உண்மையான தமிழர்கள் (திராவிடர்கள்) தீபாவளி கொண்டாடக் கூடாது!

  தீபாவளிப் பண்டிகை வரப்போகின்றது. பார்ப்பனரல்லாத மக்களே! என்ன செய்யப் போகின்றீர்கள்? “அப்பண்டிகைக்கும் எங்களுக்கும் யாதொரு சம்பந்தமும் இல்லை’’ என்று சொல்லிவிடப் போகின்றீர்களா? அல்லது அப்பண்டிகையை கொண்டாடப் போகின்றீர்களா?  என்பதுதான் “நீங்கள் என்ன செய்யப் போகின்றீர்கள்’’ என்று கேட்பதின் தத்துவமாகும். நண்பர்களே சிறிதும் யோசனையின்றி, யோக்கியப் பொறுப்பின்றி, உண்மைத் தத்துவமின்றி, சுயமரியாதை உணர்ச்சியின்றி சுயமரியாதை இயக்கத்தின்மீது வெறுப்புக்கொள்ளுகின்றீர்களே யல்லாமல், மற்றும் சுயநலப் பார்ப்பனர் வார்த்தைகளையும், மூடப்பண்டிதர்களின் கூக்குரலையும், புராணப் புஸ்தக வியாபாரிகளின் விஷமப் பிரசாரத்தையும், கண்டு மயங்கி அறிவிழந்து ஓலமிடுகின்றீர்களே அல்லாமல் மேலும் உங்கள் வீடுகளிலும், அண்டை அயல்களிலும் உள்ள கிழங்களுடையவும், அழுக்கு மூட்டைகளுடையவும் ஜீவனற்ற தன்மையான பழைய வழக்கம் பெரியோர் காலம் முதல் நடந்துவரும் பழக்கம் என்கின்றதான வியாதிக்கு இடங்கொடுத்துக்கொண்டு கட்டிப் போடப்பட்ட கைதிகளைப்போல் துடிக்கின்றீர்களே அல்லாமல் உங்கள் சொந்தப் பகுத்தறிவை சிறிதுகூட செலவழிக்கச் சம்மதிக்க முடியாத உலுத்தர்களாய் இருக்கின்றீர்கள்.பணத்தையும், மானத்தையும் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் செலவழிக்கத் தயாராயிருக் கின்றீர்கள். சுதந்திரத்தையும் சமத்துவத்தையும் எவ்வளவு வேண்டு மானாலும் விட்டுக் கொடுக்கத் தயாராயிருக்கின்றீர்கள். ஆனால், உங்கள் பகுத்தறிவை சிறிதுகூட செலவழிக்கத் தயங்குகிறீர்கள். அது விஜயத்தில் மாத்திரம் ஏன் வெகு சிக்கனம் காட்டுகின்றீர்கள்? இந்நிலையி லிருந்தால் என்றுதான் நாம் மனிதர்களாவது? புராணக் கதைகளைப்பற்றி பேசினால் கோபிக்கிறீர்கள். அதன் ஊழலை எடுத்துச் சொன்னால் காதுகளைப் பொத்திக் கொள்ளுகின்றீர்கள். எல்லாருக்கும் தெரிந்தது தானே; அதை ஏன் அடிக்கடி கிளறுகின்றீர்கள். இதைவிட உங்களுக்கு வேறு வேலை இல்லையா என்று கேட்கின்றீர்கள். ஆனால், காரியத்தில் ஒரு நாளைக்குள்ள அறுபது நாழிகை காலத்திலும் புராணத்திலேயே மூழ்கி மூச்சு விடுவது முதல் அதன்படியே செய்து வருகின்றீர்கள். இப்படிப்பட்ட மனிதர்கள் புராணப் புரட்டை உணர்ந்தவர்களா? புராண ஆபாசத்தை வெறுத்தவர்கள் ஆவார்களா? நீங்களே யோசித்துப் பாருங்கள். பண்டித, பாமர, பணக்கார ஏழை சகோதரர்களே!அன்பர்களே! சமீபத்தில் தீபாவளிப் பண்டிகை என்று ஒன்று வரப்போகின்றது. இதைப் பார்ப்பனரல்லாத மக்களில் 1000-க்கு 999 பேர்களுக்கு மேலாகவே கொண்டாடப் போகின்றீர்கள். தீபாவளிப் பண்டிகையைப் பெரிதும்  கொண்டாடப்போகின்றீர்கள். பொதுவாக எல்லோரும் - அதாவது துணி தேவை இருக்கின்றவர்களும், தேவை இல்லாதவர்களும், பண்டிகையை உத்தேசித்து துணி வாங்குவது என்பது ஒன்று; மக்கள், மருமக்களை மரியாதை செய்வதற்கென்று தேவைக்கும் மேலானதாகவும், சாதாரணமாக உபயோகப்படுத்துவதற்கு ஏற்றதல்லாத தானதுமான துணிகள் வாங்குவது என்பது இரண்டு; அர்த்தமற்றதும், பயனற்றதுமான வெடிமருந்து சம்பந்தப்பட்ட பட்டாசு வகைகள் வாங்கிக் கொளுத்துவது மூன்று; பலர் இனாம் என்றும், பிச்சை என்றும் வீடுவீடாய் கூட்டங்கூட்டமாய்ச் சென்று பல்லைக்காட்டிக் கெஞ்சி பணம் வாங்கி அதைப் பெரும்பாலும் சூதிலும், குடியிலும் செலவழித்து நாடு சிரிக்க நடந்துகொள்வது நான்கு; இவற்றிற்காக பலர் ஊர்விட்டு ஊர் பிரயாணம் செய்து பணம் செலவழிப்பது அய்ந்து; அன்று ஒவ்வொரு வீடுகளிலும் அமிதமான பதார்த்த வகைகள் தேவைக்கு மிகுதியாகச் செய்து அவைகளில் பெரும் பாகம் கண்டவர்களுக்குக் கொடுப்பதும், வீணாக்குவதும் ஆறு; இந்தச் செலவுக்காகக் கடன்படுவது ஏழு. மற்றும் இதுபோன்ற பல விஷயங்கள் செய்வதன் மூலம் பணம் செலவாகின்றது என்பதும், அதற்காகக் கடன்படவேண்டியிருக்கின்றது என்பதுமான விஷயங்களொருபுற மிருந்தாலும், மற்றும் இவைகளுக்கெல்லாம் வேறு ஏதாவது தத்துவார்த்தமோ, அறிவியல்(சைன்ஸ்) பொருத்தமோ சொல்லுவதானாலும், தீபாவளிப் பண்டிகை என்றால் என்ன? அது எதற்காகக் கொண்டாடப்படுகிறது என்கின்றதான விஷயங்களுக்கு சிறிதுகூட எந்த விதத்திலும்  காரணம் (சமாதானம்) சொல்லமுடியாது என்றே சொல்லுவோம். ஏனெனில், அது எப்படிப் பார்த்தாலும் பார்ப்பனியப் புராணக் கதையை அஸ்திவாரமாகக் கொண்டதாகத்தான் முடியுமே ஒழிய மற்றபடி எந்த விதத்திலும் உண்மைக்கோ, பகுத்தறிவிற்கோ, அனுபவத்திற்கோ சிறிதும் ஒத்ததாக இருக்க முடியவே முடியாது.தீபாவளிப் பண்டிகையின் தத்துவத்தில் வரும் பாத்திரங்கள் 3. அதாவது நரகாசூரன், கிருஷ்ணன், அவனது இரண்டாவது பெண்சாதியாகிய சத்தியபாமை ஆகியவைகளாகும். இவர்கள் சம்பந்தமான தீபாவளி நடவடிக்கைகள் நடந்தவை என்றாவது, அவற்றிற்கும் நமக்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உண்டு என்றாவது, அதற்காக நாம் இம்மாதிரியான ஒரு பண்டிகை தீபாவளி என்று கொண்டாட வேண்டுமென்றாவது ஒப்புக்கொள்ள முடியுமா என்று கேட்கின்றோம்.மற்றும் இம்மாதிரியான எந்த விஷயங்களிலும் கிராமாந்தரங்களில் இருப்பவர்களைவிட,  பட்டணங்களில் இருப்பவர்கள் மிகுதியும் மூடத் தனமாகவும். பட்டணங்களில் இருப்பவர்களைவிட சென்னை முதலான பிரதான பட்டணங்களில் இருப்பவர்கள் பெரிதும் மூடசிகாமணிகளாகவும் இருந்து வருவதையும் பார்க்கின்றோம். உதாரணமாக தீபாவளி, சரஸ்வதி பூசை, தசரா, பிள்ளையார் சதுர்த்தி, பதினெட்டு, அவிட்டம் முதலிய பண்டிகைகள் எல்லாம் கிராமாந்தரங்களைவிட நகரங்களில் அதிகமாகவும். மற்ற நகரங்களைவிட சென்னையில் அதிகமாகவும் கொண்டாடுவதைப் பார்க்கின்றோம். இப்படிக் கொண்டாடும் ஜனங்களில் பெரும்பான்மையோர் எதற்காக. ஏன் கொண்டாடுகின்றோம் என்பதே தெரியாதவர்களாகவேயிருக்கின்றார்கள். சாதாரணமாக மூடபக்தியாலும் குருட்டுப் பழக்கத்தினாலும் கண்மூடி வழக்கங்களைப் பின்பற்றி நடக்கும் மோசமான இடம் தமிழ்நாட்டில் சென்னையைப் போல் வேறு எங்குமே இல்லை என்று சொல்லிவிடலாம். ஏனெனில், இன்றைய தினம் சென்னையில் எங்கு போய்ப் பார்த்தாலும் ஒவ்வொரு வீட்டுத் திண்ணையிலும் சரீரமில்லாத ஒரு தலைமுண்ட உருவத்தை வைத்து அதற்கு நகைகள் போட்டு பூசைகள் செய்து வருவதும், வீடுகள் தோறும் இரவு நேரங்களில் பாரத இராமாயண காலட்சேபங்களும், பெரிய புராணக் காலட்சேபங்களும், பொதுஸ்தாபனங்கள் தோறும் கதாகாலட்சேபங்களும் நடைபெறுவதையும் இவற்றில் தமிழ்ப் பண்டிதர்கள் ஆங்கிலம் படித்த பட்டதாரிகள் கவுரவப் பட்டம் பெற்ற பெரிய மனிதர்கள், பிரபலப்பட்ட பெரிய உத்தியோகஸ்தர்கள் மற்றும் பிரபுக்கள், டாக்டர்கள், சைன்ஸ் நிபுணர்கள், புரபசர்கள் முதலியவர்கள் பெரும் பங்கெடுத்துக் கொண்டிருப்பதையும் பார்க்கலாம். பார்ப்பனரல்லாதார்களில் இந்தக் கூட்டத்தார்கள்தான் ஆரியர் வேறு தமிழ் வேறு என்பாரும், புராணங்களுக்கும் திராவிடர்களுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பாரும், பார்ப்பனர் சம்பந்தம் கூடாது என்பாரும், பார்ப்பனரல்லாத சமுகத்தாருக்கு நாங்கள்தான் பிரதிநிதிகள் என்பாரும், மற்றும் திராவிடர்கள் பழைய நாகரிகத்திற்கு மக்களை அழைத்துச் செல்லவேண்டு மென்பாரும் பெருவாரியாக இருப்பார்கள். ஆகவே, இம்மாதிரியான விஷயங்களில் படித்தவர்கள் பணக்காரர்கள் உத்தியோகஸ்தர்கள் என்கின்றவர்கள் போன்ற கூட்டத்தாரிடம் அறிவு, ஆராய்ச்சி சம்பந்தமான காரியங்கள் எதிர்பார்ப்பதைவிட, பிரசாரம் செய்வதைவிட உலக அறிவு உடைய சாதாரண மக்களிடம் எதிர்பார்ப்பதே, பிரசாரம் செய்வதே பயன் தரத்தக்கதாகும்.எப்படியானாலும் இந்த வருஷம் தீபாவளிப் பண்டிகை என்பதை உண்மையான தமிழ் மக்கள் திராவிடர்கள் என்பவர்கள் கண்டிப்பாய் அனுசரிக்கவோ கொண்டாடவோ கூடாது என்றே ஆசைப்படுகின்றோம்.(குடிஅரசு - கட்டுரை - 16.10.1938)- தந்தை பெரியார்      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

அவர் எப்படி இந்துத்வ அம்பேத்கர்? 10

“இந்தியாவில் ஜாதிகளின் தோற்றம், வளர்ச்சி, அதன் இயங்குமுறை’’ என்ற தலைப்பிலான அவரது ஆராய்ச்சி நூல் 1916இல் வெளிவந்தது. அப்போதிருந்த அன்னிய ஆங்கிலேய ஆட்சியில் அந்நூல் தடை செய்யப்பட்டது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் தடை செய்யப்பட்ட முதல் நூல் இதுவே.தீண்டாமையைக் கடைப்பிடித்திட பார்ப்பனர்களே காரணி என்று பட்டவர்த்தனமாக அம்பேத்கர் எழுதியதுதான் இந்நூல் தடை செய்யப்பட்டதற்குக் காரணமாகும்.இன்றைக்கும்கூடப் பார்ப்பனர்கள் ஜாதி உணர்வில் வெறிகொண்டுள்ளனர்.ஆரியப் பார்ப்பனர்களுக்கு “அம்பு’’ ஆகப் பயன்படும் இளைஞர்கள் சிலர் அம்பேத்கரின் எழுத்துகளை அங்கொன்றும் இங்கொன்று மாகப் பிய்த்தெடுத்து அம்பேத்கரை இந்து மதத்தைச் சீர்திருத்தம் செய்ய முயன்றவராகக் காட்ட முட்டிப் பார்க்கின்றனர். “பிறக்கும்போது நான் இந்துவாகப் பிறந்தது என் குற்றமல்ல; ஆனால், நான் இறக்கும்போது ஒருக்காலும் ஓர் இந்துவாக இறக்கமாட்டேன்’’ என்று 1935இல் பிரகடனப்படுத்திய அம்பேத்கர் 1956ஆம் ஆண்டில்தான் இந்து மதத்தைவிட்டு வெளியேறினார் என்பதைக் கூறி, இடைப்பட்ட 21 ஆண்டுக்காலத்தில் இந்து மதத்தைச் சீர்திருத்த முயன்றார் என்கிற பாணியில் சப்பைக் கட்டு கட்டி எழுதி வருகிறார்கள்.புத்த நெறி சிறப்பானதுபுத்தநெறி இந்து மதத்தின் கிளையா? இந்து மதத்தில் உள்ள கடவுள், ஆன்மா, மோட்சம், நரகம், முற்பிறவி, முன்வினையின் கர்மபலன் இத்தியாதி இத்தியாதி மூடத்தனங்கள் பவுத்தத்தில் உண்டா? இந்து மதத்தின் வேதங்கள், பேதங்கள் பவுத்தத்தில் உண்டா? பிறப்பிலேயே மனிதன் பேதாபேதங்களோடு பிறப்பிக்கப்படுகிறான் என்கிற உலகமகா முட்டாள் கொள்கை இந்து மதத்தில் இருப்பதைப் போல பவுத்தத்தில் உண்டா? ஏழேழு பிறவிகள் எடுத்தும் கடவுளின் நாமத்தைப் பாடியும் கடவுளின் காலடியில் சரணடைந்தும் முக்தி (இனிப் பிறவாமை) பெறலாம் என்கிற மாதிரி வழிமுறைகள் இந்து மதத்தில் இருப்பதைப் போல பவுத்தத்தில் இருக்கிறதா?தத்துவங்களையும் தத்துவ நூல்களையும் அடிப்படையான வேதங்களையும் நிராகரித்து விட்டதுதானே, பவுத்தம்? அப்படியிருக்கையில் பவுத்தத்தை இந்துமதத்தின் கிளை என்று எப்படிக் கூறலாம்? இந்நிலையில்இப்படிக் கூறுபவர்களை முட்டாள்களின் சொர்க்கத்தில் (Fools’ Paradise ) என்ற சொல்லடை உண்டு) இருக்கிறார்கள் என்றுதான் கூறமுடியும்!புத்தர் இந்துமத விஷ்ணு எனும் கடவுளின் அவதாரம் என்ற பித்தலாட்டத்தைச் செய்து வந்தனர். புத்தரின் 2,500ஆம் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டத்தில் சென்னையில் கலந்து கொண்டு பேசிய ராசகோபாலாச்சாரியார் விஷ்ணுவின் அவதாரமே புத்தர் என்று பேசி பவுத்தத்தின் சீரிய கொள்கைகளுக்கும் பெருமைகளுக்கும் இந்துமதம் சொந்தம் கொண்டாட முயன்றார். அவரை அடுத்துப் பேசிய தந்தை பெரியார் ராஜாஜியின் பொய்ப் பேச்சை மறத்து ஆதாரங்களோடு விளக்கினார். அதன்பிறகு, அவதாரம் எனும் புரட்டைக் கைவிட்டு விட்டார்கள். பிஜேபி ஆட்சியில் (முதலில்) இருந்தபோது சாரநாத்தில் நடந்த பவுத்த இந்துச் சாமியார்கள் கூட்டுக் கூட்டத்தில் அவதாரக் கதை தீவிரமாக விவாதிக்கப்பட்டது புத்தரை இந்துமதச் சாக்கடைக்குள் முக்குவிப்பதை ஜப்பானிய புத்தபிக்குகள் எதிர்த்தனர். அதன் விளைவாக அவரை அவதாரம் என்று இனிமேல் குறிப்பிட மாட்டோம் என்று இந்து மதத்தவரின் சார்பில் காஞ்சி மடாதிபதி ஜெயேந்திரசரசுவதி கையொப்பம் இட்டார். பவுத்தம் தரப்பில் சாரநாத் பிக்குகள் கையெழுத்திட்டனர். இந்த நிகழ்வில்தான் பவுத்தர்களை இந்துக்கள் என்றாக்கப் பார்த்தனர் பாரதீய ஜனதா ஆட்சியினர். கடும் எதிர்ப்பின் காரணமாக பி.ஜே.பி. பின்வாங்கிவிட்டது. இந்தக் கூட்டத்தில் எல்.கே.அத்வானி கலந்து கொண்டது மோசம்! இப்போது, வெட்கமில்லாமல் கிளைமதம் என்கிறது. பவுத்தம் மதமா?பவுத்தம் மதமல்ல எனத் தெளிவுபடுத்தினார் அம்பேத்கர். ‘புத்தரும் அவரது தம்மமும்’ ((Buddha and his Dhamma) எனும் நூலின் நான்காம் பகுதியில் ‘மதமும் தம்மமும்’ (Religion and Dhamma) என்று எழுதும்போது மதம் எது? புத்தரின் ‘தம்மம்’ எது? என விளக்கியிருக்கிறார்.“மதம் என்றால் கடவுள், ஆன்மா, பிராத்தனை, வழிபாடு, சடங்குகள், காணிக்கைகள் என்று பலவும் வேண்டும். இவை எதுவும் இல்லாத நிலையில், பவுத்தம் மதமல்ல என்று அண்ணல் விளக்கியிருப்பார்.  பவுத்தத்தில் அறநெறிதான் ஆணிவேர். மதத்தில் அநநெறியை தொடர்வண்டியின் கடைசிப் பெட்டியாகத்தான் வைத்திருக்கிறார்கள். எங்கு வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டு மானாலும் கழற்றிவிட்டுப் போய்விடுவார்கள். ஆனால், பவுத்தத்தில் அறநெறியே (ஒழுக்கமே) பிரதானமானது. ஒழுக்கம்தான் பவுத்தம். எனவே, மதம் வேறு, புத்த தம்மம் வேறு’’ என்றார் அம்பேத்கர். அதனால்தான் அதனைத் தழுவினார்.பின்னாளில் சிலர், பவுத்தத்தை மதமாக்கி விட்டனர். புத்தரைக் கடவுளாக்கிவிட்டனர். மகாயானம், ஹீனயானம், வஜ்ராயானம் எனப் பிரித்துவிட்டனர். ஆனால், அம்பேத்கர் அவர்கள் இந்த மூன்றில் எதையும் ஏற்காமல், புதுவழியைப் புகுத்தி _ தொடக்கத்தில் கவுதம புத்தர் கூறிய வழியை மீண்டும் கொண்டுவந்து பவுத்த நெறியைத் தழுவினார்.முதலில் இவர்கள் சொல்கிற இந்து மதத்திற்குப் பெயர் இதுவா? இவர்கள் வைத்த பெயரா இந்து என்பது? கி.பி.1800களில் சர்.வில்லியம் ஜோன்ஸ் வைத்தது அல்லவா? இந்நாட்டு மக்களுடைய மதமாக அன்றைக்கு ஷண்மதம்தானே இருந்தது? சைவம், வைணவம், கவுமாரம், காணபத்யம், சாக்தம், ஸ்ரேவம் என ஆறு கொண்டதுதான் ஷண்மதம்! ஆறையும் சேர்த்து வெள்ளைக்காரன் வைத்த பெயர்தானே இந்துமதம்! காஞ்சிபுரத்து சங்கராச்சாரி தம் நூலில் (தெய்வத்தின் குரல்) இதை எழுதியிருக்கிறாரே! இந்து என்ற பெயரே வெள்ளைக்காரனுக்கு முன்பே அரேபியர்களால் வைக்கப்பட்டதுதானே! இடத்தைக் குறிக்கப் பயன்பட்ட சொல், மக்களுக்காக ஆகி, அவர்களின் மதத்துக்காகவும் ஆக்கப்பட்டு இரு நூற்றுச்சொச்சம் ஆண்டுகள்தானே ஆகின்றன! இந்தப் பெயரேகூட, இந்தியாவின் எந்த மொழியிலும் கிடையாதே! பாரசீக மொழிச் சொல்தானே. இந்திய மக்களின் மதத்திற்கான பெயர்! அந்த மதம் தொடர்பான திருத்தங்கள் செய்யப்படும்போது, அந்த மதத்தின் பெயர்தானே குறிக்கப்பட வேண்டும்? அதன்படி இந்து சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தார் அம்பேத்கர்! அது எப்படி தவறாகும்? அதனாலேயே, அவர் இந்து மதத்தவரா?இப்படித்தான் அரசமைப்புச் சட்டம்இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தை எழுதித் தர அமைக்கப்பட்ட வரைவுக் குழுவின் தலைவர் டாக்டர் அம்பேத்கர். இந்தக் குழுவில் அவரையும் சேர்த்து ஆறு பேர் உறுப்பினர்கள். இவர்களில் நான்கு பேர் பார்ப்பனர்கள் என்றால், இதன் சித்தாந்தங்களுக்குப் பொறுப்பேற்பவர்கள் பார்ப்பனர்கள்தானே! 1950களில் பேசும்போது, “நான் வண்டியில் பூட்டப்பட்ட குதிரை; இழுத்துக் கொண்டு ஓடினேன்’’ என்று குறிப்பிட்டதன் பொருள் இதுதானே! என் விரல்களைப் பிடித்து, “அவர்களுக்கு’’ வேண்டியவற்றை எழுதிக்கொண்டார்கள் என்பதுதானே பொருள்? ராஜேந்திரபிரசாத் என்பவர் அரசியல் நிர்ணய சபையின் தலைவர். இவர் பிற்போக்குவாதி. பட்டாபி சீதாராமய்யா, புருஷோத்தம்தாஸ் தாண்டன், மதன்மோகன் மாளவியா போன்ற கடைந்தெடுத்த பிற்போக்குவாதிகள் இந்த அவையின் சக்தி வாய்ந்த உறுப்பினர்கள். பிற்போக்குத்தனமான கொள்கைகளைக் கொண்ட காங்கிரசுக் கட்சியின் உறுப்பினர்களே, அவையில் பெரும்பான்மையோர். இவர்கள் மனது வைத்தால்தான் எதுவும் முடிவாகும். நிறைவேறும். அந்த வகையில்தான், அம்பேத்கர் வரைவுச் சட்டத்தை ஆறுமுறை எழுதித் தரவேண்டியதாயிற்று. காங்கிரசுக் கட்சியினர் பெரும்பான்மை பலத்தைக் கொண்டிருந்ததால், அவர்களின் விருப்பத்துக்கு  ஏற்ப ஆறுமுறை மாற்றித் திருத்தி எழுத வேண்டியதாயிற்று என்பதை வரைவுக் குழு உறுப்பினர் சையத் சாதுல்லா, பேசினார். கடைசியாக, ஏழாம் முறையாக எழுதித் தரப்பட்டது இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம்! இதனை முழுவதும் எழுதவேண்டிய பொறுப்பை அம்பேத்கரே சுமந்தார். “I was a hack. What I was asked to do. I did much against my will”   “நான் வாடகைக் குதிரை. என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னார்களோ, அதனை என் மன விருப்பத்திற்கு எதிராகச் செய்து முடித்தேன்’’ என்று மனம் நொந்தார் டாக்டர் அம்பேத்கர். எனவே, இந்துக்கள் என்ற வரையறையில் பவுத்தர்கள், சீக்கியர், ஜைனர் என்போரையும் உள்ளடக்கியது அவரா?        செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

ஹிந்து மதத்திற்கு எதிரான லிங்காயத்துகளின் முழக்கம் நியாயமே!

    அண்மை மாநிலமான கருநாடக மாநிலத்தில், தற்போது பா.ஜ.க.வினர் _ ஹிந்துத்வாவாதிகளின் எதிர்ப்புக்கு ஆளாகியிருப்பது, லிங்காயத்துகள் என்ற கணிசமான பிரிவினர். இவர்கள் பசவண்ணரின் சிந்தாந்தத்தைப் பின்பற்றி தனித்தன்மையோடு இருந்து வருபவர்கள்.வீரசைவர்களோடு சேர்த்து ஹிந்துமதத்தவர் என்று தாங்கள் அழைக்கப்படுவதை லிங்காயத்துகள் எதிர்த்து, ஒருவகை ‘மதப் புரட்சியை’ நடத்தி, போர்க்கொடி தூக்கியுள்ளார்கள்.“நாங்கள் ஹிந்துக்கள் அல்ல; எங்கள் மதம் தனி; எனவே, எங்களது தனித்தன்மையை ஏற்று தனி மதமாக அங்கீகரியுங்கள்” என்று கோரியுள்ளனர்.இது புதிதல்ல; இக்கோரிக்கை பல நூற்றாண்டுகளாகவே இருந்து வருகிறது; அவ்வப்போது கூக்குரல் எழும்பும்போது அதை எப்படியோ அடக்கி விடுவதில் _ சமரசம் செய்து கொள்வதில் ஹிந்துத்துவாவாதிகளான சனாதன வேதியர்கள் வெற்றியே பெற்று வருகின்றனர்!வெள்ளைக்காரர்கள் _ பிரிட்டிஷ்காரர்கள் ‘ஹிந்து லா’ என்ற இந்துக்களுக்கான தனிச் சட்டத்தை (றிமீக்ஷீsஷீஸீணீறீ லிணீஷ்) உருவாக்கியபோதே, ஹிந்து மதம் என்ற ஒன்றில் உள்ள பலவீனங்களைப் புரிந்துகொண்டே,  ஆரியப் பார்ப்பனர்கள், பிரச்சாரத் தந்திர வியூகங்களால், பலவீனத்தையே பலம் போன்று காட்டி, சித்தரித்து வருகின்றனர்.எடுத்துக்காட்டாக, மற்ற கிறித்துவ, இஸ்லாமிய மதங்கள் ‘சமணம்’, ‘பவுத்தம்’ ஆகிய மதங்கள் எல்லாம் எப்போது, யாரால் தோற்றுவிக்கப்பட்டன என்பதற்குரிய வரலாறும் சான்றுகளும் கால நிர்ணயங்களும் உண்டு; ஆனால், ‘ஹிந்து’ மதம் என்ற பெயரை _ அந்நியர்களான வெளிநாட்டவர் வந்த பிறகு தந்த பெயர். இதை காஞ்சி சங்கராச்சாரியர் சந்திரசேகரேந்திரரே _ ‘தெய்வத்தின் குரல்’ நூலில் ஒப்புக்கொண்டு பதிவு செய்துள்ளார் _ அதற்குமுன் அதுவேத மதம்,சனாதன மதம்,வைதீக மதம்என்றே அழைக்கப்பட்ட மதமாகும்.இதை மைக்கேல் க்ஷிs. வெங்கடேசுவரன் (65 லி.கீ.108) சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் புகழ்பெற்ற தலைமை நீதிபதி ஜஸ்டிஸ் பி.வி.இராஜமன்னார் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்:“When I speak of Hinduism, I am actually conscious of the vague connotation of that word:“Hinduism is not a religion in the sense in which we now understand the word. The word is not Indian in origin; nor was it ever used by the Hindus as the same name of their religion”.But the word has come to stay and convenience requires that the word should be retained to describe a typical mode of life inclusive of religion and philosophy in the strict sense of those terms.” இதன் தமிழாக்கம்:“நான் இந்து மதம் பற்றிப் பேசும்போது அந்த வார்த்தையின் தெளிவற்ற பொருளைப் பற்றி எச்சரிக்கையுடனே இருக்கிறேன்.நாம் தற்போது அவ்வார்த்தையைப் புரிந்து கொண்டிருக்கின்ற தன்மையில் அது ஒரு மதமல்ல. அது இந்திய மூல வார்த்தையுமல்ல. இந்துக்களால் அவர்களுடைய மதத்திற்கான ஒரே பெயராகவும் எப்போதும் உபயோகப் படுத்தியதுமில்லை.’’ ஆனாலும், மதம், தத்துவங்கள், அது குறிப்பிட்ட வாழ்வியலை விளக்கத் தேவைப்படும் சொல்லாக ‘இந்து’ என்ற சொல் ஆளப்பட்டு, நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.’’அது மட்டுமா?இப்படிப்பட்ட மதத்தை நிறுவியது அனாதி காலந்தொட்டாம்! என்னே அடாவடித்தனம்!நிறுவியர் எவர் என்றே தெரியாததே அதன் தனித்தன்மையாம்! பலமாம்!! என்னே விசித்திரம்!இந்திய மொழிகளில் _ சமஸ்கிருதம் உட்பட எதிலும் இந்த ‘ஹிந்து’ என்ற சொல்லே மூலச்சொல்லாகத் தேடினாலும் கிடைக்காது என்பதை சென்னை உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தனது தீர்ப்பிலேயே தெளிவாகப் பதிவு செய்து விட்டார்!ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் தங்கள் வசதிக்கேற்ப இதற்கு நெளிவு சுளிவுடன் அவ்வப்போது சமயத்திற்கேற்றார்ப்போல வியாக்யானம் செய்து கொண்டதோடு, எதிர்த்துக் கொடி தூக்கிய, தனி மதம் - வழி காண பிரிந்து வெளியேறி இதற்கு எதிராகக் கிளம்பியவர்களை, எதிர்த்தும், பிறகு அணைத்தும் அழித்துவிடும் “அற்புதமான வேலைகளில்’’ ஈடுபட்டு இதுநாள்வரை _ தமது தந்திரம், சூழ்ச்சித் திறத்தினாலே வெற்றியும் பெற்று வருகின்றனர்!ஆரிய சனாதன மதத்தைவிட்டு வெளியேறியவர்கள் _ அதை எதிர்த்தவர்களின் கொள்கைகள் வெகு மக்களிடையே செல்வாக்கும் வெற்றியும் பெறும்போது, அதைச் சிதைத்து, அவர்களின் கொள்கைகளைத் தாங்கள் எடுத்துக்கொண்டு, தங்கள் செல்வாக்கை ஆரிய சனாதனிகள் வளர்த்து வருகின்றனர்!எடுத்துக்காட்டாக, சனாதன வேத மதமான ஆரியப் பார்ப்பன மதத்தின் அடிப்படைகளான யாகம், வர்ணாசிரமம், ஆத்மா, பெண்ணடிமை, சுதந்திர சிந்தனை மறுப்பு போன்றவற்றை  அம்பலப்படுத்திட மக்கள் மொழியான ‘பாலி’யில் வெற்றிகரமாகப் பரப்பி _ உலக அளவில் பரவிய உன்னத புத்த நெறியை பிளவுபடுத்தி, இந்தியாவை விட்டு விரட்டியதோடு, எஞ்சிய கொள்கைகளையே தமதாக்கிச் சொந்தம் கொண்டாடி, புத்தரையே ஹிந்துக் கடவுளான மஹாவிஷ்ணுவின் 10 அவதாரங்களில் 9ஆவது அவதாரமாக்கி -_ முடக்கி இந்து மதத்திற்கு உள்ளே வைத்து விட்டதில் வெற்றி பெற்றனர்!(டாக்டர் எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் போன்ற தத்துவம் பேசிய பார்ப்பனர்களே இதைப் பரப்பினர்)“தீண்டப்படாதவர் யார்? ஏன் அப்படி அவர்கள் ஆக்கப்பட்டார்கள்?’’ என்ற தலைப்பில்  (“Who are the untouchables? How they are untouchables?”) என்று டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் எழுதியுள்ள ஆய்வு நூலில், புத்தர் நெறி பரவிய பின்னரே, ஆரியர்கள்,  தங்களை இறைச்சி உண்ணாத, காய்கறி உண்ணுபவர்களாக பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டார்கள் என்பதை, ஆதாரப்பூர்வமாக ஒரு தனி அத்தியாயமே எழுதி விளக்கியுள்ளார்கள்!“To my mind, it was strategy which made the Brahmins give up beef-eating and start worshipping the cow. The clue to the worship of the cow is to be found in the struggle between Buddhism and Brahmanism and the means adopted by Brahmanism to establish its supremacy over Buddhism.The strife between Buddhism and Brahmanism is a crucial fact in Indian history. Without the realisation of this fact, it is impossible to explain some of the features of Hinduism. Unfortunately students of Indian history have entirely missed the importance of this strife. They knew there was Brahmanism. But they seem to be entirely unaware of the struggle for supremacy in which these creeds were engaged and that their struggle, which extended for 400 years has left some indelible marks on religion, society and politics of India.This is not the place for describing the full story of the struggle. All one can do is to mention a few salient points. Buddhism was at one time the religion of the majority of the people of India. It continued to be the religion of the masses for hundreds of years. It attacked Brahmanism on all sides as no religion had done before.Brahmanism was on the wane and if not on the wane, it was certainly on the defensive. As a result of the spread of Buddhism, the Brahmins had lost all power and prestige at the Royal Court and among the people.They were smarting under the defeat they had suffered at the hands of Buddhism and were making all possible efforts to regain their power and prestige. Buddhism had made so deep an impression on the minds of the masses and had taken such a hold of them that it was absolutely impossible for the Brahmins to fight the Buddhists except by accepting their ways and means and practising the Buddhist creed in its extreme form.”     (b)    any child, legitimate, or illegitimate, one of whose parents is a Hindu, Buddhist, Jaina or Sikh by religion and who is brought up as a member of the tribe, community group or family to which such parent belongs or belonged; and    (c)    any person who is a convert or reconvert to the hindu, Buddhist, Jaina or Sikh religion.A person will be a Hindu for purposes of this Act, if he satisfies the above definition, though he isnot a Hindu by religion.”இதன் தமிழாக்கம்:‘இந்து’ எனப்படுபவர் யார்?இந்து திருமணச் சட்டத்தின் விதி 2இன் படி:இந்து திருமணச் சட்டம் கீழ்க்காணும் நபர்களுக்குப் பொருந்தும்.அ)    ‘இந்து’ என மத அடிப்படையில் அதன் எந்த வடிவிலும் விரிவாக்கத்திலும் குறிப்பிடப்படும் எந்த நபருக்கும் பொருந்தும். வீரசைவர், லிங்காயத்து, பிரமோ சமாஜ், பிரார்த்தனா சமாஜ் அல்லது ஆரிய சமாஜ் பிரிவினைச் சார்ந்த எந்தவொரு நபருக்கும்.ஆ)    பவுத்தம், ஜைனம் அல்லது சீக்கியம் என மத ரீதியாகக் குறிப்பிடப்படும் எந்தவொரு நபருக்கும்.இ)    முஸ்லீம், கிறிஸ்தவர், பார்ஸி அல்லது யூத மதத்தினைச் சாராதவராக, இந்தச் சட்டம் (இந்து திருமணச் சட்டம்) நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்னதாக இருந்த இந்து சட்டங்களுக்குக் கட்டுப்படாத மரபு ரீதியாகவோ வழக்கத்தாலோ, இந்து சட்ட விதிகளுக்குள் உட்படுத்தப்படாதவராக உள்ள எந்த ஒரு நபருக்கும் பொருந்தும். விளக்கம்: அடியிற் குறிப்பிடப்பட்ட நபர்கள் இந்துவாகவோ, பவுத்தராகவோ, ஜைனராகவோ அல்லது சீக்கியராகவோ கருதப்படுவர். அ)    இந்து, பவுத்தம், ஜைனம், சீக்கிய மதத்தினரான பெற்றோர்களுக்கு சட்டத்துக்கு உட்பட்டோ அல்லது சட்டத்துக்குப் புறம்பாகவோ பிறந்த, எந்தவொரு குழந்தை ஆ)    இந்து, பவுத்தம், ஜைனம், சீக்கிய மதத்தினரான பெற்றோர்களுக்குப் பிறந்த, மற்றும் அவர்தம் பெற்றோர்களுக்கு உரிய பழங்குடி, சமுதாய வகுப்பினர் குழுவில் அல்லது குடும்பத்தில் வளர்ந்த, சட்டத்துக்கு உட்பட்டோ அல்லது சட்டத்துக்குப் புறம்பாகவோ பிறந்த எந்தவொரு குழந்தை.இ)    இந்து, பவுத்த, ஜைன அல்லது சீக்கிய மதத்திற்கு மாறிய, திரும்பிய எந்தவொரு நபர்.மேற்குறிப்பிட்ட வரையறை விதிக்குள் அடங்கிய மத அடிப்படையில் இந்துவாக இல்லாத எந்தவொரு நபரும் இந்து திருமணச் சட்டத்தின்படி ‘இந்து’வாகவே கருதப்படுவர்.இப்படி பரந்து, விரிந்துபட்ட பலவற்றை தனது ஒரே மதக் குடைக்குள் கொண்டுவந்து ஒற்றைத் தனி மதமாக்குவதற்கு அவர்கள் ஒவ்வொரு பிரிவினரும் அவ்வப்போது எதிர்ப்புக் குரல் _ கலகக் குரல் தந்தாலும் அதனை அடக்கி  ஒடுக்கி ஓயச் செய்வதில் இதுவரை பார்ப்பனீயம் _ ஆரியம் வெற்றி பெற்றே வந்துள்ளது.அவ்வாறு எதிர்த்து வருபவர்களுள் ஒரு பிரிவினரான லிங்காயத்துகள் இப்போது சக்திவாய்ந்த கடும் எதிர்ப்பைக் காட்டத் தொடங்கியுள்ளனர்!2018ஆம் ஆண்டு வரவிருக்கின்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில் கர்நாடக லிங்காயத்தினர் கட்டுப்பாடாக பா.ஷ.கவிற்கு எதிராக ஒரே அணியில் எதிர்த்து வாக்களித்து, பா.ஷ.க. வெற்றி பெற்று ஆட்சி அமைக்காமல் தடுத்தால், அவர்கள் இம்முயற்சியில் பெரு வெற்றி பெற்றவர்களாவார்கள்.வங்கத்தில் விவேகானந்தர் உருவாக்கி நிலைத்துள்ள ‘ராமகிருஷ்ண மிஜன்’ என்ற அமைப்பு, உலகெங்கும் கிளைகள் அமைத்து இயங்கி வருவது அனைவரும் அறிந்தது. இவர்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில், “தாங்கள் ‘ஹிந்து மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அல்ல, தங்களை தனி மதப் பிரிவாகக் கருதி பதிவு செய்தல் வேண்டும்’’ என்று வாதாடி வெற்றி பெற்றுள்ளார்கள். இது பலரும் அறியாத முக்கியமான செய்தியாகும்.எனவே, கர்நாடகாவில் தொடர்ந்து ஒலித்து, தற்போது தீவிரமான போராட்டக் குரலாக மாறியிருக்கும் லிங்காயத்துகளின் புரட்சிக் குரலும் வெற்றி பெறும் _ பெறவேண்டும்!வாஜ்பேயி பிரதமராக இருந்த 90களில் சீக்கியர்கள் தாங்கள் தனி மதத்தவர், ஹிந்துக்களில் ஒரு பிரிவினர் அல்லர் என்று கிளர்ச்சி நடத்தினர். அதற்கு அவர்களுக்கு அமைச்சர் எல்.கே.அத்வானி அவர்கள் ஏதேதோ சமாதானம் கூறினார் என்பதும் பலரும் மறந்துபோன முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வாகும்!ஆரிய சனாதன மதத்தைவிட்டு அகன்று சென்று, தனித்தனி மதத்தினராக இருப்பவர்களை, அவர்கள் ஏற்காமலே அவர்களும் இந்துக்கள் என்று சேர்த்துக்காட்டும் ஆரியப் பார்ப்பனர்களின் சூழ்ச்சியான சதிகளை விரித்தால் தனி நூலாகவே விரியும் என்பதால், இக்கட்டுரையின் நோக்கத்திற்குத் தேவையானவற்றை மட்டும் இங்கு சுட்டிக்காட்டியுள்ளோம்.குறிப்பு: இக்கட்டுரையில் முதன்மையாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ள லிங்காயத்துகள் பற்றிக் கூடுதலாய் அறிய உதவியாய் இருக்கும் என்பதால், கர்நாடகத்தில் அண்மையில் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்ட கருத்துரிமைப் போராளி கவுரி லங்கேஷ் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரையின் தமிழாக்கத்தை வெளியிட்டுள்ளோம். அதையும் படித்துப் பயன் பெறுக. - கி.வீரமணி      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

அறிவியலுக்கு அடிப்படை இந்து மதமா?

மிதிக்கப்பட்டு இறந்த பிள்ளை மீண்டும் உயிர்பெறுமா?பாண்டுரங்கனின் மீது தீரா அன்பு கொண்ட கோராகும்பரின் உதடுகள், சதா ‘பாண்டுரங்கா பண்டரீநாதா’ என்றே பஜனை செய்து கொண்டிருக்கும். பானை செய்ய களிமண் மிதிக்கும்போதுகூட தன்னை மறந்து ஸ்ரீ பாண்டுரங்கனின் பஜனைப் பாடல்களைப் பாடி ஆடியபடியே மிதிப்பாராம். அவரின் மனைவிதான் மண் இளகியதை கவனித்து அவரை நகர்த்துவாராம்.ஒரு நாள், கோராகும்பர் மண்பானை செய்ய களிமண் மிதித்துக் கொண்டிருக்க, களிமண்ணில் விட நீர் கொண்டு வரக் கிளம்பும் மனைவி, தங்களின் பிஞ்சுக் குழந்தையை கணவர் அருகில் விட்டுச் செல்கிறார். ஸ்ரீ பாண்டுரங்கனின் பக்தியில் திளைத்திருந்த கோராகும்பர், பகவானின் திருநாமத்தை உச்சரித்தபடியே ஆடியபடி களிமண்ணை மிதித்துக் கொண்டிருக்கிறார். பரவசநிலையில் இருந்த அவருக்கு, தனது குழந்தை தவழ்ந்து களிமண் அருகில் வந்ததும் தெரியவில்லை. குழந்தை களிமண்ணில் விழுந்ததும் தெரியவில்லை.நீர் கொண்டு வந்த மனைவி, பானையை இறக்கி வைத்துவிட்டு குழந்தையைத் தேட, குழந்தையைக் காணவில்லை. கணவரின் காலடி மண்ணில் புதையுண்டிருந்த குழந்தையின் உடையைப் பார்த்தவுடன்தான் நடந்த விபரீதம் புரிந்ததாம் மனைவிக்கு. ஓவென்று கூச்சலிட்டபடி மனைவி அழ ஆரம்பித்தவுடன் தன்நிலைக்கு வந்த கோராகும்பருக்கு அப்போதுதான் தனது குழந்தையை தான் மிதித்துக் கொன்றது தெரிந்திருக்கிறது. ‘அரே பாண்டுரங்கா, இது என்ன கொடுமை?’ என்று அவர் அலறியவுடன், பக்தனின் முன் தோன்றிய பாண்டுரங்கன், களிமண்ணை பார்த்து, ‘குழந்தாய் வெளியே வா’ என்றாராம். தவழ்ந்து வெளியே வந்ததாம். குழந்தையை உயிர்ப்பித்த ஸ்ரீ பாண்டுரங்கனின் முன்பாக நெடுஞ்சாண் கிடையாக விழுந்து வணங்கினாராம் தம்பதியினர்.களிமண்ணோடு சேர்த்து மிதிக்கப்பட்டு இறந்த குழந்தைக்கு மீண்டும் உயிர் வருமா? அறிவியல்படி இது சரியா? மெய்மறந்த பக்தியில் தன் குழந்தையை மிதித்துக் கொன்றவன் குற்றச் செயலுக்குப் பெருமை சேர்ப்பது குற்றமல்லவா?மனிதன் சாபத்தால் மீனாவானா? மீண்டும் மனிதனாவானா?முனிவர்கள் ஒரு சமயம் மீன்களைப் பிடித்து, துன்புறுத்தியது கண்டு பராசரன் அவர்களை மீனாகச் சபிக்க, அவர்கள் சரவணப் பொய்கையில் மீனாகி இருந்து வந்தனர். உமாதேவியார் ஆறுமுகனை ஏந்திப் பாலூட்டுகையில் சிந்திய பாலினால் பழைய வடிவம் பெற்றனர் என்கிறது இந்துமதம். சாபம் என்றால் கோபப்பட்டுச் சொல்லும் வார்த்தைகள். அந்த வார்த்தைகளுக்கு சக்தி உண்டா? சாபத்தால் முனிவர்கள் மீனாக மாற முடியுமா? பால் பட்டால் மீண்டும் மனிதனாக ஆக முடியுமா? அறிவியல்படி எந்த ஒன்றும் இன்னொன்றாக மாறமுடியாதே! மனிதன் எப்படி மீனாக முடியும்? மூடக் கற்பனைகளையெல்லாம் அறிவியல் என்று கூறுவது முட்டாள் தனமல்லவா?வியர்வையில் பிள்ளைகள் பிறக்குமா?மாயையான சுரசை கச்யபர் குடிலுக்கு அருகில் தங்கி அவரை வசீகரித்தாள். கச்யபர் தன் தாபத்தைத் தெரிவிக்க, மன்மதன் போன்ற அழகனாக முனிவர் உருமாறிட அவர்கள் கூடலின் பயனால் ‘சூரபதுமன்’ தோன்றினான். மற்றும் அவ்விருவர் வியர்வைகளிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான அரக்கர் படையினர் தோன்றினர். இரண்டாம் ஜாமத்தில் இருவரும் ஆண், பெண் சிங்கமாகி முயங்கிட சிங்க முகாசுரன் தோன்றினான். அவனுடன் தம்பதியர் வியர்வையிலிருந்து நாற்பதினாயிரம் சிங்க முகாசுரர்கள் தோன்றினர்.இருவரும் மூன்றாம் ஜாமத்தில் யானை வடிவில் இணைந்திட யானை முகமுடைய தாரகாசுரனும், வியர்வைத் துளிகளிலிருந்து யானை முகமுடைய நாற்பதினாயிரம் அரக்கர் படை வீரர்களும் தோன்றினர்.அடுத்த ஜாமத்தில் குறும்பாடு வடிவில் இருவரும் கலந்திட ஆட்டு உருவம் கொண்ட அஜாமுகி என்ற பெண் பிறந்தாள். அதேசமயம் வியர்வைத் துளிகளிலிருந்து ஆட்டு உருவம் கொண்ட முப்பதினாயிரம் படை வீரர்கள் தோன்றினர்.ஆணும் பெண்ணும் கூடிக் கருவுற்றால் 10 மாதம் கழித்து குழந்தை பிறக்கும். ஆனால், உடலுறவு கொண்டவுடனே பிள்ளை பிறக்கும் என்று இந்துமதம் கூறுவது அறிவியலா? அதைவிட வேடிக்கை, உடலுறவு கொள்ளும் போது வரும் வியர்வையில் ஆயிரக்கணக் கானவர்கள் பிறந்தார்கள் என்று இந்துமதம் கூறுகிறது. வியர்வையில் பிள்ளைகள் பிறக்குமா? இப்படிப்பட்ட இந்துமதம்தான் அறிவியலுக்கு அடிப்படையா?தீயில் வெந்து இறந்தவன் தண்ணீர் பட்டால் மீண்டும் உயிர்பெற்று பழைய உருவில் வருவானா?பரமசிவனை நோக்கித் தவமியற்றப் புறப்பட்ட சூரபதுமன், சிங்கமுகாசுரன், தாரகாசூரன் ஆகியோரை அசுரகுரு சுக்கிராச்சாரியார் சந்தித்து ஆசிர்வதித்து அனுப்பினார்.தாயார் மாயை, யாகத்துக்குத் தேவையானவற்றைச் சேகரித்து அளித்தாள். சூரபதுமன் யாகத்தைத் தொடங்கினான். பல ஆண்டுகள் யாகம் செய்தும் பரமேசுவரன் தோன்றாததால், சூரபதுமன் தன் உடல் சதையை வெட்டி ஓம குண்டத்தில் விழுந்து உயிர் பலியளித்தான்-. அவனைத் தொடர்ந்து சிங்க முகாசூரனும் விழுந்து உயிர் பலி தந்திட முயன்றபோது ஆங்கொரு கிழவர் வடிவில் ஈசன் தோன்றி விவரம் கேட்டறிந்தார்.சிவன் தன் சடையை அவிழ்த்திட, கங்கை பெருக்கெடுத்து ஓடி, ஓமகுண்டத்தில் பாய்ந்திட சூரபதுமன் உயிர் பெற்று எழுந்து வந்திட அனைவரும் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர் என்கிறது இந்துமதம். நெருப்பில் வெந்து சாம்பலானவன், தண்ணீர் பட்டதும் மீண்டும் பழைய உருவத்துடன் உயிர் பெற்றுவந்தான் என்று, அதிமுட்டாள்தனமான கருத்தைக் கூறும் இந்துமதம்தான் அறிவியலுக்கு அடிப்படையா?நெருப்பில் வெந்து சாம்பலானவன் மீண்டும் உயிர் பெற முடியுமா? முடியாது என்பதுதானே அறிவியல்?காக்கை கவிழ்த்துவிட்ட கமண்டல நீர் காவிரியாறாக ஆனதா?“அகத்தியர் மகாதேவர் அருளியவாறு கமண்டலத்தில் புனிதநீரை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட, வழியில் விந்தியம் வானளாவி நின்று குறுக்கிட, அதன் கருவத்தை அடக்கிட அதுவும் தரை மட்டமாகியது.அதன் பின் வில்வலன், வாதாபி இருவரையும் அழித்துப் புறப்பட்ட அகத்தியர் சிவ பூஜையில் ஈடுபட்டார். அருகில் கமண்டலத்தில் புனித நீர் இருந்தது. இந்திரன் வேண்டுகோளின்படி விநாயகர் காக்கை வடிவில் வந்து கமண்டலத்தைக் கவிழ்த்துவிட அது காவிரியாய்ப் பெருக்கெடுத்து ஓடியது’’ என்கிறது இந்துமதம். மலையில் மிகுந்துவரும் தண்ணீர் அருவியாய் நிலத்தில் பாய்ந்துதான் ஆறாக வரும். ஆனால், கமண்டலத்தில் இருந்த தண்ணீர் கவிழ்க்கப் பட்டதால் அது காவிரியாகப் பாய்ந்தது என்று இந்துமதம் கூறுகிறது! இப்படிப்பட்ட இந்துமதம்தான் அறிவியலுக்கு அடிப்படையா?கமண்டல நீரைக் காக்கை தள்ளியதால் பெருக்கெடுத்து ஓடி காவிரி என்று பெயர் வந்தது. காக்கையால் விரிந்து ஓடியதால் காவிரி என்று பெயர்க்காரணம்  பொருத்திக் காட்டுவது பித்தலாட்டம் அல்லவா?  “கா’’ என்றால் காக்கை என்று பொருள் இல்லையே! காவிரி என்றால் சோலைகள் இருபுறமும் விரிந்த பகுதியில் ஓடும் ஆறு என்பதால் காவிரி என்பதுதானே உண்மை. “கா’’ என்றால் சோலை. பூங்கா என்றால் பூஞ்சோலை என்று பொருள்.வாய்க்கு வந்தபடி உளறிக்கொட்டிய, நினைத்தபடியெல்லாம் கற்பனையாய் எழுதிய இந்துமதப் புராணக் கருத்துகளை அறிவியலுக்கு அடிப்படை என்பதைப்போல ஒரு பித்தலாட்டப் பிரச்சாரம் வேறு இருக்க முடியுமா?(சொடுக்குவோம்)- சிகரம்      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

உலகப் பார்வை கொண்ட உலகத் தலைவர் பெரியார்!

[இக்கட்டுரையாளர் - சிங்கப்பூரில் பெரியார் விருது பெற்ற உயர் அதிகாரி; நூலகத்துறை, சிங்கப்பூர் கல்வித் துறையில் சீரிய தொண்டாற்றும் சிறப்பான அதிகாரி.அவரது இக்கட்டுரை அருமையான படப்பிடிப்பு. படித்து, சுவையுங்கள்!தந்தை பெரியார் 139ஆம் ஆண்டுக்கான சிறப்புக் கட்டுரையாகும் இது. -- ஆசிரியர்]2009ஆம் ஆண்டு... சிங்கப்பூர் பெரியார் சமூக சேவை மன்றம் எனக்கு ‘பெரியார் விருது’ தந்து சிறப்பித்தது. பெரியார் அவர்களைப் பற்றி ஓரளவு அறிந்திருந்த நான் அப்போதுதான் அவரைப்பற்றி ஆழமாகச்  சிந்தித்தேன்.  எங்கேயோ பிறந்தவர், வசதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர், ஊர் உலகக் கவலை எதுவும் அறிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லாதவர், பணம் உள்ள வணிகக் குடும்பம், படிப்பு கூட அவருக்குத் தேவைப்படவில்லை; குறைந்த படிப்பு தான்.ஆனாலும், அவர் பிற்காலத்தில் நாடறிந்த நாயகனாகிறார். ஏழை எளியோரின் உற்ற நண்பனாகிறார். தன்னைச் சுற்றி வாழும் ஒவ்வொருவரின் கவலையிலும் பங்கேற்கிறார். மொழி பற்றி சிந்திக்கிறார். மொழிச் சீர்திருத்தங்களுக்கு வழி திறக்கிறார்.ஏற்றத்தாழ்வு இல்லாத ஒரு சமுதாயம் உருவாகத் தனிமனிதப் போராட்டம்  நடத்துகிறார். மக்கள் மனமுவந்து ஏற்பதைப் பழக்கமாக்கிக் கொண்ட அன்றைய  சமுதாயத்தில்,  புறையோடிப் போன மூடபழக்க வழக்கங்களை  தனித் தெம்புடன் முழு மூச்சாக எதிர்க்கிறார்.“பக்தி வேண்டுமானால் தனி மனிதனுக்குச் சொந்தமாக இருக்கட்டும். ஆனால், ஒழுக்கம் பொதுவுடமை’’ என்கிறார் தந்தை பெரியார்.  ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒழுக்கம் இன்றியமையாதது என்று குரல் கொடுக்கத் தொடங்கியது கிட்டதட்ட நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன். “சுயமரியாதை இல்லா சமுதாயம் முன்னேறவே முடியாது’’ என்ற கொள்கையைக் கொண்டிருந்தார். பெரியார் ராமசாமியை நாம் அன்றிலிருந்து சமூக சீர்திருத்தவாதியாகவே பார்த்து வருகிறோம்.தனி மனிதப் போராட்டமாகத் துவங்கி, அன்றே தமிழ் மண்ணில் சமூக சிந்தனையாளராக விளங்கிய ஈ.வெ.ரா அவர்கள் வாழ்ந்து, வளர்ந்த ஈரோடு இல்லத்திற்கு நான் சென்றபோது என் நெஞ்சில் நிழலாடிய எண்ணங்கள் ஏராளம்.தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு வளர்ச்சியையும் கண்ணோட்டமிட்டு, அவற்றிற்கான வழிமுறைகளை வகைப்படுத்தி பத்திரிக்கைகளின் வழியும், மேடைப் பிரசங்கங்களின் வழியும் மக்களுக்கு பெரியார் அவர்கள் எடுத்துச் சென்றிருப்பது பிரமிப்பைத் தருகிறது.மனித நேயத்தை முன்னிறுத்தி அவர் நடந்து கொண்ட முறைகள் நம்மை அதிசயிக்க வைக்கின்றன. கொள்கை மாறுபட்டவர் களையும் அவர் வாரி வளைத்துச் சென்றவர். நாத்திகக் கருத்துகளுக்குத் தாய்வீடாக விளங்கிய  பெரியார், ஆன்மிகப் பெரியார்களின் உற்ற நண்பராக  விளங்கி இருப்பதைக் காண்கிறோம்.  வயதில் சிறிய பிள்ளைகளையும், “வாங்க உட்காருங்க’’ என மரியாதை முழங்க மனித நேயப் பண்பு காட்டியதைப் படிக்கும்போது மனம் நெகிழ்கிறோம்.பெண்கள் முன்னேற்றத்திற்கு மகாகவி பாரதியார் நிறையப் பாடினார் என்பது மறுக்க முடியாது. ஆனால், பெண்களின் முன்னேற்றத்திற்காக வீடு வீடாக, தெருத் தெருவாக, ஊர் ஊராக நுழைந்து, மேடை போட்டுப் பேசிப் பெரும் பலனையும் தந்த ஒரே சமூகச் செம்மல் தந்தை பெரியார் அவர்கள் மட்டுமே. ஆணும் பெண்ணும் சரிநிகர் சமானம் என்கிற இன்றைய நிலைக்கு வித்திட்டவர் தந்தை பெரியார் அவர்கள்.மக்கள் விடுதலை அடைவதற்குரிய மார்க்கங்கள் என்று யோசித்தால், பொதுவாக மக்கள் வளர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் அவசியம் கல்விச் செல்வம், தொழில், சமூக சமத்துவம், பெண்கள் சமத்துவம், பெண்கள் விடுதலை ஆகியவை. “கல்வி ஏன் அவசியம் என்றால், ஒருவன் தனது வாழ்நாளில் சுதந்திரத்தோடு வாழ்வதற்கும் நல்வாழ்க்கை  வாழ்வதற்கும் தகுதியுடையவனாக ஆக்குவதற்குத்தான்’’ என்கிறார் தந்தை பெரியார்.பெரியார் சிறு வயது முதற்கொண்டே சுதந்திர எண்ணமுடையவராக, தான் சொல்கிறபடி மக்கள் நடக்க வேண்டும் என்கிற உணர்ச்சி உள்ளவராக வாழ்ந்திருக்கிறாரே தவிர மற்றொருவர் சொல்படி நடக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் அற்றவராகவே இருந்திருக்கிறார். அவரின் சரித்திரத்தில் அவருக்குத் தலைவனே இருந்ததில்லை. தனது 10ஆவது வயதில் நான்காம் வகுப்பு முடித்த பிறகு வியாபாரத் துறையில் தனது தகப்பனாரின் மண்டிக் கடையில் கையாளாக ஆகிவிட்டார்.கல்வி, சுயமரியாதை, பகுத்தறிவுச் சிந்தனை இவை மட்டுமே, தாழ்ந்த மக்களை தலைநிமிரச் செய்யும், என்கிற உலக சமுதாயமே ஏற்கத் தகுந்த  கோட்பாட்டை நமக்களித்த பெரியார், பிறந்த நாடு மட்டுமன்றி உலகின் பல நாடுகளுக்கும் குறிப்பாக தமிழர் வாழும்  கிழக்காசிய நாடுகளுக்கும் சென்று பரப்பி உள்ளது நமக்குப் பெருமை தருகிறது.ஒரு மனிதனின் சுயமரியாதை உணர்ச்சிக்கு எது எது பாதகமாய்க் காணப்படுகிறதோ அவைகளையெல்லாம் மாற்றுவதுதான் உண்மையான சுயமரியாதை இயக்கத்தின் நோக்கமாகும். தான் சர்வாதிகாரம் செய்வதை அவர் ஓர் அளவுக்கு ஒப்புக்கொள்கிறார். ஆனால், ஆணவத்திற்காக அல்ல, தான் எடுத்துக்கொண்ட பொறுப்பு அம்மாதிரியானது என்கிறார். “தன் கழக இலட்சியத்தின் வெற்றிக்காகவும், பொது நன்மைக்காகவும் மட்டும்தான் சர்வதிகாரத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதாகவும் தன் சொந்த நன்மைக்காக அல்ல’’ என்று மக்களை ஆராய்ந்து பார்க்கச் சொல்கிறார். “ஆட்சியில் சர்வாதிகாரியாக ஆகும்படியான நிலை தனக்கு ஏற்பட்டால், முதல் காரியமாக ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இருக்கும் பேதத்தை, வித்தியாசத்தை ஒழிப்பேன்’’ என்கிறார்.தான் ஒரு சாதாரண மனிதன், எந்தவிதத் தன்மையும் பொருந்தியதொரு தீர்க்கதரிசியல்லன் என்று சொன்ன பெரியார், “என் மனதிற்குட்பட்டதை சொல்லியிருக்கிறேன். இதை நீங்கள் நம்பிதான் ஆக வேண்டும் என்று சொல்லவில்லை.  உங்கள் அறிவைக் கொண்டு சிந்தியுங்கள். ஏற்கக்கூடிய கருத்துகளை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; மற்றதைத் தள்ளி விடுங்கள். ஆகையால், ஒரு பெரியார் உரைத்துவிட்டார் என நீங்களும் கருதி அதை அப்படியே நம்பிவிடக்கூடாது’’ என்றார் ஈ.வெ.ரா.“தனது மக்களும் சமுதாயமும் மற்ற நாட்டு மக்களைப் போன்று முன்னேற்றமடைய வேண்டும் என்ற காரணத்தால்தான், தான் தொண்டாற்றுகிறேன்’’ என்கிறார். “தன் வாழ்வு, மூச்சு, சர்வமும் தாழ்த்தப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட, ஒடுக்கப்பட்ட தன் இனமக்கள் முன்னேற முடியாமல் அழுத்தி வைக்கப்பட்ட மக்கள் மனிதத்தன்மை அடைய வேண்டும்; மானம் உடையவர்களாக ஆக வேண்டும் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த சுயநலமும் தனக்கில்லை’’ என்றார் பெரியார். “உலகம் முழுவதும் மக்கள் ஒன்றுபட வேண்டும்; மற்ற சீவன்களுக்குக் கெடுதல் செய்யக் கூடாது; மனிதனிடத்தில் பொறாமை, வஞ்சகம், துவேசம், துக்கம், கவலை ஏற்படுவதற்கு இடமில்லாது அமைதியான வாழ்வுக்கு வகை செய்ய வேண்டும். இதுதான் தனது ஆசை’’ என்கிறார்.‘பிளிட்சு’ பத்திரிக்கையிலிருந்து எழுத்தாளர் ஒருவர் பெரியாரைச் சந்தித்துக் கேட்டாராம். “நீ என்ன மதம் இல்லை, கடவுள் இல்லை என்று சொல்லிக் கொண்டு பெரிய மதத் தலைவன் போல தாடி வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாயே’’ என்று. அதற்குப் பெரியார் பதிலளித்தாராம், “மதத்திற்காக நான் தாடி வைத்துக்கொள்ள வில்லை. நீங்களெல்லாம் சோம்பேரிகள், நேரத்தைப்பற்றிக் கவலைப்படாதவர்கள், அதனால் முடியைக் குறைப்பதற்கு நேரத்தை வீணடித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். எனக்கு நேரத்தைப் பற்றிய கவலை இருப்பதால்தான் நான் முடியைக் குறைத்துக் கொள்வதற்காக நேரத்தைச் செலவிட விரும்பவில்லை’’ என்று.பெரியாரின் தாய்மொழி கன்னடமாக இருந்தபோதிலும் அதனை அவர் தனது தினசரிப் பேச்சு வழக்கத்தில் கொண்டிருக்க வில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் தமிழ் மொழியைத் தான் பயன்படுத்தினார். வியாபாரம், நண்பர்களின் பழக்கத்தினால் கன்னடத்தைவிட தெலுங்கிலும் கொஞ்சம் பயிற்சி இருந்திருக்கிறது. இருந்தாலும் தமிழ் மொழியில் மட்டுமே அவரால்  தன்னுடைய கருத்துக்கள் அத்தனையும் நினைக்கின்ற மாதிரி வெளிப்படுத்த முடிந்திருக்கிறது.உண்மையிலேயே தன்னை நாத்திகன் என்றும், மதத்துவேசி என்றும் பலர் சொல்லுகிறார்கள். பலர் கருதியும் உள்ளார்கள். அப்படி யாராவது அவ்வாறு கருதி இருந்தார்களேயானால் தனக்கு அது மகிழ்ச்சி என்கிறார். ஆஸ்திகன் என்று கருதியிருந்தார்கள் என்றால் அவர்களுக்காக, தான் பரிதாபப்படுவதுடன் இந்த மாதிரியான மக்களிடையே இருக்க வேண்டி இருக்கிறதே என்று தன்னையே, தான் வருத்திக் கொள்கிறாராம்.“எப்போதுமே தன்னிடம் பணம் என்று ஒன்றுமில்லை. தான் பொதுப் பணிக்கு வந்த போது தன்னிடம் இருந்த பணத்தை, சொத்தையெல்லாம் இயக்கத்தின் பெயருக்கே எழுதி வைத்துவிட்டதால் இயக்கப் பணத்தில்தான், தான் சாப்பிடுவது முதல் எல்லாமாகும் என்கிறார். பொது மக்கள் கொடுத்த பணத்தை கல்லூரிக்கும், மருத்துவமனைக்கும் கொடுத்தேனே தவிர தன் பணம் எதுவும் இல்லை என்கிறார். ஒருவன் தனக்கு என்ன சொத்திருக்கிறது என்று முட்டாள் கணக்குப் போடுகிறானே தவிர சமுதாயத்திற்கு நாம் என்ன செய்தோம் என்று ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்’’ என்கிறார்.“நான் சமுதாயத் தொண்டு செய்கிறேன், ஜாதி ஒழிக்க பாடுபடுகிறேன்; இவை எப்படி அதிசயமான, அசாத்தியமான காரியமாகும்? சொந்தத் தொல்லையைக் குறைத்துக் கொண்டால் எல்லாராலும் முடியும். துணிவும் வேண்டும். பொதுத்தொண்டு செய்பவனுக்கு ஏற்படும் தொல்லை அவன் தன் இலட்சியத்திற்குக் கொடுக்கும் விலையாகும். மனிதன் பகுத்தறிவுவாதி, வளர்ச்சிக்கு உரியவன். அவன் வாழ்க்கையைச் சுமையாக அமைத்துக் கொள்ளக் கூடாது. மனித சுதந்திரத்திற்கும் கவலையற்று வாழ்வதற்கும் ஏற்ற முறையில் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.  எனவே, மனித வாழ்வு கல்யாணம், குழந்தைகள் என்று இவை மட்டும் இல்லாமல் மனிதச் சமுதாய வளர்ச்சிக்கும் மேம்பாட்டுக்கும் பாடுபடுவது தான் என்பதை உணர்ந்து அதன்படி நடக்க வேண்டும்’’ என்று பலமுறை சொன்னவர் தந்தை பெரியார்.“மக்களுடைய வாழ்க்கைக்குப் பயன்படக்கூடிய சிறந்த கலைகளையெல்லாம் தமிழில் எழுதி பரவச் செய்வதன் மூலம் மக்கள் பயனுறுகிறார்கள். இதுதான் உண்மையான தமிழ் வளர்ச்சிக்கான வழியுமாகும். இவ்வகைக்குச் சுயமரியாதைத் தோழர்களும் மற்றவர்களும் துணை நிற்பார்கள் என்பதில் அய்யமில்லை’’ என்று தெரிவித்துள்ளார் தந்தை பெரியார் அவர்கள்.தந்தை பெரியார், தாம் சுயமரியாதை இயக்கத்தொண்டு செய்ய முன்வந்ததோடு மட்டுமல்லாமல் தனது வாழ்க்கைத் துணைவர் நாகம்மையாரை, தமது தங்கை கண்ணம்மாள், தனது அண்ணன் கிருஷ்ணசாமி அவர்களையும், மற்றும் உறவினர்களையும் ஈடுபட வைத்ததோடு தன் தங்கையின் கணவரான மாப்பிள்ளை நாயக்கர் என்கிற சா. இராமசாமி நாயக்கர் அவர்களையும் சுயமரியாதை இயக்கப் பணிகளில் ஈடுபடச் செய்தார்.தனக்கு மக்களால் நன்கொடையாக அளிக்கப்பட்ட பணம், பொருள் மற்றும் தன் சொத்துகள் அனைத்தும் மக்களுக்கே இயக்கத்தின் வழியே பயன்பட வேண்டும் என்று கருதிய பெரியார், அதற்கு ஓர் ஏற்பாடாக பல்வேறு விமர்சனங்களையும் கடந்து தன்னுடன் இயக்கப் பணிகளை செய்து வந்த மணியம்மையார் அவர்களை திருமணம் செய்து கொண்டார். அதனால் பெரியார் மறைவுக்கு பின் அவரின் முழு சொத்துகளும்அவரின் குடும்பத்துக்குச் செல்லாமல் இன்றும் அவரின் கொள்கையைப் பரப்பி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வரும் அறக்கட்டளையாக பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனமாக தமிழகத்தில் இயங்கி வருகிறது.அந்த நிறுவனத்தின் வெளியீடாக தந்தை பெரியார் அவர்களின் எழுத்துகளையும், பேச்சுகளையும் கால வரிசைப்படி தொகுத்து, வருங்கால சமுதாயம் பயன்படக்கூடிய வகையில் வெளியிடுகின்ற அரும்பணியினை ஆசிரியர் முனைவர் கி.வீரமணி அய்யா அவர்கள் மேற்கொண்டு ‘பெரியார் களஞ்சியம்’, ‘குடிஅரசு’ என்ற தலைப்பில் 15 தொகுதிகள் வெளியிட்டுள்ளார். இது பெரிதும் வரவேற்றுப் பாராட்டுவதற்குரியதாகும்.      செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மோடி அரசின் தண்டவாளத்துறையின் வண்டவாளங்கள்

வளர்ச்சி என்ற மோசடியான கவர்ச்சியைக் காட்டி, வாக்குகளைப்  பெற்று ஆட்சிக்கு வந்த பாஜக மோடி அரசில் வளர்ச்சியே இல்லையென்பதை பல்துறை வல்லுநர்கள் ஆதாரத்தோடு உறுதி செய்துள்ளனர். இதில் இன்னும் கேவலம் என்னவென்றால் பல துறைகளிலும் வளர்ச்சி குறைந்து பாழ்பட்டுள்ளது. அனைத்துத் துறைகளிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ். ஆட்களை நுழைத்து அத்துறைகளின் செயல்பாட்டினை அலைக்கழிக்கும் அவலம்தான் நாளும் அரங்கேறுகிறது. மக்களுக்குச் சேவையாற்றும் அத்தியாவசியத் துறைகளையும்கூட கார்ப்பொரேட் கம்பெனிகளுக்கு காணிக்கையாக்கிட மோடி அரசு தயங்குவதே இல்லை. அத்தியாவசிய சேவைத் துறைகளில் ஒன்று ரயில்வே துறை. சரக்குப் போக்குவரத்திலும், பயணிகள் போக்குவரத்திலும் பெரும் பங்கு வகிப்பது ரயில்வே துறையாகும்.ஆனால், இத்துறையில் நடைபெறும் சீர்கேடுகளுக்கும், இழப்புகளுக்கும் அளவே இல்லை. ரயில் தண்டவாளப் பராமரிப்புக்கும், பயணிகள் பாதுகாப்புக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட தொகை குறைக்கப்பட்ட காரணத்தினால் போதுமான பாதுகாப்புச் சாதனங்கள், பராமரிப்புப் பணியாளர்கள் நியமிக்கப்படாமல் விபத்துகள் ஏற்படுவது அன்றாட நிகழ்வாகி விட்டது.இந்திய ரயில்வே ஒரு நாளைக்கு (12,000) பன்னிரெண்டாயிரம் பயணிகள் ரயிலையும், ஏழாயிரம் (7,000) சரக்குகள் ரயிலையும் இயக்குகிறது. ஒரு நாளைக்கு இரண்டு கோடியே முப்பது லட்சம் (2,30,00000) பேர் பயணிக்கின்றனர். இருபத்தோரு இலட்சம் டன் (21,00000) சரக்குகளைக் கையாள்கிறது. இதில் (14,00,000) பதினான்கு இலட்சம் ஊழியர்கள் பணிபுரிகின்றனர். ஒரு மாநில அரசின் மொத்தப் பணியாளர்களைவிட அதிகமான பேர் இந்த ஒரு துறையில் பணிபுரிகின்றனர்.இதுவரை ரயில்வே துறைக்கென தனி வரவு செலவுத் திட்டம் நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டு விவாதித்து ஒப்புதல் பெற்ற நிலையை மோடி அரசு கைவிட்டுவிட்டு இதையும் பொது பட்ஜெட்டிலேயே சேர்த்துவிட்டது. எனவே, இதற்கான முக்கியத்துவம் நீங்க, முனைப்பான செயல்பாடுகளும் முடங்கிவருகின்றன. பராமரிப்புப் பணிகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. (60%) அறுபது சதவீத வழித்தடங்களில் தண்டவாளங்கள் மற்றும் கட்டமைப்பு வசதிகளின் தாங்கு திறனைவிட அதிக அளவில் ரயில்கள் இயக்கப்படுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால், விபத்துகள் அதிகமாக ஏற்பட்டு பயணிகள் பலியாவது அன்றாடம் நடக்கிறது. கடந்த மூன்றாண்டுகளில் மட்டும் 700க்கு மேற்பட்ட விபத்துகள் ஏற்பட்டுள்ளன. இதில் 400க்கு மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழந்துள்ளனர்.இந்த ஆண்டில் மட்டும் மே மற்றும் ஆகஸ்ட் மாதங்களில் அடுத்தடுத்து ஏற்பட்ட ரயில்கள் தடம் புரண்ட நிகழ்வுகள் அதிர்ச்சியை அளித்தன. இவைகளுக்குப் பொறுப்பேற்று இரயில்வே அமைச்சர் சுரேஷ்பிரபு பதவி விலகிய நிலையில் பியூஷ்கோயல் அவர்கள் புதிய இரயில்வே அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றார். மும்பையில் 100 ரயில்சேவை நிகழ்வை ஆரம்பித்து வைப்பதற்காக மும்பை சென்ற அன்றே மும்பை எல்பின்ஸ்டோன் ரயில் நிலைய மேம்பாலத்தில் வதந்தியால் ஏற்பட்ட நெரிசலில் சிக்கி 50 பேர் சம்பவ இடத்திலேயே மாண்டனர். 450க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்த அவலச் செய்திதான் அவரை வரவேற்றுள்ளது.பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் பயணம் செய்யும் மும்பை ரயில் நிலையங்களில் பயணிகள் மேம்பாலப் பராமரிப்பு பணிகளில் மட்டுமல்லாது தேவைக்கேற்ப மேம்பாலங்கள் விரிவு செய்யப்படாமையே இந்த விபத்துக்குக் காரணமாகும். இந்தப் பாலம் விரிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை அக்கறை உள்ளவர்களால் முன்வைக்கப்பட்டு ஏற்கப்பட்டு திட்டமும் தீட்டப்பட்டு இரண்டு ஆண்டுகளாகக் கிடப்பில் உள்ளது.அதற்கான காரணமாக முன்னாள் ரயில்வே அமைச்சர் சுரேஷ்பிரபு விளக்கமளிக்கையில் அதற்கு 8 கோடி ரூபாய் திட்டம் தீட்டப்பட்டுள்ளது. 2 கோடிக்கும் மேற்பட்ட திட்டங்களுக்கு நாடாளுமன்ற ஒப்புதல் பெற வேண்டும் என்று கூறியிருக்கிறார். இதுவரை ஏன் நாடாளுமன்றத்தின் முன் வைக்கப்பட வில்லை? இதற்குக் காரணம்? பிஜேபி அரசுதானே?மேலும், இந்த ரயில்வே துறையின் செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்த இந்திய (CAG - Comptroller and Auditor General) அறிக்கை வெளியிடும் தகவல்கள் இத்துறையின் செயலற்ற தன்மையையும் பயணிகளுக்கான சுகாதாரத்தில் காட்டப்படும் அலட்சியத்தையும் வெட்டவெளிச்சமாக்கியுள்ளன.இந்தக் குழு 14 ரயில்வே டெப்போக்களை ஆய்வு செய்ததில் 9 டெப்போக்களில் பயணிகளுக்கு வழங்கப்படும் போர்வைகள், படுக்கை விரிப்புகள் 2012_13 முதல் 2015 வரை சலவை செய்யப்படவே இல்லை.5 ரயில்வே மண்டலங்களில் 7 டெப்போக்களைத் தவிர்த்து மற்ற டெப்போக்களில் இரண்டு அல்லது 3 மாதங்களுக்கு ஒருமுறைதான் துணிகள் சலவை செய்யப்படுகின்றன.லோகமான்யதிலக் டெர்மினஸ் (மும்பை), சீல்டா (கொல்கத்தா), குவாலியர், கவுகாத்தி, டாடா நகர் (ஜார்கண்ட்) ஆகிய டெப்போக்கள் சலவை செய்யப்படாத துணிகளை வழக்கமாக வழங்கி வருவதில் முன்னணியில் உள்ளன. இதுதான் நமது பிரதமரின் ‘ஸ்வாச் பாரத்’ திட்டம் என்று கொள்ளலாமா? வெட்கமில்லையே!ரயில்வே துறையே இவ்வளவு கேவலமாக நிர்வகிக்கப்படும்போது வாய்ச் சவடால் வளர்ச்சி நாயகன் மோடி அவர்கள் கடந்த 17ஆம் (செட்டம்பர்) தேதி மும்பைக்கு 88,000 கோடி செலவுத் திட்டத்தில் ‘புல்லட்’ ரயிலுக்கான  அடிக்கல் நாட்டியுள்ளார்.இதை முன்னாள் நிதியமைச்சர் ப.சிதம்பரம் போன்றவர்கள் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளனர் என்பதும், மகாராஷ்டிர நவ நிர்மான் சேனைத் தலைவர் உத்தவ் தாக்ரே அவர்கள் இந்தத் திட்டம் (‘புல்லட்’ ரயில்) மும்பையை நெருங்கவிட மாட்டேன் என்று சாவல் விட்டுள்ளதும் கவனிக்கத் தக்கதாகும்.இந்தத் திட்டத்தையே பணக்காரர்களுக்கான திட்டம் என்று விமர்சிக்கப்படுகின்ற நிலையில் மேலும் மேலும் கார்பொரேட்களை ஊக்குவிக்கும் விதமாகவும், இத்தனைச் சீரழிவுகள் போதாதென்று, ரயில்வே நிலையங்களைப் பராமரிக்கும் வேலையை தனியாருக்குத் தாரை வார்த்திடும் செயல்கள் முனைப்பாகச் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.மேலும், தற்போதுள்ள அரசுக்குச் சொந்தமான வழித்தடங்களிலேயே தற்போதுள்ள தண்டவாளங்களிலேயே தனியாரும் பயணிகள் ரயிலை இயக்கிட அனுமதிக்கப்படுவது குறித்து ஆலோசிக்கப்படுவதாக புதிய அமைச்சர் கூறியுள்ளார். அப்படி அனுமதிப்பதால் போட்டி மனப்பான்மை ஏற்பட்டு பயணிகளுக்கு அதிக நன்மை கிடைக்கும் என்று விநோத விளக்கமும் விளம்பியிருக்கிறார்கள்.இப்படிச் செய்வது யாருக்கு லாபம்? அரசு செய்த கோடிக்கணக்கான முதலீட்டில் அமைக்கப்பட்ட இருப்புப்பாதைகள், இரயில் நிலையங்களைப் பயன்படுத்தி, தனியார் பயணிகள் இரயிலை இயக்கி கொள்ளை லாபம் ஈட்ட இந்த அரசு செய்யும் மாபெரும் மக்கள் விரோத செயல் அல்லவா?  - கெ.நா.சாமி        செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள