நம் இதய மலர்வளையம்!

நம் அறிவு ஆசான் அய்யா அவர்களை 95 ஆண்டு வரை வாழ வைத்து, அதற்குப் பிறகு அய்ந்து ஆண்டுக் காலம், அவர்கள் விட்டுச் சென்ற பணியை, அவர்கள் போட்டுத் தந்த பாதையில் எந்தவிதச் சபலத்திற்கும் ஆளாகாமல் செய்து முடித்து, வரலாற்றில் இப்படிப்பட்ட புரட்சித் தாயை இந்த நாடு கண்டதில்லை என்று அறிவாளிகளும், ஆய்வாளர்களும் வியக்கும்வண்ணம் வாழ்ந்தவர் நம் அன்னை ஈ.வெ.ரா. மணியம்மையார் அவர்கள் ஆவார்கள். உலகில் எந்த ஒரு தாயும் இவ்வளவு ஏச்சையும், பழிப்பையும், அவதூறையும், ஏளனத்தையும், கேலி - கிண்டலையும், அவமானத்தையும் சுமந்திருப்பார்களா என்றால், அவரது வாழ்வின் எல்லாக் கட்டங்களையும் அறிந்தவர்கள், “இல்லை’’ என்றே பதில் அளிப்பர். வடஆர்க்காடு வேலூரில் செல்வக் குடும்பத்தில் செல்லப் பெண்ணாக இருந்த அவரை, தந்தை பெரியாரின் தன்மான இயக்கம், மாணவப் பருவத்திலேயே ஈர்த்தது. அவருடைய தந்தையார் திரு. கனகசபை அவர்கள் நீதிக்கட்சி, சுயமரியாதை இயக்கத்தின் அணுக்கத் தொண்டர் - தோழர். அய்யா அவர்கள் வேலூருக்கு வந்தால் தங்கும் இல்லம் அவர்களது இல்லமே! அது கழகத்தவருக்குப் புகல் இல்லம்; விருந்தோம்பலுக்குப் பெயர் பெற்றது. முன்னாள் சட்டப்பேரவைத் தலைவர் தன்மானப் பெரும் புலவர் கோவிந்தன், தோழர் ஏ.பி. ஜனார்த்தனம் எம்.ஏ., முதலானோர் இதனை மிக நன்றாக அறிந்தவர்கள்; அனுபவம் வாயிலாகவும் தெரிந்தவர்கள். காந்திமதியாக இருந்த அம்மா அவர்கள் தனித்தமிழ்ப் பற்றாளர், மறைந்த பெரியவர் கு.மு. அண்ணல்தங்கோ அவர்களால் கே. அரசியல்மணி என்று ஆக்கப்பட்டார்கள். அது கே.ஏ. மணியாகச் சுருங்கியது. “திருமணம் என்பது சட்டப்படிக்கான பெயரே தவிர, மற்றபடி இது இயக்கத்தின் பாதுகாப்புக் கருதிச் செய்யப்படும் ஓர் ஏற்பாடே ஆகும்’’ என்று தலைவர் தந்தை பெரியார் அவர்கள் குறிப்பிட்ட நிலையில் கே.ஏ.மணியம்மையார் ஈ.வெ.ரா.மணியம்மையார் ஆனார்கள் - அய்யா அவர்களால். 1940 முதற்கொண்டே மாணவப் பருவத்திலிருந்தே அம்மா, அய்யாவை அறிவார்கள். அய்யாவின் கொள்கை ஈர்ப்பினால் அய்யாவுக்குத் தொண்டு செய்து, அதன்மூலம் விளம்பரம் விரும்பாத இயக்கப் பணியும் செய்ய விரும்பினார்கள். பின்பு அம்மா அவர்கள் அய்யாவின் வாழ்க்கைத் துணைவி ஆனார்கள். அய்யாவுக்குச் செவிலியராக, அம்மா இறுதிவரை வாழ்ந்த வாழ்வு தியாக வாழ்வு! ஒருவர் பொன்னையும், பொருளையும், பதவியையும், புகழையும் தியாகம் செய்யலாம்; ஆனால், அம்மா அவர்கள் அய்யாவைக் காப்பாற்ற முதலில் தம் இளமையையே தியாகம் செய்தார்கள்! பிறகு மானத்தையும் கூட தியாகம் செய்தார்! இனமானம் தன்மானத்தினும் பெரிது; பொதுவாழ்வுக்கு வருபவர் மானம் பாராது தொண்டு செய்ய வேண்டும் என்ற தந்தை பெரியார் வகுத்த இலக்கணத்தின் பேரிலக்கியமாகத் திகழ்ந்தார்! அய்யாவின் திருமணத்தைக் காட்டிப் பிரிந்து, தனிக் கழகம் கண்ட அறிஞர் அண்ணா அவர்கள், முதலமைச்சர் ஆன பிறகு ஒரு நாள் அவர்களது இல்லத்தில்  சந்தித்தபோது சொன்னார்கள். “விடுதலை’’ நிருவாகி தோழர் சம்பந்தம் அவர்களும் உடன் இருந்தார்கள். “அய்யா அவர்களுக்கு ஒரு வயிற்று வலி மிகவும் தொடர்ந்து இருந்தது; மணியம்மையாரின் பத்திய உணவு, பாதுகாப்புதான் அய்யாவை அதிலிருந்து விடுவித்தது மட்டுமல்ல; அய்யா அவர்கள் இவ்வளவு நாள் நம்மோடு வாழவும் வைத்திருக்கிறது’’ என்று சொன்னார்கள்! இதை மனந்திறந்து அண்ணா அவர்களே கூறினார்கள் என்றால், இதைவிட அம்மாவின் தொண்டுக்கும், தியாகத்துக்கும் வேறு சான்று வேண்டுமா? தாயற்ற சேய்களுக்குத் தாயாக விளங்கினார் அன்னையார். அதில் நானும் ஒருவன்! அனாதைகள் என்று எவரும் இருக்கக் கூடாது என்ற உணர்வுடன் மருத்துவமனையில் கைவிடப் பெற்ற குழந்தைகளைக் கூட, உடல் நலம் இடந்தராத நிலையிலும் அவர்கள் எடுத்து  வளர்த்து ஆளாக்கினார்கள். நன்றி பாராட்டாத தொண்டு என்ற தந்தையின் மற்றொரு இலக்கண விதிக்கும் இலக்கியமானார்கள்! எளிமை, வீரம், அடக்கம், சிக்கனம் இவை, அவர்களிடம் ஒன்றுக்கு மற்றொன்று போட்டியிட்டு நின்றன! உடல் சோர்வுற்ற நிலையிலும் உள்ளச் சோர்வு என்றுமே அம்மா அவர்களிடம் கிடையாது! தந்தை பெரியார் என்ற மாபெரும் இமயம் சாய்ந்த பிறகு ஒரு சமூகப் புரட்சி இயக்கத்தினை தலைமை தாங்கிக் கட்டிக் காத்தாரே அந்த வரலாறே, பெருமை கொள்ள வேண்டிய அதிசயச் சாதனை! அவர் வாழ அவருக்கும் ஒரு சில பாதுகாப்பு வேண்டும் என்பதற்காக அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் (பிறகே அவர்கட்குத் தெரிந்தது) அய்யா அவர்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்த சொத்துக்களையும் ஓர் அறக்கட்டளையாக்கிக் கல்வி அறப்பணிக்கே அதனை விட்டுச் சென்றார்கள்! அந்த அறக்கட்டளையில் அம்மா ரத்தபாசத்தைக் காட்டவில்லை. அய்யா அவர்களைப் போலக் கொள்கைப் பாசத்தையே கொட்டினார்! இதைவிட ஒப்பற்ற பெருமனம் வேறு இருக்க முடியுமா? அய்யாவின் சிக்கனத்தைத் தோற்கடிக்கக் கூடியது அம்மாவின் சிக்கனம். ஆம், அய்யாவிடம் கற்றதுதானே அது! அம்மா கண்ட களங்கள் பல - புறநானூற்றுத் தாயாக அவர் வீறுகொண்டு கிளர்ச்சிகளைத் தலைமை தாங்கி நடத்தினார்கள். திருச்சி சிறையில் 1958இல் மாண்ட ஜாதி ஒழிப்பு வீரர்கள் பட்டுக்கோட்டை இராமசாமி, மணல்மேடு வெள்ளைச்சாமி ஆகியோரின் புதைக்கப்பட்ட சடலங்களை, முதல்வர் காமராஜருடன் வாதாடித் திரும்பப் பெற்றதும், திருவையாறு ஜாதி ஒழிப்பு வீரர் மஜித் மறைந்தபோது நடுநிசியில் நடைபெற்ற இறுதி ஊர்வலத்தில் தலைமை தாங்கியதும், 1974ஆம் ஆண்டு சென்னையில்  இராவண லீலா நடத்தியதும் அவர் ஒரு தன்னிகரற்ற வீரத்தாய் என்பதற்கான காலப்பெட்டகங்கள்! கைவிடப் பெற்ற குழந்தைகளைக் காப்பாற்ற ஏற்பாடுகளைச் செய்தபோது, கருணைத் தாயாக அவர்கள் காட்சியளித்தார்கள்! சென்னை, பெரியார் திடலில் அய்ந்து மாடிக் கட்டடத்தை எழுப்பி, நெருக்கடி கால நேரத்தில் உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் அவர் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட போதும் தளராது செய்த பணியினால் அவர் ஒரு சரியான தலைவர், நிலையான தொண்டு செய்து நிலைத்தவர், என்ற வைர வரிகளுக்குச் சொந்தமானார்கள்! என் சொந்த அன்னையை அறியாத நான், அய்யாவை அறிவுத் தந்தையாக ஏற்றுக் கொண்டு அந்த அன்னையை என் அறிவு அன்னையாக ஏற்றுக் கொண்டவன். அய்யாவும், அம்மாவும் காட்டிய வழியிலே எங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கிறோம். அம்மா அவர்களின் சொல்லாற்றல், எழுத்தாற்றல், செயலாற்றல், அறிவாற்றல், கொடை ஆற்றல், தொண்டாற்றல் ஆகிய பல்வகை ஆற்றலை நாடு அறிந்தது; நானிலம் வியந்தது! அன்னை நாகம்மையார் - அன்னை மணியம்மையார் என்ற இருவரது அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ் என்று தொண்டர்கள் - நம் தோழர்கள் இன்றும் எண்ணி எண்ணிப் பூரிக்கின்றனர்! புதுவாழ்வு பெற்ற கிள்ளை போன்ற பிள்ளைகள்  -படிப்புரிமை பெற்று அடுப்புரிமை மறுத்த மகளிர் - எல்லாம் அய்யா அம்மாவின் அருட்கொடைதானே! எமது நீங்கா நினைவின் அன்புச் சிறைக்குள் உள்ள எங்கள் அன்னையே!  இதுவே எங்கள் இதய மலர்வளையம் - உங்கள் நினைவிடத்தில். - கி.வீரமணி,  ஆசிரியர்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் சிலை வைப்பில் பின்வாங்க மாட்டோம்- மாயாவதி

  மணமக்கள் வே.தினகரன் - கீதா ஆகியோரின் வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்த விழாவை தலைமையேற்று நடத்தும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர் சாலியமங்கலம் ஏ.கே.ஆர். திருமண மண்டபத்தில் 21.8.1995 அன்று காலை வே.தினகரன் _ கீதா ஆகியோரது வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்த விழாவினை தலைமையேற்று நடத்திவைத்தேன். விழாவில் முக்கிய பொறுப்பாளர்கள் பலரும் கலந்துகொண்டனர். இந்நிகழ்ச்சிக்கு எனது துணைவியார் அவர்களும் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தார். இதனைத் தொடர்ந்து 10:30 மணியளவில் அம்மாபேட்டை ஊராட்சி ஒன்றிய திருமண மண்டபத்தில் எழில்ராணி _வெங்கடேசன் ஆகியோரது வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழாவையும் தலைமையேற்று நடத்திவைத்தேன். இந்தத் திருமணத்தில் புதுமையான முறையில், மணமகளான எழில்ராணி மட்டும் மணமகன் வெங்கடேசனுக்கு பொன்அணி அணிவித்தார். தாலி கட்டுதலோ பிற எந்தவிதமான மூடச் சடங்குகளோ இல்லாத முறையில் சிறப்பாக நடைபெற்றது. நமது கழகத்தின் மத்திய நிருவாகக் குழுத் தலைவர் சிதம்பரம் கு.கிருட்டினசாமி அவர்களின் இல்லத் திருமணத்தில் 27.8.1995 அன்று கலந்துகொண்டேன். கு.கிருட்டினசாமி அவர்களின் பேரன் தி.மணியரசன்_பத்மா ஆகியோருக்கு வாழ்க்கைத் துணைநல ஒப்பந்த உறுதிமொழி கூறச் செய்து சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் செய்து வைத்தேன். மண விழாவில் அப்பகுதியின் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் பலர் கலந்து கொண்டனர். தி.மணியரசன் - பத்மா ஆகியோர்க்கு வாழ்க்கைத் துணைநல ஒப்பந்தத்தை நடத்தி வைக்கும் ஆசிரியர் உடன் கோ.கிருட்டினசாமி, கோ.சாமிதுரை ஈழத்தில் நடக்கும் இனப் படுகொலையைக் கண்டித்து _ தமிழகம் முழுவதும் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் ஒரு கோடி பேரிடம் கையெழுத்து வாங்கி அய்.நா.வின் மனித உரிமைக் கமிஷனுக்கு அனுப்ப கழகம் திட்டமிட்டு, சென்னை மாநகரத்தில் 20 நாள்களாக 170 தெருமுனைப் பிரச்சாரக் கூட்டங்களை கழக இளைஞரணியினர் நடத்தி கையொப்பங்களைப் பெற்றனர். அப்படிப் பெறப்பட்ட பத்து லட்சம் கையொப்பங்களை கழக பொதுச் செயலாளர் என்னும் முறையில் என்னிடம் ஒப்படைக்க பொதுக் கூட்டத்திற்கு புதுப்பேட்டை காவல்நிலையத்தில் அனுமதி கேட்டனர். அதற்கு காவல் துறையினர் ‘வினாயகர் சிலைகள்’ வைத்திருப்பதாகக் கூறி பொதுக் கூட்டத்திற்கு அனுமதி மறுத்த நிலையில், தடையை மீறி 31.8.1995 அன்று திட்டமிட்ட இடத்தில் கூட்டம் நடைபெறும் என அறிக்கை வெளியிட்டு, காரியத்தில் இறங்கினோம். பெரியார் திடலுக்கு ஏராளமான கழகத் தோழர்கள் உணர்ச்சியோடு திரண்டனர். வெளியே போலீசார் குவிக்கப்பட்டிருந்தனர். பொதுக்கூட்டத்திற்கு கழகத் தோழர்களின் அணிவகுப்போடு தலைமை ஏற்று, “தந்தை பெரியார் வாழ்க! கருத்துரிமையை பறிக்காதே! மனித உரிமைகளுக்குக் குரல் கொடுக்கவும் தடையா? என்ற முழக்கங்கள் விண்ணைப் பிளந்தன. அப்போது போலீசார் எங்களைத் தடுத்து நிறுத்தினர். அப்படியே சாலையில் அமர்ந்தோம். போக்குவரத்துகள் நிறுத்தப்பட்டன. அப்போது தோழர்களிடம் உரையாற்றுகையில், “ஈழத்தில் நடக்கும் இனப் படுகொலையைக் கண்டித்து ஒரு கோடி கையொப்பங்களைப் பெற்று, அய்.நா.மனித உரிமைக் குழுவுக்கு அனுப்ப நாம் திட்டமிட்டு புதுப்பேட்டையில் நிறைவு விழா கூட்டத்திற்கு காவல் அனுமதி தர மறுப்பது கண்டிக்கத்தக்கது. புதுப்பேட்டை பகுதி என்றாலே _ அது இந்து முன்னணிக்கே குத்தகைக்கு விடப்பட்டு அவர்களுக்கே தாரை வார்த்துக் கொடுத்தது போல் காவல்துறை நடந்துகொள்வது எதனால்? ஈழத்தில் நடைபெற்ற இனப்படுகொலையைக் கண்டித்து  தடையை மீறி பொதுக்கூட்டம் நடத்தி கைதாகும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர் இந்த ஆட்சியில் உள்துறை செயலாளராக ஒரு பார்ப்பனர், தலைமைச் செயலாளராக ஒரு பார்ப்பனர், சென்னை மாநகர காவல்துறை அதிகாரியாக ஒரு மலையாளி. இப்படி தமிழர் அல்லாதவர்களை காவல் துறையில் நியமித்துக் கொண்டு வருகிறார்கள். காவல் துறையில் உள்ள தமிழர் அதிகாரிகள் நாதியற்றுப் போய்விட்டார்கள் என்று தமிழ்நாடு அரசு கருதுகிறதா? இது முடிவானதல்ல, இதுதான் துவக்கம். மீண்டும் சட்டப் போராட்டம் செய்து வென்று இதே இடத்தில் இந்த தடை செய்யப்பட்ட பொதுக்கூட்டத்தை நடத்துவோம்’’ என பல கருத்துகளை எடுத்துக் கூறினேன். 200க்கும் மேற்பட்ட கழகத் தோழர்கள் என்னோடு கைது செய்யப்பட்டு, இரவு 10:00 மணியளவில் அனைவரும் விடுதலை செய்யப்பட்டோம். பகுத்தறிவாளர் கழகப் புரவலரும் ‘அறப்பணிச் செம்மலுமான’ கே.ஆர்.ஜி.நாகப்பன் அவர்களின் முழு உருவ வெண்கலச் சிலை திறப்பு விழாவும் 72ஆம் பிறந்த நாள் விழாவும் இணைந்து 3.9.1995 அன்று சேலம் நெத்திமேடு _சங்ககிரி நெடுஞ்சாலையிலுள்ள கே.ஆர்.ஜி.என்.ஆர் அரங்கில் சிறப்புடன் நடைபெற்றது. விழாவில் நீதியரசர் எஸ்.நடராசன், நீதியரசரும் பேராசிரியருமான ஜஸ்டிஸ் எஸ்.மோகன் அய்யா அவர்களும் கலந்துகொண்டனர். கே.ஆர்.ஜி.நாகப்பன் அவர்களது முழு உருவ வெண்கலச் சிலையை திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், “பெரியார் பெருந் தொண்டரான கே.ஆர்.ஜி.அவர்கள் தனது சிலையை தந்தை பெரியாரின் தொண்டர்களுக் கெல்லாம் தொண்டனான சாதாரணமான என்னைக் கொண்டு திறந்திருக்கிறார்கள். தந்தை பெரியார் ‘கடவுளை மற; மனிதனை நினை’ என்று கூறியதற்கு நடைமுறை உதாரணம் வேண்டுமானால் கே.ஆர்.ஜி.யைப் பாருங்கள். தான் ஒரு கடவுள் மறுப்பாளர் _ நாத்திகர் என்பதை கல்வெட்டிலும் பதித்துள்ளார். வாழும்போதே சிலை வைத்தால் வாழ்க்கை சுருங்கிவிடுமோ என்று கருதுகிறார்கள். அந்த மூடப்பழக்கத்தையும் தனது சிலை திறப்பின் மூலம் தவிடுபொடியாக்கிவிட்டார். அய்யா கே.ஆர்.ஜி. அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்ந்து சமுதாயத் தொண்டாற்ற வேண்டும்’’ என்று வாழ்த்தினேன். பெரியார் திடலில் திராவிடர் கழகம், பகுத்தறிவாளர் கழகம், அகில இந்திய மய்ய _ மாநில அரசு ஊழியர்கள் கூட்டமைப்பு ஆகியவை சேர்ந்து 5.9.1995 அன்று நேருக்கு நேர் உரையாடல் நிகழ்ச்சி ஒன்றினை நடத்தியது. அதில் மத்திய சமூக நலத்துறை அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி அவர்களும் கலந்துகொண்டார். அப்போது, மண்டல் குழுப் பரிந்துரை அமலாக்கத்தினால், முதல் வேலை வாய்ப்புப் பெற்ற சென்னை _ ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழக அலுவலர் செல்வி எஸ்.கார்குழலி தமக்கு வேலைவாய்ப்பு கிட்டியமைக்காக, தந்தை பெரியார் அவர்களுக்கும், திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் எனக்கும், சமூகநீதிக் காவலர் வி.பி.சிங் ஆகியோருக்கும் நன்றி தெரிவித்துப் பேசினார். அமைச்சர் அவர்களுக்கு சால்வை போர்த்தி நன்றியினை தெரிவித்துக் கொண்டார். பெரியார் திடலில் அகில இந்திய மய்ய - மாநில அரசு ஊழியர்கள் கூட்டமைப்பின் உரையாடலில் கலந்து கொண்ட மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரியுடன் ஆசிரியர். மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி உரையாற்றுகையில், “சமூகநீதித் தத்துவத்தை தந்தை பெரியாரின் கருத்துகளில் இருந்துதான் கற்றுக்கொண்டேன். சமூகநீதிப் போரை முன்னெடுத்துச் செல்வதில் தந்தை பெரியாருக்குப் பின்னால் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் நண்பர் கி.வீரமணி அவர்கள் தான் முன்னணியில் உள்ளார். நான் தந்தை பெரியாருக்கு நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். அங்கு நான் எழுப்பிய ‘கிரீமிலேயர் (பிற்படுத்தப்பட்டோரில் முன்னேறிய பிரிவினர்) என்கிற கோட்பாடு தொடரக்கூடாது என்கிற கருத்தை நான் ஆதரிக்கிறேன். கிரீமிலேயர் முறையை நீக்க வேண்டும் என்று சொன்னால், அதற்கு அரசியல் சட்டத்திருத்தம் தேவை. அரசு என்பது அரசியல் சட்டத்திற்கு எதிராக செயல்பட முடியாது. சுதந்திரம் அடைந்ததும் வகுப்புவாரி உரிமை ஆணை செல்லாது என உயர்நீதிமன்றம் சொன்ன நேரத்தில், பெரியார் தலைமையில் எழுச்சியோடு போராட்டம் நடந்ததை நீங்கள் அறிவீர்கள். இன்றைய சூழ்நிலையில் அத்தகைய வலுவான போராட்டங்களும், ஆர்ப்பாட்டங்களும் இல்லை. நாம் ஒற்றுமையுடன் போராட வேண்டும் என வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.   விக்கிரவாண்டியில் தந்தை பெரியார் சிலையை திறந்து வைக்கும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் நண்பர் திரு.கி.வீரமணி அவர்கள் பெரியார் வழியில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு அனைவரையும் ஒற்றுமைப்படுத்தி செயல்படக் கூடியவர். அவரைப் பார்த்து நான் உத்வேகமடைகிறேன். கிரீமிலேயரை ஒழிக்க உங்களோடு தோளோடு தோள் நிற்பேன் என உறுதியளிக்கிறேன்’’ என எடுத்துக் கூறினார். முன்னதாக அமைச்சர் மற்றும் கழகப் பொறுப்பாளர்களுடன் சென்று தந்தை பெரியார் நினைவிடத்தில் மலர்வளையம் வைத்து மாயாதை செலுத்தினோம். இந்தக் கூட்டத்தில் மய்ய, மாநில, நிதித்துறை நிறுவனங்களைச் சார்ந்த 300க்கும் மேற்பட்ட அலுவலர்கள் கலந்துகொண்டனர். விக்கிரவாண்டியில் தந்தை பெரியார் சிலை திறப்பும், மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு ஊர்வலமும் 10.9.1995 அன்று சிறப்பாக நடைபெற்றது. சிலை திறப்பு விழாவினையொட்டி கழக இளைஞரணியினர், மகளிரணியினர் ஏற்பாடு செய்திருந்த மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு நாடகங்களும், ஜாதி, மத சம்பிரதாயங்களைப் பயன்படுத்தி பார்ப்பனர்கள் செய்யும் பித்தலாட்டங்களை விளக்கி நாடகங்களும் இசை நிகழ்ச்சியும் நடத்தப்பட்டன. சிலை அமைக்க அயராது உழைத்த நல்லாசிரியர் த.தண்டபாணியை சால்வை அணிவித்துப் பாராட்டினோம். அந்தப் பகுதியில் ஆழ்ந்த கொள்கைப் பிடிப்புடன் வாழ்ந்த சுயமரியாதைச் சுடரொளி மறைந்த இராவணனின் குடும்பத்துக்கு கழகத்தின் சார்பில் நிதி உதவி அளிக்கப்பட்டது. அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் சிலையைத் திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், பல்வேறு மூடநம்பிக்கைகளை ஒழிக்கும் வண்ணம், மதத்தினால் ஏற்படும் ஆபத்துகளை விளக்கியும், பார்ப்பனர்களால் ஏற்படும் சமுதாயச் சீரழிவை விளக்கியும், நீண்டதொரு எழுச்சி உரை நிகழ்த்தினேன். சிலை திறப்பு விழாவிற்கு உழைத்த கழகத் தோழர்களுக்கும், கழகப் பொறுப்பாளர்களுக்கும் சால்வை அணிவித்து நன்றியையும் பாராட்டையும் தெரிவித்துக் கொண்டேன். உத்தரப்பிரதேச மாநிலத் தலைநகரான லக்னோவில் 1995, செப்டம்பர் 16, 17, 18 தேதிகளில் மிகப் பெரிய அளவில் “பெரியார் மேளா’’ நடத்த அம்மாநில பகுஜன் சமாஜ் அரசு அறிவித்தது. லக்னோவில் உள்ள மற்ற சமூக மாற்றப் பூங்காவில் தந்தை பெரியார், டாக்டர் அம்பேத்கர், நாராயண குரு, சாகு மகராஜ், ஜோதிபாபுலே ஆகியோரின் சிலைகள் திறப்பும் நடைபெற்றது. இதற்கு முழுக் காரணம் கன்ஷிராம் அவர்களே! பார்ப்பன ஆர்.எஸ்.எஸ். சக்திகளின் எதிர்ப்பையும் மீறி, பல்வேறு விமர்சனங்களையும் பொருள் படுத்தாது சமூகநீதிப் போராளி கன்ஷிராம் அவர்களும், அம்மாநில முதல்வர் மாயாவதி அவர்கள் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க விழாவை ஆட்சி கவிழ்ந்தாலும் கவலை இல்லை என்று அறிவித்து, பணி செய்து வருவது பாராட்டுக்குரியது. அவர்களின் அழைப்பினை ஏற்று 14.9.1995 அன்று தனி ரயில் மூலம் கழகக் குடும்பத்தினர், முதியவர்களும், இளைஞர்களும், மகளிரும், குழந்தைகளும் என குடும்பம் குடும்பமாக பெரியார் திடலில் இருந்து ரயில் நிலையம் நோக்கி வந்தனர். அவர்களை வழியனுப்ப ரயில் நிலையம் சென்று வாழ்த்தி உரையாற்றுகையில், “லக்னோ பெரியார் மேளாவிலும், தந்தை பெரியார் பிறந்த நாள் விழாக்களிலும் கலந்துகொள்ள குடும்பம் குடும்பமாகத் திரண்டு வந்திருப்பதைப் பார்த்து பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். கன்ஷிராம் அவர்கள் என்னுடன் தொலைபேசியில் பேசியபோது, “பெரியார் கொள்கை காவிரி நதிக்கரையிலிருந்து கங்கை நதிக்கரைக்குப் பரவுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். திராவிடர் கழகத்தினர் கலந்து கொள்ளுவது எங்களுக்கு உற்சாகம் அளிக்கக் கூடியது’’ என்றார். லக்னோ விழாவிற்கு பிறகு 19ஆம் தேதி டில்லியில் நடக்கும் விழாவும் மிகச் சிறப்பானதாக இருக்கும். கழகத் தோழர்களே, உங்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்ய உங்களுடன் கழகப் பொறுப்பாளர்களும் வருகின்றனர். வைக்கத்திலே அய்யா விழாவுக்கு சென்றபோது கடைப்பிடித்த அதே கட்டுப்பாட்டோடு பயணம் செய்து வாருங்கள். உங்களை லக்னோவில் சந்திப்பேன்’’ எனக் கூறி கழகத் தோழர்களை வழியனுப்பி வைத்தோம். அங்கிருந்த பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தோழர்களும் தனி ரயிலில் புறப்பட்டனர். அவர்களையும் வாழ்த்தி, கொடியசைத்து வழியனுப்பினேன். உத்தரப்பிரதேசம் லக்னோவில் 17.9.1995 அன்று நடந்த பெரியார் மேளாவில் லட்சோபலட்சம் மக்கள் குவிந்தனர். லக்னோவில் ‘டாலிபாக்’ பகுதியில் தங்கியிருந்த கழகக் குடும்பத்தினரை சந்திக்க காலை 11:00 மணியளவில் பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் தலைவர் கன்சிராம் தனது கட்சியினருடன் விருந்தினர் மாளிகைக்கு வந்தபோது, அவருடன் வந்த கட்சியினர், “பிதா பெரியார்கி ஜிந்தாபாத்! நேதாஜி வீரமணிகி ஜிந்தாபாத்! கன்சிராம்கி ஜிந்தாபாத்! எனும் முழக்கங்களை தோழர்கள் விண்ணதிர முழக்கமிட, கன்சிராம் அவர்கள் வரவேற்றும், அங்கிருந்த ‘அய்யா’ படத்திற்கு மாலை அணிவித்தும் மரியாதை செலுத்தினார். நமது பெரியார் சமூகக் காப்பு அணியினரின் அணிவகுப்பு மரியாதையையும் ஏற்றுக் கொண்டார். அதனைத் தொடர்ந்து, கழகத் தோழர்கள் கைகளில் கழகக் கொடிகளை ஏந்தி பேரணியாகப் புறப்பட்டனர். மக்கள் பிற பகுதிகளிலிருந்தும் ஊர்வலமாக வந்தனர். பேரணி ‘பேகம் அஸ்ரத்’ மகால் பூங்காவில் அமைக்கப்பட்டிருந்த மாபெரும் திடலை சென்றடைந்தது. பிற்பகல் 2:45 மணியளவில் ‘பெரியார் மேளா’ துவங்கியது. விழாவைத் தொடங்கி வைத்து உரையாற்றுகையில், “தந்தை பெரியார் ஒரு பிறவிப் போராட்ட வீரர். தென்னகத்தில் பிறந்த தந்தை பெரியாரின் விழாவை இங்கு கொண்டாடுவதன் மூலம் ‘உண்மையான சமுதாய ஒருமைப்பாடு’ ஏற்பட்டிருக்கிறது. வர்ணாசிரம அதர்மத்தின் பெயரால் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த பிறவி ஏற்றத்தாழ்வை ஒழிக்கப் பாடுபட்டவர் பெரியார். காசியில் சம்பூர்ணானந்த் சிலையை பாபு ஜெகஜீவன்ராம் அவர்கள் திறந்தபோது, தீட்டாகிவிட்டது என உயர் ஜாதிப் பார்ப்பனர்கள் கங்கை நீரை ஊற்றிக் கழுவினர். அதைக் கண்டித்துக் குரல் கொடுத்தது திராவிடர் கழகம். வடநாடு அயோத்தி ராமனை மட்டுமே அறிந்திருந்தது. இப்போது ஈரோட்டு ராமசாமியையும், கன்சிராமையும் அறிந்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது’’ எனப் பல கருத்துகளை எடுத்துக் கூறினேன். அந்த ஆங்கில உரையை ‘டாக்டர் பிரிஜ்லால் வர்மா’ இந்தியில் மொழிபெயர்த்துக் கூறியதை மக்கள் உணர்ச்சி பொங்க கைதட்டி ஆரவாரம் செய்து மகிழ்ச்சியைக் காட்டினர். மாநில முதல்வர் மாண்புமிகு மாயாவதி உரையாற்றுகையில், “எதிர்ப்புகளைக் கண்டு எங்கள் அரசாங்கம் அஞ்சாது, பெரியாருக்குச் சிலை வைப்பதில் நாங்கள் பின்வாங்க மாட்டோம். காந்திக்கும், நேருவுக்கும் விழா எடுக்கும்போது, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் போராடிய தந்தை பெரியாருக்கு ஏன் சிலை வைக்கக் கூடாது? எங்கள் அரசாங்கம் பெரியார், அம்பேத்கர் கொள்கைகளைப் பின்பற்றி நடக்கும்’’ என்று குறிப்பிட்டார். நிறைவுரையாற்றிய பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவர் கன்சிராம் அவர்கள், “தந்தை பெரியார் சிலையை நிறுவுவதில் எவ்வளவு எதிர்ப்பு வந்தாலும் பின்வாங்க மாட்டோம். பெரியார் அம்பேத்கரின் கொள்கைகள்தான் வெகுமக்களின் உரிமைகளை ஈட்டித் தரமுடியும். அம்பேத்கர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரை தேசத் துரோகி என்றவர்கள் இப்போது, “பாரத ரத்னா’’ என்று போற்றுகிறார்கள். அதேபோல், இப்போது ‘பெரியார் மேளா’வைத் தூற்றுபவர்கள் நாளை வேறு மாதிரி பேசுவார்கள். இது அவர்கள் வழக்கம். நான் சாவதற்குள் பெரியார் சிலையை அமைத்துவிட்டுத்தான் சாவேன்!’’ என்றார். விழாவினை சிறப்பாக நடத்தியமைக்காக மாநில முதல்வருக்கும், கட்சியின் தலைவர் கன்சிராம் அவர்களுக்கும், சிவகங்கை ராமலக்குமி சண்முகநாதன் அம்மையாருக்கும் பொன்னாடை போர்த்தி, ‘அய்யா’ படம் பொறித்த நினைவுப் பரிசினை வழங்கி உரையாற்றினேன். வடபுலத்திலிருந்து கலந்துகொண்ட அனைத்துத் தலைவர்களுக்கும் நன்றி கூறினேன். இந்த ‘பெரியார் மேளா’ எல்லோர் மனதிலும் புதிய எழுச்சியை உருவாக்கியது. (நினைவுகள் நீளும்)                                                                                                                                                                                     கி. வீரமணிசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்களுக்குத் தற்காப்பு!

“பெண்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் பொருட்டு, அவர்களுக்கு ஆயுதம் கொடுக்கப்படுமா?’’ என்று மத்திய சட்டசபையில் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்குப் பதிலளிக்கையில், “மாகாண சர்க்கார் அவசியமானதைச் செய்யும்’’ என்று உள்நாட்டு மந்திரியான தோழர் பட்டேல் கூறியிருக்கிறார். மாகாண சர்க்கார் இத்துறையில் எதுவும் செய்யும் என்று நம்பிக்கை நமக்கில்லை. ஏனெனில், பெண்களை அடிமைப் பிறவிகளாக நினைக்கும் வைதிக மனப்பான்மை படைத்தவர்களே பெரிதும் மாகாண மந்திரிகளாயிருக்கின்றனர் என்றாலும், இவர்கள், எங்களுக்கு எந்த விடுதலையும் வேண்டாம்! அடிமைத்தனமே ஆனந்தம் என்று சொல்லக்கூடிய பத்தாம் பசலிகளாகவே இருக்கின்றனர்.  இந்தியப் பெண்கள் கல்வி, சொத்து, திருமண வாழ்க்கைகள் ஆகிய எந்தத் துறையிலும் சுயேச்சையில்லாதவர்களா-யிருக்கின்றனர். நவீன நாகரிகம் என்றால், பிரிட்டிஷ் பெண்களைப் போலவும், அமெரிக்க சிங்காரிகளைப் போலவும் உடை உடுத்துவதும், அலங்கரித்துக் கொள்வதும்தான் எனக் கருதியிருக்கிறார்களே தவிர, இரஷ்யப் பெண்களைப்போலவும், துருக்கிப் பெண்களைப்போலவும், போலீஸ், இராணுவம், விமானம் ஓட்டுதல் போன்ற காரியங்களையும் ஆண்களைப் போலவே செய்ய வேண்டும் என்ற நினைப்பே நமது படித்த பெண்களுக்குக்கூட இருப்பதில்லை. தற்காலப் படிப்பு ஆண்களை எப்படித் தொடை நடுங்கிகளாகவும், வெறும் புத்தகப் பூச்சிகளாகவும் ஆக்கிவிட்டதோ, அதைப்போலவே நம் பெண் மக்களையும் வெறும் அலங்காரப் பொம்மைகளாகவும், புல் தடுக்கிகளாகவும் ஆக்கிவிட்டது. உயர் படிப்புப் படித்துப் பட்டமும் பெற்ற பெண்கள், ஆண்டாள் அன்பு பற்றியும், காரைக்காலம்மையாரின் சிவ பக்தி பற்றியும் பேசிப் பொழுது போக்குகிறார்களென்றால், நம் பெண்களுக்கு நவீன மேல்நாட்டுக் கல்விகூட ஒருவித முன்னேற்றத்தையும் அளிக்கவில்லை யென்பது கண்கூடு. நம்முடைய ஆட்சிமுறையில் அடிப்படையான, புரட்சிகரமான மாறுதல் ஏற்பட்டாலொழிய, இந்தியப் பெண்களைச் சுயேச்சையுள்ள ஜீவன்களாக ஆக்குவது முடியாத காரியமேயாகும். பெண்களுக்கு உத்தியோகம் கொடுப்பதைப்பற்றிப் பேசியுள்ள ஒரிசா முதன் மந்திரியார், போலீஸ் இலாகாவைத் தவிர, மற்ற சர்க்கார் இலாக்காக்களில் பெண்களுக்கு உத்தியோகம் அளிப்பதென்று ஒரிசா சர்க்கார் தீர்மானித்திருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். இம்மாகாண சர்க்காரைக் காட்டிலும் முற்போக்கான முடிவைச் செய்துள்ள ஒரிசா சர்க்காரை நாம் பாராட்ட வேண்டியதுதான். ஏனெனில், பெண்கள் ஆசிரியர் வேலைக்கும், டாக்டர் வேலைக்கும், நர்சு வேலைக்கும், குமாஸ்தா வேலைக்கும் தவிர, வேறு பதவிகளுக்குத் தகுதியற்றவர்கள் என்றே சென்னை சர்க்கார் கூறியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. இதைப்பற்றிப் பெண் மந்திரியான தோழியர் ருக்குமணி லட்சுமிபதி அம்மாளுக்குச் சிறிதும் கவலையிருப்பதாகவே தெரியவில்லை. அவர்களிடம் முற்போக்கான திட்டங்களையோ, பெண் இனத்தின் சுதந்திரத்திற்கான முயற்சி-களையோ எதிர்பார்ப்பது, 20 வயதுள்ள இளங்காளை, 75 வயது கிழவியை ஓட்டப்-பந்தயத்திற்குக் கூப்பிடுவது போலவேயாகும். ஆனால், ஒரிசா சர்க்கார் போலீஸ் இலாகாவை மட்டும் நீக்கி வைத்திருப்பதன் காரணம் நமக்கு விளங்கவில்லை. போலீ-சாருக்குப் பொதுமக்கள் அஞ்சுகிறார்-களென்றால், அவர்களுக்கிருக்கும் தனிப்பட்ட வலுவினால் அல்ல; அவர்கள் கையில் குண்டாந்தடி அல்லது துப்பாக்கிக்கும், அவர்களுக்குள்ள அதிகாரத்துக்குமே பொது-மக்கள் அஞ்சுகிறார்கள். எனவே, பெண்கள் கையிலும் போலீஸ் துப்பாக்கியைக் கொடுத்தால், தபாலாபீசைக் கொளுத்திய ‘மாஜி ஆகஸ்ட் வீரன்’ கூட அவரைக் கண்டு ஓட்டம் பிடிப்பான் என்பது நிச்சயம். இரஷ்யாவில் பெண் போலீஸ் மிகத் திறமையாக வேலை செய்கிறது. இரஷ்யப் பெண்கள் விமானத்திலிருந்து ‘பாரசூட்’ மூலம் குதிப்பதிலும் வல்லுநர் எனப் பெயர் பெற்றிருக்கின்றனர். இந்நாட்டிலும் போலீஸ் வேலை செய்யும் துணிவும், திறமையும், ஆசையும் உள்ள பெண்கள் ஆயிரக்கணக்கிலிருக்கின்றனர். பெண்கள் படிப்பதே பெரிய அதிசயமாகவும், சைக்கிள் விடுவதை வேடிக்கையாகவும் கருதப்-பட்டதுபோலவே, போலீஸ் உத்தியோகமும் சில ஆண்டுகள் வரையில் அதிசயமாகத் தோன்றலாம். பிறகு, நாளடைவில் அதுவும் இயற்கைக் காட்சியாகவே போய்விடும். எனவே, பெண்கள் முன்னேற்றத் துறையில் இரஷ்யா, துருக்கி போன்ற பெண் இனப்புரட்சி நாடுகளை இந்தியா பின்பற்றினாலொழிய, நம் பெண்கள் என்ன கல்வி கற்றாலும், எவ்வளவு சொத்துரிமை பெற்றாலும், வெறும், நகை பீரோவாகவும், உடை ஸ்டாண்டாகவும்தான் இருப்பார்கள். பெண் உலகில் தலைகீழான புரட்சி ஏற்படக்கூடிய முறைகள் நமக்குத் தேவை. அதுவரையில் துரவுபதையைப் பற்றியும், சீதையைப் பற்றியும் பேசியும் எழுதியும் வருகின்ற ஆமைத் தன்மைதான் இருக்கும். பெரோவிஸ்காயா போன்ற இரஷ்ய வீரப்பெண்கள் நம் நாட்டில் தோன்றவே முடியாது. நளாயினிகள் போன்ற தன்மானமற்ற அடிமைகள்தான் தோன்ற முடியும். (18.11.1946 _ ‘விடுதலை’ இதழில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் எழுதிய தலையங்கம்)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் சிலை வைப்பில் பின்வாங்க மாட்டோம்- மாயாவதி (2)

மணமக்கள் வே.தினகரன் - கீதா ஆகியோரின் வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்த விழாவை தலைமையேற்று நடத்தும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர் சாலியமங்கலம் ஏ.கே.ஆர். திருமண மண்டபத்தில் 21.8.1995 அன்று காலை வே.தினகரன் _ கீதா ஆகியோரது வாழ்க்கைத் துணை நல ஒப்பந்த விழாவினை தலைமையேற்று நடத்திவைத்தேன். விழாவில் முக்கிய பொறுப்பாளர்கள் பலரும் கலந்துகொண்டனர். இந்நிகழ்ச்சிக்கு எனது துணைவியார் அவர்களும் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தார். இதனைத் தொடர்ந்து 10:30 மணியளவில் அம்மாபேட்டை ஊராட்சி ஒன்றிய திருமண மண்டபத்தில் எழில்ராணி _வெங்கடேசன் ஆகியோரது வாழ்க்கை ஒப்பந்த விழாவையும் தலைமையேற்று நடத்திவைத்தேன். இந்தத் திருமணத்தில் புதுமையான முறையில், மணமகளான எழில்ராணி மட்டும் மணமகன் வெங்கடேசனுக்கு பொன்அணி அணிவித்தார். தாலி கட்டுதலோ பிற எந்தவிதமான மூடச் சடங்குகளோ இல்லாத முறையில் சிறப்பாக நடைபெற்றது. நமது கழகத்தின் மத்திய நிருவாகக் குழுத் தலைவர் சிதம்பரம் கு.கிருட்டினசாமி அவர்களின் இல்லத் திருமணத்தில் 27.8.1995 அன்று கலந்துகொண்டேன். கு.கிருட்டினசாமி அவர்களின் பேரன் தி.மணியரசன்_பத்மா ஆகியோருக்கு வாழ்க்கைத் துணைநல ஒப்பந்த உறுதிமொழி கூறச் செய்து சுயமரியாதைத் திருமணத்தைச் செய்து வைத்தேன். மண விழாவில் அப்பகுதியின் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் பலர் கலந்து கொண்டனர். தி.மணியரசன் - பத்மா ஆகியோர்க்கு வாழ்க்கைத் துணைநல ஒப்பந்தத்தை நடத்தி வைக்கும் ஆசிரியர் உடன் கோ.கிருட்டினசாமி, கோ.சாமிதுரை ஈழத்தில் நடக்கும் இனப் படுகொலையைக் கண்டித்து _ தமிழகம் முழுவதும் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் ஒரு கோடி பேரிடம் கையெழுத்து வாங்கி அய்.நா.வின் மனித உரிமைக் கமிஷனுக்கு அனுப்ப கழகம் திட்டமிட்டு, சென்னை மாநகரத்தில் 20 நாள்களாக 170 தெருமுனைப் பிரச்சாரக் கூட்டங்களை கழக இளைஞரணியினர் நடத்தி கையொப்பங்களைப் பெற்றனர். அப்படிப் பெறப்பட்ட பத்து லட்சம் கையொப்பங்களை கழக பொதுச் செயலாளர் என்னும் முறையில் என்னிடம் ஒப்படைக்க பொதுக் கூட்டத்திற்கு புதுப்பேட்டை காவல்நிலையத்தில் அனுமதி கேட்டனர். அதற்கு காவல் துறையினர் ‘வினாயகர் சிலைகள்’ வைத்திருப்பதாகக் கூறி பொதுக் கூட்டத்திற்கு அனுமதி மறுத்த நிலையில், தடையை மீறி 31.8.1995 அன்று திட்டமிட்ட இடத்தில் கூட்டம் நடைபெறும் என அறிக்கை வெளியிட்டு, காரியத்தில் இறங்கினோம். பெரியார் திடலுக்கு ஏராளமான கழகத் தோழர்கள் உணர்ச்சியோடு திரண்டனர். வெளியே போலீசார் குவிக்கப்பட்டிருந்தனர். பொதுக்கூட்டத்திற்கு கழகத் தோழர்களின் அணிவகுப்போடு தலைமை ஏற்று, “தந்தை பெரியார் வாழ்க! கருத்துரிமையை பறிக்காதே! மனித உரிமைகளுக்குக் குரல் கொடுக்கவும் தடையா? என்ற முழக்கங்கள் விண்ணைப் பிளந்தன. அப்போது போலீசார் எங்களைத் தடுத்து நிறுத்தினர். அப்படியே சாலையில் அமர்ந்தோம். போக்குவரத்துகள் நிறுத்தப்பட்டன. அப்போது தோழர்களிடம் உரையாற்றுகையில், “ஈழத்தில் நடக்கும் இனப் படுகொலையைக் கண்டித்து ஒரு கோடி கையொப்பங்களைப் பெற்று, அய்.நா.மனித உரிமைக் குழுவுக்கு அனுப்ப நாம் திட்டமிட்டு புதுப்பேட்டையில் நிறைவு விழா கூட்டத்திற்கு காவல் அனுமதி தர மறுப்பது கண்டிக்கத்தக்கது. புதுப்பேட்டை பகுதி என்றாலே _ அது இந்து முன்னணிக்கே குத்தகைக்கு விடப்பட்டு அவர்களுக்கே தாரை வார்த்துக் கொடுத்தது போல் காவல்துறை நடந்துகொள்வது எதனால்? ஈழத்தில் நடைபெற்ற இனப்படுகொலையைக் கண்டித்து  தடையை மீறி பொதுக்கூட்டம் நடத்தி கைதாகும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகத்தினர் இந்த ஆட்சியில் உள்துறை செயலாளராக ஒரு பார்ப்பனர், தலைமைச் செயலாளராக ஒரு பார்ப்பனர், சென்னை மாநகர காவல்துறை அதிகாரியாக ஒரு மலையாளி. இப்படி தமிழர் அல்லாதவர்களை காவல் துறையில் நியமித்துக் கொண்டு வருகிறார்கள். காவல் துறையில் உள்ள தமிழர் அதிகாரிகள் நாதியற்றுப் போய்விட்டார்கள் என்று தமிழ்நாடு அரசு கருதுகிறதா? இது முடிவானதல்ல, இதுதான் துவக்கம். மீண்டும் சட்டப் போராட்டம் செய்து வென்று இதே இடத்தில் இந்த தடை செய்யப்பட்ட பொதுக்கூட்டத்தை நடத்துவோம்’’ என பல கருத்துகளை எடுத்துக் கூறினேன். 200க்கும் மேற்பட்ட கழகத் தோழர்கள் என்னோடு கைது செய்யப்பட்டு, இரவு 10:00 மணியளவில் அனைவரும் விடுதலை செய்யப்பட்டோம். பகுத்தறிவாளர் கழகப் புரவலரும் ‘அறப்பணிச் செம்மலுமான’ கே.ஆர்.ஜி.நாகப்பன் அவர்களின் முழு உருவ வெண்கலச் சிலை திறப்பு விழாவும் 72ஆம் பிறந்த நாள் விழாவும் இணைந்து 3.9.1995 அன்று சேலம் நெத்திமேடு _சங்ககிரி நெடுஞ்சாலையிலுள்ள கே.ஆர்.ஜி.என்.ஆர் அரங்கில் சிறப்புடன் நடைபெற்றது. விழாவில் நீதியரசர் எஸ்.நடராசன், நீதியரசரும் பேராசிரியருமான ஜஸ்டிஸ் எஸ்.மோகன் அய்யா அவர்களும் கலந்துகொண்டனர். கே.ஆர்.ஜி.நாகப்பன் அவர்களது முழு உருவ வெண்கலச் சிலையை திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், “பெரியார் பெருந் தொண்டரான கே.ஆர்.ஜி.அவர்கள் தனது சிலையை தந்தை பெரியாரின் தொண்டர்களுக் கெல்லாம் தொண்டனான சாதாரணமான என்னைக் கொண்டு திறந்திருக்கிறார்கள். தந்தை பெரியார் ‘கடவுளை மற; மனிதனை நினை’ என்று கூறியதற்கு நடைமுறை உதாரணம் வேண்டுமானால் கே.ஆர்.ஜி.யைப் பாருங்கள். தான் ஒரு கடவுள் மறுப்பாளர் _ நாத்திகர் என்பதை கல்வெட்டிலும் பதித்துள்ளார். வாழும்போதே சிலை வைத்தால் வாழ்க்கை சுருங்கிவிடுமோ என்று கருதுகிறார்கள். அந்த மூடப்பழக்கத்தையும் தனது சிலை திறப்பின் மூலம் தவிடுபொடியாக்கிவிட்டார். அய்யா கே.ஆர்.ஜி. அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழ்ந்து சமுதாயத் தொண்டாற்ற வேண்டும்’’ என்று வாழ்த்தினேன். பெரியார் திடலில் திராவிடர் கழகம், பகுத்தறிவாளர் கழகம், அகில இந்திய மய்ய _ மாநில அரசு ஊழியர்கள் கூட்டமைப்பு ஆகியவை சேர்ந்து 5.9.1995 அன்று நேருக்கு நேர் உரையாடல் நிகழ்ச்சி ஒன்றினை நடத்தியது. அதில் மத்திய சமூக நலத்துறை அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி அவர்களும் கலந்துகொண்டார். அப்போது, மண்டல் குழுப் பரிந்துரை அமலாக்கத்தினால், முதல் வேலை வாய்ப்புப் பெற்ற சென்னை _ ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழக அலுவலர் செல்வி எஸ்.கார்குழலி தமக்கு வேலைவாய்ப்பு கிட்டியமைக்காக, தந்தை பெரியார் அவர்களுக்கும், திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் எனக்கும், சமூகநீதிக் காவலர் வி.பி.சிங் ஆகியோருக்கும் நன்றி தெரிவித்துப் பேசினார். அமைச்சர் அவர்களுக்கு சால்வை போர்த்தி நன்றியினை தெரிவித்துக் கொண்டார். பெரியார் திடலில் அகில இந்திய மய்ய - மாநில அரசு ஊழியர்கள் கூட்டமைப்பின் உரையாடலில் கலந்து கொண்ட மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரியுடன் ஆசிரியர். மத்திய அமைச்சர் சீதாராம் கேசரி உரையாற்றுகையில், “சமூகநீதித் தத்துவத்தை தந்தை பெரியாரின் கருத்துகளில் இருந்துதான் கற்றுக்கொண்டேன். சமூகநீதிப் போரை முன்னெடுத்துச் செல்வதில் தந்தை பெரியாருக்குப் பின்னால் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் நண்பர் கி.வீரமணி அவர்கள் தான் முன்னணியில் உள்ளார். நான் தந்தை பெரியாருக்கு நன்றி சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். அங்கு நான் எழுப்பிய ‘கிரீமிலேயர் (பிற்படுத்தப்பட்டோரில் முன்னேறிய பிரிவினர்) என்கிற கோட்பாடு தொடரக்கூடாது என்கிற கருத்தை நான் ஆதரிக்கிறேன். கிரீமிலேயர் முறையை நீக்க வேண்டும் என்று சொன்னால், அதற்கு அரசியல் சட்டத்திருத்தம் தேவை. அரசு என்பது அரசியல் சட்டத்திற்கு எதிராக செயல்பட முடியாது. சுதந்திரம் அடைந்ததும் வகுப்புவாரி உரிமை ஆணை செல்லாது என உயர்நீதிமன்றம் சொன்ன நேரத்தில், பெரியார் தலைமையில் எழுச்சியோடு போராட்டம் நடந்ததை நீங்கள் அறிவீர்கள். இன்றைய சூழ்நிலையில் அத்தகைய வலுவான போராட்டங்களும், ஆர்ப்பாட்டங்களும் இல்லை. நாம் ஒற்றுமையுடன் போராட வேண்டும் என வலியுறுத்த விரும்புகிறேன்.   விக்கிரவாண்டியில் தந்தை பெரியார் சிலையை திறந்து வைக்கும் ஆசிரியர் மற்றும் கழகப் பொறுப்பாளர்கள் நண்பர் திரு.கி.வீரமணி அவர்கள் பெரியார் வழியில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு அனைவரையும் ஒற்றுமைப்படுத்தி செயல்படக் கூடியவர். அவரைப் பார்த்து நான் உத்வேகமடைகிறேன். கிரீமிலேயரை ஒழிக்க உங்களோடு தோளோடு தோள் நிற்பேன் என உறுதியளிக்கிறேன்’’ என எடுத்துக் கூறினார். முன்னதாக அமைச்சர் மற்றும் கழகப் பொறுப்பாளர்களுடன் சென்று தந்தை பெரியார் நினைவிடத்தில் மலர்வளையம் வைத்து மாயாதை செலுத்தினோம். இந்தக் கூட்டத்தில் மய்ய, மாநில, நிதித்துறை நிறுவனங்களைச் சார்ந்த 300க்கும் மேற்பட்ட அலுவலர்கள் கலந்துகொண்டனர். விக்கிரவாண்டியில் தந்தை பெரியார் சிலை திறப்பும், மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு ஊர்வலமும் 10.9.1995 அன்று சிறப்பாக நடைபெற்றது. சிலை திறப்பு விழாவினையொட்டி கழக இளைஞரணியினர், மகளிரணியினர் ஏற்பாடு செய்திருந்த மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு நாடகங்களும், ஜாதி, மத சம்பிரதாயங்களைப் பயன்படுத்தி பார்ப்பனர்கள் செய்யும் பித்தலாட்டங்களை விளக்கி நாடகங்களும் இசை நிகழ்ச்சியும் நடத்தப்பட்டன. சிலை அமைக்க அயராது உழைத்த நல்லாசிரியர் த.தண்டபாணியை சால்வை அணிவித்துப் பாராட்டினோம். அந்தப் பகுதியில் ஆழ்ந்த கொள்கைப் பிடிப்புடன் வாழ்ந்த சுயமரியாதைச் சுடரொளி மறைந்த இராவணனின் குடும்பத்துக்கு கழகத்தின் சார்பில் நிதி உதவி அளிக்கப்பட்டது. அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் சிலையைத் திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில், பல்வேறு மூடநம்பிக்கைகளை ஒழிக்கும் வண்ணம், மதத்தினால் ஏற்படும் ஆபத்துகளை விளக்கியும், பார்ப்பனர்களால் ஏற்படும் சமுதாயச் சீரழிவை விளக்கியும், நீண்டதொரு எழுச்சி உரை நிகழ்த்தினேன். சிலை திறப்பு விழாவிற்கு உழைத்த கழகத் தோழர்களுக்கும், கழகப் பொறுப்பாளர்களுக்கும் சால்வை அணிவித்து நன்றியையும் பாராட்டையும் தெரிவித்துக் கொண்டேன். உத்தரப்பிரதேச மாநிலத் தலைநகரான லக்னோவில் 1995, செப்டம்பர் 16, 17, 18 தேதிகளில் மிகப் பெரிய அளவில் “பெரியார் மேளா’’ நடத்த அம்மாநில பகுஜன் சமாஜ் அரசு அறிவித்தது. லக்னோவில் உள்ள மற்ற சமூக மாற்றப் பூங்காவில் தந்தை பெரியார், டாக்டர் அம்பேத்கர், நாராயண குரு, சாகு மகராஜ், ஜோதிபாபுலே ஆகியோரின் சிலைகள் திறப்பும் நடைபெற்றது. இதற்கு முழுக் காரணம் கன்ஷிராம் அவர்களே! பார்ப்பன ஆர்.எஸ்.எஸ். சக்திகளின் எதிர்ப்பையும் மீறி, பல்வேறு விமர்சனங்களையும் பொருள் படுத்தாது சமூகநீதிப் போராளி கன்ஷிராம் அவர்களும், அம்மாநில முதல்வர் மாயாவதி அவர்கள் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க விழாவை ஆட்சி கவிழ்ந்தாலும் கவலை இல்லை என்று அறிவித்து, பணி செய்து வருவது பாராட்டுக்குரியது. அவர்களின் அழைப்பினை ஏற்று 14.9.1995 அன்று தனி ரயில் மூலம் கழகக் குடும்பத்தினர், முதியவர்களும், இளைஞர்களும், மகளிரும், குழந்தைகளும் என குடும்பம் குடும்பமாக பெரியார் திடலில் இருந்து ரயில் நிலையம் நோக்கி வந்தனர். அவர்களை வழியனுப்ப ரயில் நிலையம் சென்று வாழ்த்தி உரையாற்றுகையில், “லக்னோ பெரியார் மேளாவிலும், தந்தை பெரியார் பிறந்த நாள் விழாக்களிலும் கலந்துகொள்ள குடும்பம் குடும்பமாகத் திரண்டு வந்திருப்பதைப் பார்த்து பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். கன்ஷிராம் அவர்கள் என்னுடன் தொலைபேசியில் பேசியபோது, “பெரியார் கொள்கை காவிரி நதிக்கரையிலிருந்து கங்கை நதிக்கரைக்குப் பரவுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். திராவிடர் கழகத்தினர் கலந்து கொள்ளுவது எங்களுக்கு உற்சாகம் அளிக்கக் கூடியது’’ என்றார். லக்னோ விழாவிற்கு பிறகு 19ஆம் தேதி டில்லியில் நடக்கும் விழாவும் மிகச் சிறப்பானதாக இருக்கும். கழகத் தோழர்களே, உங்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்ய உங்களுடன் கழகப் பொறுப்பாளர்களும் வருகின்றனர். வைக்கத்திலே அய்யா விழாவுக்கு சென்றபோது கடைப்பிடித்த அதே கட்டுப்பாட்டோடு பயணம் செய்து வாருங்கள். உங்களை லக்னோவில் சந்திப்பேன்’’ எனக் கூறி கழகத் தோழர்களை வழியனுப்பி வைத்தோம். அங்கிருந்த பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தோழர்களும் தனி ரயிலில் புறப்பட்டனர். அவர்களையும் வாழ்த்தி, கொடியசைத்து வழியனுப்பினேன். மாபெரும் பெரியார் மேளாவில் முதல்வர் செல்வி மாயாவதி, கன்சிராம், ஆசிரியர் மற்றும் ராமலக்குமி சண்முகநாதன் அம்மையார்.உத்தரப்பிரதேசம் லக்னோவில் 17.9.1995 அன்று நடந்த பெரியார் மேளாவில் லட்சோபலட்சம் மக்கள் குவிந்தனர். லக்னோவில் ‘டாலிபாக்’ பகுதியில் தங்கியிருந்த கழகக் குடும்பத்தினரை சந்திக்க காலை 11:00 மணியளவில் பகுஜன் சமாஜ் கட்சியின் தலைவர் கன்சிராம் தனது கட்சியினருடன் விருந்தினர் மாளிகைக்கு வந்தபோது, அவருடன் வந்த கட்சியினர், “பிதா பெரியார்கி ஜிந்தாபாத்! நேதாஜி வீரமணிகி ஜிந்தாபாத்! கன்சிராம்கி ஜிந்தாபாத்! எனும் முழக்கங்களை தோழர்கள் விண்ணதிர முழக்கமிட, கன்சிராம் அவர்கள் வரவேற்றும், அங்கிருந்த ‘அய்யா’ படத்திற்கு மாலை அணிவித்தும் மரியாதை செலுத்தினார். நமது பெரியார் சமூகக் காப்பு அணியினரின் அணிவகுப்பு மரியாதையையும் ஏற்றுக் கொண்டார். அதனைத் தொடர்ந்து, கழகத் தோழர்கள் கைகளில் கழகக் கொடிகளை ஏந்தி பேரணியாகப் புறப்பட்டனர். மக்கள் பிற பகுதிகளிலிருந்தும் ஊர்வலமாக வந்தனர். பேரணி ‘பேகம் அஸ்ரத்’ மகால் பூங்காவில் அமைக்கப்பட்டிருந்த மாபெரும் திடலை சென்றடைந்தது. பிற்பகல் 2:45 மணியளவில் ‘பெரியார் மேளா’ துவங்கியது. விழாவைத் தொடங்கி வைத்து உரையாற்றுகையில், “தந்தை பெரியார் ஒரு பிறவிப் போராட்ட வீரர். தென்னகத்தில் பிறந்த தந்தை பெரியாரின் விழாவை இங்கு கொண்டாடுவதன் மூலம் ‘உண்மையான சமுதாய ஒருமைப்பாடு’ ஏற்பட்டிருக்கிறது. வர்ணாசிரம அதர்மத்தின் பெயரால் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த பிறவி ஏற்றத்தாழ்வை ஒழிக்கப் பாடுபட்டவர் பெரியார். காசியில் சம்பூர்ணானந்த் சிலையை பாபு ஜெகஜீவன்ராம் அவர்கள் திறந்தபோது, தீட்டாகிவிட்டது என உயர் ஜாதிப் பார்ப்பனர்கள் கங்கை நீரை ஊற்றிக் கழுவினர். அதைக் கண்டித்துக் குரல் கொடுத்தது திராவிடர் கழகம். வடநாடு அயோத்தி ராமனை மட்டுமே அறிந்திருந்தது. இப்போது ஈரோட்டு ராமசாமியையும், கன்சிராமையும் அறிந்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது’’ எனப் பல கருத்துகளை எடுத்துக் கூறினேன். அந்த ஆங்கில உரையை ‘டாக்டர் பிரிஜ்லால் வர்மா’ இந்தியில் மொழிபெயர்த்துக் கூறியதை மக்கள் உணர்ச்சி பொங்க கைதட்டி ஆரவாரம் செய்து மகிழ்ச்சியைக் காட்டினர். மாநில முதல்வர் மாண்புமிகு மாயாவதி உரையாற்றுகையில், “எதிர்ப்புகளைக் கண்டு எங்கள் அரசாங்கம் அஞ்சாது, பெரியாருக்குச் சிலை வைப்பதில் நாங்கள் பின்வாங்க மாட்டோம். காந்திக்கும், நேருவுக்கும் விழா எடுக்கும்போது, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகப் போராடிய தந்தை பெரியாருக்கு ஏன் சிலை வைக்கக் கூடாது? எங்கள் அரசாங்கம் பெரியார், அம்பேத்கர் கொள்கைகளைப் பின்பற்றி நடக்கும்’’ என்று குறிப்பிட்டார். நிறைவுரையாற்றிய பகுஜன் சமாஜ் கட்சித் தலைவர் கன்சிராம் அவர்கள், “தந்தை பெரியார் சிலையை நிறுவுவதில் எவ்வளவு எதிர்ப்பு வந்தாலும் பின்வாங்க மாட்டோம். பெரியார் அம்பேத்கரின் கொள்கைகள்தான் வெகுமக்களின் உரிமைகளை ஈட்டித் தரமுடியும். அம்பேத்கர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரை தேசத் துரோகி என்றவர்கள் இப்போது, “பாரத ரத்னா’’ என்று போற்றுகிறார்கள். அதேபோல், இப்போது ‘பெரியார் மேளா’வைத் தூற்றுபவர்கள் நாளை வேறு மாதிரி பேசுவார்கள். இது அவர்கள் வழக்கம். நான் சாவதற்குள் பெரியார் சிலையை அமைத்துவிட்டுத்தான் சாவேன்!’’ என்றார். விழாவினை சிறப்பாக நடத்தியமைக்காக மாநில முதல்வருக்கும், கட்சியின் தலைவர் கன்சிராம் அவர்களுக்கும், சிவகங்கை ராமலக்குமி சண்முகநாதன் அம்மையாருக்கும் பொன்னாடை போர்த்தி, ‘அய்யா’ படம் பொறித்த நினைவுப் பரிசினை வழங்கி உரையாற்றினேன். வடபுலத்திலிருந்து கலந்துகொண்ட அனைத்துத் தலைவர்களுக்கும் நன்றி கூறினேன். இந்த ‘பெரியார் மேளா’ எல்லோர் மனதிலும் புதிய எழுச்சியை உருவாக்கியது. (நினைவுகள் நீளும்) கி. வீரமணிசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண் உரிமை

¨           பெண்களைப் படிக்கக்கூடாது என்று ஏன் கட்டுப்பாடு ஏற்படுத்தினார்கள்? அவர்களுக்கு அறிவு இல்லை, ஆற்றல் இல்லை என்று சொல்லிச் சுதந்திரம் கொடாமல் அடிமையாக்குவதற்கா?                             (‘குடிஅரசு’ 16.11.1930) ¨           இந்திய நாட்டில் பெண்கள் சகல துறைகளிலும் தீண்டப்படாத மக்கள் அடைந்துவரும் வேதனையையும், இழிவையும், அடிமைத்தனத்தையும்விட அதிகமாகவே அனுபவித்து வருகிறார்கள்.                                  (‘குடிஅரசு’ 28.4.1935) ¨           கற்புக்காக கணவனின் மிருகச் செயலையும் பொறுத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற கொடுமை ஒழிய வேண்டும்.                           (‘குடிஅரசு’ 8.1.1928)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சந்தி சிரிக்கும் சங்கராச்சாரியாரின் சங்கதிகள்

சங்கராச்சாரியார்கள் என்றால் முற்றும் துறந்த முனிவர்கள், மும்மலங்களையும் கடந்தவர்கள், முப்புரியைக்கூட அணியாதவர்கள் என்று... அடேயப்பா! எப்படி எல்லாம் ஊது ஊது என்று ஊதி உப்ப வைத்து அதனை விண்ணில் பறக்க விடுகின்றனர். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் இந்தக் கூற்றுகள் எல்லாம் புனைந்து உரைக்கப்பட்டவையே! மும்மலங்கள் என்றால் என்ன? ஆணவம், கன்மம்(தீவினை), மாயை (பொய்த்தோற்றம்) இவையே மும்மலங்கள். நடைமுறையில் நாற்றமெடுக்கும் நடத்தைகளுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் - ஆணவத்தின் உச்சிக்கொம்பேறியவர்கள். ஜனாதிபதி வந்தாலும் ஓரடி உயரமான ஆசனத்தில் அமர்ந்து அவர்களை மண்டியிடச் செய்பவர்கள். காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி என்பார் பாலக்காட்டில் மாட்டுக் கொட்டகையில் வைத்து காந்தியாரிடம் உரையாடியவர். பூஜை வேளையில் தமிழை நீஷப் பாஷை என்று கூறிப் பேச மறுப்பவர்கள். சமஸ்கிருதத்தைத் தெய்வப் பாஷை என்று சொல்லக் கூடியவர்கள் எப்படி மும்மலங்களை அறுத்தவர்கள் ஆவார்கள்? என்ற கேள்விக்கு மட்டும் விடையே கிடைக்காது - இந்த வகையறாக்களிடமிருந்து. கடந்த 23.2.2021 நாளைய ஏடுகளில் ஒரு செய்தி வெளிவந்தது. தொலைக்காட்சிகளிலும் ஒளிபரப்பப்பட்டது. காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் விஜயேந்திர சரஸ்வதி இராமேசுவரம் இராமநாதன் கோயில் கருவறைக்குள் நுழைந்திருக்கிறார். அதற்கு அங்குள்ள அர்ச்சகர்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். கர்ப்பக் கிரகத்துக்குள் அர்ச்சகர்கள் தவிர வேறு யாராக இருந்தாலும் அடி எடுத்து வைக்கக் கூடாது என்பதுதான் ஆகமத்தின் விதி என்று அர்ச்சகர்கள் தங்கள் தரப்பில் கறாராகவே நின்றனர். பிரச்சினை முற்றிடவே, பக்தர்கள் திரண்டார்கள். சிலர் சங்கராச்சாரியார் பக்கமும், சிலர் அர்ச்சகர்கள் பக்கமும் நின்று முஷ்டியைத் தூக்கிக் கொண்டு கூச்சல் போட்டனர். கோயில் சன்னதியில்தான் இவ்வளவு கூச்சலும் அரங்கேறின. கோயில் என்றால் புனிதமான இடம் என்று பூசுரர்கள் கூறுவதில் மட்டும் குறைச்சல் இல்லை. ஆனால், நடந்தது என்ன? காட்டுக் கூச்சல், கைகலப்பு நடந்திடுமோ என்று அஞ்சும் அளவுக்கு வாக்குவாதங்கள் முற்றிப் போயின. சங்கராச்சாரியாருடன் யார் யார் எல்லாம் போனார்களாம்? ஆடிட்டர் குருமூர்த்தி, எச்.ராஜா போன்றோர் சென்றுள்ளனர். சங்கராச்சாரியார் பின்னாலே இவர்கள் அங்கே எதற்கு, ஏன் வந்தார்கள் என்றெல்லாம் கேட்கக் கூடாது. கேட்டால் இவர்களுக்கு இதே பார்வைதான் என்று எகத்தாளமாகப் பேசுவார்கள். ஆனாலும் இவர்கள் சங்கராச்சாரியாருடன் பயணித்தனர் என்பது மட்டும் உண்மையே. தமிழக அமைச்சர் ஓ.எஸ்.மணியனும் அங்குக் காணப்பட்டார். எல்லாம் புதிராகத்தான் இருந்தது. அமைச்சரும்  கோயில்  அதிகாரிகளும்  தலையிட்டு, நீண்ட நேரம் சமாதானம் பேசி, ஆசுவாசப்படுத்தி, கடைசியில் ஜெகத்குரு ‘ஸ்ரீலஸ்ரீ’ சங்கராச்சாரியார் விஜயேந்திர சரஸ்வதி கோயில் கர்ப்பக் கிரகத்துக்குள் புகுந்து, தான் கொண்டு வந்த கங்கா தீர்த்தத்தால் மூலவருக்கு அபிஷேகம் செய்தாராம். அந்த நிலையிலும்கூட சாஸ்திர விரோதமான இந்தச் செயலை பக்தர்கள் -  பொது மக்கள் பார்த்துவிடக் கூடாது என்ற கருதி, இடையில் திரை போட்டு அர்ச்சகர்கள் மறைத்தனர் என்கிறது “தினத்தந்தி’’ (23.2.2021, பக்கம் 4) இதன் உண்மைத் தன்மை என்ன? சங்கராச்சாரியார் கர்ப்பக் கிரகத்துக்குள் சென்று மூலவர்க்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆகமத்தில் இடம் உண்டா? அவர் செய்தது சரியானதுதானா? என்பது ஒரு முக்கியக் கேள்வி, ஜெகத்குரு சங்கராச்சாரியாரைக் கோயில் அர்ச்சகர்கள் கர்ப்பக் கிரகத்துக்குள் நுழைய விடாமல் தடுத்தது சரியானதுதானா? என்பது மற்றொரு முக்கியமானக் கேள்வி. அர்ச்சகர்களைத் தவிர்த்துப் பிறர் அர்ச்சிப்பதால் ஏற்படும் கெடுதிகள் என்ன? சிவாச்சாரியார்கள் அல்லாத மற்றவர்கள் ஆத்மார்த்தத்தை விட்டு, வேறாகிய பரார்த்த பூஜையைக் செய்வார்களேயானால் அவர்களுக்கே கெடுதி உண்டாகும். சிவபெருமானால் உண்டாக்கப்படாமல், நான்முகன் முகத்திலிருந்து உண்டானவர்கள் சாதாரண ஸ்மார்த்தப் பிராமணர்கள். அவர்களுக்குப் பரார்த்த பூஜையில் அதிகாரமில்லை. அவர்கள் அவிவேகத்தால் பரார்த்த பூஜை செய்வார்களானால் அரசனுக்கும், நாட்டுக்கும் அழிவு உண்டாகும். சாதாரண பிராமணர்கள் கூலிக்காக சிவபெருமானை பூசிப்பார்களானால், ஆறு மாதத்திற்குள் யாவும் கெடும். ஆதலால் பரார்த்தப் பூஜையில் அவர்களை விலக்கிட வேண்டும். (1982ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் திங்கள் 27ஆம் நாள் வெள்ளிக்கிழமையன்று வெளியிடப்பட்ட “தமிழ்நாடு அரசிதழிலிருந்து... பக்கம் 7 முதல் 9 வரை) ஆகமங்களும் விதிகளும் இவ்வாறு இருக்க, சங்கராச்சாரியார் அத்து மீறி சண்டியர்த்தனம் செய்தது எப்படி? சாத்திரங்களும் ஆகமங்களும் மற்ற மற்றவர்களுக்குத்தானா? சங்கராச்சாரியாருக்கு என்றால், இவை எல்லாம் வளைந்து கொடுக்குமா? அதுவும் இந்த சங்கராச்சாரியார் விஜயேந்திர சரஸ்வதியைப் பொருத்த வரை அடாவடித்தனத்தின் ஆலாபரணம் செய்யக் கூடியவர். எச். ராஜாவின் தந்தையார் எழுதிய நூல் வெளியீட்டு விழாவில் (23.1.2018) தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துப் பாடப்பெற்றபோது ஆளுநர் பன்வாரிலால் புரோகித் உள்பட அனைவரும் எழுந்து நிற்க, இந்த விஜயேந்திரர் மட்டும் குத்துக்கல்லாக உட்கார்ந்திருக்கவில்லையா? இவர்கள்தான் பண்பின் பெட்டகமாம் - அடக்கத்தின் அடையாளமாம் - ஆணவத்தை அறுத்த அருளரசர்களாம். ‘நான் நூறு விவேகானந்தருக்கு மேல் சென்றுவிட்டேன்’ என்று இந்த விஜயேந்திரரின் குருநாதர் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி கூறவில்லையா? இதுதான் ஆணவத்தை அறுத்து எறிந்தவர் என்பதற்கான அணிகலனா? இராமேசுவரத்தில் இராமநாதன் கோயில் கருவறைக்குள் நுழைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் விஜயேந்திர சரஸ்வதி அட்டகாசம் செய்தார் என்றால் இவரின் குருநாதர் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி திருப்பதி வெங்கடாஜலபதி கோயிலில் என்ன செய்தார் என்பது மறந்துபோய் விட்டதா? 3.11.2000 அன்று திருப்பதியில் தோமாலை சேவையின்போது குலசேகரன் படியில் அமர்ந்துகொண்டு, அர்ச்சகர்கள் ஆட்சேபித்தும், ஒரு முகூர்த்த காலம் (ஒன்றரை மணி நேரம்) அர்ச்சனை செய்ததுண்டே! அனைத்து ஜாயினருக்கும் அர்ச்சகர் உரிமைக்கான சட்டத்தை - தந்தை பெரியார் இறுதியாக அறிவித்த போராட்டத்தினைத் தொடர்ந்து மாண்புமிகு முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞர் அவர்கள் முதல் அமைச்சராக இருந்தபோது -  கொண்டு வந்த நிலையில், பார்ப்பன ஊடகங்கள் ‘துக்ளக்’ உள்பட பார்ப்பனர்கள்கூட, “அனைவரும் அர்ச்சகர் ஆக முடியாது. அதில் ஒரு பிரிவினர்தான் (ஞிமீஸீஷீனீவீஸீணீtவீஷீஸீ) ஆக முடியும்’’ என்று அடித்துச் சொன்னதுண்டே! அப்படியிருக்கும்போது சங்கராச்சாரியார் கருவறைக்குள் எப்படி நுழைந்தார்? நாணயமாகப் பதில் சொல்ல வேண்டாமா? சங்கராச்சாரியார்கள் சாதாரண மனிதர்களை விடக் கீழான சுபாவம் கொண்டவர்கள் என்பதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு இதோ: 14.2.2001 அன்று இராமநாதபுரம் இராமநாதசாமி கோயில் கும்பாபிஷேகம் நடந்தது. இதில் காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் ஜெயேந்திர சரஸ்வதி, இளைய சங்கராச்சாரியார் விஜயேந்திர சரஸ்வதி கலந்து கொண்டனர். விழாக் குழுவினர் இந்தச் சங்கராச்சாரியார்களுக்குச் சிறப்பு செய்யும்போது யாருக்கு முதல் மரியாதை என்பதில் மோதல் ஏற்பட்டது. உடனே மதுரை ஆதீனம் தலையிட்டு இரவு விடிய விடிய கட்டப் பஞ்சாயத்து நடத்தி, இரண்டு பேர்களுக்கும் சமரசம் செய்து வைத்தார் என்ற செய்தி வெளிவரவில்லையா? (தினத்தந்தி - 15.2.2001) பதவிக்காக அடித்துக் கொள்ளும் கடைமட்ட அரசியல்வாதிகளைவிடக் கீழாக அடித்துக் கொண்டவர்கள்தான் ‘லோகக் குருக்களா?’ பார்ப்பனர்கள் எவ்வளவு கீழ்த்தரமானவர்களாக இருந்தாலும், கொலைக் குற்ற வழக்கில் சிக்கி சிறைக் கம்பியை எண்ணி வந்தவர்களாக இருந்தாலும், கொஞ்சமும் விட்டுக் கொடுக்காமல் ஜெகத்குரு என்றும், லோகக்குரு என்றும் உயரத்தில் வைத்து பிரச்சாரம் செய்வதை நம் மக்கள் எப்பொழுதுதான் உணரப் போகிறார்கள்? இன உணர்வு கொள்ளத்தான் போகிறார்கள்? கடந்த 22ஆம் தேதி இராமேசுவரத்தில் இராமநாதன் கோயிலில் நடந்த நிகழ்வை இன்னொரு பார்வையிலும் பார்க்க வேண்டும். அக்கோயில் வைணவர்களுக்கானது. காஞ்சி சங்கராச்சாரியாரோ ஸ்மார்த்தர் - இவர் எப்படி கருவறைக்குள் நுழைந்தார் என்பது முக்கியமான கேள்வியாகும். இதுகுறித்து உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு என்ன கூறுகிறது? 10.04, விக்கிரகங்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட கோயில்களில் தகுதி பெற்ற பூசாரிகள் அல்லது அர்ச்சகர்கள் மட்டுமே கருவறைக்குள் செல்லக்கூடும் என்றும், அவர்களும் தினசரி செய்ய வேண்டிய, கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டிய நடைமுறைகளைப் பின்பற்றியேதான் கோயில் கருவறைக்குள் செல்லக்கூடும் என்பதை ஆகமங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், வைணவக் கோயில் கருவறைக்குள் சென்று அங்குள்ள தெய்வச் சிலைகளை (மூர்த்திகளை) தொட்டுப் பூசை செய்தாலோ, அல்லது வைணவ மதத்தைச் சார்ந்தவர் எவ்வளவுதான் ஆகம விதிகளையும் வேதங்களையும் கற்றிருந்தாலும் அங்குள்ள மூர்த்திகளைத் தொட்டுப் பூசித்தாலோ அத்தெய்வச் சிலைகள் தீட்டுப் பட்டுவிடும்; சக்தியையும் இழந்துவிடும் என்ற உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு எதிராக மூலவர் கோயிலில் ஸ்மார்த்தரான சங்கராச்சாரியார் எப்படி நுழைந்தார்? அத்து மீறும் அட்டகாசங்களைச் செய்தார். இவர் நுழைந்ததன் மூலம் இராமநாதசாமி தீட்டுப் பட்டுவிட்டதா? சக்தியை இழந்துவிட்டதா? என்ன பரிகாரம் செய்ய உத்தேசம்? மற்றொன்றை முக்கியமாகக் குறிப்பிட வேண்டும். இராமேசுவரம் சென்ற சங்கராச்சாரியாருடன் யார் யார் எல்லாம் சென்றுள்ளனர் என்பதைப் பார்த்தீர்களா? திருவாளர் ஆடிட்டர் குருமூர்த்தியும், ‘மன்னிப்புப் புகழ்’ எச்.ராஜாவும் உடன் சென்றுள்ளனர். சங்கராச்சாரியாருக்கு இவர்கள் என்ன மாப்பிள்ளைத் தோழர்களா? சங்கராச்சாரியாரின் நிழல்போலத் தொடர்வது ஏன்? இந்த வாய்ப்பு பார்ப்பனர் அல்லாதாருக்குக் கிட்டுமா? சிந்திப்பீர்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

செவ்வாய் தோஷ நம்பிக்கை தகர்ப்பு! விண்கலம் இறக்கி பெண் சாதனை!

செவ்வாய் கிரகத்தில் பழங்காலத்தில் உயிரினங்கள் இருந்ததா என்பது பற்றிய ஆய்வுக்காக அமெரிக்க விண் வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா பெர்சவரன்ஸ் என்னும் ரோவர் விண்கலத்தை வெற்றிகரமாக செவ்வாய் கிரகத்தில் (19.2.2021) தரையிறக்கியது. இந்த திட்டத்தில் இந்தியாவில் பிறந்த பெண் விஞ்ஞானி, டாக்டர் சுவாதி மோகனுக்கு மிகப் பெரிய பங்களிப்பு உள்ளது. செவ்வாய் கிரகத்துக்கு ஆய்வு வாகனத்தை அனுப்பும் இந்தத் திட்டம், 2013இல் துவங்கியதில் இருந்தே அதில் ஈடுபட்டு வந்தார் சுவாதி மோகன். ‘ஜி.என். அண்ட் சி’ எனப்படும் வழி காட்டுதல், இயக்குதல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துதல் பிரிவின் தலைவராக இருந்தார். ரோவர் வாகனம், செவ்வாய் கிரகத்தின் மேற்பரப்பில் எப்படியெல்லாம் செயல்பட வேண்டும் என்பதற்கான தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கினார் சுவாதி மோகன். மேலும் விண்கலம் செவ்வாய் கிரகத்தில் தரையிறங்கியதிலிருந்து அதன் ஒவ்வொரு செயல்பாடுகளையும் கண்காணித்து வருகிறார். நாசாவின், சனி கிரகத்துக்கான பயணம், நிலவுக்கான பயண திட்டங்களிலும் இவர் ஈடுபட்டு வருகிறார். ஸ்வாதி மோகன் ஒரு வயதுக் குழந்தையாக இருக்கும் போதே இந்தியாவில் இருந்து அமெரிக்காவுக்கு குடியேறிவிட்டார். வடக்கு வெர்ஜீனியா மற்றும் வாஷிங்டன் டி.சி. மெட்ரோ பகுதிகளில்தான் வளர்ந்தார். கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் இளங்கலை அறிவியல் பிரிவில் இயந்திரவியல் மற்றும் ஏரோஸ்பேஸ் பொறியியல் துறையில் பட்டம் பெற்றார். அதன் பின் எம்.அய்.டியில் ஏரோனாட்டிக்ஸ் மற்றும் ஆஸ்ட்ரோனாட்டிக்ஸ் பிரிவில் முதுகலை அறிவியல் மற்றும் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். குழந்தை மருத்துவராக வேண்டும் என்றிருந்த விருப்பம் மார்ஸ் 2020 திட்டத்தில் வழிகாட்டுதல் மற்றும் கட்டுப்பாட்டு இயக்கத்தின் தலைவர் (Guidance & Controls Operation Lead) என்கிற முக்கிய பொறுப்பை ஸ்வாதி மோகன் தலைமை ஏற்று கலிஃபோர்னியாவில் இருக்கும் நாசாவின் ஜெட் ப்ரொபல்சன் ஆய்வகத்தில் பணியாற்றி வருகிறார். மருத்துவராக விரும்பிய ஸ்வாதிக்கு விண்வெளி மீது எப்படி ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது? ஸ்வாதி ஒன்பது வயது சிறுமியாக இருக்கும் போது ‘ஸ்டார் டிரெக்‘ என்ற அறிவியல் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி வெளியானது. அதில் விரிந்து கிடக்கும் பேரண்டத்தில் புதிய புதிய பகுதிகளைக் கண்டு பிடிப்பார்கள். அதைக் கண்ட போது தான் அவருக்கும் விண்வெளி மீது ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. “நானும் அது போல செய்ய விரும்பினேன். இந்த பேரண்டத்தில் புதிய, அழகான இடங்களைக் கண்டுபிடிக்க விரும்பினேன். இந்த பரந்து விரிந்து கிடக்கும் விண்வெளி தனக்குள் நிறைய ஞானத்தைப் பொதித்து வைத்திருக்கிறது. நாம் இப்போது தான் அதைக் கற்கத் தொடங்கி இருக்கிறோம்,” என நாசா வலைதளத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார் ஸ்வாதி மோகன். மார்ஸ் 2020 விண்கலம் விண்வெளியில் சரியான திசையில் பயணமாவதை உறுதி செய்வது, மார்ஸ் 2020 விண்கலத்தை தேவையான இடத்துக்குக் கொண்டு செல்வது எல்லாம் இவருடைய பொறுப்பு தான்.குறிப்பாக மார்ஸ் 2020 விண்கலத்தை செவ்வாய் கிரகத்தின் எல்லைக்குள் நுழையச் செல்வது தொடங்கி தரையிறக்குவது வரை இவரது பங்கு மிகவும் முக்கியமானது. நாசாவின் பெர்சவரன்ஸ் ரோவர்: செவ்வாயில் தரையிறங்கியது - இது என்ன செய்யும்? அமெரிக்காவின் நாசா தன் பெர்சவரன்ஸ் ரோவர்  (Perseverance Rover) இயந்திரம் வெற்றிகரமாக ஜெசெரோ என்றழைக்கப்படும் செவ்வாயின் மத்திய ரேகை பகுதிக்கு அருகில் ஓர் ஆழமான பள்ளத்தில் தரையிறக்கப்பட்டு இருக்கிறது. ஆறு சக்கரங்களைக் கொண்ட இந்த பெர்சவரன்ஸ் ரோவர், அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு செவ்வாய் கோளின் பாறைகளைத் துளையிடுவது மற்றும் அக்கோளில் முன்பு உயிரினங்கள் வாழ்ந்திருந்ததற்கான ஆதாரங்களைத் தேடவிருக்கிறது. செவ்வாயில் ஜெசெரோ பகுதியில் பில்லியன் கணக்கிலான ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு பெரிய ஏரி இருந்ததாகவும், அதில் நீர் இருந்ததாகவும் கருதப்படுகிறது. எனவே அப்பகுதியில் உயிரினங்கள் வாழ்திருப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் இருக்கலாம் எனக் கருதுகிறார்கள். பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் பிப்ரவரி 18, வியாழக்கிழமை இரவு 20:55 ஜி.எம்.டி நேரப்படி செவ்வாயில் தரையிறங்கியது. இந்த மகிழ்ச்சியைப் பரிமாறிக் கொள்வதற்குள்ளேயே, குறைந்த ரெசல்யூஷன் கொண்ட பொறியியல் கேமராக்களால் எடுக்கப்பட்ட செவ்வாய் கோளின் இரண்டு படங்களை அனுப்பியது பெர்சவரன்ஸ் ரோவர். “இப்போதுவரை ரோவர் சமதளத்தில் தான் இருகிறது. இதுவரை 1.2 டிகிரி தான் சாய்ந்திருக்கிறது” என ரோவரின் தரையிறங்கும் அணியின் தலைவர் ஆலென் சென் குறிப்பிட்டார். கடந்த 2012ஆ-ம் ஆண்டு க்யூரியாசிட்டி ரோவரை, செவ்வாய் கோளின் வேறொரு பள்ளத்தில் நாசா தரையிறக்கியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தற்போதைய பெர்சவரன்ஸ் ரோவரின் கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருப்பவர்கள், அடுத்த சில வாரங்களில் ரோவர் எந்தவித பாதிப்பும் இல்லாமல் இருக்கிறதா என்பதை பரிசோதிப்பார்கள். இனி வருங்காலத்தில், பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் நிறைய படங்களை எடுத்து அனுப்பும் என எதிர்பார்க்கலாம். பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் தன்னோடு ஒரு சிறிய ஹெலிகாப்டரை எடுத்துச் சென்றுள்ளது. விரைவில் செவ்வாய் கோளில் ஹெலிகாப்டர் பறக்க விடும் சோதனை நடைபெறும். இப்படி வேறொரு கோளில் மனிதர்கள் ஹெலிகாப்டரை பறக்கவிட முயற்சிப்பது இதுவே முதல் முறை. அதன் பிறகு தான் பெர்சவரன்ஸ் ரோவரின் முக்கியப் பணிகள் தொடங்கும். பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் செவ்வாய் கோளில் உள்ள டெல்டா பகுதிகளில் இருந்து மாதிரிகளைச் சேமிக்கும், அதன் பின், பெரிய பள்ளத்தின் விளிம்பை நோக்கி நகரும். இந்தப் பெரிய பள்ளத்தின் விளிம்பில் தான் கார்பனேட் பாறைகள் இருப்பதாகச் செயற்கைக் கோள்கள் கண்டுபிடித்துள்ளன. இந்த பாறைகளைக் கொண்டு பூமியில் உயிரியல் ரீதியிலான நடவடிக்கைகளைக் கண்டுபிடிக்கலாம். பெர்சவரன்ஸ் ரோவரில் இருக்கும் உபகரணங்களை வைத்து, இந்த விவரங்கள் அனைத்தையும் மிக நுண்ணிய அளவு வரை ஆராயும். ஏன் ஜெசெரோ பள்ளம்? 45 கிலோமீட்டர் அகலம் கொண்ட செவ்வாயின் பள்ளத்துக்கு ஜெசெரோ எனப் பெயர் வைக்கப்பட்டது. ஜெசெரோ என்றால் ஏரி என்று அர்த்தம். நீர் இருக்கும் இடத்தில் தானே உயிரினங்கள் இருக்கும்? அது தான் இந்த இடத்தைத் தேர்வு செய்யக் காரணம். ஜெசெரோ பகுதியில் பல தரப்பட்ட பாறை வகைகள், களி மண் வகைகள், கார்பனேட்டுகள் என உயிரினங்கள் வாழ்ந்ததற்கான சாத்தியக் கூறுகளைக் காட்டக் கூடிய பொருள்கள் நிறைய இருக்கின்றன. குறிப்பாக பாத் டப் ரிங் பகுதி. இந்தப் பகுதி ஏரியின் கரையாக இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது. பூமியில் ஸ்ட்ரொமடொலைட்ஸ் (ஷிtக்ஷீஷீனீணீtஷீறீவீtமீs) என்றழைக்கப்படும் ஒரு வகையான நுண்ணுயிரிப் பாறையை, பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் செவ்வாயில் கண்டுபிடிக்கலாம். பெர்சவரன்ஸ் ரோவர் சேகரிக்கும் வித்தியாசமான மற்றும் ஆர்வத்தைத் தூண்டக் கூடிய பாறை மாதிரிகளை தனியாக சிறிய குழாய்களில், செவ்வாயின் மேற்பரப்பிலேயே வைக்கும். நாசா மற்றும் அய்ரோப்பிய விண்வெளி முகமை இணைந்து, இந்த தசாப்தத்தின் இறுதிக்குள் அந்த பாறை மாதிரிகள் வைக்கப்படும் சிலிண்டர்களைச் சேகரித்துக் கொண்டுவர, பல பில்லியன் டாலர் மதிப்பீட்டில் திட்டமிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். செவ்வாய் கோள் தொடர்பான ஆராய்ச்சியில், செவ்வாயில் இருந்து மாதிரிகளை பூமிக்குக் கொண்டு வருவது தான் அடுத்த சரியான மற்றும் தேவையான நடவடிக்கையாக இருக்கும். இதன் மூலம் செவ்வாயில் உயிரினங்கள் வாழ்ந்தனவா? வாழ்கின்றனவா? என்ற கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்கும். அது மட்டுமல்ல. இதன்மூலம் செவ்வாய் கோளும் பூமியைப் போலவே ஒரு கோள் என்பதும் உறுதி செய்யப்படும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இந்த ஆய்வின் மூலம் விண்கலம் செவ்வாயில் இறங்கியதன் மூலம், செவ்வாய் தோஷம் என்ற மூடநம்பிக்கை முற்றாகத் தகர்க்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை நாம் முதன்மையாகக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய செய்தி. எத்தனையோ பெண்களின் வாழ்வைக் கெடுத்த செவ்வாய் தோஷ நம்பிக்கை ஒரு பெண்ணின் அறிவுத் திறத்தால், ஆய்வுத் திறத்தால், அறவே தகர்க்கப்பட்டது சிறப்புக்குரிய சாதனையாகும். - மஞ்சை வசந்தன்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முதல் செங்கல்

அரங்கநாயகி... இளந்திரையனின் அம்மாவான அரங்கநாயகி இறந்த பிறகு அவன் பல நாள்களாக பித்துப் பிடித்தவன் போல் காணப்பட்டான். சீரிய பகுத்தறிவாதியாக இருப்பினும் அம்மாவின் மறைவை அவனால் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை. தனக்கு ஆசிரியர் பணி கிடைத்த ஒருசில மாதங்களிலேயே அம்மாவை இழந்தது அவனுக்கு மிகப்பெரும் பேரிடியாக அமைந்தது. ஏற்கெனவே அவன் தந்தையையும் இழந்தவன். வாடகை வீட்டிலேயே அவர்கள் காலம் ஓடிவிட்டது. இந்த நிலையில் அவனுக்கு ஆறுதலாக இருந்த ஒரே முகம் செல்வராணியுடையதுதான். செல்வராணி, இளந்திரையனின் அம்மா அரங்கநாயகியின் உடன்பிறந்த தங்கையாவார். மிகவும் பக்திச் சிரத்தையுடன் இருப்பவர். சாத்திர சம்பிரதாயங்களில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுள்ளவர். இருந்தாலும் அவரைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் தனது தாயைப் பார்ப்பது போலவே உணர்ந்தான் இளந்திரையன். செல்வராணியின் கணவர் கோபால் குடிப்பழக்கம் உள்ளவர். எந்த வேலையும் செய்ய மாட்டார். வீட்டிலேயே அடைந்து கிடப்பார். அவர்களது மகன் இரஞ்சித் படித்துவிட்டு வேலை தேடிக் கொண்டிருந்தான். இந்நிலையில் வான்மதி என்கிற பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்டான் இளந்திரையன். அவளும் ஓர் ஆசிரியை. பரந்த மனப்பான்மை உடையவள். ஒரு நாள் செல்வராணி இளந்திரையன் வீட்டுக்கு வந்தார். மகிழ்வுடன் அவரை வரவேற்றான் இளந்திரையன். “இளந்திரையா! உன் சித்தப்பா குடிப்பழக்கத்தால் இருந்த வேலையும் விட்டுட்டார். வீட்டிலேயே அடைஞ்சு கிடக்கிறார். எங்க புள்ள இரஞ்சித்து படிச்சுக்கிட்டு இருக்கான்ல. ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குப்பா. வீட்டு வாடகை கொடுக்கவே சிரமமா இருக்கு. நான் தையல் வேலை பார்த்து சம்பாதிக்கிறேன். அந்த வருமானத்தில்தான் குடும்பமே ஓடிக்கிட்டு இருக்கு’’ என்று வருத்தத்துடன் சொன்னார் செல்வராணி. சின்னம்மாவின் முகத்தில் தன் அம்மாவையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் இளந்திரையன் அதைக் கேட்டு மிகவும் வருந்தினான். பிறகு ஒரு தீர்மானத்துடன் செல்வராணியை நோக்கி, “சின்னம்மா, நீயும் சித்தப்பாவும் இரஞ்சித்தும் இங்கேயே வந்து தங்கிடுங்க. உங்களுக்கு வாடகைப் பணம் மிச்சமாகும்’’ என்றான். செல்வராணி உடனே அதற்கு ஒப்புக்கொண்டார். அடுத்த சில நாள்களில் மூவரும் இளந்திரையனின் வாடகை வீட்டிற்கே வந்து விட்டார்கள். அதற்குப் பிறகு அந்தக் குடும்பத்தையும் கட்டிக் காத்து அவர்களுக்குத் தேவையான அத்தனை செலவுகளையும் செய்தான் இளந்திரையன். அவன் செயல்கள் அனைத்துக்கும் முழு ஒத்துழைப்பு நல்கினாள் வான்மதி. சில மாதங்கள் கடந்த பின் வான்மதி ஓர் ஆண் மகவை ஈன்றெடுத்தாள். இரஞ்சித் பட்டப்படிப்பை முடித்துவிட்டான். அவன் படிப்புச் செலவுகள் அனைத்தையும் இளந்திரையனும் வான்மதியுமே ஏற்றிருந்தனர். “இளந்திரையா! இரஞ்சித் பட்டம் வாங்கிட்டான். அவனுக்கு எப்படியாவது வேலை வாங்கிக் கொடுத்துட்டா நல்லாயிருக்கும். நீதான் அதுக்கு ஏற்பாடு செய்யணும்’’ என்று ஒரு நாள் இளந்திரையனிடம் கேட்டுக் கொண்டார் செல்வராணி. வேலை வாய்ப்பே இல்லாத இந்தக் காலக்கட்டத்தில் வேலை கிட்டுவதென்பது சாதாரணமா? எப்படி வேலை பெறுவது என்று யோசிக்கலானான் இளந்திரையன். பிறகு ஒரு முடிவுக்கு வந்தான். இரஞ்சித்தை போட்டித் தேர்வுகள் எழுத வைக்க முடிவெடுத்தான். அதற்காக அவனை பயிற்சி நிறுவனம் ஒன்றில் சேர்க்க விரும்பினான். ஒரு பெருந்தொகையைக் கடனாகப் பெற்று இரஞ்சித்தை சென்னைக்கு அனுப்பி பணம் கட்டி பயிற்சியில் இணையச் செய்தான். இரஞ்சித் பயிற்சியில் கவனமாகப் படித்தான். எப்படியும் தேர்ச்சி பெற்று அரசுப் பதவியை அடைய முழு மூச்சுடன் பாடுபட்டான். தமிழக அரசுப் பதவிகளில் வடநாட்டானும் நுழைந்து விட்ட இந்தக் காலக்கட்டத்தில் எல்லாவற்றையும் மீறி அரசுப் பதவியைப் பெறுவது அவ்வளவு சுலபமில்லை என்பதை அவன் நன்கு உணர்ந்திருந்தான். இவை எல்லாவற்றையும் கவனத்தில் கொண்டு முழு மூச்சுடன் படித்தான். இந்நிலையில் இளந்திரையன் கடும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு உள்ளானான். சிற்றப்பா ஊதாரித்தனமாகச் செலவு செய்தார். வேறு வழியின்றி அவருக்கும் தனியாக செலவுக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று. இருப்பினும் இளந்திரையன் தனது செலவுகளையெல்லாம் குறைத்துக் கொண்டு சின்னம்மாவின் குடும்பத்துக்கு முழு மனதுடன் உதவிகள் செய்துவந்தான். அனைவரும் எதிர்பார்த்தபடியே இரஞ்சித் போட்டித் தேர்வு எழுதி அதில் வெற்றியும் பெற்றுவிட்டான். அதோடு மட்டுமல்லாமல் அவனுக்கு ஒரு வளமான துறையில் பணியும் கிடைத்தது. செல்வராணிக்கு மகிழ்ச்சி தாங்கவில்லை. இளந்திரையனுக்கு மிகவும் நன்றி தெரிவித்தார். இளந்திரையனுக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. சின்னம்மாவின் குடும்பத்துக்கு தான் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் அனைத்தையும் செய்துவிட்டதாக உணர்ந்தான். இரஞ்சித்தை தனது தம்பியாகக் கருதி அனைத்து உதவிகளையும் செலவுகளையும் செய்தான் அல்லவா! இரஞ்சித் பணியில் சேர்ந்து இரண்டாண்டுகள் கடந்தன. இரஞ்சித் நடத்தையில் மாற்றங்களும் ஏற்படத் தொடங்கின. இளந்திரையன் வீட்டில் தங்கி இருப்பது அவனுக்குச் சங்கடமாக இருந்தது. அம்மாவையும், அப்பாவையும் அழைத்துக் கொண்டு வேறு வாடகை வீடு பார்த்துச் செல்ல முடிவெடுத்தான். தன்னுடைய விருப்பத்தை அம்மாவிடம் சொன்னபோது செல்வராணியும் அதற்கு மறுப்பேதும் சொல்லவில்லை. “தம்பி இளந்திரையா! இனிமேலும் உனக்கு நாங்க சிரமம் கொடுக்க விரும்பல. இரஞ்சித்தும் அப்படித்தான் நினைக்கிறான். அதனால நாங்க வேறு வீடு பார்த்துகிட்டு போயிடலாம்னு இருக்கோம். நீயும் எனக்கு மகன்தான். தப்பா நெனைச்சுக்காதே!’’ என்று ஒரு நாள் இளந்திரையனிடம் சொன்னார் செல்வராணி. தனது தாயைப் போலவே நினைத்துப் போற்றி வந்த சின்னம்மா வீட்டைவிட்டுச் செல்வது என்பதை நினைத்துப் பார்க்கவே முடியவில்லை இளந்திரையனால். இரஞ்சித்திடம் பேசிப் பார்த்தான். இரஞ்சித் சம்பளம் வாங்கினாலும் அவனிடம் குடும்பச் செலவுக்குப் பணம் கேட்டதே இல்லை. நல்ல நாள் பார்த்து அவர்கள் வேறு வீட்டுக்குச் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் சென்ற பின், தான் தனிமையில் விடப்பட்டதைப் போலவே இளந்திரையன் உணர்ந்தான். மனைவி, பிள்ளை இருந்தபோதிலும் அம்மாவின் நினைவே அவனுக்கு மேலோங்கி இருந்தது. மேலும் இரண்டாண்டுகள் கடந்தன. வேலை செய்வது வளமான துறை என்பதால் தானோ என்னவோ இரஞ்சித் பொருளாதார நிலையிலும் சற்றே உயர்ந்தான். வீட்டு மனை ஒன்றை வாங்கினான். அதில் உடன் வீடு கட்டவும் திட்டமிட்டான். அலுவலகத்தில் முடிந்த அளவுக்கு கடனுக்கும் விண்ணப்பித்தான். இருந்தாலும் உடனடியாக பணியைத் தொடங்க நிறைய பணம் தேவைப்பட்டது. செல்வராணியும் மகனின் நிலையை அறிந்தார். இதுபற்றிப் பேச இளந்திரையனைப் பார்க்க ஒரு நாள் செல்வராணி வந்தார். தனது தாயைப் பார்ப்பது போல் உணர்ந்த இளந்திரையன் அவரை அன்புடன் வரவேற்றான். “அம்மா, வாங்கம்மா. நல்லாயிருக்கீங்களா?’’ என்று நலம் விசாரித்தான். “தம்பி, இரஞ்சித் வீடு கட்டப்போறான். உனக்குத் தெரியும்தானே!’’ என்று கேட்டார் செல்வராணி. “ஆமாம்மா. ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கு’’ என்றான் இளந்திரையன். “ஆனாலும் பணத்திற்கு ரொம்ப சிரமப்படறான். நிறைய கடனுக்கும் விண்ணப்பம் போட்டிருக்கான். இருந்த பணமெல்லாம் மனை வாங்கவே சரியாயிடுச்சு. அதனால்...’’ என்று தயங்கியவாறு பேசியபடியே  இளந்திரையன் முகத்தைப் பார்த்தார். “அதனால் நான் என்னம்மா செய்யணும்?’’ என்று கேட்டான் இளந்திரையன். “பணம் கடனா கொடு. பின்னால் இரஞ்சித் திருப்பிக் கொடுத்திடுவான்’’ என்றார் செல்வராணி. சில நாள்களில் தன்னிடம் இருந்த வான்மதியோட நகையையெல்லாம் அடகு வைத்து பணத்தைத் திரட்டி செல்வராணியிடம் கொண்டுபோய்க் கொடுத்தான். ஒரு நல்ல நாளாகப் பார்த்து வீடு அடிக்கல் நாட்ட பூமி பூசையுடன் பூசாரியை வைத்து தடபுடலாகத் தொடங்கினான் இரஞ்சித். இளந்திரையன், வான்மதி இருவரும் மகனுடன் மகிழ்ச்சியாக விழாவுக்குச் சென்றனர். தான் வீடு கட்டவில்லை என்றாலும் தம்பி வீடு கட்டுவதில் அவனுக்கு மகிழ்ச்சியே. விழாவுக்கு இரஞ்சித் அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் பலரும் வருகை தந்தனர். அடிக்கல் நாட்ட செங்கல் எடுத்துக் கொடுக்கும் நிகழ்வு தொடங்கியது. முதல் செங்கல்லை எடுத்துக் கொடுக்க தன்னையும் தனது துணைவியாரையும் சின்னம்மா அழைப்பார் என மகிழ்வுடன் எதிர்பார்த்தான். ஆனால், அவர் அழைக்கவில்லை. இருந்தாலும் அவன் முன்னே சென்று ஒரு செங்கல்லை எடுத்து துணைவியாரிடம் கொடுத்துவிட்டு தானும் ஒரு செங்கல்லை எடுத்தான். அப்போது திடீரென செல்வராணியின் குரல் ஓங்கி ஒலித்தது. “இளந்திரையா! நீ செங்கல்லை எடுத்துக் கொடுக்காதே’’. இதைக்கேட்டு திடுக்கிட்ட இளந்திரையன் அதிர்ச்சியில் அப்படியே அசைவற்று நின்றான். பிறகு, “ஏன்?’’ என்று கேட்பதைப்போல் சின்னம்மாவைப் பார்த்தான். “ஏற்கெனவே வீடு கட்டி குடிபோனவங்க தான் கல் எடுத்துக் கொடுக்கணும். அப்பத்தான் வீடு நல்லபடியா கட்டி முடியும். குடும்பமும் விருத்திக்கு வரும். நீதான் இன்னும் வீடு கட்டலையே. அதனால நீ கல்லை எடுத்துக் கொடுக்கக் கூடாது. சாஸ்திர சம்பிரதாயத்தை மீறக் கூடாது’’ என்று உரத்த குரலில் சொன்னார் செல்வராணி. எடுத்த கல்லை இருவரும் கீழே வைத்தனர். சுற்றி இருந்த அனைவரும் தன்னை இகழ்ச்சியுடன் பார்ப்பதுபோல் உணர்ந்தனர்.   “வீடு கட்டாதவனிடம் பணம் மட்டும் வாங்கலாமா?’’ என்று மனதிற்குள் எண்ணினாள் வான்மதி. இரஞ்சித் நண்பர்கள் பலரும் கல் எடுத்துக் கொடுத்தனர். ஆனால், அவர்கள் வீடு கட்டியவர்களா என்பது யாருக்கும் தெரிய வாய்ப்பில்லை. மூடப் பழக்க வழக்கங்கள், சடங்குகள், எவ்வாறு உறவுகளைச் சீரழிக்கின்றன என்பதை இளந்திரையன் உணர்ந்து வருந்தினான். உடன் அந்த இடத்தை விட்டும் அகன்றான். சுயமரியாதையைத் தொடும்போது மனிதன் யாராக இருந்தாலும் வெகுண்டெழுவது அவசியமாகிறது அல்லவா! தான் வீடு கட்டும்போது வீடு கட்டாதவர்களைக் கொண்டே செங்கல் எடுத்துத் தரச் சொல்ல வேண்டும். சின்னம்மாவும் அதைப் பார்க்க வேண்டும் என்கிற உறுதியுடன் வீடு திரும்பினான் இளந்திரையன். ஆறு. கலைச்செல்வன்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பொதுவுடைமை இயக்க சுயமரியாதை வீரர் தோழர் தா. பாண்டியன் அவர்களுக்கு வீர வணக்கம்!

மாணவர் பருவந்தொட்டு இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைத்துக் கொண்டு 88ஆம் வயதுவரை பொதுவுடைமைத் தத்துவத்தினை உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு பணியாற்றிய சுயமரியாதை வீரர் தோழர் தா.பாண்டியன் மறைவுற்றார் என்ற தகவல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியையும் கடந்து, தமிழகப் பொது வாழ்வுக்கு ஏற்பட்ட பேரிழப்பு என்பதே சரியானது. கல்லூரி விரிவுரையாளராகத் தொடங்கி, பின் வழக்குரைஞராகப் பணியாற்றி, அதற்குப் பின் அவற்றையெல்லாம் தூக்கியெறிந்து விட்டு, முழுநேரப் பொதுப் பணியில் ஒப்படைத்துக் கொண்ட ஒப்பற்ற தொண்டறச் செம்மல் தா.பா. தந்தை பெரியார் நூற்றாண்டு விழாவில் பல முக்கிய ஊர்களில் எல்லாம் பங்கேற்று அவர் ஆற்றிய உரைகள் ‘‘சமுதாய விஞ்ஞானி பெரியார்’’ எனும் நூலாக நாம் வெளியிட்டோம் - பல பதிப்புகளாக வெளிவந்துள்ளன. எம்.ஜி.ஆர். முதலமைச்சராக இருந்தபோது, அவரால் கொண்டுவரப்பட்ட வருமான வரம்பு ஆணையை எதிர்த்து திராவிடர் கழகம் மேற்கொண்ட அனைத்து மாநாடுகள் - நிகழ்ச்சிகள் அனைத்திலும் பங்கேற்ற சமூகநீதியாளர் அவர்! கடந்த ஆண்டு தந்தை பெரியார் நினைவு நாளில் (24.12.2020) அவருக்குப் ‘‘பெரியார் விருது’’ அளித்து பெருமகிழ்ச்சி கொண்டது திராவிடர் கழகம். உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்ட நிலையிலும், சென்னை பெரியார் திடலில் கடைசிவரையில் அமர்ந்து, ‘இந்த விருதுக்கு நிகர் வேறு ஒன்றும் இல்லை!’ என்று மனந்திறந்து நெகிழ்ச்சியுரையாற்றினார். கடந்த 18.2.2021 அன்று மதுரையில் நடைபெற்ற கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மாநாட்டில், உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்ட நிலையிலும், கோடையிடியென அவருக்கே உரித்தான வகையில் ஆற்றிய உரை அவரின் மரண சாசனமாகி விட்டது. இந்தியக் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சியின் செயலாளராக, மத்தியக் குழு உறுப்பினராக, ‘ஜனசக்தி’யின் ஆசிரியராக, நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக, தலைசிறந்த பேச்சாளராக, எழுத்தாளராக, நூலாசிரியராகப் பரிணமித்தவர் தோழர் தா.பா. உடலால் தோழர் தா.பா. மறைந்தாலும், அவரின் உரைவீச்சு என்னும் சங்கநாதம் - - முழக்கம் நம் காதுகளில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கும். அவரது பிரிவு -- இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு எவ்வளவு துயரமோ, அதே அளவு துயரத்தை திராவிடர் கழகம் வெளிப்படுத்துகிறது. அவரின் அளப்பரிய பொதுத் தொண்டுக்குக் கழகத்தின் சார்பில் வீர வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். சமூகநீதி, மதச்சார்பின்மைக்கு அச்சுறுத்தல்கள் கிளர்ந்துள்ள ஒரு காலகட்டத்தில், ஒரு போர்ப் படைத் தளபதியை நாடு இழந்துவிட்டது. அவர் எந்த இலட்சியத்துக்காக வாழ்ந்தாரோ, அந்த இலட்சியச் சுடரை ஏந்துவோம்; - பணி முடிப்போம்! அவரின் மிகப்பெரிய இழப்பால் பெருந்துயரத்திற்கு ஆளாகியுள்ள இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும், தோழர்களுக்கும், அவரது குடும்பத்தினருக்கும் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் ஆழ்ந்த இரங்கலையும்,  ஆறுதலையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். - கி.வீரமணி,செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தனித்துவ ஈகத் தாய்

வியப்புக் குரியநம் பெரியார் தம்மை     விழியினு மேலெனக் காத்தே அவர்தம் நயத்தகு சிந்தனை நானிலம் ஏத்த      நனிமிக நல்கிடச் செய்தநற்றாயாய் இயக்கந் தனக்கும் எஃகரண் ஆகியே      இமயத் தளவாய் ஏற்றம் அடைந்திட அயர்வணுவுமின்றி ஆற்றிய தொண்டால்      இயக்கமாய் நிலைத்த ஏந்தல் வாழ்கவே! தொன்மைத் தமிழத் திருவிடந் தன்னில்      தொகைபல் கோடி சிறப்புற் றோரினும் முன்னரும் காணா பின்னரும் பிறவா      முழுமைத் தொண்டறச் செம்மலாய்த் தோன்றி தன்னைத் தரவாய் உறவாய்ப் பெரியார்      தமக்களித் துவந்த தன்னேரில்லா அன்னைக் கிலக்கணம் ஆரிங் கெனிலோ     அவர்தாம் “மணியம்மையார்’’ என்பமே! இந்த மண்ணில் இருட்டினைப் பாய்ச்சிட      எண்ணிடும் வஞ்சக ஆரியம் சார்ந்த முந்தைப் பழமை மூடர்தம் வாக்கினை      முதிர்பட்டறிவால் முடங்கச் செய்யும் விந்தைத் தத்துவக் கருத்துக ளாலே     விழிப்புற் றுலகு தொழும்பேர் மேதை தந்தை பெரியார் வாழ்நாள் உயர்த்திய     தனித்துவ ஈகத் தாயெனப் போற்றே!   - கவிஞர் பெரு.இளங்கோ  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள