காலத்தில் பாதாதிகேசம் வரை பார்த்து விழித்தனர். “ஆமாம், அம்மா! நான்தான் இத்தனை வருஷகாலமாக நீங்கள் என் செலவுக்காகக் கொடுத்த பணத்திலிருந்து கொஞ்சம் பிடித்துச் சேர்த்து வைத்துச் சென்ற வருஷம்தான் அவனுக்கு ஒரு காணி நிலத்தையும் ஒரு ஜோடி மாட்டையும் வாங்கிக் கொடுத்தேன். அதைக் கொண்டுதான் அவன் விதியை வென்றுவிட்டான்! உண்மை இதுதான்; வேண்டுமானால் யாருக்கும் புரியாத அந்தரார்த்தம் தத்துவார்த்தமெல்லாம் செய்து பொறுப்பை ஆண்டவன் தலையில் போடப் பார்க்கலாம்; அவ்வளவுதான்! இப்பொழுது சொல்லுங்கள்; விதி வென்றதா?’’ இந்தச் சமயத்தில் “இல்லை, சாமி! வென்றது உங்க முயற்சிதானே?’’ என்று எங்கிருந்தோ ஒரு குரல் கேட்டது. எல்லோரும் சத்தம் வந்த திக்கை நோக்கித் திரும்பினர். பட்டணத்திலிருந்து ரவி வந்திருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டு ஓடோடியும் வந்த சுப்பன், ஆனந்தப் பரவசத்தோடு அவர்களுடைய காலடியில் வீழ்ந்து வணங்கினான்.    செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள