தலையங்கம்: பெரியார் - எப்போதும் தேவைப்படும் போர்க்கருவி!

நமக்கெல்லாம் விழி திறந்த வித்தகர், வழி நடத்திட்ட வையகம் காணா வள்ளல், நம் அறிவாசான் 142ஆம் ஆண்டு பிறந்தாள் பெருவிழாவை, தமிழ்நாடு மாத்திரமல்ல;- இந்தியாவின் பல மாநிலங்களிலும், வெளிநாடுகளிலும் சுயமரியாதைத் திருவிழாவாகக் -கொண்டாடி மகிழ அருமையான ஏற்பாடுகளைச் செய்து வருவதில், கழகத் தோழர்கள் மாத்திரமல்ல; அனைத்து முற்போக்கான கட்சிகளும் இயக்கங்களும் துடிப்போடு செயல்படுவது இவ்வாண்டின் புதிய திருப்பமாகும். காரணம் என்ன? பெரியார் விழா என்பது நமக்கு வெறும் வேடிக்கை _ கேளிக்கை விழா அல்ல. பொட்டுப்பூச்சிகளாய் புன்மைத் தேரைகளாய், புழுக்களாக இருந்த நம்மை மனிதர்கள் என்று உணர்த்தி, உயரவைக்கும் மகத்தான தலைவரின் கொள்கை பரப்புத் திருவிழா என்ற உணர்வு பொங்கி வழிவதே காரணம்! எதிர்ப்பில்தான் தந்தை பெரியாரும் அவர்தம் இயக்கமும் வளர்ந்தோங்கும் என்பது வரலாறு. அவர்தம் வாழ்நாளில் மட்டுமல்ல; அய்யா உடலால் மறைந்து உள்ளத்து உணர்வாகி, தத்துவஒளி பரப்பும் நிலையில் இன எதிரிகள் அவர்களை தாறுமாறாக தறுதலைத்தனத்தோடு பொய்த் தகவல்களைப் பரப்புவது கண்டு, கட்சி, மதம், ஜாதி, மாநில எல்லைகளைத் தாண்டி மாணவர்கள், இளைஞர்கள் எழுச்சியோடு ‘பெருஉரு’ - (விஸ்வரூபம்) எடுத்து பெரியார் என்பவர் எங்களுக்கு அறிவூட்டும் தலைவரும் தத்துவமுமானவர் மட்டுமல்ல; எங்களது உரிமைகளை மீட்டெடுக்கும் மகத்தான வாழ்வுரிமைப் போரில் சக்திவாய்ந்த படைக்கலன் _ பாடி வீடு-_பயிற்சிகளைத் தளராமல் தரும் ஊற்று என்று உணர்ந்து ‘அய்யிரண்டு திசை முகத்தும்’ அவர்தம் கொள்கை ஒளியைப் பாய்ச்சுகின்றனர்! சமூகநீதிக்குச் சவால், ‘நீட்’தேர்வு என்ற பலிபீடத்தில் நம் இளந் தளிர்கள் ‘காவு’ கொடுக்கப்படுவதைத் தடுக்கும் _  ‘நீட்’ விஷத்தை முறிக்கும் மாமருந்து தந்தை பெரியார்! பெண்ணடிமை என்ற பெயரில் அவர்களின் உரிமை பறிக்கப்படுவதைத் தடுத்து நிறுத்தி, பெண்ணே! நீ மண்ணில் மானுடத்தின் சரிபகுதி; உன் உரிமைகளை மறந்து ஊமையாய், ஆமையாய் ஒரு போதும் வாழாதே என்று உசுப்பி எழுப்பி, உரிமைக்களத்தில் வெற்றிப்பதாகை ஏந்தி வீறுநடைபோடவைப்பதற்கு வழிகாட்டும்  ‘கலங்கரை வெளிச்சம்’ தான் தந்தை பெரியார்! ஆரிய _ திராவிடப் போராட்டம் வெறும் இரத்தப் பரிசோதனை அல்ல; பண்பாட்டுப் படையெடுப்பை உணர்த்திய சரியான அடையாளம் என்பதை உணரச் செய்த அந்த மகத்தான தலைவரின் தத்துவத்தை உலகறியச் செய்யும் விழா தான் தந்தை பெரியார் கொள்கை முழக்கமான இப்பெருவிழா!  முன்பு _ ஏன் பெரியார் தேவைப்பட்டார்; இனி தேவையில்லை என்று ஒதுக்கிட முடியாத மகத்தான சக்தி வாய்ந்த சமூக விஞ்ஞானம் தந்தை பெரியார்!] எப்போதெல்லாம் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கும் கொடுமைகள் நிகழ்கிறதோ, அப்போதெல்லாம் அதனை முறியடிக்க நமக்குள்ள ஒரே போர்க்கருவி பெரியார் என்ற தத்துவம்தான்! எனவே, பெரியார் என்பது லட்சியம், கொள்கை நெறி, போராட்ட வடிவம் என்பதால், தயார் நிலையில் என்றும் போராடக் காத்திருக்கும். உரிமைப் பட்டாளத்திற்கான அந்த உயர்தனி படைக்கலனைப் பாதுகாப்போம்; விழிப்போடு இருந்து இன எதிரிகளை, மானுட உரிமையைப் பறிக்கத் துடிக்கும் மதவெறித்தனத்தை, சமூகநீதியை விழுங்கி ஏப்பமிடத் திட்டமிடும் கழுகுகளை விரட்டியடிக்க கூர்த்த மதியினராக உள்ள மக்களுக்கு என்றும் தேவைப்படும் அறப்போராயுதம் _ நம் அய்யா தத்துவங்களே! எனவே, பெரியார் அன்றும் இன்றும் என்றும் தேவை! விழா எடுப்பது _ சூளுரைத்து சுயமரியாதை உணர்வைப் புதுப்பித்துக் கொள்ளுவதற்கேயாகும். வாழ்க பெரியார்! வருக புது உலகம்! - கி.வீரமணி, ஆசிரியர்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை - மனிதனை நினை

ஆறு.கலைச்செல்வன் மார்ச் மாதம் தொடங்கிவிட்டது! இந்த மாதம் தொடங்கிவிட்டாலே பள்ளிப் பிள்ளைகளுக்கு தேர்வுச் சுரம் வந்துவிடும். ஆண்டு முழுவதும் புத்தகத்தைக் கையில் எடுக்காவிட்டாலும் தேர்வு காலம் நெருங்கியவுடன் புத்தகமும் கையுமாகத் திரியும் மாணவ மாணவிகளை நாம் எங்கும் காணலாம். பெற்றோர்களும் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஆண்டு முழுவதும் ஏதாவது வீட்டு வேலைகள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாலும் தேர்வு வந்தவுடன் விழிப்புணர்வு பெற்று பிள்ளைகளுக்கு வீட்டு வேலைகள் எதுவும் கொடுக்காமல் படிக்கச் சொல்லி வற்புறுத்துவார்கள். இது ஏழை, பணக்காரர் என்கிற வித்தியாசம் இல்லாமல் எல்லா வீட்டிலும் நடப்பதுதான். ஆனாலும் சில வைராக்கியமான பிள்ளைகள் எதைப் பற்றியும் கவலை கொள்ளாமல் படிப்பிலேயே கவனமாக இருப்பார்கள். பிற்காலத்தில் அவர்கள் மிக உயர்ந்த நிலைக்கு வருவதையும் நாம் கண்கூடாகக் காணலாம். ஆனால் இந்த ஆண்டு எல்லாமே தலைகீழ். கொரோனா வைரஸ் தொற்று காரணமாக பிள்ளைகளுக்கெல்லாம் விடுமுறை. தேர்வுகள் இல்லாமலேயே ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை அனைவரும் தேர்ச்சி பெற்று விட்டதாக அறிவிப்பும் வெளியிடப்பட்டுவிட்டது. அப்புறம் என்ன? பள்ளிப் பிள்ளைகளுக்கு மகிழ்ச்சி வெள்ளம்தான்! நளினிக்கும் ஒரே மகிழ்ச்சிதான். அவள் எட்டாம் வகுப்பு மாணவி. வசதியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள். அவளுடைய தந்தை மாறனும் தாய் நவீனாவும் நளினி ஒரே மகள் என்பதால் மிகவும் செல்லமாக வளர்த்து வந்தனர். அவர்களுக்கு நிறைய நிலபுலங்களும் உண்டு. ஊரில் உள்ள வசதியான குடும்பங்களில் முதன்மையான குடும்பம். மாறனின் தந்தை கோபதி மிகச் சிறந்த பகுத்தறிவுவாதி. ஆனால், அவரது மகனும் மருமகளும் அவருக்கு நேர் எதிரிகள். நாள்தோறும் வீட்டில் பூசைகள் புனஸ்காரங்கள் தாம். நளினியையும் அப்படியே வளர்த்தார்கள். வீட்டிற்கு அருகிலேயே அரசுப் பள்ளி இருந்ததால் அதிலேயே சேர்த்தார்கள். ஒரே மகள் அல்லவா? தொலைவில் உள்ள தனியார் பள்ளிக்கு அனுப்ப பயம். மேலும் மத நம்பிக்கையை அதிகம் ஊட்டி வளர்த்ததால் பகுத்தறிவின்றி வளர்ந்தாள். பொறாமை குணத்தில் உச்சத்தில் இருந்தாள். அகம்பாவமும் அவளிடம் அளவுக்கு மீறிக் காணப்பட்டது. மாறனின் தந்தை கோபதி சீரிய பகுத்தறிவாதி. அவருக்கு அகவை எண்பதைக் கடந்துவிட்டது. மகன், மருமகள், பெயர்த்தி ஆகியோரின் செயல்களைக் கண்டு வருந்துவதைத் தவிர அவருக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை. அவர் சொல்வதை யாரும் கேட்பாரில்லை. ஆயினும் ஒரு நாள் திருந்துவார்கள் என்கிற நம்பிக்கை மட்டும் அவரிடம் காணப்பட்டது. மாறன் ஆரம்ப காலத்தில் தந்தையின் கொள்கைகளைப் பின்பற்றியே வாழ்ந்து வந்தான். நன்றாகவும் படித்தான். விவசாயப் பணிகளையும் திறம்பட நிருவாகித்து வந்தான். ஆனால், திருமணமான பின் அவன் போக்கில் மாற்றம் ஏற்படத் தொடங்கிவிட்டது. மிகவும் பிற்போக்குவாதியாக மாறிவிட்டான். என்றாவது ஒரு நாள் அவன் திருந்துவான் என அவனது தந்தை நம்பினார். யாரிடமும் எதையும் திணிக்கக் கூடாது என எண்ணுபவர் அவர். ஆனாலும் அவ்வப்போது தனது சொல்லாலும் செயலாலும் தனது கருத்துகளை ஆணி அடித்தாற்போல் அடுத்தவர் மனதில் பதிய வைப்பார். சித்திரை மாதத்தில் ஒருநாள் நளினி, தாத்தாவிடம் வந்து ஒரு வினாவை எழுப்பினாள். “தாத்தா, ஏன் தாத்தா நீங்க தமிழ்ப்புத்தாண்டை கொண்டாட மாட்டேங்கறீங்க?” எனக் கேட்டாள். “தமிழ்ப் புத்தாண்டை நான் கொண்டாடவில்லையா? ஆண்டுதோறும் நான் கொண்டாடிகிட்டுத்தானே இருக்கேன்’’ என்று மறுமொழி சொன்னார் கோபதி. “தாத்தா, நீங்க சும்மா சொல்றீங்க. நீங்க கொண்டாடவே இல்லை.’’ “நளினி கண்ணு, நானும் கொண்டாடுறேன். ஆனா, உங்களைப் போல சித்திரை முதல் தேதி இல்லை.’’ “அப்புறம் தாத்தா?’’ “தை மாதம் முதல் நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு. அதை நான் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடிகிட்டுத்தான் இருக்கேன். என் நண்பர்களுக்கெல்லாம் வாழ்த்து சொல்வேன்.’’ “தாத்தா, தை முதல் நாள் தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டா?’’ “ஆமாம்மா. தமிழ் அறிஞர்கள் மறைமலை அடிகளார், திரு.வி.க., பாரதிதாசனார் போன்றவர்கள் எல்லோருமே தை முதல் நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டுன்னு சொல்லியிருக்காங்க. அதோடு தமிழ் மாதங்கள் மொத்தம் அறுபது என்கிறார்கள். ஆனால் அவற்றுள் ஒரு பெயர் கூட தமிழ்ப் பெயர் இல்லை. இந்த ஆண்டை சார்வரி என்கிறார்கள். அப்படி என்றால் என்ன நளினி?’’ “தெரியல தாத்தா’’ “தெரியாத சொல் நமக்கெதற்கு? அது எக்கேடாவது கெட்டுவிட்டுப் போகட்டும். தை மாதத்தில்தான் இளவேனில் காலம் தொடங்குகிறது. அதுவே நமக்குப் புத்தாண்டு. “நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா! சித்திரை இல்லை உனக்குப் புத்தாண்டு’’ அப்படின்னு புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் பாடியிருக்கார். சரி நளினி, இப்போ உனக்கு சரியா புரியாமல் போனாலும் இன்னும் கொஞ்சம் வருஷங்கள் கழிச்சி நான் சொன்னதை யோசிச்சிப் பார்த்தா உனக்கு உண்மை புரியும். “சரி தாத்தா, மார்ச் மாதமும் போயிடுச்சி. கொரோனா வைரசால் பரிட்சையும் இல்லை. இனிமே அதுக்காகப் படிக்கவும் வேணாம். எல்லோருக்கும் பாஸ் போடப் போறாங்களாம் தாத்தா.’’ “பரிட்சைக்காக மட்டும் படிக்கக் கூடாது நளினி. அறிவுக்காகப் படிக்கணும்.’’ “தாத்தா, என் கிளாசில் அந்தப் பிசாசு மதியழகி இருக்காளே, அவதான் தாத்தா பஸ்ட் மார்க் எடுக்குறா. இத்தனைக்கும் அவ ரொம்ப ஏழை. சாப்பாட்டுக்கே வழி இல்லாதவ. பக்கத்துத் தெருக்காரி. எப்படித்தான் படிக்கிறாளோ தெரியலை தாத்தா.’’ “நளினி, நீ அப்படியெல்லாம் பேசக் கூடாது. நீயே அவ ஏழைன்னு சொல்லிட்டே. ஏழ்மையிலும் நல்லா படிச்சா பாராட்டத்தானே வேணும்! அறிவைத் தேடி நாம் அலையணும் நளினி.’’ “மானமும் அறிவும் மனிதர்க்கு அழகு’’ன்னு பெரியார் சொல்லியிருக்கார். “நீங்க என்ன சொன்னாலும் அவளை எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கல தாத்தா. நல்ல பேனா கூட அவகிட்ட இருக்காது. பிச்சக்காரி போல இருப்பா.’’ “உன்னோட எண்ணத்தை நீ மாத்திக்கணும். நீ அவகிட்ட பேசுவியா?’’ “ஊகூம். அவ எப்போதாவது என்கிட்ட பேச வருவா. ஆனா நான் பேச மாட்டேன்.’’ “நெறைய தப்பு பண்ற நளினி.  சமூகத்தில் நலிஞ்சுப் போன மக்களை நாம் கை தூக்கி விடணும். அவங்க கிட்டேயும் திறமைகள் குவிஞ்சு கிடக்கும். அதுக்காகத்தான் இட ஒதுக்கீடு. போகப்போக நீ அதைப் புரிஞ்சிப்ப. அவளை நீ வெறுக்கக் கூடாது. தாத்தா இப்படிச் சொல்லும்போது அவரது குரலில் சற்றுக் கடுமை இருந்ததை நளினி உணர்ந்தாள். அதற்கு மேலும் அவரிடம் பேசத் துணிவில்லாமல் அந்த இடத்தை விட்டு அகன்றாள். இந்நிலையில் கொரோனா வைரஸ் தொற்று அடங்கியபாடில்லை. பத்து நாள்களாக அனைவரும் வீட்டிலேயே அடைந்து கிடந்தனர். மாறனும் நவீனாவும் மகளின் பாதுகாப்புக்காக எதுவும் செய்யத் தயாராக இருந்தனர். வீட்டிலேயே யாகம் செய்வது நல்லது என்று  அர்ச்சகர் ஒருவர் சொன்னதைக் கேட்டு அதற்கும் ஏற்பாடு செய்தனர். யாகத்திற்குத் தேவையான பொருள்களையும் சேகரித்தனர். யாகத் தீயில் போட்டு பொசுக்க பட்டுத் துணி, மிளகாய், நெய், தானியங்கள் என அனைத்துப் பொருள்களையும் அர்ச்சகர் கூறியபடி தயார் செய்தனர். யாகம் செய்ய வேண்டிய நாளும் வந்தது. இதையெல்லாம் காணச் சகிக்காத கோபதி அறையை விட்டு சாப்பாட்டுக்குக் கூட வெளியே வரவில்லை. அன்று காலை நளினி தொலைக்காட்சியில் செய்திகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். ஊரடங்கு பிறப்பிக்கப்பட்ட நிலையில் பாதிக்கப்பட்ட ஏழைகளுக்கு ஒரு தொண்டு நிறுவனம் உணவு வழங்கிக் கொண்டிருந்தது. நளினி வசித்து வந்த ஊரிலும் பக்கத்துத் தெருவில் உணவு அளிப்பதாக செய்தியில் காட்டினார்கள். மக்கள் பலரும் சமூக இடைவெளி விட்டு வரிசையாக வந்து தட்டில் உணவை வாங்கிச் சென்று கொண்டிருந்தனர். தங்கள் ஊர் என்பதால் நளினி தொலைக்-காட்சிச் செய்தியை கூர்ந்து கவனித்தாள். வரிசையில் நின்ற ஒரு சிறுமியைப் பார்த்தபோது, அவளை ஏற்கெனவே பார்த்த உருவமாக அவளுக்குத் தெரிந்தது. கண்களை கசக்கிக் கொண்டு உற்றுப் பார்த்தாள். சந்தேகமே இல்லை! அவள் வகுப்பில் படிக்கும் மதியழகியே தான். கையில் தட்டுடன் பசியால் தள்ளாடியபடி வரிசையில் வந்து கொண்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த ஆடைகள் கிழிந்திருந்தன. பல இடங்களில் தையல் போடப்பட்டிருந்தது. அவள் முகத்தில் வெட்கமும் ஏக்கமும் நிறைந்திருந்தது. கிழிந்த ஆடைகள் வழியே தெரிந்த உடலை தனது கையிலிருந்த தட்டால் மூடி மறைத்துக் கொள்வதையும் நளினி கவனித்தாள். அவளுக்கு என்னவோ போலிருந்தது. மதியழகி இவ்வளவு வறுமையில் இருக்கிறாளா? பல வேளைகள் சாப்பிடாமல் பட்டினி கிடந்திருப்பாள் போலிருக்கே! தொலைக்காட்சியை கண் இமைக்காமல் பார்த்தாள். மதியழகி மெல்ல நகர்ந்து உணவளிக்கும் இடத்திற்கு வந்து விட்டாள். தட்டை நீட்டினாள். ஆனால், அந்தோ!  அவளுக்கு உணவு கிடைக்கவில்லை. உணவு காலியாகி விட்டது. தொண்டு நிறுவன ஊழியர் நாளை வருவதாகக் கூறி பாத்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிவிட்டார். ஆயினும், செய்தி அறிவிப்பாளர் தொடர்ந்து நிகழ்ச்சியை நேரலை செய்து கொண்டிருந்தார். மக்களை அமைதியாக இருக்கும்படியும் வேறொரு தொண்டு நிறுவனம் உணவு எடுத்து வருவதாகவும் அறிவித்தார். மேலும், மக்களின் வறுமை நிலையை எடுத்துக்காட்ட மதியழகி பக்கம் மீண்டும் படக்கருவி சுழன்றது. மதியழகி விக்கித்து நின்றாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. அருகிலிருந்த மூதாட்டி ஒருவர் அவளைத் தேற்றி ஏற்கெனவே தான் வாங்கி வைத்திருந்த உணவில் கொஞ்சம் எடுத்து மதியழகியிடம் கொடுத்தார். அவளின் கண்ணீரில் மூதாட்டி கொடுத்த உணவு நனைந்தது. நனைந்த உணவை அப்படியே மதியழகி வாயில்.... அதற்கு மேல் பார்க்க முடியவில்லை நளினியால். அவள் விழிகள் கண்ணீரால் நிரம்பின. விருட்டென எழுந்தாள். யாகத்திற்காக வைத்திருந்த அனைத்துப் பொருள்களையும் அப்படியே வாரி எடுத்து ஒரு துணியில் வைத்துக் கட்டினாள். மாறன் எதுவும் புரியாமல் மகளைப் பார்த்தான். “அப்பா, மனிதர்களைத்தான் நாம் எப்பவுமே நெனைக்கணும்னு தாத்தா அடிக்கடி சொல்வாங்க. நாம இனிமே எப்பவுமே மனிதர்களைத்தான் நெனைக்கணும். யாகம், பூசை எதுவுமே வேணாம். இந்தப் பொருள்களை யெல்லாம் எடுத்துக்கிட்டுப் போய்; பக்கத்துத் தெருவில் இருக்கும் மதியழகியிடம் கொடுங்க’’ என்று உரத்த குரலில் தந்தைக்குக் கட்டளையிட்டாள் நளினி. மாறன் ஏதும் மறுமொழி கூறவில்லை. அவள் சொன்னதைச் செய்ய ஆரம்பித்தான். நளினி பக்கத்து அறையில் பார்வையைத் திருப்பினாள். தாத்தா பெருமையுடன் பெயர்த்தியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் : பிறந்தநாள் விண்ணப்பம்

தந்தை பெரியார் என் 93-ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் மலருக்கு ஒரு செய்தி வேண்டும் என்று நண்பர் திரு.வீரமணி அவர்கள் கேட்டார். சற்றேறக்-குறைய 10 ஆண்டுகளாகவே என் பிறந்தநாள் மலருக்குச் சேதி கொடுத்துக் கொண்டுதான் வருகிறேன். முதலாவதாக என் பிறந்த நாள் என்பது என் பிரச்சாரத்திற்கு ஒரு சாதனமாக, ஓர் ஆதாரமாக விளங்குகிறது என்பது ஒரு கல்லுப் போன்ற சேதியாகும். நான் சமுதாயச் சமத்துவத்திற்குப் பாடுபடுகின்ற ஒரு தொண்டனாவேன். அதாவது ஜாதி அமைப்பை அடியோடு ஒழிக்கப் பாடுபடுபவன். ஜாதி அமைப்பு என்பது கடவுள், மதம் மற்றும் அவை சம்பந்தமான எதையும் ஒழித்தாக வேண்டும் என்று கருதி அவற்றை ஒழிக்கப் பாடுபடு-கின்றவன். அதில் எந்த அளவும் மக்களுக்குச் சந்தேகம் இல்லாமல் நடந்தும் வருகிறேன். மக்களோ பெரும்பாலும் கடவுள் நம்பிக்கை உடையவர்கள் ஆவார்கள். கடவுள் ஒழிப்பு என்பது மக்களுக்கு ஆத்திரத்தையும், கோபத்தையும் உண்டாக்கக் கூடியதாகும். இது மாத்திரமல்ல¢; நம்மைச் சபிக்கவும் கூடியதாகும். ஆகையால் சபிக்கப்பட்டும் வருகின்றேன். சபிக்கும் மக்களோ கடவுளை சர்வசக்தி உடையவர் என்று பலமாக நம்புகின்றவர்கள். அவர்கள் சாபம் பலிக்காவிட்டாலும் கடவுள் என்னைச் சும்மா விட்டுக் கொண்டிருக்க மாட்டார் என்றும் நம்புகிறவர்கள் ஆவார்கள். நானோ என் பிரச்சாரத்தில், கடவுளே இல்லை என்று சொல்வதற்காகவே சிறுமைப்-படுத்தி, இழிவுபடுத்தி செய்கையாலும் காட்டிக் கொண்டு- நடந்து கொண்டே வருபவன். இந்த நிலையில், எனது 92ஆ-வது வயதில் கடவுள் நம்பிக்கை ஒரு மூடநம்பிக்கையில் பட்டது என்பதை நல்ல வண்ணம் மக்களுக்கு விளங்கும்படி கடவுளைச் செருப்பால் அடிக்கும்படி நான் சொல்லும் அளவுக்கு ஆளாகி இருக்கின்றேன். இந்த நிலையில் எனது 92ஆ-வது வாழ்நாள் முடிந்து 93ஆ-வது வாழ்நாள் தோன்றிவிட்டது என்றால், கடவுள் இருந்தால் இப்படி நடக்குமா? விட்டுக் கொண்டு இருப்பானா? என்று எந்த, எப்படிப்பட்ட கடவுள் நம்பிக்கைப் பக்தனும் நினைத்து அவனுக்கு ஒரு சிறு அறிவிருந்தாலும் கடவுளாவது வெங்காயமாவது என்று கருதி, ஓரளவுக்காவது தெளிவு பெற முடியும் என்பதுதான் என் கருத்து. அதனாலேயே என் 93ஆ-வது வருஷப் பிறப்பு என்பது என் பிரச்சாரத்திற்கு ஆதாரம் என்று கருதுகிறேன். சென்ற என் 92-ஆம் ஆண்டு மலருக்கு நான் எழுதிய என் பிறந்த நாள் செய்தியில், என் 91ஆவது ஆண்டு எனக்கு உற்சாகமாகவே கழிந்தது. மனச்சலிப்பு அடைய வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் இருப்பது மாத்திரம் அல்லாமல், இதுபோல் வாழ்நாள் நீண்டால் மேலும் பல முன்னேற்றகரமான காரியம் செய்ய வாய்ப்பு ஏற்படலாம் என்று தோன்றுகிறது. மற்றும் மக்களிடையில் ஒரு மாறுதலைக் காண்கின்றேன். அதுவும் தீவிரமான மாறுதலுக்கு இணங்குபவர்கள் போல மக்களைக் காண்கிறேன். கடவுள், மதம், ஜாதி முதலிய விஷயங்களால் மக்கள் எந்த அளவுக்கு வேண்டுமானாலும் மாறுதல் அடையப் பக்குவமாய் இருக்கிறார்கள் என்றே காண்கிறேன். இந்த நிலைதான் என் உற்சாகத்திற்கும் மேலும் இருந்து தொண்டு செய்யலாம் என்ற நம்பிக்கைக்கும், அவாவிற்கும் காரணமாகும். இந்தப்படி எழுதிய நான் முந்திய ஓர் ஆண்டில் எனக்கு மனச்சலிப்பு ஏற்பட்டு, நான் ஏன் இருக்க வேண்டும் என்று எனக்குத் தோன்றிற்று என்று எழுதிச் சலிப்படைந்து இருக்கின்றேன். இந்தச் சலிப்பைக் கண்டு காலஞ்சென்ற மாண்புமிகு அறிஞர் அண்ணா அவர்களும், திரு. காமராஜர் அவர்களும் எனக்கு ஆறுதல் எழுதி உற்சாகம் ஊட்டினர். அறிஞர் அண்ணா, கலைஞர் கருணாநிதி ஆகியவர்கள் ஆட்சி ஏற்பட்டதற்குப் பிறகு தான் நான் உண்மையிலேயே நன்னம்பிக்கையும், உற்சாகமும் அடைந்தேன். உண்மையில் என் தொண்டு ஜாதி ஒழிப்புத் தொண்டுதான் என்றாலும், அது நம் நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் கடவுள், மதம், சாஸ்திரம், பார்ப்பனர் ஒழிப்புப் பிரச்சாரமாகத்தான் முடியும். இந்த நான்கும் ஒழிந்த இடம்தான் ஜாதி ஒழிந்த இடமாகும். இவற்றில் எது மீதி இருந்தாலும் ஜாதி உண்மையிலேயே ஒழிந்ததாக ஆகாது. ஏன் எனில், ஜாதி என்பது இந்த நான்கில் இருந்தும் ஆக்கப்பட்டதே ஆகும். இப்போதும் சொல்லுவேன்: நாகரித்திற்காகச் சிலர் ஜாதி ஒழிய வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்கள். ஆனால், அவர்கள் மேற்கண்ட நான்கையும் ஒழிக்கத் துணிவு கொள்ள மாட்டார்கள். அப்படிப்பட்டவர்களால் நமக்கு ஒரு பயனும் ஏற்படாது. சில சமயங்களில் அவர்கள் நமக்கு எதிரிகளாகவும் ஆகக்கூடும். மனிதன் மடையனாக, அடிமையாக ஆக்கப்பட்ட பின்புதான் ஜாதி புகுத்தப்-பட்டதாகும். சுதந்திர உணர்ச்சியும் அறிவும் ஏற்படாமல் ஜாதியை ஒழிக்க முடியாது. மடமைக்கும் அடிமைத் தன்மைக்கும் ஆக்கம் அளித்து ஜாதியை நிலைநிறுத்துவதுதான், ஜாதியை ஒழியாமல் பாதுகாப்பதுதான் கடவுள், மதம், சாஸ்திரம், பார்ப்பனர் என்பவையாகும். உண்மையில் ஜாதி ஒழிய வேண்டும் என்று கருதுபவர்கள் இந்த நான்கு ஒழிப்புக்கும் சம்மதித்தவர்களாகவே தான் இருப்பார்கள். நம் மக்களில் பெரும்பாலோர் இன்று அப்படி ஆகிவிட்டார்கள் என்பதுதான் என் உற்சாகத்திற்கும் காரணமாகும். எதனால் இப்படிச் சொல்கிறேன் என்றால், சேலம் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு மாநாட்டையும், அதனை அடுத்து நடந்த நம் தி.மு.க. தேர்தலையும் (பொதுத்தேர்தலையும்) கொண்டுதான் இப்படிச் சொல்லுகிறேன். அதாவது, கடவுளைச் செருப்பால் அடித்ததாக 10 இலட்சக்கணக்கான பத்திரிகைகள், 10 இலட்சக்கணக்கான துண்டுப் பிரசுரங்கள், மாணவர்கள், வக்கீல்கள், அதிகாரிகள், சில பெண்கள் மற்றும் காங்கிரஸ் இயக்கம்-, சுதந்திரா இயக்கம்,- ஜனசங்க இயக்கம் முதலிய ஜாதி துவேஷமற்ற, தமிழ் உணர்ச்சிக்கு மாறான பல இயக்கங்களும் எதிராகப் பாடுபட்டு 230 இடங்களில் சுமார் 200 இடங்களுக்கு மேல் (தி.மு.க.) வெற்றிபெற நேர்ந்தது என்றால், சென்ற ஆண்டு பிறந்த நாள் செய்திக்கு நான் கொண்ட கருத்து அதன் அளவுக்கு மேல் மெய்யாகி வெற்றி பெற்றது என்பது யாருக்கும் விளங்கும். இனி, நம் ஜாதி ஒழிப்புக்கு மக்களில் யாரும் எதிர்ப்பு இல்லை என்பது உறுதியான செய்தியாகி விட்டது. இந்த நிலையில் நான் நம் மக்களை அடிபணிந்து வேண்டிக் கொள்வது எல்லாம் கோவில்களுக்குப் போகாமல் இருக்க வேண்டும்; உற்சவங்களில் கலவாமல் மதப் பண்டிகைகள் கொண்டாடாமல், நெற்றிக்குறி அணியாமலும் இருக்க வேண்டும் என்பதேயாகும். மற்றும் நான் நினைக்கின்றேன், அண்மையில் ஒரு மாநாடு கூட்டி கோவில்களுக்குப் போகின்றவர்களை அடிபணிந்து வேண்டிக் கொள்வதன் மூலம், போகாமல் இருக்கச் செய்யலாமா என்று யோசனை கேட்டுக் காரியத்தில் தொடரலாமா என்று சிந்திக்கின்றேன். இதுதான் எனது 9ஆ-வது பிறந்த நாள் விண்ணப்பம். - (தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய தலையங்கம், விடுதலை, 22.9.1971).செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும்! - எதிர் நீச்சல் போட்டால் வெற்றிதான்!

மதுரை மணிநகரம் பகுதியில் வசித்து வரும் முருகேசன், ஆவுடைதேவியின் மகள் பூரண சுந்தரி. தனது அய்ந்து வயதில் இரு கண் பார்வையையும் இழந்த நிலையிலும், வறுமை துரத்திய போதும் மனம் கலங்காமல் போராடி தமிழகத்தில் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்ற முதல் பார்வையற்ற மாற்றுத்திறனாளிப் பெண் என்னும் சாதனையை படைத்துள்ளார். அதுமட்டுமின்றி தேர்வையும் தமிழிலேயே எழுதி வெற்றிபெற்றவர் என்னும் பெருமை-யையும் இவரையே சாரும். தனது லட்சியப் பயணத்தில் தான் எதிர் கொண்ட சவால்-களைப் பற்றி பூரணசுந்தரி கூறுகையில், “எனது குடும்பம் மிக எளிய குடும்பம். வீட்டில் எனது தந்தையின் வருமானம் மட்டுமே எங்களின் வாழ்வாதாரத்-திற்-குரியது. இந்நிலையில் எனக்கு 5 வயதில் இரு கண்களிலும் பார்வை பறி போனது. மதுரை சம்மட்டிபுரத்தில் உள்ள கே.என்.பி.என் பிள்ளைமார் சங்கப்பள்ளியில் படித்தேன். அங்கு ஆசிரியைகள் என் மீது காட்டிய அக்கறையும், பிரெய்லி முறையில் படிப்பதைக் கற்றுத் தந்தாலும் பிளஸ் 2 வரை சிறப்பாகப் படிக்க முடிந்தது. பின்னர் பாத்திமா மகளிர் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்தேன். கல்லூரியில் படிக்கும் போதே போட்டித் தேர்வுகளுக்கும் ஆயத்தமாகி வந்தேன். அப்போது தான் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வு பற்றி கல்லூரியில் பேராசிரியைகள் அளித்த ஊக்கத்தால் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வுக்கு தயாராகத் தொடங்கினேன். 2015 இல் கல்லூரியின் மூன்றாமாண்டில் படித்தபோது போட்டித் தேர்வு மூலம் அரசுப்பணி வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஆனால் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வை இலக்காகக் கொண்டிருந்த-தால் அந்தப் பணியில் சேரவில்லை. தொடர்ந்து முயற்சி செய்து வந்த நிலையில் இரண்டு முறை அய்.ஏ.எஸ் தேர்வில் தொடக்க நிலை மற்றும் முதன்மைத் தேர்வுகளில் வெற்றி பெற்றும் நேர்முகத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறாததால் அய்.ஏ.எஸ் வெற்றி கை நழுவிப் போனது. மனம் சோர்ந்த நிலையில் எனது குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்கள் அளித்த ஊக்கத்தால் தன்னம்பிக்கையுடன் மீண்டும் தேர்வுக்குத் தயாரானேன். அய்.ஏ.எஸ். அதிகாரிகள் சகாயம், உதயச்சந்திரன், கீர்த்தி பிரியதர்ஷினி, தமிழிலேயே அய்.ஏ.எஸ் தேர்வு எழுதி வெற்றி பெற்ற இளம் பகவத் மற்றும் பலர் தேர்வில் வெற்றி பெறுவது தொடர்பாக ஆலோசனை வழங்கி உதவிகள் செய்தனர். இதற்கிடையில் 2018 இல் போட்டித் தேர்வு மூலம் அரசு ஊரக வங்கிப் பணியில் சேர்ந்தேன். மீண்டும் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வில் வெற்றிபெறும் லட்சியத்தில் தேர்வுக்கு தயாரானேன். அப்போது பணியிலிருந்து  விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டேன். அந்தக் காலகட்டத்தில் சென்னையில் தொழில் நுட்ப நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்து வரும் நாகார்ச்சுனா எனது நிலையை அறிந்து 4 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மாதா மாதம் பண உதவிகளைச் செய்து வந்தார். 4ஆவது முறையாக 2019இல் தேர்வு எழுதினேன். தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று, கடந்த பிப்ரவரி மாதம் நேர்முகத் தேர்விலும் பங்கேற்றேன். இதற்கான முடிவுகள் ஆகஸ்ட் 4ஆம் தேதி அறிவிக்கப்பட்டது. இதில் 286 ஆம் இடத்தில் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றேன். பார்வையற்றவர்களுக்காக பிரத்யேகமாக உருவாக்கப்பட்ட என்.வி.டி.ஏ (நான் விசுவல் டெஸ்க்டாப் அக்சஸ்) என்னும் தொழில் நுட்பத்தையும் பயன்படுத்தி வந்தேன். தேர்வில் எனக்கான தேர்வு உதவியாளர்களை தேர்வாணையமே நியமித்திருந்தது. இந்தப் பொறுப்பு மூலம் சமூகத்தின் அடித்தட்டு மக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பணியாற்றுவேன். நம்மால் முடியாதது. எதுவுமில்லை. முயற்சி திருவினையாக்கும் என்னும் வள்ளுவர் குறளுக்கு எடுத்துக் காட்டாக நான் இருக்கிறேன் என்கிறார், நம்பிக்கையுடன். ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : உலகச் சுயசிந்தனையாளர் தந்தை பெரியார்

மஞ்சை வசந்தன் தந்தை பெரியார் உலகத் தலைவர் என்பதோடு உலகுக்கு உகந்த உயரிய சிந்தனைகள் வழங்கிய உலகச் சிந்தனையாளரும் ஆவார். அதனால் தான் அவரை உலகம் ஏற்றுப் போற்றுகிறது, அவரும் உலகமயமாகி வருகிறார். திராவிட இனத்தின் மீட்சிக்கும் மேன்மைக்கும் அவர் தொண்டாற்றிய போதிலும், உலக மக்களின் சமத்துவத்திற்காவும், உயர்வுக்காகவும், விழிப்பிற்காகவும் தொடர்ந்து தொண்டாற்றினார். கருத்துகளைக் கூறினார். அவரது உலகளாவிய சிந்தனைகளைப் பகுத்து, தொகுத்து இனி காண்போம். உலக நோக்கில் உயரிய சிந்தனைகள் : மக்கள் உலகம் முழுவதும் ஒன்றுபட வேண்டும். மற்ற உயிர்களுக்குத் தன்னால் கெடுதி இல்லாத வாழ்வு பெற வேண்டும். மனிதனிடத்திலே பொறாமை, வஞ்சகம், துவேசம், கவலை, துக்கம் ஏற்படுவதற்கு இடமில்லாத சாந்தி (அமைதி) வாழ்வுக்கு வகை தேடவேண்டும். இதுதான் எனது ஆசை.              (“குடிஅரசு’’ 07.08.1938) நான் உலகமே நாத்திக (பகுத்தறிவு) மயமாக வேண்டும் என்பதற்காகவே உயிர் வாழ்பவன்.             (“விடுதலை’’, 02.09.1967) மனிதன், உலகில் தன் சுயமரியாதையை _-தன்மானத்தை உயிருக்குச் சமமாகக் கொள்ள-வேண்டும். (“விடுதலை’’, 20.9.1962) மனிதன் மற்ற மிருகங்களைப்போல் அல்லாமல் மக்களோடு கலந்து ஒரு சமுதாயமாக வாழ்கிறான். சமுதாயப் பிராணியாக வாழும்போது மற்றவர்களுக்கு ஏதாவது தொண்டு செய்துதான் வாழவேண்டும், மற்றவனிடமிருந்து தொண்டைப் பெற்றுத்தான் வாழவேண்டும். மனிதன் எந்தவிதத்திலாவது சமுதாயத்துக்குப் பயன்பட்டுத்தான் தீரவேண்டும். அந்த முறையில் என்னால் சமுதாயத்திற்கு ஏதாவது செய்யக்கூடுமானால் வாழவேண்டும். அதல்லாமல் ஏதோ ஓர் ஆள் சோற்றுக்குக் கேடாக வாழ்வதென்றால் எதற்காக வாழவேண்டும்? (“விடுதலை’’, 18.10.1957) உலகத்தில் மனித சமூகம் தொல்லை இல்லாமல் வாழவேண்டுமானால் பிச்சை கொடுப்பதும், பிச்சை எடுப்பதும் சட்ட விரோதமான காரியமாய்க் கருதப்பட வேண்டும். அப்படியானால்தான் மனிதன் சுயமரியாதை-யோடு வாழமுடியும்.              (“குடிஅரசு’’ 21.04.1945) வலிவுள்ளவனாகவோ, பணக்காரனாகவோ, தந்திரசாலியாகவோ, அயோக்கியனாகவோ இல்லாதவன் வாழ்வதற்கு இந்த உலகத்தில் இடம் இல்லாமல் போய்விட்டது. இவைகளைச் சீர்திருத்த ஒரு காலத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா?  (“குடிஅரசு’’ 04.05.1930) ஆதிக்கப் பயமுறுத்தல் காட்டியதால் எந்தக் காலத்திலும் எந்தச் சீர்திருத்தமும் தடைப்-பட்டுப் போனது கிடையாது என்பதை வரலாறு கூறும். சீர்திருத்தங்கள் நடந்து-கொண்டுதான் இருக்கும்; மக்களும் சமுதாயச் சீர்திருத்தம் அடைந்துதான் வருவர். (“விடுதலை’’, 16.10.1958) சமூகச் சீர்திருத்தம் என்ற பெயரால் இங்கும் அங்கும் ஏதோ மாறுதல்களைச் செய்வதோ, ஒட்டு வேலை - மேல்பூச்சு வேலை செய்வதோ பயன்தராது. இன்றையச் சமுதாய அமைப்பையே அடியோடு ஒழித்துவிட்டுப் புதியதொரு சமுதாய அமைப்பை-_ஜாதியற்ற, உயர்வு தாழ்வு அற்ற சமுதாய அமைப்பை _ உருவாக்க வேண்டும்.   (“விடுதலை’’, 15.05.1962) உலகில் மனிதன் மற்ற உயிரினங்களைவிடச் சிறந்தவனாகக் கருதப்படுவதற்குக் காரணம், அவன் எல்லையற்ற அறிவுச் சக்தி பெற்றிருப்பதுதான், மற்ற நாட்டு மனிதன் அந்த அறிவைப் பயன்படுத்தி மிக மிக முன்னேறிக்-கொண்டு வருகிறான். ஆனால் இந்த நாட்டு மனிதனோ, அந்த அறிவினைப் பயன்படுத்தாத காரணத்தினால் மிக மிகப் பின்னுக்குப் போய்க்கொண்டிருக்கிறான். இங்கு நாம், ஞான பூமியென்று சொல்லிக்கொண்டு, கோயில் குளம் கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறோம். அங்கோ அண்டவெளியில் பறந்து உலகையே பிரமிக்கச் செய்கிறார்கள்.    (“விடுதலை’’, 22.05.1961) இன்றைய உலக நிலை -அதாவது மக்களுக்கு உள்ள தொல்லைகள், துயரங்கள், மக்களை மக்கள் ஏய்த்து வஞ்சித்தல் ஆகியன ஒழித்து, மக்களுக்குச் சாந்தியும் திருப்தியும் ஏற்பட வேண்டுமானால், பொதுவுடைமைத் தத்துவ ஆட்சி ஏற்பட்டே ஆக வேண்டும். இதில் ராஜிக்கு (சமாதானத்துக்கு) இடமே இல்லை. ஆனால், நம் முயற்சியில், பாமர மக்களுக்கு இம்சையும், நாச வேலையும் சிறிதும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.                                         (“விடுதலை’’, 05.05.1950) நிலம் முழுவதும் ஏராளமாக ஒரு மனிதன் வசம் தேக்கப்பட்டிருக்கக் கூடாது. அனைவருக்கும் அவரவர்கள் அளவுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கும் காலம் வரும். அந்தப்படியான காலத்தை விரைவில் ஏற்படுத்த நம்மால் முடியாவிட்டாலும் நாம் வழிகாட்டி-களாயிருக்க வேண்டும்.  (திராவிட விவசாய தொழிலாளர் கழகம் ஏன்? பக்: 16) கவலையற்ற_-பேதமற்ற நிலை ஏற்பட-வேண்டுமானால், யாவரும் ஒரு நிலையில் இருக்கத்தக்க சமதர்ம நிலை உருவாக வேண்டும். இந்தச் சமதர்ம நிலை உருவாவதற்கு முதலில் சொத்துரிமையை ஒழித்தாக வேண்டும். உடைமைகள் எல்லாம் பொதுவாக ஆக்கப்பட வேண்டும். (பெரியார் ஒரு வாழ்க்கை நெறி, 16) பாட்டாளிகளின் கவலையும் தொல்லையும் தொலைய வேண்டுமானால், முதலாளித்துவம் என்பது அடியோடு ஒழிந்தே தீர வேண்டும்.   (“விடுதலை’’, 07.04.1950) பொது உடைமைக் கொள்கையின் கடைசி லட்சியம்; உலகம் பூராவும் ஒரு குடும்பம்_-உலக மக்கள் எல்லோரும் சகோதரர்கள்-; உலகத்தில் உள்ள செல்வம், இன்பம், போக போக்கியம் முதலியவை எல்லாம் அக்குடும்பச் சொத்து; குடும்ப மக்கள் (உலக மக்கள்) எல்லோருக்கும் அக்குடும்பச் சொத்தில் (உலகச் சொத்தில்) சரி பாகம் என்பதேயாகும். (“குடிஅரசு’’, 10.09.1933) ஏழை மக்களுக்கு உதவி செய்வது என்பது _ ஏழைத் தன்மையே மனித சமுதாயத்தில் இல்லாதிருக்குமாறு செய்வதேயொழிய, அங்கொருவனுக்கும் இங்கொருவனுக்கும் பிச்சைச் சோறு போட்டுச் சோம்-பேறியாக்குவதல்ல.  (“விடுதலை’’, 22.04.1950) அரசியல் என்பது யார் நம்மை ஆள்வது என்பதைப் பற்றியதல்ல. நமது மக்களுக்கு எந்தமாதிரியான ஆட்சிமுறை இருக்கவேண்டும் என்பதைப் பற்றியதே ஆகும்.                              (“குடிஅரசு’’, 26.02.1928) ஒரு தேசத்தை, அல்லது ஒரு சமூகத்தை ஒருவர் ஆட்சி புரிவது என்பது அந்தத் தேசத்து மக்களின் நன்மைக்காகவே ஒழிய, ஆட்சி புரிவோரின் நன்மைக்காக அல்ல. மக்களுக்கு நாணயமாக, நடுநிலையாகத் தொண்டாற்றுவதும் தயவு தாட்சண்யம் அனுதாபம் ஆகியவைகளுடன் மக்களிடம் நடந்துகொள்வதும் அதிகாரிகளின் கடமையாகும். (“விடுதலை’’, 25.01.1947) தொண்டு : தன்னலமற்ற பொதுத்தொண்டு செய்பவர்கள்--பிரதிபலன் கருதாது உழைக்கக் கூடியவர்கள் எண்ணிக்கை நாட்டில் மேன்மேலும் பெருகவேண்டும். அவர்களின் சீரிய குணங்கள் பொதுமக்களுக்கு வழி-காட்டியாக அமைய வேண்டும். மனிதனாகப் பிறந்தவன் பொதுவாழ்வில் எப்படி நடந்து கொள்ளவேண்டுமென்பதற்கு அவர்களின் வாழ்க்கையே எடுத்துக்காட்டாக இருக்கும். (“விடுதலை’’, 17.08.1961) ஒருவன், தான் விரும்பும் நலன்கள் அனைத்தும் பிறருக்கும் உண்டாகச் செய்வதுதான் நாகரிகம். அதற்கேற்ற வகையில் நமது உழைப்பு பயன்பட வேண்டும்.                         (விடுதலை, 04.05.1962) சுகபோகத்தினால் இன்பம் காண்பதில் பெருமை இல்லை. தொண்டு காரணமாக இன்பம் காண்பதே சிறந்த இன்பமாகும். வாழ்வு என்பது தங்களுக்கு மட்டும் என்று கருதக் கூடாது. மக்களுக்காகவும் தொண்டுக்காகவும் நம் வாழ்வு இருக்க வேண்டும் என்று கருதவேண்டும்.  (“விடுதலை’’, 02.07.1962) பொதுக் காரியத்தில் ஈடுபடுகிறவர் எவராவது தன் கவுரவத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறார் என்றால் அவர், தன் சொந்த கவுரவத்திற்காகப் பொதுக் காரியத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்பவரேயாவார். (அறிவுப் பேழை; 1976) ஒரு மனிதன் தனது காலுக்கோ, காதுக்கோ, நாசிக்கோ, நயனத்துக்கோ, வயிற்றுக்கோ, எலும்புக்கோ, வலி இருந்தாலும் அவன் எனக்கு வலிக்கிறது என்று சொல்லுவதுபோல், உலகில் வேறு எந்தத் தனிப்பட்ட மனிதனுக்கு ஏற்படும் சங்கடத்தையும் குறைபாடுகளையும் ஒவ்வொரு-வரும் தங்களுக்கு ஏற்பட்டதுபோல் நினைக்கும்படியும் அனுபவிப்பதுபோல் துடிக்கும்படியும் எந்த அளவு ஈடுபாடு கொள்கிறானோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு கூட்டு வாழ்க்கையும் ஒற்றுமை உணர்ச்சியும் ஏற்படும்.  (“விடுதலை’’, 12.01.1958) அறம் என்றால், மக்களுக்குத் தம்மாலான நல்லனவற்றைச் செய்வதுதான், அதுதான் உண்மையான தொண்டு. இதனை விடுத்து, இந்த உலகத்தை விட்டு மோட்ச உலகம் செல்லவேண்டும் என்று கருதியோ, மற்ற முட்டாள்தனமான காரியங்களுக்கோ தொண்டு செய்வதனால் உண்மையான இன்பம் கிட்டாது.  (“விடுதலை’’, 16.08.1961) பொதுத் தொண்டில் நம்முடைய வேலைக்கு உரைகல்லாக உபயோகப்படுவதே, பிறருடைய தூற்றுதலைச் சகிப்பதுதான். (“விடுதலை’’, 31.03.1950) பொதுத் தொண்டு செய்பவனுக்கு ஏற்படும் தொல்லைகள் அவன் தனது இலட்சியத்திற்குக் கொடுக்கும் விலை. (“விடுதலை’’, 20.09.1962) சேவை என்பது கூலியை உத்தேசித்தோ தனது சுயநலத்தை உத்தேசித்தோ செய்வதல்ல. மற்றவர்கள் நன்மை அடைவதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் அடைவதற்கு ஆகவே செய்யப்படும் காரியம்தான்.  (“குடிஅரசு’’, 17.11.1940) எதற்கும் சலியாது உழைத்துத் துன்பம் வந்தாலும் ஏச்சு வந்தாலும் எவ்வித இழப்புகள் ஏற்பட்டாலும் அதைப் பொருட்படுத்தாது எதிர்த்துழைத்துக் கடைசி வரை கொள்கையை நழுவவிடாது காத்து நிற்பதே உண்மைத் தொண்டின் குணமாகும். (“விடுதலை’’, 06.01.1958) நாம் அரசியல் துறையில் முன்னேறி மாற்றம் பெற்றிருக்கிறோமே தவிர, சமுதாயத் துறையில் இன்னமும் பிற்போக்கான நிலையில்தான் இருக்கின்றோம். இந்த நிலை மாறவேண்டும்.        (“விடுதலை’’, 26.08.1967) ஒரு சமூகமென்றிருந்தால் அச்சமூகத்தில் ஏழைகள் இல்லாமலும், மனச்சாட்சியை விற்றுப் பிழைப்பவர்கள் இல்லாமலும் செய்வதுதான் சரியான சமூகச் சீர்திருத்த வேலையாகும். (“குடிஅரசு’’, 30.01.1927) மதத்தை வைத்துக்கொண்டு, சீர்திருத்தம் செய்ய வேண்டும் என்று புறப்பட்ட ஒருவர்கூட இதுவரையில் ஒரு சிறிதும் வெற்றிபெற முடியாமலேயே போய்விட்டது. (“குடிஅரசு’’, 07.04.1929) படித்தவனும். பணக்காரனும் அரசாங்கத்-தாரும் பாடுபட்டு உழைக்கும் மக்களுடைய நன்மைக்கும், அம்மக்களுடைய உழைப்பின் பயன் முழுவதும் அம்மக்களே அடையும்-படியான காரியத்திற்கும் எதிரிகளாய் இருப்பார்களேயானால், அவர்கள் எல்லோரும் உலகில் இல்லாமல் மறையவேண்டியவர்-களேயாவார்கள். (“குடிஅரசு’’, 12.03.1933 பொருளாதாரச் சிந்தனைகள் நம் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்விற்குக் காரணமே கடவுள், மதம், சாத்திரம்தான். எப்படி என்பீர்கள்? நீ எப்படிப் பணக்காரன் ஆனாய் என்று ஒருவனைக் கேட்டால், அவன் என்ன சொல்லுகின்றான்? எனது சாமர்த்தியத்தால் சம்பாதித்தேன் என்று சொல்வது கிடையாது. கடவுள் அருளால் கிடைத்தது என்கிறான், லட்சுமி கடாட்சம் என்கிறான், அதை மற்றவனும் நம்புகிறான். (“விடுதலை’’, 06.10.1968) செல்வம் (பணம்) தேட வேண்டும் என்று கருதி அதில் இறங்கியவனுடைய வேலை அவனது வாழ்நாள் முழுவதையும் கொள்ளை கொண்டு விடுகிறது. பணம் சம்பாதிப்பதில் போட்டி, பணக்காரன் என்று காட்டிக் கொள்வதில் போட்டி, அதற்கேற்ற புகழ் சம்பாதிப்பதில் போட்டி. இத்யாதி போட்டிகள் அவனது ஊக்கத்தை எல்லாம் கொள்ளை கொண்டு விடுகின்றன.  (“குடிஅரசு’’, 08.03.1936) இந்தியாவின் பொருளாதார நிலையைப்-பற்றிக் கண்ணீர் வடிக்காத அரசியல்வாதிகள் கிடையாது. அது உண்மையாய் இருக்குமானால் திருமணம் போன்ற நிமிட காரியத்துக்காக 4 வரி ஒப்பந்த வார்த்தைக்காக ஆயிரக்கணக்-காகவும் பதினாயிரக்கணக்காகவும் செலவழிக்க அனுமதிக்கப்படலாமா?  (“விடுதலை’’, 06.10.1962) செல்வம் என்பது உலகின் பொதுச் சொத்து. அதாவது மக்கள் அனைவரும் அனுபவிக்க உரிமையுள்ள சொந்தமான சொத்தாகும். அதை யார் உண்டாக்கியிருந்தாலும் உலகத்தில் உள்ளவரை, எவருக்கும் அது பொதுச் சொத்தாகும். அனுபவிக்கும் உரிமைபோல அதை அழியாமல் பாதுகாக்கவும் உரிமை உண்டு.                                               (“விடுதலை’’, 17.03.1965) லேவாதேவி என்பது ஒரு கொடுமையான தொழிலேயாகும். அதற்கு வேறு பெயர் சொல்ல வேண்டுமானால் சட்டப்படி கொடுமைப்-படுத்திக் கொள்ளையடிப்ப-தேயாகும்.                                (“குடிஅரசு’’, 27.08.1933) எனக்கு முதலாவது இன இழிவு நீக்கம் முக்கியம். அடுத்தது பொருளாதார பேதம் நீக்கம். ஏனென்றால் இந்நாட்டு நிலைமை அது. (‘திராவிட விவசாய தொழிலாளர் கழகம் ஏன்?’ பக்: 13) சர்க்காரின் வரவு செலவுத் திட்டம், குடும்பத்தினர் செய்வது போன்றதல்ல. குடும்பத்தினர் வரவுக்குத் தக்கபடி செலவுத் திட்டம் வகுக்க வேண்டும். சர்க்காரோ மக்கள் நலத்துக்குத் தேவைப்பட்டவைகளைக் கணக்குப் பார்த்து அதற்கேற்ப வருவாய் தேடும் வகையில் வரிகளை நிர்ணயித்துத் திட்டம் அமைக்க வேண்டும். (“விடுதலை’’, 12.02.1963) சகல தொழிற்சாலைகளும், சகல தொழிற்சாலை நிர்வாகமும், தபால், தந்தி, ரயில், குளம், ஏரி, வாய்க்கால் நிர்வாகம் போன்று சர்க்காருடையதாகத்தான் இருக்கவேண்டுமே ஒழிய, தனிப்பட்ட முதலாளி ஒருவன்கூட நம் நாட்டில் இருக்கக் கூடாது. எந்தத் தனிப்பட்ட மனிதனும் நமக்குக் கூலி அளப்பவனாய் இருக்கக்கூடாது. (“விடுதலை’’, 11.12.1947) ஒரு நாட்டு மக்கள் முன்னேற்றம் அடையவேண்டுமானாலும் அவர்கள் நாகரிகம்பெற்று உயர்ந்த நல்வாழ்க்கை நடத்த வேண்டுமானாலும் அரசியல், பொருளியல், தொழிலியல் ஆகிய துறைகளில் தகுந்த ஞானம் பெற வேண்டுமானாலும் அந்நாட்டு மக்களுக்கு முதலில் கல்வி கற்பிக்கப்பட வேண்டும். (“குடிஅரசு’’ 26.12.1937) கல்வி சார் சிந்தனைகள் : கல்வியறிவும் சுயமரியாதை எண்ணமும் பகுத்தறிவுத் தன்மையுமே தாழ்ந்து கிடக்கும் மக்களை உயர்த்தும். (“விடுதலை’’, 1.9.1955) ஆசிரியர்கள் முதலில் மாணவர்களுக்குச் சுயமரியாதை இன்னதென்பதைக் கற்றுக்-கொடுக்க வேண்டும். மானம், ஆண்மை இன்னதென்பதைக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும். சமத்துவத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கவேண்டும். மக்களிடத்தில் அன்பு செலுத்தக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்.                                                          (“குடிஅரசு’’, 01.05.1927) சோறு இல்லாதவனுக்குச் சோறும், உடை இல்லாதவனுக்கு உடையும், வீடு இல்லாதவனுக்கு வீடும் கொடுக்கப்பட வேண்டியது எவ்வளவு நியாயமோ, அதுபோல கல்வி இல்லாதவனுக்குக் கல்விகொடுக்க வேண்டும்.                                                           (“விடுதலை’’, 21.07.1961) நம் நாட்டில் கல்வி இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களைக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டுவது அவசியம். ஒன்று, கல்வியால் மக்களுக்குப் பகுத்தறிவும் சுயமரியாதை உணர்ச்சியும் ஏற்படவேண்டும். மற்றொன்று, மேன்மையான வாழ்வுக்குத் தொழில் செய்யவோ அலுவல் பார்க்கவோ பயன்பட வேண்டும்.                                          (“குடிஅரசு’’, 22.08.1937) மூடநம்பிக்கை, ஒழுக்கக்கேடு, சமுதாய இழிவு உள்ள நூல்கள் எவையானாலும் அவை பள்ளியில் மாத்திரமல்லாமல் அரசியலிலேயே புகாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். (“விடுதலை’’, 17.03.1968) மொழி சார்ந்த சிந்தனைகள் : ஒரு நாட்டில் பிறந்த மக்களுக்கு வேண்டப்படும் பற்றுகளுக்குள் தலையாயபற்று மொழிப்பற்றே யாகும். மொழிப்பற்று இராதவரிடத்து தேசப்பற்று இராதென்பது நிச்சயம். தேசம் என்பது மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்குவது. ஆதலால் தமிழர்களுக்குத் தாய்மொழிப் பற்றுப் பெருக வேண்டும் என்பது எனது பிரார்த்தனை. (தமிழும் தமிழரும் 7-ஆம் பதிப்பு பக்: 169) குணத்திற்காகவும், குணத்தினால் ஏற்படும் நற்பயனுக்காகவும்தான் நான் எதனிடத்திலும் பற்று வைக்கக்கூடும். எனது மொழி, எனது தேசம், எனது மதம் என்பதற்காகவோ, என்னுடையது பழமையானது என்பதற்காகவோ ஒன்றை நான் பாராட்டுவதில்லை. நான் தமிழினிடத்தில் அன்பு வைத்திருக்-கிறேன் என்றால் அதன்மூலம் நான் எதிர்-பார்க்கும் நன்மையையும் அது மறைய நேர்ந்தால் அதனால் இழப்பு ஏற்படும் அளவையும் உத்தேசித்தே நான் தமிழினிடத்து அன்பு செலுத்துகிறேன். (தமிழும் தமிழரும் 7-ஆம் பதிப்பு பக்; 204_-205) எனது நாடு எனது இலட்சியத்திற்கு உதவாது என்று கருதினால், உதவும்படி செய்ய முடியாது என்று கருதினால் உடனே விட்டுவிட்டுப் போய்விடுவேன். அதுபோலவே, எனது மொழி என்பதானது எனது இலட்சியத்திற்கு-என்னுடைய மக்கள் முற்போக்கு அடைவதற்குமானத் தோடு வாழ்வதற்குப் பயன்படாது என்று கருதினால் உடனே அதை விட்டுவிட்டுப் பயனளிக்கக்கூடியதைப் பின்பற்றுவேன். (தமிழும் தமிழரும் 7-ஆம் பதிப்பு பக்: 205) மற்றொரு மொழி நமது நாட்டில் புகுத்தப்படுவதைப் பார்த்து அதனால் நமக்கு ஏற்படும் இழப்பை அறிந்து சகிக்கமுடியாமல்தான் எதிர்க்கிறேனே யொழியப் புதியது என்றோ, வேறு நாட்டினது என்றோ நான் எதிர்க்கவில்லை. (தமிழும் தமிழரும் 7-ஆம் பதிப்பு பக்: 205) மக்களுடைய வாழ்க்கைக்குப் பயன்படக்-கூடியதும் அறிவையும் திறமையையும் தைரியத்தையும் உண்டாக்கக் கூடியதும் ஆகிய சிறந்த கலைகளையெல்லாம் தமிழில் எழுதிப் பரவச் செய்வதன்மூலம், மக்களுடைய அறிவையும், தமிழ் மொழியையும் செம்மை செய்வதே தமிழ் உணர்ச்சியாகும்.   (பெரியார் 99-ஆவது பிறந்த நாள் மலர், பக்: 63) மொழியின் பெருமையும், எழுத்துகளின் மேன்மையும், அவை எளிதில் தெரிந்து-கொள்ளக் கூடியதாகவும், கற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாகவும் இருப்பதைப் பொறுத்ததே ஒழிய வேறில்லை. (“குடிஅரசு’’, 20.01.1935) திருமணம் பற்றிய புரட்சி சிந்தனைகள் : கணவன்-மனைவி என்பது கிடையாது. ஒருவருக்கொருவர் துணைவர்கள், கூட்டாளிகள் என்பதுதான்; இதில் ஒருவருக்கொருவர் அடிமை ஆண்டான் என்பது கிடையாது. இருவரும் சம தகுதியுள்ளவர்கள் ஆவார்கள்.                           (“விடுதலை’’, 12.02.1968) ஒருவருடைய வாழ்க்கைக்கு ஒருவர் இன்றியமையாதவர் என்ற நிலையில் காதல் கொள்வதுதான் உயர்ந்த காதலாகும். (“குடிஅரசு’’, 21.07.1945) ஆண்-_பெண் சமத்துவமாய்ப் பாவிக்கப்பட்டுச் சமத்துவமாய் நடத்தப்படுவதாக இருந்தால்தான் வாழ்க்கை ஒப்பந்தங்கள் அதாவது திருமணக் காரியங்கள் இருக்க வேண்டுமே ஒழிய, அப்படி இல்லாவிட்டால் பெண்கள் திருமணம் இல்லாமல் தனித்து வாழ்வதே மேல். எதற்காக ஆணுக்குப் பெண் அடிமையாக இருக்க வேண்டும்? (“குடிஅரசு’’, 13.12.1936) ஆணும், பெண்ணும் பதிவாளர் அலுவலகத்துக்குப் போய், வாழ்க்கைத் துணைவர்களாகி விட்டோம் என்று சொல்லிக் கையெழுத்துப் போட்டுவிட்டு வந்துவிட்டால் போதும். அந்த வெறும் கையெழுத்துத் திருமணத்திற்கு அதிக மதிப்பும் நன்மையும் சுதந்திரமும் உண்டு.                                                              (“குடிஅரசு’’. 07.06.1936) மணமுறைக்குப் பழைமையைத் தேடித் திரிய வேண்டியதில்லை. கால நிலைக்கும் சமுதாய நிலைக்கும் அறிவு முதிர்ச்சி நிலைக்கும் ஏற்றபடிதான் முறைகள் வகுக்கப்பட வேண்டுமே ஒழிய, ஒரு காலத்து முறைகளே எக்காலத்திற்குமென்றால் மனிதனுக்கு அறிவு வளர்ச்சி இல்லை என்பதுதான் பொருள்.                             (“விடுதலை’’, 30.10.1940) சீர்த்திருத்தம் : சீர்திருத்தங்கள் - மக்களுக்கு ஒழுக்கத்தைக் கற்பிக்கவும், அறிவை விசாலப்படுத்தவும், உயிர்களிடத்தில் அன்பும் இரக்கமும் காட்டவும், சமத்துவத்தையும் சுயமரியாதை உணர்ச்சியையும் அதிகப்படுத்தவுமே அமையவேண்டும்.     (“குடிஅரசு’’ 09.12.1928) சீர்திருத்தம் என்பது தேவையற்றதை நீக்கிவிட்டுத் தேவையுள்ளதை மட்டும் வைத்துக்கொள்ளுதலே யாகும்.           (“விடுதலை’’, 29.01.1956) சீர்திருத்தம் செய்பவர்கள் எவ்விதக் கட்டுப்பாட்டுக்கும் ஆளாயிருத்தல் கூடாது. சீர்திருத்தத்திற்கு விரோதமான கட்டுப்பாடு-களை எல்லாம் உடைத்தெறிவதே சீர்திருத்தத்திற்கு உண்மையான பாதையாகும்.   (“விடுதலை’’, 23.03.1958) இழிவின் மூலகாரணம் என்னவென்று சிந்தித்துப் பார்த்து, அவ்விழிவு பின்சந்ததிக்கும் என்றென்றும் திரும்பி வரமுடியாதபடி பரிகாரம் தேடுவதுதான் உண்மையான சீர்திருத்தவாதியின் கடமை. (“விடுதலை’’, 28.02.1965) சமூகக் கொடுமைக்கு அடிப்படையான மதம், ஜாதி, பழக்க வழக்கம், சாத்திரங்கள், கடவுள், கட்டளைகள் என்பவை தகர்க்கப்படாமல் எப்படிப்பட்ட அரசியல் சீர்திருத்த-மேற்பட்டாலும் ஒரு காதொடிந்த ஊசியளவுப் பயனும் பாமர மக்களுக்கு ஏற்படாது. (“குடிஅரசு’’, 23.06.1935) எப்படிப்பட்ட கலையும், ஒழுக்கக் குறைவுக்கும் மூடநம்பிக்கைக்கும் சிறிதும் பயன்படக்கூடாததாய் இருக்க வேண்டும்.                                                               (“குடிஅரசு’’, 22.05.1948) கூட்டுறவு வாழ்க்கை பிறருக்கு நாம் எவ்வாறு சகாயம் செய்வது, எவ்வாறு உதவி செய்வது என்பதை இலட்சியமாகக் கொண்டதேயாகும்.                                                    (“குடிஅரசு’’, 12.11.1933) நாம் செலவழிப்பதில் வகைதகையற்ற முறையில் வீண் செலவு செய்து வருகின்றோம். கூட்டுறவு முறையில் நமது வாழ்க்கையை நடத்தினால், இன்றைய நமது செலவில் எட்டில் ஒரு பாகம்தான் செலவு ஏற்படும். பாக்கி இன்னும் ஏழு பேருக்கு உதவக் கூடியதா-யிருக்கும். நம் நாட்டு நிலைமைகளை மாற்றியமைக்காவிட்டால் நம் வாழ்வு விரைவில் அதோ கதியாகிவிடுமென்பது நிச்சயம்.                   (“குடிஅரசு’’, 12.11.1933) மனிதன் பகுத்தறிவுள்ள காரணத்தால்தான் தன் சமுதாயக் கூட்டுவாழ்க்கைக்கென்று பல திட்டங்களை வகுத்துக் கொண்டிருக்கிறான். அத் திட்டங்களை நிறைவேற்றத் தனி மனிதனால் முடியாது. அதற்கு மற்றவர் உதவி இருந்தே தீர வேண்டியிருக்கிறது. (“விடுதலை’’, 13.01.1961) வாழ்வியல்: கூட்டுறவு என்கிற கொள்கை சரியான உயரிய முறையில் நம் நாட்டில் ஏற்பட்டு-விடுமானால் மக்கள் சமூகமே சஞ்சலமற்று நாளைக்கு என்ன செய்வதென்ற ஏக்கமின்றி, திருப்தியுடன் நிம்மதியாக-குதூகலமாக வாழ வழி ஏற்பட்டுவிடும்.                                (“விடுதலை’’, 24.04.1961) நாளுக்கு நாள் மக்களிடம் ஒழுக்கம், நாணயம், யோக்கியப் பொறுப்பு ஆகிய தன்மைகள் இல்லாத போக்கு உச்ச நிலையடையும் வகையில் மனித சமுதாயம் சென்று கொண்டிருக்கிறது. சொத்துரிமை இல்லாமல் தடுப்பதே இதற்குப் பரிகாரமாகும். (“விடுதலை’’, 11.12.1967) மனிதனுக்குச் சுயநலமும் புகழ் ஆசையும் இல்லாமல் இருக்காது என்பது ஓர் அளவுக்கு உண்மைதான். ஆனால், அதற்குச் சாதனம் செல்வம் சேர்ப்பது என்பது இயற்கையாய் ஏற்பட்டதல்ல. (“குடிஅரசு’’, 08.03.1936) சமுதாயக் கூட்டு ஒழுக்கம், பச்சாதாபம், நாணயம், நன்றி, நம்பிக்கை முதலியவை மக்களிடையில் பழக்கத்தில் இருக்கவேண்டும். நலம் செய்யமுந்தவேண்டும்; நல்லதை எண்ண வேண்டும்; கெடுதியை எதிர்க்க வேண்டும்; பாதுகாப்பு இல்லாத சமயத்தில் பிறர் பொருளைக் கவராமல் தூய்மையாக நடந்து கொள்ளவேண்டும். (‘தத்துவ விளக்கம்’, பக். 19) அறிவு எவ்வளவோ வளர்ச்சிபெற்று இருக்கிறது என்றாலும், மனித வாழ்வு மிகமிகக் கீழான நிலைக்குப் போய்விட்டது. வஞ்சகத்திற்கும், துரோகத்திற்குமே அன்பு, ஒழுக்கம் என்றும், திருட்டுக்கும் புரட்டுக்குமே  நாணயம் என்றும் அகராதியில் விளக்கம் எழுத வேண்டிய நிலைக்கு மனிதன் வந்துவிடக்-கூடாது. (“விடுதலை’’, 20.06.1956) உண்மையான ஒழுக்கம், நாணயம் வேண்டுமானால் தேவை குறைய வேண்டும். அவசியம் குறைய வேண்டும். தேவையும் அவசியமும் அதிகமாக அதிகமாக நாணயக் கேடும் ஒழுக்கக்கேடும் வளர்ந்துகொண்டுதான் போகும். (“விடுதலை’’, 22.07.1969) மனிதனுடைய ஒழுக்கம், நாணயம், நேர்மை முதலானவை அவற்றை உடைய மனிதனுக்குப் பெருமை அளிப்பது மாத்திரமல்லாமல், அவனைச் சுற்றியுள்ள எல்லா மக்களுக்கும் நன்மையும் அளிக்கும்.  (“விடுதலை’’, 30.07.1969) ஒரு நாடு சுபிட்சத்துடன் வாழவேண்டு-மானால், அந்நாட்டு மக்கள் ஒழுக்க-முள்ளவர்களாக இருத்தல் அவசியம்.  (“குடிஅரசு’’, 22.12.1929) பிறருக்கு ஒழுக்கத்தைப்பற்றிச் சொல்லுவதை விடத் தன்னிடத்து அது எவ்வளவு இருக்கிறது என்று ஒவ்வொருவரும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.                                                (“விடுதலை’’, 20.11.1958) மனிதனிடம் சுலபத்தில் ஒழுக்கத்தைப் புகுத்த வேண்டுமானால், மாணவப் பருவத்தில்தான் முடியும். (“விடுதலை’’, 20.03.1956) பிறருக்கு எவ்விதத் தொல்லையும் தராத வாழ்வே ஒழுக்கம். இது எல்லாவித பேத நிலையும் ஒழிந்த நிலையில் தான் வளர முடியும். ஒழுக்க அடிப்படையே இன்ப வாழ்வு.                 (“விடுதலை’’, 20.02.1968) மற்றவர்களிடமிருந்து நாம் எதை எதிர்பார்க்கிறோமோ, மற்றவர் நமக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கருதுகிறோமோ, மற்றவர் நம்மிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டுமென்று நினைக்கிறோமோ, அப்படியே நாம் மற்றவரிடத்தில் நடந்து கொள்ள-வேண்டும்; அதுதான் ஒழுக்கம்.                                                         (“விடுதலை’’, 07.02.1961) இயந்திரம் கூடாதென்றால் மனிதனுக்கு அறிவு விருத்தி கூடாது என்பதுதான் பொருளாகும்.  (“குடிஅரசு’’, 13.08.1933) மக்கள் பிறப்புக்கூட இனி அருமையாகத்-தான் போய் விடும். அதுபோலவே சாவும் இனிக் குறைந்து விடும். மனிதன் வெகு சுலபமாக நூறு ஆண்டு வாழ முடியும். யாரும் சராசரி என்று இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு மேல் பெற மாட்டார்கள். ஆண் _ பெண் உறவுக்கும் பிள்ளைப் பேற்றுக்கும் சம்பந்தமில்லாமலே போய்விடும். (“குடிஅரசு’’, 30.01.1936) தொண்டறச் சிந்தனைகள் : வாலிபர்களுக்கு வெறும் உற்சாகமும், துணிவும், தியாகபுத்தியும் மாத்திரம் இருந்தால் போதாது; நன்மை தீமையை அறியும் குணமும், சாத்தியம் அசாத்தியம் அறியும் குணமும், ஆய்ந்து ஓய்ந்து பார்க்கும் தன்மையும் இருந்தால்தான் வாலிபர்கள் பொதுவில் பயன்படக்கூடியவர்கள் ஆவார்கள். (“குடிஅரசு’’, 19.01.1936) ஜனநாயக வாழ்வு என்பது பண்பட்ட மக்களிடையே இருக்க வேண்டியதாகும்.                                                   (“விடுதலை’’, 10.07.1969) புரட்சி என்றால் அடியோடு ஒழிப்பது, மாற்றி அமைப்பது என்பதுதான் பொருள். எனவே இந்தச் சமுதாயம், அரசியல், மதம் ஆகிய துறைகளில் பெரிய தலைகீழ் மாற்றம் செய்தாக வேண்டும். (“விடுதலை’’, 25.05.1961) எந்த நாடும் முதலில் சமூகச் சீர்திருத்தமும் சமூக ஒற்றுமையும் பெறாமல் அரசியல் சுதந்திரம் பெற்றதாக யாரும் கூறமுடியாது. (“குடிஅரசு’’, 26.02.1928) அடிக்கடி கட்சி மாறிக் கொண்டும் மந்திரி சபைகளைக் கவிழ்க்கச் சூழ்ச்சி செய்தும் அராஜகம் விளைவித்துவரும் நிலையில், இந்த நாடு சுதந்திரத்துக்கோ சனநாயகத்துக்கோ அருகதையுள்ள நாடாகுமா என்பதை மக்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.   (“விடுதலை’’, 15.02.1968) உலகில் பத்திரிகைகள் இரண்டு விதமானவை. தமது வாழ்க்கைக்கு ஒரு வழி வேண்டுமென்று சுயநலம் கருதுபவர்களால், மக்களைப் பின்பற்றி நடத்தப்படும் பத்திரிகை ஒன்று. உலகவாழ்வில் மற்றொருவனுக்கு இம்சை-யின்றி, பிறருக்கு எப்படி உபயோகப்படுவது என்பதையே முக்கியக் கொள்கையாகக் கொண்டு உழைப்பவனுக்கு, வேறு மதம் வேண்டியதில்லை. (“குடிஅரசு’’, 14.04.1928) இவை போன்று உலக மக்கள் வாழ்வதற்கான, பகுத்தறிவு அடிப்படையிலான சிந்தனைகளை வழங்கிய பெரியார், உழைப்பது கேவலம் அல்ல என்ற அரிய சிந்தனையை தன்னையே எடுத்துக்காட்டி கூறியுள்ளார். “நான் மூட்டை தூக்குவதில் பாரத்தினால் (சுமையால்) வேதனைப்பட்டிருப்பேனேயொழிய, மூட்டை தூக்குவது அவமானம் என்று ஒருபோதும் வேதனைப்பட்டதில்லை’’ என்றார். இது உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் ஆழமாய் உள்ளத்தில் கொள்ளவேண்டிய அரிய கருத்தாகும். தனக்குத் தேவையான பொருட்களை ஒரு பையில் வைத்து எடுத்துச் செல்வதுகூட மரியாதைக் குறைவு, கேவலம் என்று எண்ணி அதை வேறு ஒருவர் எடுத்து வரவேண்டும் என்ற உளநிலை உலகில் பலருக்கு உள்ளது. பெருமையும், கேவலமும் இது போன்றவற்றில் இல்லை. உழைப்பது பெருமைக்குரியதேயன்றி கேவலமானதல்ல என்பதை உலக மக்கள் உணரும்படி உரைத்தவர் பெரியார். இவ்வாறு உலக மக்களுக்குரிய உயரிய முற்போக்குச் சிந்தனைகளை 75ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வழங்கிய பெரியார் என்பதாலேதான் உலகத் தலைவராய் அவரை உலக மக்கள் ஏற்றுப் போற்றுகின்றனர். எனவே, பெரியார் தமிழர்களுக்கோ, திராவிட இனத்துக்கோ மட்டும் தலைவர் அல்ல. அவர் உலக மக்களுக்கான உயரிய தலைவர்! ஆம். அவர் ஓர் உலகத் தலைவர்!ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மருத்துவம் - விதி நம்பிக்கையை விலக்கிய அதி நவீன மருத்துவங்கள் (14)

இதயத்தமனி (அடைப்பு) நோய் மரு.இரா.கவுதமன்   மருத்துவம்: பொதுவாக இந்நோய்க்கான மருத்துவம், அதன் தன்மைக்கேற்பவே மருத்துவர் முடிவு செய்வார். நெஞ்சு வலி எதனால் வருகிறது என முதலில் முடிவு செய்ய வேண்டும். “வாயுத் தொல்லை’’ என குறிப்பிடும் இரைப்பையில் (stஷீனீணீநீலீ) ஏற்படும் அழற்சியால் (stomach) கூட நெஞ்செரிச்சல், நெஞ்சு வலி வரலாம். ஆனால் நெஞ்சுவலி வந்தால், மருந்துக் கடைக்குச் சென்று நாமே மருந்து வாங்கி உண்பது ஒரு தவறான செயல். எதனால் வலி வருகிறது என மருத்துவ ஆலோசனை பெறுவது ஒரு கட்டாயத் தேவை. பல நேரங்களில் மார்பு வலியை, இரைப்பை அழற்சி என ஏமாறும் நிலை ஏற்பட்டு அதனால் உயிரிழக்கும் நிலை ஏற்படக்கூடும். அதனால்தான் நெஞ்சு வலி என்றால் மருத்துவ ஆலோசனை பெற வேண்டும். மருத்துவம், நோயின் தீவிரத் தன்மையை முன்னிட்டு மாறுபடும். நிலையான மார்பு வலிக்கு பெரும்பாலும் மருந்துகள் உட்கொள்வதால் நோயை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியும். ஆனால் நிலையற்ற மார்பு வலி இருப்பின், அதில் ஆபத்து அதிகம் என்பதால் வேறு மருத்துவம் தேவைப்படலாம். எந்த வகை மருத்துவம் தேவை என்பதை, பரிசோதனைகள் செய்து மருத்துவர்தான் முடிவு செய்வார். நோய்க்கான காரணங்களான, நீரிழிவு நோய், உயர் இரத்த அழுத்தம் போன்றவற்றையும் கண்டறிந்து, அதற்கான மருத்துவம், மார்பு வலி மருந்துகளுடன் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். நீரிழிவு நோய், உயர் இரத்த அழுத்தம் போன்றவை நோயின் தீவிரத் தன்மையை அதிகரிக்கும். பொதுவாக மருந்துகளால் சீராக்க முடியாத நிலையில் நிலையற்ற மார்பு வலிக்கும், மாரடைப்பிற்கும் மருத்துவ முறைகள் ஒரே தன்மையுடையவைதான். அவற்றைக் காண்போம். குருதிக் குழாய் சீரமைப்பு (Angioplasty) : குருதிக் குழாய் அடைப்பைச் சீராக்கும் இம்மருத்துவ முறை, மாரடைப்பு ஏற்பட்ட உடன் செய்யப்பட்டால், இதயத்திற்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டம், சீராக இதயத்திற்குச் செலுத்தப்படும் நிலை ஏற்பட்டு, உயிராபத்து நீங்கும். விரைவான மருத்துவம், நல்ல பயனைத் தரும். நாம் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி கால்களில் உள்ள தமனி வழியே ஒரு வடி குழாயைச் செலுத்தி, அதை இதயத்தமனியில் அடைப்பு உள்ள பகுதி வரை கொண்டு சென்று, அங்கு வடிகுழாயோடு இணைந்துள்ள “பலூனை’’ ஊதி, அடைப்பை அழுத்தச் செய்து, இரத்த ஓட்டத்தைச் சீராக்குவர். “பலூன் சீரமைப்பு’’ (Baloon Angioplasty) என்று இம்முறை அழைக்கப்படும். ஆனால் பெரும்பாலும் “உறைகுழாய்’’ (stent) என்னும் பொருளை அடைப்பு ஏற்படும் இடத்தில் நிலைநிறுத்தி, இரத்த ஓட்டம் தடைபடாமல் இதயத்திற்குச் செல்ல வைப்பர். இதன் மூலம் மரண ஆபத்து விலகும். இந்த உறை குழாய் உலோகத்தாலோ (metal) நெகிழிப் பொருளாகவோ (Biodegradable) இருக்கும். இப்பொழுது மருந்து பூசிய உறை குழாய்கள் (medicated stents) தான் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. நிலையற்ற மார்பு வலிக்கும், மாரடைப்பு ஏற்பட்ட உடன் செய்யப்படும் மருத்துவத்தில், இந்த உறை குழாய் மருத்துவம் சிறந்த பலனை தரும். பெரும்பாலும், இதயத் தமனிகளில், இரண்டு தமனிகள் (two vessel disease) பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் உறை குழாய் மருத்துவம் நல்ல பலனைத் தரும். இதயத் தமனி மாற்று வழி அறுவை மருத்துவம் (Coronary Artery Byepass Grafting - CABG) : மாரடைப்பு நோய்க்கு மிகச் சிறந்த மருத்துவ முறையாக, இம்முறை இன்று கையாளப்படுகிறது. ரெனே பேஃவரோலா என்னும் அர்ஜென்டினாவைச் சேர்ந்த மருத்துவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மருத்துவ முறை இது. “கால் பெருஞ்சிரை’’ (Long Dephanous Vein) யை எடுத்து, பாதிக்கப்பட்ட இதயத் தமனிகளில் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிக்கு மேல் புறமும் கீழ்ப்புறமும், பொருத்தி இதயத்திற்கு இரத்தம் தடைபடாமல் கிடைக்கும் மருத்துவ முறை இது. சில நேரங்களில் “உள்மார்பு தமனி’’ (Long Dephanous Vein) யையும், கால் பெரும் சிரைக்குப் பதில் பயன்படுத்துவர். இன்றைக்கு 99% வெற்றிகரமாகச் செய்யப்படும் அறுவை மருத்துவம் இது. இதைச் செய்து கொண்டவர்கள் ஒரு சில வாரங்களிலே இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப முடியும். எந்த வித தயக்கமுமின்றி உடல் உழைப்புடன் கூடிய பணிகளையும் செய்ய முடியும். பல ஆண்டுகள் எந்தத் தொல்லையுமின்றி உயிர் வாழ முடியும். இது கண்டுபிடித்து, செய்யத் துவங்கிய கால கட்டத்தில் இதயத்தை சுமார் 40 நிமிடங்கள் செயல் இழக்கச் செய்து, அறுவை மருத்துவம் செய்வர். பின் அறுவை மருத்துவம் முடிந்ததும், மின்சார தூண்டுதலால் மெல்ல இயங்க வைத்து (20 முறை), மருத்துவம் (Internal Thoracic Artery) செய்கின்றனர். இதயத்தை நிறுத்தாமல், மருத்துவம் முடிந்ததும், மருந்துகள் மூலம் இதயத்தை மீண்டும் இயல்பாக இயங்க வைப்பர். நுண்துளை இதயத் தமனி மாற்று வழி அறுவை மருத்துவம் (Minimally invasive coronary artery surgery ) : மார்புக் காம்பின் கீழ் 3 அங்குலம் திறந்து, விலா எலும்புகளின் இடையே இதயத்தை அடைந்து, இதயத் தமனிகளைச் சீராக்கும் மருத்துவ முறை இது. இதில் இரத்தப் போக்கு இல்லை. அதனால் இரத்தம் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. காயம் சிறிதானதால் எளிதில் ஆறி விடும். அறுவை மருத்துவம் முடிந்து, ஓரிரு நாள்களிலே வீடு திரும்பலாம். *        மேற்சொன்ன மருத்துவ முறைகள் மாரடைப்பால் ஏற்படும் மரணத்தை முழுமையாக தவிர்த்துவிடும். *        சரியான நேரத்தில், எடுக்கப்படும் சரியான மருத்துவமுறை நம் வாழ்நாளை நீடிக்கச் செய்யும். *        நெஞ்சு வலி வந்தால் அலட்சியமாக எண்ணாமல், மருத்துவ ஆலோசனை பெறுதல் சரியான வழிமுறை. *        மாரடைப்பிற்கும், மார்பு வலிக்கும் காரணமான நோய்களை (நீரிழிவு, உயர் இரத்த அழுத்தம்) கட்டுக்குள் வைத்திருக்க வேண்டியது கட்டாயம். *        புகைப்பிடித்தல், மது அருந்துதல் போன்றவற்றை முழுமையாக நிறுத்த வேண்டும். *        பரப்பரப்பான வாழ்க்கை முறையை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். *        சோம்பலான வாழ்க்கை முறையை மாற்றிக் கொள்ளல் வேண்டும். *        நல்ல உணவு, சீரான உடற்பயிற்சி, மருத்துவ ஆலோசனை, மருந்துகள் மூலம் மாரடைப்பு என்னும் கொடிய நோயிலிருந்து தப்பித்து நீண்ட வாழ்வு வாழ முடியும். (தொடரும்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறப்புக் கட்டுரை : செயற்கரிய செய்தார் பெரியார்!

கோவி.லெனின் இப்போது போலத்தான் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பும் அவர்கள் அப்படியேதான் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ‘திராவிடத்தை ஒழித்துவிட்டோம்’ என்று அவர்களுக்-குள்ளாகவே பேசி கிச்சுகிச்சு மூட்டி சிரித்துக் கொண்டார்கள். பிரிட்டிஷார் ஆட்சியில் 1937இல் நடந்த சென்னை மாகாண (சட்டமன்ற) தேர்தலில் திராவிட அரசியல் அமைப்பான நீதிக் கட்சியைத் தோற்கடித்து காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைந்தது. “1000 அடி குழி தோண்டி, ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டியை (நீதிக்கட்சி) புதைத்துவிட்டோம்’’ என்றார் காங்கிரஸ் தலைவர் சத்தியமூர்த்தி. அவரது எதிர்க்-கோஷ்டித் தலைவரான ராஜாஜி முதலமைச்சர் (பிரிமியர்) ஆனார். நீதிக்கட்சித் தலைவர்கள் படுதோல்வி-யடைந்த நிலையில்தான், அந்தக் கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றார், சுயமரியாதை இயக்கத்தை நடத்தி வந்த பெரியார். ராஜாஜி அரசு திணித்த இந்தியை எதிர்த்து, 1938இல் தமிழறிஞர்களுடன் இணைந்து நடத்திய போராட்டத்தில் பெல்லாரி சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த பெரியாரை, நீதிக்கட்சி தன் தலைவராகத் தேர்வு செய்தது. இரண்டாண்டுகள் கழித்து 1940ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 24, 25 ஆகிய நாள்களில் திருவாரூரில் நீதிக்கட்சியின் 15வது மாகாண மாநாடு நடைபெற்றது. கொடிக்கால்பாளையம் அருகில் உள்ள தைக்கால் திடலில், பத்தாயிரத்துக்கும் அதிகமான  மக்கள் கூடிய மாநாட்டில் பெரியாரே தலைவராகத்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். திருவாரூர் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானங்களில் முக்கியமானது, திராவிட நாடு கோரிக்கை. 28வது தீர்மானமான அதில், “திராவிடர்களுடைய கலை, நாகரிகம், பொருளாதாரம் ஆகியவைகள் முன்னேற்ற-மடைவதற்கு-_பாதுகாப்பதற்கு திராவிடர்களின் அகமாகிய சென்னை மாகாணம், (பிரிட்டிஷ் அரசின்) இந்தியா மந்திரியின் நேர் பார்வையின் கீழ் ஒரு தனி நாடாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும்’’ என வலியுறுத்தப்பட்டது. அதுமட்டுமின்றி, வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம் அடிப்படையிலான இடஒதுக்-கீட்டில் திராவிடர்கள்-_ஆதிதிராவிடர்-களுக்கான அளவை அதிகரிப்பது-அகில இந்திய சர்க்காரிலும் இதே போல பிரதிநிதித்துவம்  வழங்குவது. கல்லூரி போன்ற உயர்படிப்புகளில் திராவிட மாணவர்களுக்கான வாய்ப்புகள் சரியாக வழங்கப்படும் வகையில் காலேஜ் கமிட்டி அமைத்தல். புனே ஒப்பந்தத்தால் ஆதி திராவிட சமுதாயத்தினருக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்காமல் போனதால் இனி வரும் தேர்தல்கள் அனைத்திலும் அவர்களுக்கான  தனித் தொகுதி முறையை ஏற்படுத்துதல். (அப்போது) கிறிஸ்துவ-_முஸ்லிம் சமுதாயத்தினருக்கு இருப்பது போல இதர திராவிடர்களுக்கும் தனித் தொகுதிகளை உருவாக்குதல். விஞ்ஞானம்_-பூகோளம்_-சரிதம் போன்ற பாடங்களில் வடமொழிச் சொற்களை நீக்கி தமிழ்ச் சொற்களுடன் பாடப் புத்தகங்களைத் தயாரித்தல், ஒருவரின் பெயருக்கு முன்னால் மரியாதைக்காக ‘ஸ்ரீ’ என்ற வடமொழியைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்த்து ‘திரு’ என்பதைப் பயன்படுத்த அரசுக்கு வலியுறுத்தல். ஆண்களைப் போலவே பெண்களும் சகல உரிமைகளும் பெற்று மேம்பாடு அடையப் பாடுபடுதல். யுத்த சூழல் கட்டுப்பாடுகளால் வேலை இழந்து பட்டினியால் தவிக்கும் மில் தொழிலாளர்களுக்கு வாழ்வாரத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் மில்களையும் யுத்தத் தேவைக்கானப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தி, தொழிலாளர்களுக்கு வேலை அளித்தல். -என்பன  உள்ளிட்ட பல தீர்மானங்கள் திருவாரூர் மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டன. ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது ஜாதி-மதம்-, மொழி, -இனம்-, நிலம்-பாலினம் என எந்த வகையில் மக்கள் ஒதுக்கப்பட்டாலும்-ஒடுக்கப்பட்டாலும் அவர்களுக்கான உரிமைகளை மீட்டெடுக்கும் தீர்மானங்-களாகவே அவை இருந்துள்ளன. முக்கிய தீர்மானமான திராவிட நாடு கோரிக்கை பிரிட்டிஷாரால் ஏற்கப்படவில்லை. சுதந்திர இந்தியாவில் முன்னெடுத்த போதும் பலன்  தரவில்லை. ஒரு கட்டத்தில் அந்தக் கோரிக்கையையே கைவிட நேர்ந்தது. பிரிட்டிஷாருக்கு பயந்து கம்யூனிஸ்ட் கொள்கையை பெரியார் கைவிட்டுவிட்டார் என அவரை விமர்சித்து விலகிய பொதுவுடைமைத் தலைவர்கள், திராவிடர் கழகம் எனப் பெயர்  வைத்ததை ஏற்காமல் நீதிக்கட்சியாகவே நீடிக்க வேண்டும் என ஒதுங்கிய  தலைவர்கள், கம்பராமாயணம்-_பெரியபுராணம் ஆகியவற்றை எரிக்கச் சொல்கிறார் என பெரியாரிடமிருந்து விலகிய தமிழறிஞர்கள், இயக்கத்தின் தளபதியாக இருந்த அண்ணாவே தன் தம்பியருடன் தனிக் கட்சி தொடங்கிய நிகழ்வு என திராவிட இயக்கம் சோதனைக் களத்தை எதிர்கொண்டது. அரசியல் களத்தில் அண்ணாவுக்கும் நெருக்கடிதான். இந்திய ஒன்றிய அரசின் பிரிவினைத் தடைச்சட்டத்தால் 1963இல் திராவிட நாடு கோரிக்கையை கட்சியின் விதிகளிலிருந்தே எடுக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட அண்ணாவை அவரிடமிருந்து பிரிந்த ஈ.வெ.கி.சம்பத் போன்றவர்கள் எள்ளி நகையாடினர். தி.மு.க வெற்றிபெறக்கூடாது என காங்கிரஸ் தனது அதிகாரபலம்-_பணபலம்_-ஆட்சி பலம் அனைத்தையும் பயன்படுத்தியது என இத்தனை எதிர்ப்புகளுக்கும் விமர்சனங்-களுக்கும் நடுவேதான், ‘திராவிட நாடு’ கோரிக்கையை கைவிட்ட நான்கே ஆண்டுகளில் (1967) ‘தமிழ்நாட்டை’ தேர்தல் மூலம் பெற்றது தி.மு.கழகம். எதிரிகள் பலவகைகளில் பலமாக இருக்கலாம். நம்மிடம் கொள்கை வலுவாக இருக்கிறது என அண்ணாவும் அவரது தம்பிகளும் நம்பினர். அதனை மக்களிடம்  கொண்டு போய்  சேர்த்தனர். எதிரியை வீழ்த்துவதற்காக எதிரியைப் போல மாறுவேடம் போட்டுக்கொள்ள  மேக்கப்  சாதனங்களைத் தேடவில்லை. ஜனநாயகத்தின் எஜமானர்-களான மக்களின் தேவை என்ன என்பதை உணர்ந்து-அறிந்து அதனைத் தங்களால் வழங்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையை மக்களிடம் ஏற்படுத்தினார்கள். திருவாரூர் மாநாட்டில் முன்வைக்கப்பட்ட, சென்னை மாகாணத்தை திராவிட நாடு எனப் பிரிக்கும் முயற்சி நிறைவேறவில்லை. ஆனால், அந்த சென்னை மாகாணத்துக்கு ‘தமிழ்நாடு’ எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது. ஆதிதிராவிட மக்களுக்கான தனித்தொகுதியை சுதந்திர இந்திய அரசு வரையறை செய்து அவர்களுக்கான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்கிவிட்டது. இதர  திராவிடர்களுக்கான தனித் தொகுதிகள் அமையவில்லை என்றாலும் அவர்களை அரசியல்மயப்படுத்தி தேர்தல் களமிறக்கி ஜாம்பவான்களையும் வீழ்த்திடச் செய்த ஜனநாயக அதிசயத்தை நிகழ்த்திக் காட்டியது திராவிட இயக்கம். வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவத்தைக் காப்பாற்ற இந்திய அரசியல் சட்டத்தையே திருத்தச் செய்யும் வலிமையுடன் போராடியவர் பெரியார். அந்தப் போராட்டம்தான் அரசியல் சட்டத்தின் முதல் திருத்தத்திற்கு வழிவகுத்து,  சமூகநீதிப் பயணத்தை உறுதியாகத் தொடரச் செய்து, 69% விழுக்காடு இடஒதுக்கீட்டினை நிலைநாட்டி, விளிம்பிலும் விளிம்பான நிலையில் உள்ள மக்களுக்கும் வாய்ப்புகளைக் கிடைக்கச் செய்தது. காலேஜ் கமிட்டியை வலியுறுத்திய நீதிக்கட்சி எனும் திராவிட அரசியல் இயக்கத்தின் நீட்சிதான், உயர்கல்விக்கான வாய்ப்புகளையும் அதற்கேற்ற கல்லூரிகளையும் நிறுவி ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பட்டதாரிகளை, பொறியாளர்களை, மருத்துவர்களை உருவாக்கியது. அரசுப் பணி, ஆசிரியர் பணி, போக்கு-வரத்துக் கழகம், -மின்வாரியம் ஆகியவற்றில் வேலை, கூட்டுறவு சங்கங்கள் வாயிலான உதவி என ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் அவர்களின் உறவுகளிலும் அரைச் சம்பளமானாலும் அரசாங்கச் சம்பளம் என்ற கனவை நனவாக்கியது. பெண்களுக்கான சொத்துரிமை, வேலை-வாய்ப்பு, சுயஉதவிக்குழு என ஆண்களுக்கு இணையான உரிமைகள் கிடைக்கப் பெற்றன. திருவாரூரில் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன், பெரியாரைத் தலைவராகக் கொண்டு  நடந்த நீதிக் கட்சி மாநாட்டில், திராவிட சமுதாயத்திற்குப் புறம்பாக இந்து லா இருக்கிறது என்பதை வலியுறுத்தி தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அண்ணா ஆட்சியில், இந்து திருமணச் சட்டத்தில் திருத்தம் செய்யப்பட்டு, சுயமரியாதைத் திருமணத்திற்குச் சட்ட ஏற்பு அளிக்கப்பட்டு, அதனைப்  பெரியாருக்குக் காணிக்கை என அறிவிக்கப்-பட்டது. பஸ் வரி உயர்வு குறித்தும்_-அதனால் பொதுமக்களுக்கான  போக்குவரத்து பாதிக்கப்-படுவது குறித்தும் _ நீதிக்கட்சி மாநாட்டில் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. திராவிட இயக்கத்தின் ஆட்சியில் இந்தியாவிலேயே  பேருந்துகள் முதன்முறையாக நாட்டுடைமையாக்கப்பட்டு, கிராமங்கள் வரை பேருந்துகள் இயக்கப்பட்டன. பின்னர், குக்கிராமங்கள் வரை மினிபஸ்கள் விடப்பட்டதும் திராவிட இயக்கமாம் தி.மு.க. ஆட்சியில்தான். தொழிலாளர் நலன்_-விவசாயிகளுக்கான திட்டங்கள்_-கட்டமைப்பு வசதிகள் என ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சியுடன் கூடிய மாநிலமாக தமிழ்நாடு உயர்த்தப்பட்டதால் பட்டினிச் சாவு இல்லாத நிலை உருவானது. நீதிக்கட்சி மாநாட்டில், ஆனால், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புப் பணி மேற்கொள்ளும் சென்சஸ் அலுவலர்கள், ”என்ன மதம்?’’ என்று கேட்டால், ‘திராவிட சமயம்’ என்று சொல்லுங்கள் என வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. அதன் உட்பொருள் அறிந்த தலைவர்களால்-தான் மேலே குறிப்பிட்ட தனித்துவமிக்க  தமிழ்நாடு உருவானது. திராவிட நிலத்தில் ஊன்றப்பட்ட விதைகள், மரங்களாகி, பழங்கள் தந்தன. அண்ணா, கலைஞர் மட்டுமல்ல, எம்.ஜி.ஆரும் தன்னை திராவிடன் என்றே குறிப்பிட்டார். ‘திராவிட மதம்’ என மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் பதிவு செய்தார். ஜெயலலிதாதான் இதிலிருந்து மாறுபட்டு, தன் கட்சியினரையும் மடைமாற்றி, இந்துத்வா சக்திகளுக்கு வழியமைத்தார். இப்போது  அம்மையார் ஜெயலலிதா  இல்லை. ஆனால், திராவிடத்தின் உண்மையான எதிரிகள் பலமாக இருக்கிறார்கள். எதிரிகளுக்குக் கைக்கூலிகளும் கிடைக்-கிறார்கள். அவர்களைக் கொண்டு பெரியார் சிலைகளை உடைக்கிறார்கள். தந்தை பெரியாருக்குத் தமிழ்நாட்டில் சிலைகள் உண்டு. ஆனால், சிலைகளில் மட்டுமே பெரியார் இருக்கிறார் என நினைப்பவர்கள் மூடர்கள். அவர் தத்துவமாக இருக்கிறார். வரலாறாக இருக்கிறார். தமிழ்நாட்டின் அரசியலாக இருக்கிறார். திராவிட இயக்கங்களைக் கடந்து ஒடுக்கப்பட்டோர் உரிமை _- பொதுவுடைமைச் சிந்தனை-_ மதச்சார்பின்மை -_ பெண்கள் விடுதலை _- மனித உரிமை என அனைத்துவகை முற்போக்கு இயக்கங்களிலும் பெரியார் கலந்திருக்கிறார். அவர், செயற்கரிய செய்தவர். செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

வரலாற்றுச் சுவடுகள் - ‘நடமாடும் பல்கலைக் கழகம்’ டாக்டர் நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் இறுதி சொற்பொழிவு (4)

மானம் பெரிதா? சோறு பெரிதா? சிலர் நம்முடைய நாட்டிலேகூட மானம் பெரிதா? _ சோறு பெரிதா? என்று - கேட்கின்றார்கள். மானம் அவ்வளவு பெரிதல்ல, சோறு தான் பெரிது என்று சொல்கின்றவர்களும் இருக்கின்றார்கள் (கை தட்டல்). ஆக மனித முயற்சியினால் தான் உலகம் வளர்ந்து கொண்டு வருகின்றது. அறிவியல் வளர்ச்சி, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி பெரியாருடைய கொள்கைகளுக்கு, கோட்பாடுகளுக்கு உறுதுணையாக இருந்து வருகின்றன. ஆகவேதான் அறிந்தும், அறியாமலும் அத்துணை பேரும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். சன்னதிக்கு மட்டும் தீவட்டி எதற்கு? இன்றைக்கு மின்சார விளக்கைப் பயன்படுத்துகின்றான். காரைப் பயன்படுத்துகின்றான். ஆனால் கடவுள் சன்னதியிடம் மட்டும் தீவட்டி எடுத்துக் கொண்டு போகின்றான் (கை தட்டல்). அங்கே மட்டும் எதற்கு தீவட்டி? அது காட்டு மிராண்டி கண்டுபிடித்தது. இன்றைக்கு எதற்கு கொண்டு சட்டி? தந்தை பெரியார் ஒரு முறை சொன்னார். ஒருவன் செத்தவுடன் பிணத்தைச் சுமந்து கொண்டு செல்கின்றார்கள். எதற்குக் கூட செல்கின்றவன் நெருப்புச் சட்டியை எடுத்துக் கொண்டு போகின்றான்? ஒரு காலத்திலே நெருப்பு கண்டுபிடிக்க முடியாத நிலை இருந்தது. தீப்பெட்டி கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. ஒரு வீட்டில் அடுப்பு எரிந்து கொண்டிருக்கும். - இன்னொரு அடுப்பு பற்ற வைக்க வேண்டுமானால் எரிகின்ற அடுப்பிலிருந்து ஒரு நெருப்பை எடுத்து அடுத்த அடுப்புக்குப் பற்ற வைப்பார்கள். ஆக, தீயை உண்டாக்க முடியாத காலத்தில் சுடுகாட்டில் நெருப்பு கிடைக்காது என்கிற காரணத்தினாலே வீட்டிலே இருந்து நெருப்பை சட்டியில் வைத்து தூக்கிக் கொண்டு போனான். தந்தை பெரியார் கேட்-டார். “இப்பொழுது எதற்கு நெருப்பைத் தூக்கிக் - கொண்டு போகின்றாய்?’’’ என்று கேட்டார் (சிரிப்பு - கை தட்டல்). இப்பொழுது தான் தீப்பெட்டி வந்திருக்கிறது பாக்கெட்டிலிருந்து எடுத்துக் கிழித்துப் பிணத்தின்மீது வைக்க வேண்டியது தானே? தீப்பெட்டியைக் கண்டுபிடித்த பிறகும் ஏன் கொண்டு சட்டி தூக்குகிறாய் என்று பெரியார் கேட்டார் (சிரிப்பு, கை தட்டல்). அறிவு இருக்கிறதா உனக்கு என்று கேட்டார். கடவுள் இதுவரை வரவில்லையே! பெரியாரிடம் ஒருவர் வந்து கேட்டார், “இப்படி கடவுள் இல்லை, இல்லை என்று சொல்லிக்கொண்டு வருகிறீர்களே - திடீர்னு கடவுள் ஒரு நாள் வந்து உங்கள் முன்னால் நின்று நான் இருக்கிறேனே என்று கேட்டால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?’’ என்று கேட்டார். பெரியார் அப்பொழுது சொன்னார், “அப்படி கடவுள் என் முன்னால் தோன்றினார் என்றால் இருக்கிறார் என்று சொல்லி விட்டுப் போகின்றேன்’’ (சிரிப்பு - கை தட்டல்). “ஆக, கடவுள் இருந்து நான் இல்லை என்றா சொல்லுகின்றேன்? இது வரையிலும் அவர் வரவில்லையே, அதனால் இல்லை என்று - சொல்லுகின்றேன்’’ என்று சொன்னார். நம் நாடு அறிவுடைய நாடுதான் நம்முடைய நாடு அறிவு பெற்ற நாடுதான். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே திருக்குறளும், தொல்காப்பியமும் வந்து விட்டது. பேசினான் என்பதைச் சொல்ல 46 சொற்கள் உள்ளன. உரைத்தான் சொன்னான், பேசினான், கதறினான், இயம்பினான் என்று இப்படி 46 சொற்கள் உள்ளன. இதற்கு இலக்கணம் வகுத்து இது எழுவாய், பயனிலை. இது உயிர், மெய், சந்தி, விகாரம் என்று கண்டுபிடித்தான் என்றால் இவற்றை எல்லாம் எத்துணை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலே கண்டுபிடித்திருக்க வேண்டும்? 1999-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 2000 ஆம் நூற்றாண்டு வரைக்கும் விஞ்ஞானம் வேகமாக வளர்ந்திருக்கின்றது. இருபதாம் நூற்றாண்டி-லிருந்து இருபத்தி ஓராம் நூற்றாண்டு இன்னும் வேகமாக வளர்ந்திருக்கின்றது. இன்றைக்கு அறிவு மழுங்கியிருக்கிறதே? ஆனால், இலக்கணம், ஒரு சொல் வருவதற்குகிட்டத்தட்ட 100 ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கின்றது. மற்ற நாட்டுக்கு இந்த நாடு அறிவைக் கற்றுக் கொடுத்தது. இன்றைக்கு அறிவு மழுங்கிக் கிடக்கிறது. முதன் முதலில் குமரிக் கண்டத்தில் தான்  உயிர் தோன்றிற்று என்றும், உயிர் தோன்றுவதற்கான தட்ப, வெப்பநிலை அங்கு தான் இருந்தது என்றும், பழங்காலத்து மக்கள் புழங்கிய பொருள்கள், இந்து மாக்கடலில்-தான் அதிகம் - கிடைத்தன என்றும், ஆரம்ப காலத்தினுடைய தன்மைகள் அங்கு-தான் இருந்திருக்க முடியும் என்றும் பல்வேறு மேல்நாட்டு அறிஞர்களும், வரலாற்று ஆராய்ச்சியாளர்களும் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். இதுதான் தென்னாட்டு நாகரிகமாக ஆகியிருக்கிறது. இதுதான் மொகசஞ்சதாரோ, ஹரப்பா நாகரிகமாக ஆகியிருக்கிறது. பிறகு சுமேரிய நாகரிகமாக மாறி, பிறகு - அரபு நாகரிகமாக மாறி, பிறகு கிரேக்க நாகரிகமாக, ரோம் நாகரிகமாக ஆகியிருக்கிறது. பிறகு மாறி அய்ரோப்பிய கண்டம் பூராவும் பரவி, நாகரிகமும், பண்பாடும், அறிவுத் தன்மையும் பரவின என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லுகின்றார்கள். பலவித நாகரிகங்கள் குமரி நாகரிகம் 7000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்று சொல்லுகின்றார்கள். தென்னாட்டு திராவிட நாகரிகம் 5000 ஆண்டு-களுக்கு முற்பட்டது என்று சொல்கிறார்கள். 4500 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது மொகஞ்ச-தாரோ நாகரிகம். -- 4000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது சுமேரியர் நாகரிகம்.- 3500 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது அரேபிய நாகரிகம் 3000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது- எகிப்து நாகரிகம். 2500ஆம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது கிரேக்க நாகரிகம் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது. ரோம் நாகரிகம். ஸ்பெயின் நாட்டு திராவிடன் திராவிடன் நான் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத்திலே -_ எம்.ஏ., படித்துக் கொண்டிருந்த பொழுது ஃபாதர் ஹீராஸ் மொகஞ்சதாரோ சொற்பொழிவாற்ற அங்கே மூன்று நாள்கள் வந்தார். அப்பொழுது அவருக்கு வயது 80 இருக்கும். கண்கூட சரியாகத் -தெரியாது. வெள்ளை வெளேர் என்று பெரியார்மாதிரி தாடி வைத்திருப்பார். அவர் மூன்றாவது நாள் கடைசியில் பேசி முடிக்கும் பொழுது ஒன்றைச் சொன்னார். இதுவரை நான் ஃபாதர் ஹீராசாகப் பேசவில்லை. ஸ்பெயின் நாட்டிலிருந்து வந்த ஒரு திராவிடன் பேசுகிறேன் என்று சொன்னார். அதற்கு பல காரணங்கள் சொன்னார். உலகத்தில் முதன் முதலில் எண் 10 என்பதைக் கண்டுபிடித்தவன் தமிழன் தான் என்று சொன்னார் வாரத்திற்கு ஏன் 7 நாள்கள்? அது ஏன் 13 வரை போக வில்லை? அல்லது அது 8 வரை நின்றிருக்கலாம் அல்லவா? செல்பேசி எண் 10 என்பதை யார் கண்டுபிடித் யார்? எங்கிருந்து? எங்கு பரவியது? கோடி; பத்து ஆயிரம், இலட்சம், கோடி, பத்து கோடி என்ற ஆரம்ப எண்ணைக் கண்டுபிடித்தது இங்குதான். வாரத்திற்கு ஏன் 7 நாள்கள் என்று இருக்க வேண்டும்? வாரத்திற்கு 10 நாள்கள் இருக்கலாமா இல்லையா? வாரத்திற்கு 30 நாள்கள் இருக்கலாமா? இல்லையா? அந்த அய்டி யாவும் இங்கிருந்து தான் போனது என்று அவர் சொன்னார். சூரியனை வைத்து ஆண்டு கணக்கீடு திங்களை வைத்து, சந்திரனை வைத்து, மாதத்தை  வைத்து கணக்கிடுவது இங்கிருந்து-தான் போனது என்று சொன்னார். அதனால்தான் வாரத்திற்கும் திங்கள் என்று எழுதுகின்றான். மாதத்திற்கும் திங்கள் - என்று எழுதுகின்றான். திங்களை வைத்து, சந்திரனை வைத்து மாதத்தைக் கணக்கிடுவது இங்கிருந்துதான் போனது என்று சொன்னார். கோள்களின் பெயர்களே-கிழமைகளுக்கும் அதே மாதிரி கோள்களுக்குள்ள பெயரைத்தான் திங்கட்கிழமை, செவ்வாய்க் கிழமை, புதன்கிழமை என்று சொன்னார். சங்க இலக்கியங்களில்கூட ஞாயிறு, திங்கள், புதன் என்ற பெயர்கள் இருக்கின்றன. திராவிடர்களின் ஞாயிற்றுக் கிழமையை சண்டே என்றும், திங்கள் கிழமையை மூண்டே என்றும் வெள் ளைக்காரர்கள் வைத்திருக்கிறார்கள் என்று சொல்லுகின்றார்கள். நம்முடைய அறிவு வீழ்வதற்குக் காரணம் என்னவென்றால், வேதம், இதிகாசம், புராணம் இவைகள் தாம். வீரமணி சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார் அறிவைப் பயன்படுத்தியதால்தான் ஜப்பான், அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஜெர்மனி போன்ற நாடுகள் வளர்ந்தன. - நமது நாடும் அறிவைப்- பயன்படுத்தி வளர வேண்டும் என்பதற்காகத்-தான் பெரியார் அவர்கள் அறிவுக்கு மதிப்புத் தாருங்கள், அதற்கு ஆக்கம் தாருங்கள் என்றெல்லாம் எடுத்துச் சொன்னார்கள். அத்தகைய கருத்துகளைப் பயன்படுத்த இந்த நாள் ஓர் எழுச்சி தரும் நாளாக அமைய வேண்டும் -_ என்பதற்காகத்தான் பெரியார் புத்தாயிரம் விழாவைக் - கொண்டாட அருமை நண்பர் வீரமணி அவர்கள். சிறப்பாக இந்த ஏற்பாட்டைச் செய்திருக்கிறார்கள். வேறு வகையில் போகும் நாடு பாழ்படும் படிக்க முடியாவிட்டாலும், ஆராய முடியாவிட்டாலும் சொற்களைக் கேட்டு சிந்திக்க வேண்டும் என்று எடுத்துச் சொன்னார். ஆக பகுத்தறிவு நெறிதான் பண்பட்ட நெறி, பயன்படுத்தக் கூடிய நெறி, நேரத்தை வீணாக்காத நெறி, மனிதனுடைய நேரத்தையும், உழைப்பையும் பயன்படுத்து-வதற்குரிய நெறி. வேறு வகையில் போகுமேயானால் நாடு பாழ்படும். சமுதாயம் பாழ்படும். அதை எல்லாம் நீக்குவதற்கு பெரியாருடைய கொள்கைகள் பரவுதல் வேண்டும். பெரியார் புத்தாயிரம் பொலிவுமிக்க ஆயிரமாக..... ஆக பல்வேறு பழக்க வழக்கங்கள், குருட்டு நம்பிக்கைகளை அறிவியல், தொழில் நுட்பக் கருத்துகள் தூள் தூளாக்கி வருகின்றன. பல்வேறு புராணக் கருத்துகள் எல்லாம் தானாக மடிந்து கொண்டு வருகின்றன. எதிர்காலம் பெரியாருடைய புத்தாயிரம் பொலிவு மிக்க ஆயிரமாக, அறிவுமிக்க ஆயிரமாக,- ஆற்றலுக்கு மதிப்புத்தருகிற ஆயிரமாக, மனிதத் தன்மையை வளர்க்கின்ற ஆயிரமாக விளங்கும். வாழ்நாளில் ஒருவர் பெறக்கூடியது வாழ்நாளில் ஒருவர் பெறக்கூடியது எது என்று கேட்டால் மிக்க மகிழ்ச்சியோடு இருக்கக் கற்றுக் கொள்ளுதல். இன்பமான முடிவைக் காணுகின்ற அளவுக்கு ஒவ்வொன்றும் நடக்க வேண்டும். அந்த நிலை எய்த வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பெரியார் அவர்கள் தன்னுடைய உழைப்பைச் செலுத்தினார்கள். பெரியார் அவர்கள் 95 வயது வரை நாடு, நகரம், பட்டித் தொட்டி எங்கும் சுற்றிச் சுழன்று வந்து இந்த நாட்டு மக்களுக்கு அறிவை உருவாக்கி அவர்களைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் என்று கருதினார். நாம் ஒன்றுபட வேண்டும் ஆண்டுதோறும் பெரியார் பெயரால் புத்தாயிரத்தை உண்டாக்கி இத்தகைய கருத்துகளுக்கு ஆக்கமும், ஊக்கமும் தர வேண்டும். அந்த வகையிலே இந்த நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்தவர்களை நான் மிக, மிகப் பாராட்டுகின்றேன். அந்த அளவுக்குப் பாடுபட நாம் அனைவரும் ஒன்றுபடுதல் வேண்டும். வீழ்ச்சியுற்ற தமிழகத்தில் எழுச்சி வேண்டும்; விசை ஒடிந்த தேகத்தில் வலிமை வேண்டும்; சூழ்ச்சிதனை, வஞ்சகத்தை பொறாமைதனை தொகையாக நிறுத்தி தூள் தூளாக்குகின்ற காட்சி மிக வேண்டும்; கடல் போல் செந்தமிழ் பெருக்க வேண்டும் கீழ்ச் செயல்கள் விட வேண்டும்; பெரியார்தம் புகழ் சொல்லி வாழ்த்த வேண்டும், வேண்டும்; அறிஞர் அண்ணா புகழ் சொல்லி வாழ்த்த வேண்டும் என்று கூறி விடைபெறுகின்றேன். இவ்வாறு டாக்டர் - நாவலர் உரையாற்றினார். செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில்... : இயக்க வரலாறான தன் வரலாறு (252)

பிரபஞ்சனின் உணர்ச்சிமிகு கடிதம் கி.வீரமணி   15.5.1994 திருச்சி லால்குடி வட்டத்தில், அய்யா உருவாக்கிய விடுதலைபுரத்தில் தந்தை பெரியார் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன். விடுதலைபுரத்திற்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த தந்தை பெரியார் கடும் மழையின் காரணமாக அவர் வந்த வாகனம்  சேற்றில் நகர முடியாமல் அங்கேயே நின்றுவிட்டதாகவும், கழகத் தோழர்கள் மாட்டு வண்டியில் தந்தை பெரியாரை அழைத்துச் சென்றதாகவும், கடும் மழையின் காரணமாக அன்றிரவு தந்தை பெரியார் விடுதலைபுரத்திலேயே தங்கி விட்டதாகவும் விடுதலைபுரம் திராவிடர் கழகத் தலைவர் பெரியார்  பெருந்தொண்டர் மு.தங்கவேலன் பழைய நிகழ்ச்சிகளை நினை கூர்ந்தார். அந்த ஊருக்கு விடுதலைபுரம் என்னும் பெயரை தந்தை பெரியார்தான் சூட்டினார் என்றும் பெருமைபடக் கூறினார். தந்தை பெரியார் உருவாக்கிய இந்தக் கிராமத்தில் இப்பொழுது எழுபத்தி மூன்று வீடுகள்தான் இருக்கின்றன. விடுதலைபுரத்தில், கழக மாநாடுபோல் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட தந்தை பெரியார் சிலை திறப்பு விழாவும் மற்றும் கழகப் பொதுச்-செயலாளருக்கு எடைக்கு எடை நாணயம் வழங்கும் விழாவும் நடைபெற்றது. மாவட்டத் தலைவர் கு.நடராசன் தலைமை வகித்தார். விடுதலைபுரம் திராவிடர் கழக செயலாளர் வை.சின்னையன் வரவேற்புரை நிகழ்த்தினார். தந்தை பெரியார் சிலை பீடத்திற்கு ஏணிப்படியையும் அதன் சுற்றுப்புற கம்பிவேலியையும் திருச்சி தொழில் அதிபர் வீகேயென் கண்ணப்பன் அன்பளிப்பாக அமைத்துக் கொடுத்திருந்தார். அறிவுலக மேதை தந்தை பெரியாரின் முழு உருவச் சிலையை திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், அனைத்துக் கட்சித் தோழர்களின் ஒத்துழைப்புடன் அமைக்கப்பட்ட தந்தை பெரியார் சிலை தந்தை பெரியார் அமர்ந்திருப்பது போலவும், பக்கத்தில் கண்ணாடியும், புத்தகமும் உள்ளவாறும் அழைக்கப்பட்டிருப்பது நாட்டில் உள்ள எல்லா சிலைகளையும்விட வித்தியாசமான மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறது என்று  பெருமிதத்துடன் கூறினேன். சேலம், நல்லாக்கவுண்டன்பட்டியில் திராவிடர் கழக செயல்வீரர் க.கிருட்டின-மூர்த்தியின் சகோதரர் லோகநாதன் மணவிழாவை நடத்தி வைத்தேன். சேலம் மாவட்ட திராவிடர் கழக தலைவர் பொத்தனூர் க.சண்முகம் தலைமை வகித்தார். சேலம் நல்லாக்கவுண்டன் பட்டி என்.பி. கந்தசாமி - கோவிந்தம்மாள் ஆகியோரின் மகன் லோகநாதனுக்கும் மேட்டூர் செம்மனூர் எம்.கே.மாணிக்கம் பூங்கொடி ஆகியோரின் மகள் தமிழரசிக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழியினை கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்திவைத்தேன். மணவிழா நடைபெறும் இடம் முழுவதும் மாநாடு போல் பந்தல் போடப்பட்டிருந்து, ஏராளமான கழகத் தோழர்களும், அனைத்து அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்ந்த பிரமுகர்களும். தாய்மார்களும், பொதுமக்களும் கடைசிவரை அமைதியாக இருந்து எனது உரையைக் கேட்டுச் சென்றனர். முடிவில் மணமகனின் அண்ணன் க.கிருட்டினமூர்த்தி நன்றியுரை ஆற்றினார். 15.5.1994 திருச்சி ஈ.வெ.ரா.கல்லூரி பேராசிரியர் முனைவர்.க.நெடுஞ்செழியன் இல்லத்து மணவிழாவினை தலைமையேற்று நடத்தினேன். திருச்சி அரிசுட்டோ டைமண்ட் மன்றத்தில் கோவில்பட்டி காவல்துறை கண்காணிப்பாளர் கு.காளிமுத்து _ கோமளவல்லி ஆகியோரின் மகன் பொறியாளர் குழந்தைவேல் பாண்டியனுக்கும், திருச்சி முனைவர் க.நெடுஞ்செழியன் _ முனைவர் இரா.சக்குபாய் ஆகியோரின் மகள் நகைமுத்துவுக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதிமொழியினைக் கூறச்செய்து மணவிழாவை நடத்தி வைத்தேன். 22.5.1994 வேலூர் சத்துவாச்சாரியை அடுத்த ரங்காபுரத்தில் நாராயண மந்திர் வலந்தியம்மாள் கல்யாண மண்டபத்தில் கழக செயல்வீரர் மா.சுப்பிரமணி இல்ல மண விழாவை மிகச் சிறப்பாக நடத்தி வைத்தேன். மண விழாவில் கவிஞர் சு.சுப்பிரமணியன் வரவேற்புரை ஆற்ற, மா. பலராமன், மா.பழனி ஆகியோர் முன்னிலை வகித்தனர். ரங்காபுரம் கிருட்டினவேணி -_ சு.ஏழுமலை ஆகியோரின் மகன் சீனிவாசனுக்கும், ரங்காபுரம் சின்னக்கிளி -_ மா. சுப்பிரமணி ஆகியோரின் மகள் இன்பவல்லிக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழியைக் கூறச் செய்து, மணவிழாவை நடத்தி வைத்து அறிவுரை கூறினேன். முன்னதாக சத்துவாச்சாரி நகர எல்லையில் இருந்து ஸ்கூட்டர்களிலும், ஆட்டோக்களிலும் கழகத் தோழர்களும் கழகப் பொறுப்பாளர்-களும் வந்திருந்து, என்னை அழைத்துச் சென்றனர். முடிவில் வேலூர் நகர் திராவிடர் கழக தலைவர் செல்வநாதன் நன்றி கூறினார். 24.5.94 பெரியார் பெருந்தொண்டர் செ.ஜெம்புலிங்கம் இல்ல மணவிழாவுக்குத் தலைமையேற்று நடத்தி வைத்தேன். செ.ஜெம்புலிங்கம் காவல் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றவர், சீரிய பகுத்தறிவாளர்.  அவரின் மகன் ஜெ.சிவலிங்கத்திற்கும், லால்குடி மேல் அன்பில் கிராமம் கே.சுப்பிமணியன் தெய்வானையம்மாள் ஆகியோரின் மகள் மகாதேவிக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்தத்தினை உறுதிமொழியினை கூறச் செய்து நடத்தி வைத்தேன். முன்னதாக மணவீட்டார்கள் எனக்குச் சால்வை அணிவித்து வரவேற்றனர். 25.5.1994 காலை 9:00 மணியளவில் முன்னாள் சட்டமன்ற தி.மு.க உறுப்பினர் மறைந்த எகால் மு.நடேசன் அவர்களின் நினைவு கடவுள் மறுப்புக் கல்வெட்டு திறப்பு விழா மற்றும் புதிய இல்லத் திறப்பு விழா, மு.நடேசன் இல்ல மணவிழா ஆகிய முப்பெரும் விழாக்களில் நான் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தேன். மண விழாவுக்குத் தலைமை வகித்த கழகப் பொதுச்செயலாளர் இறுதியாக எகால் மு.நடேசன் அவர்களின் மகன் மு.ந.இராமச்சந்திரனுக்கும் எகால் கு.பொன்னுசாமி அவர்களின் மகள் பொன்.குமாரிக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழியினைக் கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்தி வைத்தேன். 27.5.1994 அம்பத்தூர் - ஒரகடம் சாலையில் உள்ள ஆர்.ஆர்.கல்யாண மண்டபத்தில் கழக துணைப் பொதுச் செயலாளர் வழக்கறிஞர் கோ.சாமிதுரை தலைமையில் - சின்ன சேலம் மு.பொன்னுசாமி இல்ல மண விழாவை நடத்திவைத்தேன். மணவிழாவிற்கு வந்திருந்த அனைவரையும் மணமகன் பொ.சாக்ரடீசு வரவேற்று உரையாற்றினார். சின்னசேலம் மு.பொன்னுசாமி _ - ஜெயலட்சுமி ஆகியோரின் மகன் சாக்ரடீசுக்கும், பெங்களூர் நீலகண்டன் _ பழனியம்மாள் ஆகியோரின் மகள் சுஜாதாவுக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழியைக் கூறச்செய்து மணவிழாவை நடத்தி வைத்தேன். மணமக்கள் இருவரும் தங்க அணியை மாற்றிக் கொண்டனர். மணமக்களை வாழ்த்தி நிகழ்த்திய உரையினை பெங்களூருவில் இருந்து வந்திருந்த மண மகள் வீட்டார்களும் மற்றும் பெரியோர்களும் மற்றும் பெரியோர்களும், தாய்மார்களும் அமைதியாக இருந்து கேட்டனர். மணக்களை வாழ்த்தி, அமெரிக்காவில் இருந்து வருகை தந்திருத்த அமெரிக்க பல்கலைக்கழக அறிவியல் ஆய்வாளரும், சீரிய பகுத்தறிவாளருமான அரசு தந்தை பெரியாரின் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளைப் பேசினார். முடிவில் மணமகள் சா.சுஜாதா நன்றி கூறினார். 29.5.1994 தந்தை பெரியார் இசைக் குழுவைச் சேர்ந்த வே.பாண்டு அவர்களின் இல்ல மணவிழாவில் கலந்துகொண்டேன். பெரியார் பயிற்சிப் பட்டறையின் செயலாளர், பெரியார் பேருரையாளர் அ.இறையன் வரவேற்புரை ஆற்றினார். எனக்கு மண வீட்டார் சார்பாக வே.பாண்டு சால்வை அணிவித்து வரவேற்றார். 30.5.1994 திருநள்ளாறு திராவிடர் கழக இளைஞரணிச் செயலாளர் பொன்.பன்னீர் செல்வம் மணவிழாவை 30.5.1994 காலை 9:30 மணியளவில் திருநள்ளாறு பெருமாள் கோயில் திருமகா மண்டபத்தில் தலைமையேற்று மிகச் சிறப்பாக நடத்தி வைத்தேன். திருநள்ளாறு பொன்னுசாமி _- தங்கம்மாள் ஆகியோரின் மகன் பன்னீர்செல்வத்திற்கும், நாகை வட்டம், அழிஞ்சமங்கலம் கா.கணேசன் _- சந்திரா ஆகியோரின் மகள் உஷாவுக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழியினைக் கூறச் செய்து, மண விழாவை நடத்திவைத்தேன். மணமக்கள் தாலி இல்லாமல் மலர் மாலைகளை மட்டும் மாற்றிக்கொண்டனர். 31.5.1994 நாகை காயிதே மில்லத் மாவட்ட திராவிடர் கழகத் தலைவர் எஸ்.எஸ்.மணியன் அவர்களின் பேரன் அருண்காந்தி _- சாந்தி ஆகியோரின் வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழா திருவாரூர் - நாகை சாலையில் உள்ள நகராட்சி நடுநிலைப்பள்ளியில் என் தலைமையில் நடைபெற்றது. அங்கு  மணமக்களுக்கு வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதிமொழி கூறச் செய்து நடத்தி வைத்தேன். மணவிழாவை ஒட்டி திராவிடர் கழகமும் மதுரை அரவிந்த மருந்துவமனையும் இணைந்து ஏற்பாடு செய்த இலவச கண்சிகிச்சை முகாமையும் துவக்கி வைத்தேன். அங்கு உரையாற்றுகையில் “திராவிட கழகம் ஒரு மனிதாபிமான இயக்கம். இங்கே விழிக்கொடை இயக்கம் நடத்தி அதில் பத்தாயிரம் பேர் கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். நாம் இறந்த பிறகும் உயிரோடு இருக்கலாம். இது சித்து விளையாட்டு அல்ல. எப்படி என்றால் நம்முடைய உடல் உறுப்புகளை இன்னொருவருக்குக் கொடுப்பதன் மூலம் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம். நாம் இறந்தபிறகு நம்முடைய கண்களை மருத்துவமனைக்குக் கொடுக்கலாம்’’ என பல கருத்துகளை விழாவில் எடுத்துரைத்தேன். 1.6.1994 உரத்தநாடு அடுத்த வடசேரியில் கழக இளைஞரணி செயல் வீரர் சி.பன்னீர்செல்வம் மணவிழா மாலை 6.30 மணியளவில் மணமகன் இல்லத்து அருகில் உள்ள பொதுக்கூட்ட மேடையில் மாநாடு போல் நடைபெற்றது. நான் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதி மொழி கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்திவைத்தேன். மணமக்களுக்கு மலர் செண்டுகளுக்குப் பதிலாக தந்தை பெரியார் எழுதிய  ‘மனிதனும், மதமும்’,  ‘அம்மா பேசுகிறார்’ ஆகிய புத்தகங்களை வழங்கினேன். நெடுங்கிள்ளி மலர்விழி ஆகியோரின் ஆண் குழந்தைக்கு தமிழினியன் என்று பெயர் வைத்தேன். 5.6.1994 சைதாபேட்டை சொர்ணாம்பிகை திருமணம் கூடத்தில் நுங்கம்பாக்கம் கி.ரங்கநாதன் _ செகதாம்பாள் ஆகியோரின் மகனும், தென் சென்னை மாவட்ட திராவிடர் கழக இளைஞரணி துணைச் செயலாளருமான செ.ர.பார்த்தசாரதிக்கும், சைதாபேட்டை த.கோவிந்தராசு முத்துலட்சுமி ஆயோரின் மகள் குமாரிக்கும் என் தலைமையில் வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழா மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. மணமக்களுக்கு அறிவுரை வழங்கி, வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்த உறுதிமொழி கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்திவைத்தேன். மணமக்கள் மா. கணேசன் - செல்விக்கு வாழ்க்கை உறுதி மொழி ஒப்பந்தத்தை கூறச் செய்து மணவிழாவை நடத்தி வைக்கும் ஆசிரியருடன், கழகத்தினர் 11.6.1994 காமராசர் மாவட்டம், வத்திராயிருப்பு திராவிடர் கழக இளைஞரணி செயல் வீரர் மா.கணேசன் மணிவிழாவை தலைமையேற்று நடத்தி வைத்தேன். மணமக்கள் மா.கணேசன்  _ செல்விக்குக் வாழ்க்கை உறுதிமொழி  ஒப்பந்தத்தை கூறச் செய்து ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடச் செய்து நடத்தினேன். “அந்த மணவிழா சனிக்கிழமையில் ராகு காலத்தில் நடைபெற்றது. மணமேடையில் மேற்கு நோக்கியும் அமர்ந்து விழா நடைபெற்றது. அங்கு உரையாற்றுகையில் நாம் எல்லாம் என்ன பெயர் சொல்லிக் கொண்டாலும் நம்மை சூத்திரர்கள், பார்ப்பனரின் வேசி மக்கள், தாசி புத்திரர்கள் என்று சட்டத்திலே, சாஸ்திரத்திலே எழுதி வைத்து இருக்கிறார்கள். அந்த இழி நிலையைப் போக்குவதற்கு உள்ள இயக்கம் தான் திராவிடர் கழகம் அதற்காக இருக்கிற தலைவர்தான் தந்தை பெரியார் அதை மறந்து விடாதீர்கள். அதை மாற்றத்தான் இந்த இயக்கம் தொடர்ந்து பாடுபட்டு வருகிறது. எனவே தமிழர்களே! நமக்குள் ஜாதி இல்லை, கட்சி இல்லை. இதை எல்லாவற்றையும் நீக்க இது போன்ற மூடநம்பிக்கையற்ற சுயமரியாதைத் திருமணங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற வேண்டும்’’ என எடுத்துக் கூறி மணமக்களை வாழ்த்தினேன். 13.6.1994 அன்று மறைந்த பெரியார் பெருந்தொண்டர் ச.இராமசாமி படத்திறப்பு விழா நெய்வேலி 20 ஆவது வட்ட திருமண அரங்கில் நடைபெற்றது. தந்தை பெரியார் சிலை பீட கல்வெட்டையும், அய்யாவின் முழுஉருவச்சிலையையும் திறந்து வைக்கும் ஆசிரியருடன், கழகப் பொறுப்பாளர்கள் “மறைந்த பெரியார் பெருந்தொண்டர் ச.இராமசாமி அவர்களைப் பற்றி உங்களுக்கு அதிகம் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை அவர் இந்தப் பகுதியில் நமது இயக்கத்துக்கு எடுத்துக்காட்டான உறுதிமிக்க லட்சியத் தொண்டராகத் தன் இறுதி மூச்சு அடங்குகிற வரை பெரியார் தொண்டராகவே வாழ்ந்தார். மறைந்தவுடன் அடக்கம் செய்யும்போதுகூட எந்தவித மூடச்சடங்குகளும் இல்லாமல் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவர்களின் குடும்பத்தார் எவ்வளவு வைரம் பாய்ந்த கொள்கை உறுதியோடு இருக்கிறார்கள் என்பதற்கு இது நல்ல உதாரணமாகும். அய்யா இராமசாமி அவர்களை எனக்கு பல ஆண்டுகளாக நன்கு தெரியும். அவர் மிகுந்த பண்பாட்டாளர், அடக்கமானவர். பெரியார் தொண்டர் எப்படி வாழ்ந்தார் என்பதை மக்களுக்கு எடுத்துக்காட்டக்கூடிய அளவுக்கு எளிமையாக வாழ்ந்தவர். இவரைப் போன்ற சுயமரியாதை வீரர்களின் உழைப்பால் தான் தமிழகத்தில் 69 சதவிகித இட ஒதுகீடு கிடைத்தது’’ என பல கருத்துகளை எடுத்துரைத்தேன். 13.6.1994 அன்று நெய்வேலி அருகில் உள்ள குறிஞ்சிப்பாடியில் அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் அவர்களின் முழு உருவச் சிலையைத் திறந்து வைக்கும் விழா நடைபெற்றது. மாநாடு போல் நடைபெற்ற அந்த விழாவில் திராவிடர் கழக மாநில இளைஞரணிச் செயலாளர் துரை.சந்திரசேகரன் கடவுள் மறுப்புக் கூறி அனைவரையும் வரவேற்றார். முன்னதாக திராவிட கழக இளைஞரணி தோழர்கள் இருபுறமும் வரிசையாக நின்று தீப்பந்தங்களுடன் மகத்தான வரவேற்புக் கொடுத்தனர். எண்பத்தைந்து வயது நிரம்பிய சுயமரியாதை வீரர் கு.த.பெ. பழனியப்பன் எனக்கு ரூபாய் நோட்டு மாலை அணிவித்து கட்டித் தழுவி மகிழ்ந்தார். பெரியார் பெருந்தொண்டர்களான கோவிந்தசாமி, கே.என்.பெருமாள், சொ.சீனிவாசன் ஆகியோருக்கு பாராட்டுப் பத்திரங்கள் வழங்கி சிறப்பித்தேன். பெரும் ஆராவாரத்துடன் வாழ்க வாழ்க என குரல் ஒலிவுடன் சிலையைத் திறந்து வைத்தேன். அந்த விழா மகத்தான வரவேற்பு கொடுத்தனர். அந்த விழாவில் பேசிய சில கருத்துகள் இதோ: “இங்கு இந்த மேடையில் பாராட்டப்பட்ட சுயமரியாதை வீரர்களைப் பார்க்கும் போது, மேடைக்கு எதிரே பல்லாயிரக்கணக்கில் கூடியுள்ள உங்களையெல்லாம் பார்க்கும் போது நாற்பது அய்ம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நான் சிறுவனாக இருந்த காலத்தில் இந்தப் பகுதியில் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளில் கலந்த கொண்ட நினைவுகள் எல்லாம் பசுமையாக நினைவுக்கு வருகிறது. தந்தை பெரியார், அன்னை மணியம்மையார் வழியில் இன்று சுயமரியாதைத் திருமணங்கள் தமிழகத்தில் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதற்கு திராவிடர் கழகத்தின் இளைஞரணிக்கு முக்கியப் பங்கு உண்டு. அவர்களே நாளைய பெரியாரின் கருஞ்சட்டைப் படையாக மாறப்போகிறவர்கள் ஆவர். ஜாதி. மதம் கடந்து நாம் போக வேண்டிய பாதை நீண்டது’’ என சிலை திறப்பு விழாவில் பேசினேன். 14.6.1994 புதுவை யூனியன் பிரதேசத்தில் முதன்முதலாக பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. யூனியன் பிரதேசமான புதுவையில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இதுவரை இட ஒதுக்கீடு செய்யப்படவில்லை. புதுவையில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு செய்யப்படவேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை திராவிடர் கழகம் தொடர்ந்து வற்புறுத்திவந்தது. 6.12.1992 அன்று புதுவையில் நடந்த திராவிடர் கழக மத்திய நிருவாகக் குழுக் கூட்டத்தில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு செய்ய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. கடந்த ஜூன் 2 ஆம் தேதி “விடுதலை’’ இதே கோரிக்கையை வலியுறுத்தி தலையங்கம் தீட்டியது. கடந்த 30.5.1994 அன்று புதுவை மாநிலம் திருநள்ளாறில் பேசுகையில் வரும் ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதிக்குள் புதுவை மாநிலத்தில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இட ஒதுக்கீடு கொண்டுவராவிட்டால் புதுவையில் மாநிலம் தழுவிய போராட்டத்தை திராவிடர் கழகம் நடத்தும் என்று அறிவித்தோம். இப்போது புதுவை மாநில அரசு பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 சதவிகித இட ஒதுக்கீடு அமல்படுத்தப்படும் என்று அறிவித்துள்ளது. மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரையின்படி புதுவை யூனியன் பிரதேசத்தில் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 சதவிகித இட ஒதுக்கீடு வழங்கும் இடைக்கால உத்தரவை புதுவை அரசு பிறப்பித்தது. இது கழகத்திற்குக் கிடைத்த வெற்றிகளில் முக்கியமானது என செய்தி வெளியிட்டேன். 18.6.1994 வயலோகத்தில், மலேசியத் தோழர் அன்பளிப்பாகத் தந்த அய்யா சிலையை _ ஊர்ப் பாதுமக்கள் உதவியால் நடத்தப்பட்ட விழாவில் அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் அவர்களின் முழு உருவச் சிலையைத் அமைப்பாளர் கிருட்டினன் தலைமையில் திறந்து வைத்து சிறப்புரையாற்றினேன். விழா நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் மிகச் சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தன. பல்லாயிரக்கணக்கான கழகத் தோழர்களும், தாய்மார்களும், பொதுமக்களும் தந்தை பெரியார் வாழ்க! அன்னை மணியம்மையார் வாழ்க! தமிழினக் காவலர் வீரமணி வாழ்க! என்று வாழ்த்து முழக்கங்களை விண்ணதிர எழுப்பி தங்களுடைய உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்திய பாங்கு மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. எனது உரையை அனைத்துத் தரப்பு மக்களும், அரசு அலுவலர்களும் அனைத்துக் கட்சியைச் சேர்ந்த தோழர்களும் அமைதியுடன் இருந்து செவிமடுத்து கேட்டுச் சென்றனர். முடிவில் மாவட்ட திராவிடர் கழக மாணவரணி அமைப்பாளர் ஏ.சந்திரன் நன்றி கூறினார். 26.6.1994 தமிழ்நாட்டில் 69 சதவிகித இடஒதுக்கீட்டைக் காப்பாற்றும் நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும் என தமிழக அரசு சார்பில் டில்லிக்கு அனைத்துக் கட்சி தூதுக்குழு சென்றோம். சமூக நீதிக் காவலர் வி.பி.சிங் அவர்களை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்தோம். அப்போது இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் தமிழ்நாடு தலைவர் ஏ.கே. அப்துல் சமது, தமிழர் தேசிய இயக்கத் தலைவர் பழ. நெடுமாறன் ஆகியோர் உடன் வந்து வி.பி.சிங்கை நலம் விசாரித்து உரையாற்றினோம். சமூகநீதி இயக்கம். இந்தியா முழுவதும் கட்டப்படுவதன் அவசியம் குறித்து மிகவும் உற்சாகத்துடன் வி.பி.சிங் பேசியதோடு, தமிழ்நாட்டில் 69 சதவிகித இடஒதுக்கீடு தொடரவேண்டும் என்பதற்கு எனது முழு ஆதரவும், ஒத்துழைப்பு உண்டு என்றும் கூறி இப்போது சமூகநீதிக் கருத்தினை எல்லா அரசியல் கட்சிகளும்கூட பற்றிக்கொள்ளும் நிலை உருவாகியுள்ளதற்கு, தான் மிகவும் மகிழ்வதாகவும் குறிப்பிட்டார். ஏறத்தாழ ஒரு மணிநேரத்திற்கு மேல் அவர் பொதுப் பிரச்சினைகள் பற்றியும் உரையாடினார். 69% இடஒதுக்கீடு தொடர வி.சிங் அவர்களிடம் ஆதரவு கோரும் ஆசிரியர் மற்றும் தூதுக்குழு உறுப்பினர்கள் 1.7.1994 எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் அவர்கள் அப்போதைய திராவிடர் கழகத்தின் உறுதியான நிலைப்பாட்டினையும், திராவிடர் கழகத்தின் இடஒதுக்கீடு பற்றிய சிறப்பான வழிகாட்டுதலையும் பாராட்டும் வகையில் எனக்குக் கடிதம் எழுதினார். அன்றைய சூழ்நிலையில் தமிழக அரசியலில் கழகத்தின் பங்களிப்பு பற்றியும் அதில் எடுத்துரைத்த கருத்துகளில் சில: மரியாதைக்குரிய பொதுச்செயலாளர் அவர்களுக்கு வணக்கம். நலம் தானே! தமிழகத்தைக் குலுக்கிக் கொண்டிருக்கும் இட ஒதுக்கீட்டுப் பிரச்சினையில் தாங்கள் எடுத்திருக்கும் நிலைப்பாட்டை நான் மனப்பூர்வமாக ஆதரிக்கிறேன் என்பதை அறிவிக்கவே இந்தக் கடிதம். பிரபஞ்சன் பெரியார் இருந்திருந்தால் முதல்வருடன் பெரியார் டில்லிக்குச் சென்றிருப்பார் என்பது திண்ணம். ஏனெனில், பெரியாருக்கோ தமிழர் உயர்வை நேசிப்பவர்களுக்கோ யார் பெரியவர், யார் உயர்ந்தவர், யார் தியாகசீலர் என்கிற உயர்வு மனப்பான்மை வராது மக்களின் மேல் உள்ள அன்பை அளக்க இதுவே அளவுகோல் என்று தான் கருதுகிறேன். தங்கள் செயல், பெரியாரியத்தின் நீட்சி, வளர்ச்சி, என்று கருதுகிறேன். இதுவே உண்மை. தங்கள் மேல் படரும் வசைகளைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம். எதிர்கால வரலாறு மலர்களால் உங்கள் பணிகளை எழுதும், இசைக்கும். எங்களைப் போன்றோர் உங்களைப் பின்பற்றி வந்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பதைத் தயவு செய்து உணரவேண்டுகிறேன். இவ்வாறு அவர் கடிதத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார். (நினைவுகள் நீளும்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

கவிதை : அய்யா பிறந்தநாள் உறுதி ஏற்போம்!

பேராசிரியர் முனைவர் கடவூர் மணிமாறன் தன்மானப்  போர்முரசு,  திராவி  டத்தின்                தன்னிகரே   இல்லாத  தலைவர்;  என்றும் அண்ணாவும்  அவர்தம்பி  கலைஞர்  தாமும்                அன்றாடம் தம்முரையில்  நினைவு கூர்ந்த பன்னரிய சீர்திருத்த வேழம்; நாட்டில்                பகுத்தறிவை விதைத்திட்ட அரிமா; நாளும் உண்மையினை  நன்மையினை  உரக்கச்  சொன்ன                ஒப்பற்ற இனவேங்கை  பெரியார் அன்றோ!   குடிஅரசில்  விடுதலையில்  அந்த  நாளில்                கொள்கையினைப்  பறைசாற்றித்  தமிழர் வாழ்வின் அடிமையிருள்  அகன்றிடவே  விழிப்பை  நல்கி                அறிவியக்கப்  போர்தொடுத்த  புரட்சி  யாளர்; நடித்தோரின்  முகத்திரையைக்  கிழித்தார்; தீய                நால்வருணக்  கதையளப்பைச்  சாடி  நாட்டைக் கெடுத்திட்ட ஆரியத்தின் கயமை வீழக்                கீழ்வானச்  செங்கதிராய்க்  கிளர்ந்து  நின்றார்!   தீண்டாமைக்  கொடுமையினை  எதிர்த்தார்; தொட்டால்                தீட்டென்னும் பேரிழிவைச் சாய்ப்ப தற்கே ஆண்மையுடன் களம்கண்டார்; அழுது நொந்த                அப்பாவிச் சூத்திரர்தம்  மேன்மைக் காக மாண்புறவே  உழைத்திட்டார் வைக்கம் வீரர்!                மகளிர்க்குச்  சொத்துரிமை  வேண்டும்  என்றார்! வேண்டாத கடவுளரின் பெயரால் மூட                விளையாட்டை வெறிச்செயலைத்  தடுத்து நின்றார்!   குலக்கல்வித் திட்டத்தை மீண்டும் நாட்டில்                கொண்டுவந்து புதியகல்விக் கொள்கை என்றே கலம்பாலில் துளிநஞ்சைக் கலக்க எண்ணும்                காவியரின் சூழ்ச்சியினை நாட்டு மக்கள் பலர்நன்றாய் உணர்ந்திடவே பாதை கண்ட                பகுத்தறிவுத் தொலைநோக்குப் புரட்சி யாளர்! நலம்சேர்த்த நம்அய்யா பிறந்த நாளில்                நரியனையார் செருக்கடக்க உறுதி ஏற்போம்! ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள