உங்களுக்குத் தெரியுமா?

நினைவு நாள்: 10.11.1938 கெமால் பாஷா அவர்கள் ஒரு பெரிய விஷயத்தை வழிகாட்டியாகக் காட்டிச் சென்றார். அதாவது, தேச விடுதலை, மக்களின் சமூக சுதந்திரத்தைப் பொறுத்திருக்கின்றது என்பதை நன்றாகக் காட்டிச் சென்றார். அரசியலுடன் மதக் கொள்கை கலக்கக் கூடாது என்றும், மதத்தைவிட மானம் பெரிது எனக் காட்ட வேலை செய்தார். ஆனால், ஒரு சிலர் நம்நாட்டில் அரசியலில் மதத்தைப் புகுத்தி அதை வளர்ப்பதையே தேசிய விடுதலை என்று கூறி மக்களை ஏமாற்றி வருகின்றனர். ஆனால், வீரர் கெமால் அவர்கள் நாட்டின் விடுதலை தனியெனக் கருதி அதனின்றும் மதத்தை, சடங்கை கத்தரித்தார். அரசியலில் மதம் குறுக்கிடக் கூடாது என்றார். - தந்தை பெரியார்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

கா.சு. பிள்ளை கேட்கிறார்

தமிழர்கள் தீபாவளி கொண்டாடலாமா? தீபாவளிப் பண்டிகை தமிழருக்கு உரியதாகத் தோன்றவில்லை. நரகாசுரன் என்ற ஓர் அசுரனைக் கொன்றதற்காக மகிழ்ச்சி அடைதலைக் குறிப்பதற்காக அப்பண்டிகை வழக்கத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது. அது புராண மதத்தைச் சார்ந்தது. அசுரர் என்பதை இன்னார் என்று தீர்மானித்தல் கடினமாயினும், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர் ஆரியர் பகைவரே அசுரர் எனப்பட்டார் என்பர். ஆரியர் பகைவருள் ஆதியில் திராவிடர்களும் அடங்குவர். ஆதலில் அசுரர் கொலைக்காகத் தமிழர் மகிழ்ச்சி அடைதல் ஏற்றதன்று என்ப. - தமிழ் அறிஞர் கா. சுப்பிரமணியன் பிள்ளை அவர்கள் எழுதிய ‘தமிழர் சமயம்’ எனும் நூல் பக்கம்-62 கா.சு. பிள்ளை பக்தர்தான் - சைவ மெய்யன்பர்தான். ஆனாலும், தீபாவளி கொண்டாடக் கூடாது என்கிறார் - பக்தர்களே சிந்திப்பீர்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பண்டிகைகள் என்ற ஆரியக் கண்ணி வெடிகள் - எச்சரிக்கை!

திராவிட மக்கள் ஆரியர்களால் பண்பாட்டுப் படையெடுப்புக்கு ஆளாகியதன் விளைவு _ சமஸ்கிருதம் என்ற ஆரிய வடமொழிக்கு அடிமையாகி, தங்களின் தனி அடையாளத்தையே இழந்து நிற்கின்றனர்! வடக்கே இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மதமும் கடவுள்களும், அவைகளைக் கொண்டாட பண்டிகைகளும் (திருவிழா என்ற தமிழ்ச் சொல்லைக்கூட பயன்படுத்தக் கூடாத அளவுக்கு எல்லாம் முழுக்க முழுக்க) ஆரியமயம் ஆக்கப்பட்டுவிட்டது! நம் நாட்டின் பழைய ஊர்களின் பெயர்கள் எல்லாம்கூட பெரிதும் ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்பின் தாக்கத்தால் திட்டமிட்டே மாற்றப்பட்டன! மயிலாடுதுறை _ மாயூரம் _ மாயவரம் குடமூக்கு _ கும்பகோணம் மறைக்காடு _ வேதாரண்யம் முதுகுன்றம் _ விருத்தாசலம் இப்படி எண்ணற்ற ஊர்கள். புதிய ஊர்கள் _ கிராமங்கள், ராமாபுரம், நரசிங்கபுரம், நாராயணக்குப்பம், _ வடநாட்டு இறக்குமதி கடவுளர், கடவுளச்சிகள் பெயர். நமது வீட்டுப் பிள்ளைகளுக்கு தமிழில் பெயர் கிடையாது. வடமொழி _ சமஸ்கிருத _ எளிதில் வாயில் புகாதப் பெயர்கள். ‘விழா’ என்ற தகுதி உடையது அறுவடைத்  திருவிழாவான ‘பொங்கல் விழா’ மட்டுமே! மற்றவையெல்லாம் வடக்கே இருந்த வந்த இறக்குமதிச் சரக்குகள்தான்! தீபாவளி, ஸ்ரீராம நவமி, விநாயகர் சதுர்த்தி, ஸ்கந்தர் சஷ்டி, கோகுல அஷ்டமி, மகாமஹம். இவை போதாது என்று, புதிதுபுதிதாக “புஷ்கரணி’, ‘அட்சய திருதியை’, ‘வாஸ்து சாஸ்திரம்’. மேலும் பட்டியல் நீளும். எடுத்துக்காட்டாக இவை! முற்பட்ட சங்க இலக்கியங்களில் இன்று ‘ஹிந்து’ என்ற மதமோ, சொல்லோ, ஹிந்து கடவுளர்களின் பெயர்களோ கிடையாது. கிரேக்கக் கடவுள்களைப் பார்த்து காப்பியடிக்கப்பட்டு வடக்கே இருந்த வந்த கடவுள்களின் பெயர்களைப் பார்த்தாலே புரியுமே! ஆரியப் பண்டிகைகளில் ஆபாசமும், அறிவுக்குப் பொருந்தாத கதையை அடிப்படையாக வைத்து, திராவிடர்களை ஆரியர்கள் எப்படி, பெண்களைப் பயன்படுத்தி வீழ்த்தினார்கள் என்ற தத்துவத்தை அடிநீரோட்டமாகக் கொண்டதே தீபாவளி போன்ற மதப் பண்டிகைகள்! மூடநம்பிக்கை, ஆபாசம், அறுவறுப்பு, அதேநேரத்தில் சுரர்கள் என்ற பார்ப்பனர்கள் (சுரா பானம் குடிப்பவர்கள்) அதைக் குடிக்காதவர்களாகவும், யாகங்களை எதிர்த்தவர்களையும் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்த திராவிடர்களை ‘அசுரர்கள்’ என்று அழைத்ததோடு, அசுரர்களை அழிப்பதற்கென்றே விஷ்ணு என்ற தங்கள் கடவுள் பத்து அவதாரங்கள் எடுத்தார் என்ற கட்டுக்கதை _ புரட்டின் காரணமாகவே விளைந்ததுதான் இந்த தீபாவளிப் பண்டிகைக் கதை. தேவர்களுக்கு எதிரான இரண்யாட்சதன் என்ற அசுரன் _ அரக்கன் _ பூமியைப் பாயாகச் சுரு’ட்டி, கடலுக்குள் ஒளித்து விட்டானாம்! அதனை மீட்க, விஷ்ணு பன்றி (வராக) அவதாரம் எடுத்து, மீட்டுத் தந்த பிறகு பூமாதேவியிடம் பன்றி உருவெடுத்த விஷ்ணு காமத்தில் ஈடுபட்டதனால், நரகாசுரன் என்ற பிள்ளை பிறந்து, தேவர்களுக்குத் தொல்லை கொடுத்தானாம். அவனைத் தனது மனைவி மூலம் அழித்தான் விஷ்ணு என்பது புராணக் கதை. இது அறிவுக்குப் பொருந்துமா? இந்த 21ஆம் நூற்றாண்டில். இதனை விழாவாகக் கொண்டாடிட நரகாசுரனே கேட்டுக் கொண்டதாகவும், அதனால் இவ்விழாவாம். முந்தைய தமிழ் இலக்கியங்களில் இத்தகைய விழா _ பண்டிகை உண்டா? எனவே, தீபாவளி என்ற ஆரியக் கற்பனைப் பண்டிகைளைக் கொண்டாடி அழிவைத் தேடி _ அவமானத்தைப் பரிசாகப் பெறாதீர்! - கி.வீரமணி ஆசிரியர், ‘உண்மை’செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தீபாவளிப் பண்டிகை

வருகுதப்பா தீபாவளி - வழமைபோல். நீ என்ன செய்யப் போகிறாய். தம்பீ! பழையகால சாஸ்திரம் இன்றைக்கு உதவாது இன்றைக்கு ஏற்றபடி அது மாறவும் மாறாது. அதை ஒருத்தன் எடுத்து வைத்தால்-தான் அல்லது அது அசைக்கப்பட்டால்தான் ஓர் இடத்திலிருந்து ஓர் இடத்திற்கு மாறும் அல்லது அதை ஒருவன் எடுத்து நமக்கு வேண்டாததை அடித்து வேண்டியதை எழுதினால்தான் திருந்தும். ஏன் அப்படிச் சொல்லுகிறேன்? அதற்கு உயிரில்லை; அது ஏடு; காகிதம் போன்ற அசேதன வஸ்து; சிந்திக்கும் தன்மை அற்றது. * * * ஆகையால், கடவுள் சொன்னது - சாஸ்திரம் என்பதை கட்டி வைத்துவிட்டு உன் அனுபவத்தையும் அறிவையும் பயன்படுத்தி தீபாவளியைப் பற்றி யோசித்துப்பார் அப்பா - தயவு செய்து கோபியாதே தம்பீ! கோபம் செய்தாலெமன் கொண்டோடிப் போவான் என்று சொன்னது சரியல்ல; கோபம் செய்தால் நீ ஏமாந்து போவாய் என்று நான் கூறுகிறேன். ஆகவே அறிவுக் கண்ணுடன் நாடு, இனம், மானம் ஆகியவைகளின்மீது பற்று வைத்து தீபாவளிபற்றி சிறிது சிந்தித்துப் பார்! தீபாவளி கதை தீபாவளி கதை பற்றி சுமார் 10 வருடங்களுக்கு மேலாக எழுதியும் பேசியும் வருகிறோம். ஆதலால் விரித்து எழுத வேண்டியதில்லை. என்றாலும் குறிப்பு கொடுக்கின்றோம். இது தீபாவளி கதை. மிகவும் அதிசயமானதும், ஆபாசமானதும், இழிவும், ஈனத்தன்மையும் பொருந்தியதுமாகும். மகாவிஷ்ணுக்கு வாயில் காப்பாளராக இருந்த இரு காவலர்கள் உத்தரவின்றி உள்ளேவிட மறுக்கப்பட்ட இரண்டு பிராமணர்கள் சாபத்தால் இரணியன், இரணியாட்சன் என்று இரண்டு ராட்சதர்-களாகப் பிறந்து விஷ்ணுவால் கொல்லப்பட்டு சீக்கிரம் மோட்சமடைய வேண்டுமென்று ஏற்பட்டு விட்டதற்கிணங்க மூத்தவன் தேவர்களுக்கு தொல்லை கொடுத்து வந்தான். இளையவன் பூமியை பாயாகச் சுருட்டி எடுத்துக் கொண்டு ஓடி சமுத்திரத்திற்குள் நுழைந்து கொண்டான். தேவர்கள் வேண்டுகோளால் மூத்தவனைக் கொல்ல மகாவிஷ்ணு நரசிம்ம (சிங்க) அவதாரமெடுத்து வந்து கொன்று விட்டார். இளையவனான இரண்யாட்சனைக் கொல்ல மகாவிஷ்ணு வராக (பன்றி) அவதாரமெடுத்து வந்து சமுத்திரத்திற்குள் பாய்ந்து இரண்யாட்சனைக் கொன்று பூமியைக் கொண்டுவந்து பழையபடி விரித்துவிட்டு போய்விட்டார். இதுவரை கதையில் அதிசயம் அதாவது பொய்யும் புளுகும் இருக்கலாமே தவிர, இதில்ஆபாசமில்லை. இனிமேல் நடப்பதுதான் ஆபாசம். என்னவென்றால் விஷ்ணு பலஅவதாரம், பலரூபம் எடுத்து இருக்கிறார். அவற்றுள் பெரும் பாகம் ஆபாசமாகவே முடிகின்றன. விஷ்ணு, அசுரர்களால் கடைந்து எடுக்கப்-பட்ட அமிர்தத்தை வஞ்சித்து தேவர்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக அசுரர்களை ஏமாற்ற மோகினி அவதாரமெடுத்தார். அந்தக் காரியம் தீர்ந்த உடன் சிவனுக்கு அந்த மோகினி அவதாரத்தின்மீது ஆசை வந்து அவர் பின் திரிந்து, மோகினி இணங்காமல் போய் இருவரும் பலாத்காரம் செய்து, சிவன் இந்திரியம் பூமியில் கொட்டப்பட அந்த இந்திரியம் பூமியில் வெள்ளி தங்கமாக வேர் இறங்கிவிட்டன. அதுதான் இன்று வெள்ளியும் தங்கமுமாம். மற்றொரு சமயம் சிவன் பத்மாசூரனுக்கு வரம் கொடுத்ததால் அவன் சிவன் தலையிலேயே கையை வைத்து சிவனைக் கொல்லவர சிவன் ஓடி ஒழிந்து விஷ்ணுவைக் கூப்பிட விஷ்ணு மோகினி அவதாரமெடுத்து தந்திரம் செய்து பத்மாசூரனை இறக்கும்படி செய்து விட்டுத் திரும்புகையில் சிவன் அவளைப் புணர்ந்தானாம். அப்போது அய்யனார் பிறந்தார். இப்படியுள்ள கதைகள் போலவே விஷ்ணு பன்றி அவதாரமெடுத்து இரண்யாட்சனைக் கொன்றுவிட்டுத் திரும்பும் காலையில், பன்றி தான் கொண்டு வந்த பூமியைத் தனக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய உரிமை இருக்கிறதென்று கருதி அந்தப் பூமியையே அந்த பன்றி புணர்ந்ததாம். பூமியும் அதற்கு சம்மதித்து இடம் கொடுத்ததாம். அப்போது பூமி கர்ப்பமாகி ஒரு குழந்தையையும் பெற்று விட்டதாம். அக்குழந்தைக்கு நரகாசூரன் என்று பெயர் இட்டார்களாம். ஏன் அப்பெயர் இட்டார்கள் என்றால் நரகலைச் சாப்பிடுகின்ற பன்றிக்கும், நரகலைச் சுமக்கின்ற பூமிக்கும் குழந்தை பிறந்ததால் நரகன் என்று பெயர் இடாமல் வேறு என்ன பெயர் இடுவார்கள்? இப்படிப் பிறந்த இந்தக் குழந்தை வங்காளத்துக்கும், அஸாமுக்கும் மத்தியில் உள்ள ஒரு பிரதேச அரசனாக இருந்து கொண்டு பிரம்மாவின் மனைவியின் காதணியையும் வருணனின் ஆயுதத்தையும் பிடுங்கிக் கொண்டு, இந்திரனின் சிம்மாசனத்தையும் தூக்கிவர எத்தனித்தானாம். அதோடு தேவர்களுக்கு தொல்லை கொடுத்தானாம்; உலகத்தையும் துன்புறுத்தினானாம். தேவர்களுக்காக கிருஷ்ண பகவான் வந்து இந்த அசுரனை வதம் செய்தாராம். அந்த நாளை கொண்டாடுவது தான் தீபாவளியாகும். இது என்ன கதை? இதில் அறிவு மானம் இருக்கிறதா? இரண்யாட்சன் பூமியை சுருட்டித் திருடிக் கொண்டு போகக் காரணம் என்ன? பூமி தட்டையாய் இருந்தாலல்லவா சுருட்ட முடியும்? அதுதான் உருண்டை ஆயிற்றே? பூமியை உருட்டிக் கொண்டல்லவா போயிருக்க வேண்டும்? அப்படியே சுருட்டினதாக வைத்துக் கொள்வதானாலும் சுருட்டினவன் எங்கே இருந்து கொண்டு பூமியை சுருட்டி இருப்பான்? ஒரு சமயம் ஆகாயத்தில் தொங்கிக் கொண்டு சுருட்டி இருந்தாலும் பூமியில் இருந்த மலை, சமுத்திரம், ஆறு, ஜீவப்பிராணி முதலிய சகலமும்தானே பாயாக சுருட்டப்பட்டு பாய்க்குள் சிக்கி இருக்க வேண்டும். அப்படி இருக்க அவன் பூமியை தூக்கிக் கொண்டு ஒளிய வேறு சமுத்திரமேது? வேறு சமுத்திரமிருந்-திருந்தால் அது எதன்மீது இருந்திருக்கும்? அப்படியே வைத்துக் கொண்டாலும் இந்தப் பூமியை திருப்பிக் கொண்டுவர விஷ்ணு அவதாரமெடுப்பானேன்? அதுவும் பன்றி அவதாரமெதற்கு? அப்போது அது ஆகாரமான எதைத் தின்று இருக்கும்? எதையோ தின்று தொலைந்து போகட்டும். இந்தப் பன்றி பூமியைப் புணர ஆசைப்படுவானேன்! கொண்டு வந்ததற்குக் கூலியா? அப்படியேதான் இருக்கட்டும். இதற்கு இந்தப் பன்றியுடன் போகம் செய்ய பூமிதேவி இணங்கலாமா? இது என்ன கதை? திராவிட மக்களை அசுரன், இராட்சதன், அரக்கன் என்று கூறி அவர்களை இழிவு செய்ய எழுதின-தல்லாமல்  வேறு என்ன இது? வங்காளத்தில் ஆரியர் வருமுன்பு திராவிடர்கள்தானே ஆண்டு கொண்டிருந்திருக்க வேண்டும்? ஆரியர்கள், திராவிடர்களைக் கொல்வதானால் மானம், வெட்கம் பார்க்காமல் மிருகங்களுடன் புணர்ந்தானாலும் சரி, மலத்தைத் தின்னாலும் சரி, எப்படியான இழிவான அசிங்கமான காரியத்தைச் செய்தாவது கொல்லலாம் என்கின்ற தர்மத்தை ஆரியர்களுக்கு போதிக்க வந்த மனுநூல் போன்ற ஒரு கோட் தானே ஒழிய இப்புராணங்களுக்கு வேறு என்ன கருத்து சொல்ல முடியும்? ஆகவே அப்பேர்ப்பட்ட கதையில் ஒன்றான நரகாசூரன் கதையை நம்பி நாம் பண்டிகை கொண்டாடலாமா? நாம் திராவிடரல்லாவா? நம் கடவுள்கள் மலம் தின்பதையும், நம் பெண் கடவுள்கள் பன்றியுடன் புணர்ச்சி செய்வதையும் ஒப்புக் கொள்ள நம்மால் முடியுமா? ஒப்புக் கொள்ளலாமா? நமக்கு மானம், வெட்கம், புத்தி ஒன்றுமே கிடையாதா? நம் தலைவனை கொன்றதை நாம் கொண்டாடும் அவ்வளவு மானம் ஈனம் அற்றவர்களா நாம்? நாம் வீர திராவிடரல்லவா? நம் இன மக்கள் தீபாவளி கொண்டாடலாமா? கண்டிப்பாய் கொண்டாடாதீர்கள். கொண்டாடுவதானால் இந்தக் கதை கொண்ட புத்தகங்களை வாங்கி நடு வீதியில் வைத்து ஆண்கள் மிதியடியால் மிதி மிதியென்று மிதியுங்கள்; பெண்கள் முறத்தால் மொத்து மொத்து என்று மொத்துங்கள். சித்திர புத்திரன் எனும் பெயரில் எழுதிய கட்டுரை. - ‘குடிஅரசு’ - கட்டுரை -  07.10.1944 - தந்தை பெரியார்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள