முகப்புக் கட்டுரை : அரித்துவாரில் கா(லி)விகளின் காட்டு விலங்குக் கூச்சல்!

கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் உத்தரகாண்ட் மாநிலம் ஹரித்துவாரில் கடந்த டிசம்பர் 17 முதல் 19வரை (2021) “தர்ம சன்சத்’’ என்ற பெயரில் இந்து சாமியார்கள் மாநாடு. முற்றும் துறந்தவர்களைச் சாமியார்கள் என்று நாமகரணம் சூட்டி அழைப்பார்கள். இவர்களோ ஹிந்து சாமியார்கள். மாநாட்டில் இவர்கள் பேசிய பேச்சினைக் கேட்கும் சக்தியிருந்தால் புழுபுழுத்த நாய்கள்கூட ஆற்றில், குளத்தில் விழுந்து தற்கொலை செய்துகொண்டுவிடும். ஹிந்து மதத்தின் யோக்கியதாம்சம் எத்தனை டிகிரி இறக்கக் கோணத்தில் இருக்கிறது என்பதை எளிதில் தெரிந்துகொண்டு விடலாம். யதிர்சிங் ஆனந்த் என்ற சாமியாரின் பேச்சு இதோ: “இசுலாமியர்களுக்கு எதிராக ஹிந்துக்கள் யுத்தம் நடத்த வேண்டும். 2029இல் இந்தியாவின் பிரதமராக ஒரு முஸ்லிம் வருவதைத் தடுக்க ஹிந்துக்கள் ஆயத்தமாக வேண்டும். இந்த மாநாட்டின் நோக்கமே 2029இல் இந்தியப் பிரதமராக ஒரு முஸ்லிம் வருவதைத் தடுக்கத்தான்’’ என்று தனது தடித்த நாக்கால் தம்பட்டம் அடித்திருக்கிறார். இவர்களாகவே ஒரு கற்பனைப் பிம்பத்தை உருவாக்கி_ அதன் அடிப்படையில் மதவாதத் திமிர்த் தண்டத்தை மக்களிடம் பரப்பி ஆங்காங்கே சிறுபான்மையின மக்களின் உயிரைப் பலி வாங்கச் செய்வதுதான் இந்தப் பாசிசக் கூட்டத்தின் அந்தரங்கம். மேலும் அந்தக் கேடு கெட்ட மனிதரின் சண்டியர்த்தனப் பேச்சைக் கேளுங்கள், கேளுங்கள். “நாட்டில் முஸ்லிம்களின் மக்கள் தொகை அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்துக்களின் மக்கள் தொகை குறைந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் ஏழு அல்லது எட்டு ஆண்டுகளில் நாட்டின் சாலைகளில் முஸ்லிம்கள்தான் நடமாடுவார்கள். இதனைத்தான் கடந்த 23 ஆண்டுகளாக நான் பேசியும் வருகிறேன். அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் 50% இந்துக்கள் முஸ்லிம்களாக மதம் மாற்றப்படுவார்கள். 40% இந்துக்கள் கொல்லப்படுவார்கள். 10% இந்துக்களே எஞ்சியிருப்பார்கள். அவர்களும் அமெரிக்கா, கனடா, அய்ரோப்பா அல்லது அய்.நா. அகதிகள் முகாம்களில் இருப்பார்கள். கோவில்கள், மடங்கள் எதுவும் இருக்காது. நமது தாய்மார்களும் சகோதரிகளும் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு சந்தைகளில் விற்பனை செய்யப்-படும் சூழ்நிலை வரும். இஸ்லாமிய ஜிகாத் என்பது மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது. நமது ஆயுதங்களை மறந்துவிட்டோம். இந்துக்களை ஆயுதங்கள்தான் காப்பாற்றும். ஆயுதங்களாலேயே நாம் வெல்வோம். இந்து மதத்தைப் பாதுகாக்க விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் போல ஒரு இந்து பிரபாகரன், இளைஞர்களிடத்தில் உருவாக வேண்டும். அப்படி உருவாகும் இந்து பிரபாகரனுக்கு ரூ. 1 கோடி பரிசுத் தொகை தர தயாராக இருக்கிறேன். இந்து பிரபாகரனை உருவாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டால் ரூ.1 கோடி பரிசு தருகிறேன். இந்து பிரபாகரனாக ஓராண்டு நீடித்தால் என்னால் குறைந்தபட்சம் ரூ.100 கோடி பணத்தைத் திரட்டித் தர முடியும்’’ என்று ஊழிக் கூத்து ஆடித் தீர்த்துள்ளார். சாமியார்கள் என்றால் சாதுக்கள் என்று நினைத்து விடாதீர்கள். மாற்றார்களை சாகடிக்கும் கலையில் கற்றுத் துறைபோன காவிகள் _ காலிகள் என்பது நினைவிருக்கட்டும்! இந்த ஹிந்து வெறிக்கூட்டம் மாவீரன் பிரபாகரனின் பெயரைப் பயன்படுத்துவது எத்தனை அயோக்கியத்தனம்! சுதந்திரப் போராட்ட வீரன் எங்கே? சூதும், சூழ்ச்சியும் கூட்டாகச் சேர்ந்த இந்தச் கொலைவெறிக் கூட்டம் எங்கே? இந்துக்களை ஆயுதங்கள்தான் காப்பாற்றுமாம். முஸ்லிம்களை ஆயுதத்தால் சந்திப்பார்களாம். என்ன பொருளில் கத்துகிறார்கள் என்பதை அறியாதவர்களா நாம்? அவர்கள் நினைக்கும் முஸ்லிம்களை ஆயுதத்தால் சந்திக்கும் அந்தத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற ரூ.100 கோடி கூடத் திரட்டித் தருவாராம் ஒரு தனி சாமியார். ஆம், பணம் அவர்களுக்குத் தண்ணீர்ப் பட்ட பாடு. பட்டு மெத்தைக்குள் பணத்தைப் பஞ்சாகத் திணித்துப் பரலோகம் போகக் காத்திருக்கும் இந்தக் காலிகளுக்குப் பெயர்தான் காவி வேட்டி சாமியார்கள். பணம் பாதாளம் வரை பாயும் என்பது அவர்களின் திட்டம். பா.ஜ.க. அதிகாரச் சிவிகையில் இருக்கும்போது பணம் எல்லாம் ஒரு பொருட்டா இவர்களுக்கு? போதும் போதாததற்கு கண்ணால் ஒரு சிமிட்டு சிமிட்டினால் கொட்டிக் கொடுக்க, கார்ப்பரேட்டுகளுக்கா பஞ்சம்? முடிந்து விடவில்லை; இன்னும் சில சாமியார்கள் தங்கள் ஊத்தை வாயைத் திறந்து கொலைவெறி நெருப்புக்குப் பெட்ரோல் ஊற்றி இருக்கிறார்கள். இதோ அவர்கள்... இந்தக் கூட்டத்தில் ரூர்கியைச் சேர்ந்த சாகர் சிந்துராஜ் மகராஜ் பேசுகையில், “நீங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லும்போது ஆயுதங்-களுடன் செல்லுங்கள். எப்போதும் ஆயுதங்-களுடன் நடமாடுங்கள்... உங்களை யாரேனும் தாக்க வந்தால் உயிருடன் போக விடாதீர்கள்’’ என்றார். ஆனந்த் மகராஜ் பேசுகையில், “ஹரித்துவார் ஹோட்டல்களில் கிறிஸ்துமஸ், ஈத் பண்டிகைகளைக் கொண்டாட அனுமதிக்கக் கூடாது. இந்தப் பண்டிகைகளைக் கொண்டாட அனுமதிக்கும் ஹோட்டல்களின் ஜன்னல்-களையும் சொத்துகளையும் அதன் உரிமையாளர்கள்-தான் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய கோரிக்கைகளை அவர்கள் ஏற்காவிட்டால் 1857 சிப்பாய்ப் புரட்சி போல ஒரு யுத்தம் நடத்த வேண்டும்’’ என்றார். ஜூனா அகாடாவின் மகாமண்டலேஸ்வரர் சுவாமி பிரபோத் ஆனந்த் கிரி பேசுகையில், நமக்கு வேறு வழியே கிடையாது. மியான்மரைப் போல இனச் சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொரு இந்துக்களும் ஆயுதமேந்த வேண்டும்’’ என்றார். நிரஞ்சனி அகாடா மகாமண்டலேஸ்வரர் அன்னபூர்னாமா பேசுகையில், “2029ஆம் ஆண்டு இந்த நாட்டின் பிரதமராக ஒரு முஸ்லிம் வந்துவிடக் கூடாது. அவர்களது மக்கள் தொகையை நாம் அழிக்க வேண்டும். நாம் கொலை செய்வதற்கும் சிறைக்குப் போகவும் தயாராக இருக்க வேண்டும். நம்மிடம் 100 வீரர்கள் இருந்தால் 20 லட்சம் பேரை நம்மால் தோற்கடிக்க முடியும். இப்படியான உணர்வுதான் சனாதன தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும்’’ என்றார். பீகாரின் தர்மதாஸ் மகராஜ் பேசுகையில், “இந்தியாவும் பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், ஆப்கானிஸ்தானும் போல முஸ்லிம் நாடாக மாறி வருகிறது. நான் மட்டும் எம்.பி.யாக இருந்திருந்தால் நாதுராம் கோட்சே போல மன்மோகன்சிங் மீது என் துப்பாக்கியில் இருக்கும் 6 தோட்டாக்களும் பாய்ந்திருக்கும்’’ என்றார். இந்தியா ஒரு ஜனநாயக நாடு என்று உலக நாடுகள் நம்பித் தொலைக்கின்றன. போகும் போக்கைப் பார்த்தால் ஜனநாயகம் என்பதை பாசிச நாயகமாக்கி, நாட்டைப் படுகுழிக்குள்  தள்ளி விடுவார்களோ என்று கருத வேண்டியுள்ளது. இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியைத் தன் அருகில் வைத்துக் கொண்டு, தலைநகரான டில்லியில் அன்றைய அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா நாகரிகமாகச் சொன்ன வார்த்தைகள் நினைவிருக்ககிறதா? குடியரசு தினவிழாவில் கலந்துகொள்வதற்காக 3 நாள் பயணமாக இந்தியா வந்திருந்த அமெரிக்க ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமா, தனது பயணத்தின் இறுதி நாளான ஜனவரி 27ஆம் தேதி (2015) டெல்லியில் பொதுமக்கள் மத்தியில் உரையாற்றினார். (அப்போது பிரதமர் மோடியும் அருகில் இருந்தார்.) ஒபாமா என்ன கூறினார்? “மிக அற்புதமான, பன்பமுகத்தன்மை கொண்ட அழகான நாடாக இந்தியா உள்ளது. இங்கு பார்த்த ஒவ்வொரு கலாச்சாரத்தையும் கண்டு நானும் மிஷேலும் (ஒபாமாவின் வாழ்விணையர்) வியப்படைந்தோம். ஆனால், கடந்த சில ஆண்டுகளாக மதக் கோட்பாடுகளும், அவர்களது கலாச்சார நிகழ்ச்சிகளும் தொடர்ந்து குறி வைக்கப்-படுகின்றன. இந்தியா¢ல் பலதரப்பட்ட மத நம்பிக்கைகளால் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சகிப்புத் தன்மையின்மையை இந்தியாவின் விடுதலைக்காகப் பாடுபட்ட மகாத்மாகாந்தி கண்டிருந்தால் அதிர்ந்து போயிருப்பார்.’’ நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு மத சகிப்புத்தன்மை மிகவும் அவசியம்’’ என்று வலியுறுத்தி இருந்தார். அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமாவின் இந்த உண்மையான பேச்சு துரதிர்ஷ்டவசமானது என்று பா.ஜ.க. தெரிவித்தது நினைவிருக்கிறதா? ஹரித்துவாரில் சாமியார்கள் கக்கிய விஷம் சாதாரணமானதல்ல. சங்பரிவார் வளையத்துக்குள் இருக்கும் விசுவ ஹிந்து பரிஷத் என்பதே சாமியார்களின் அணிதான். பா.ஜ.க.வோடு நகமும் சதையுமாக உள்ள ஒன்றுதான். எந்தத் தைரியத்தில் அவர்கள் இப்படி-யெல்லாம் பேசியுள்ளனர்? எங்களுக்கும் அதற்கும் சம்பந்தம் இல்லை _ ஒட்டும் உறவும் இல்லை என்று கூறுவார்-களேயானால், இந்நேரம் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? ஆயுதக் கலாச்சாரத்தைக் கையில் எடுத்துக் கொள்ளத் தூண்டும் சாமியார்கள்  மீது சட்டப்படியான நடவடிக்கைகளை எடுத்திருக்க வேண்டாமா? உண்மை என்னவென்றால் வன்முறை என்பது அவர்களின் வழிமுறை. 450 ஆண்டுகால வரலாறு படைத்த இஸ்லாமியர்களின் வழிபாட்டுத் தலத்தை அயோத்தியில் முன்னின்று அடித்து நொறுக்கியவர்கள் நாடறிந்த ‘பெரிய மனிதர்கள்’ அல்லவா! லிபரான் ஆணையம் அளித்த குற்றவாளிகளின் பட்டியலில் வாஜ்பேயி உள்பட 68 பேர் இடம் பெறவில்லையா? இந்த அபாயகரத்திலிருந்து நாட்டை மீட்டெடுப்பது எப்படி? ஆம், இதிலும் தந்தை பெரியார் பிறந்த தமிழ்மண்தான் நாட்டை மீட்டெடுக்க வேண்டும். கடந்த 24ஆம் தேதி அன்று சென்னைப் பெரியார் திடலில் நடந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் விருது வழங்கும் விழாவிலும் சரி, 27ஆம் தேதி அதே பெரியார் திடலில் நடந்த பொதுவுடைமைப் போராளி தோழர் தா.பாண்டியன் அவர்களின் நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சியிலும் சரி, மதச்சார்பற்ற அணியைச் சேர்ந்தவர்கள் (முதல் அமைச்சர் அவர்கள் உள்பட, இரண்டாவது நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் உள்பட) தெரிவித்த ஒருமித்த கருத்து _ இந்திய ஒன்றியத்திற்கே நாம் வழிகாட்ட வேண்டும். மதச்சார்பற்ற ஒளி விளக்கை ஏந்தி இந்தியாவின் கழுத்தைக் கவ்விப் பிடித்துள்ள இந்து மத கோரத்தன இருளை விரட்டி விரட்டியடிக்க வேண்டும்!  என்ற கருத்து இந்தக் காலகட்டத்தில் மிக மிக முக்கியமானது _ முக்கியமானதே! கடந்த காலங்களில் சாமியார்களின் வன்முறைப் பேச்சுகள்!  19.02.2020 குஜராத் ஆனந்த மாவட்டத்தில் உள்ள சுவாமி கிருஷ்ண்ஸ்வரூப் தாஸ்ஜி மதக்கூட்டம் ஒன்றில் பேசும் போது, “மாதவிடாய் காலத்தில் கணவருக்கு உணவு சமைக்கும் பெண்கள் அடுத்த ஜென்மத்தில் பெண் நாய்களாகப் பிறப்பார்கள். அந்த உணவை உண்ணும் கணவன்மார்கள் அவர்களது அடுத்த ஜென்மத்தில் காளை மாடுகளாகப் பிறப்பார்கள். என்னுடைய கருத்தை நீங்கள் விரும்பாவிட்டாலும் அதற்காக வருத்தப்பட மாட்டேன். பெண்களுக்கு மாதவிடாய் காலம் என்பது தவம் செய்வதைப் போன்றது. இது சாஸ்திரங்களிலும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதெல்லாம் உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும் என்று விரும்பவில்லை. ஆண்களும் உணவு சமைக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இது உங்களுக்கு உதவும்’’ என்று கூறினார். 15.10.2021 உத்தரப்பிரதேசம் காசியாபாத்தில் உள்ள மடம் ஒன்றின் தலைவர் நரசிங்கநாத் சரஸ்வதி என்ற சாமியார், “அரசியலில் ஆண்கள் உள்ளனர், பெண்கள் ஏன் அரசியலில் இருக்கிறார்கள் என்றால் ஆண் அரசியல்வாதி-களுக்குத் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொள்ளத்-தான் பெண்கள் அரசியலில் இருக்கிறார்கள். இது இயற்கை. இல்லை என்றால் ஆண் அரசியல்வாதியால் நிலையாக இருக்க முடியாது. அது எந்தக் கட்சியாக இருந்தாலும் பெண் அரசியல்வாதிகள் ஆண் அரசியல்வாதிகளுக்குச் சேவை செய்வதற்காகத்தான் இருக்கிறார்கள், எந்த ஒரு பெண் அரசியல்வாதியும் தனித்துச் செயல்பட்டால் அது கேடில் முடியும்’’ என்று கூறினார். பிறகு இதற்கு எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. என் நாக்கில் அவ்வப்போது சனி வந்துவிடும் ஆகையால் சிலவற்றிற்கு நான் பொறுப்பேற்க முடியாது என்று கூறினார். 06.03.2019 கர்நாடக மாநிலம், மங்களூருவில் ‘இந்து சமாஜோத்சவா’ என்ற பெயரில் இந்து மாநாடு ஒன்று நடைபெற்றது. இதில் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தைச் சேர்ந்த பெண் சாமியாரும், விசுவ ஹிந்து பரிஷத் தலைவருமான பாலிகா சரஸ்வதி கலந்து கொண்டு பேசினார். அப்போது அவர், “இந்தியாவில் இருந்தால் இந்துவாக இரு, இல்லையென்றால் விசுவாசமற்ற தேசத்துரோகிகள் ஆவீர்கள், இந்தியாவில் இருந்துகொண்டு இந்துக்களாக மாறமாட்டோம் என்று சொல்பவர்கள் _ வேறு நாட்டின் மதங்களைப் புகழ்கிறவர்கள் அந்த நாட்டுக்குச் செல்லட்டும், நாட்டில் பாலியல் வன்கொடுமைகள் நிகழ்விற்குக் காரணம் பெண்கள் ஆடை அணிவதுதான், அவர்கள் நமது இந்துமதம் கூறியபடி ஆடை அணிந்தால் அவர்களை மதித்து கையெடுத்துக் கும்பிடுவார்கள். இந்துக் கலாச்சாரத்தை விட்டு வேறு கலாச்சாரத்தின்படி ஆடைகள் அணிந்தால் பாலியல் வன்கொடுமைகள் நடக்கத்தான் செய்யும். இதில் ஆண்களை மட்டும் குறை சொல்லக் கூடாது’’ என்று பேசினார். 10.12.2021 “பிற மதத்தவரின் தலையை வெட்டுங்கள்!’’ சத்தீஸ்கர் மாநிலம் சுர்குஜாவில் கட்டாய மதமாற்றத்துக்கு எதிராக கண்டனக் கூட்டம் நடந்தது. இக்கூட்டத்தில் பங்கேற்ற பிரபல சாமியார் பரமாத்மானந்த், பா.ஜ.க தலைவர்கள் முன்னிலையில் பேசியது: “நான் ஒரு துறவி. எதைப் பற்றியும் கவலை இல்லை. நம் வீடுகளில் கோடரி வைத்துள்-ளோம், அது எதற்காக என்றால், பிறமதத்தவர்-கள் நம் மக்களை மதம் மாற்ற வந்தால் அவர்களின் தலையை வெட்டத்தான். ஒரு சாமியாராக இருந்து கொண்டு வெறுப்பைத் தூண்டுவதாக என் மீது குற்றம் சாட்டலாம். சில நேரங்களில் தீயைப் பற்ற வைக்க வேண்டிய தேவை உள்ளது. சர்ச்சை புதிதல்ல. வீடு, தெரு, கிராமம் எங்கேயாவது மதமாற்றம் செய்வோரைப் பார்த்தால் மன்னிப்புக் கொடுக்க வேண்டாம். தடுத்து நிறுத்தி வெட்டுங்கள், பிறகு பேசுங்கள். நமது மதத்தைக் காப்பது நம் கடமை. அதற்கு நாம் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்க வேண்டும்’’ என்றார். 18.03.2015 உத்தரப்பிரதேசம் லக்னோவில் உள்ள பெராயிச் நகரில் விசுவ ஹிந்து பரிஷத் கூட்டம் நடைபெற்றது. அதில் பேசிய சாத்வி பிராச்சி என்ற இந்து மதத் துறவி பேசியதாவது... “பாரத் மாதா கீ ஜே’’, “வந்தே மாதரம்’’ என்று சொல்லாதவர்கள், மாடு அறுப்பவர்கள் போன்றோர் இந்த நாட்டில் வாழ்வதற்கு உரிமையில்லை. காந்தியின் அஹிம்சைப் போராட்டத்தால் இந்த நாட்டுக்குச் சுதந்திரம் கிடைத்து விடவில்லை. வீர சவர்க்கார் போன்ற வீரர்களின் முயற்சியால்தான் நமக்கு சுதந்திரம் கிடைத்தது. இந்தியர்கள் ஒவ்வொருவரும் இரண்டு குழந்தைகளை மட்டும் பெற வேண்டும். இஸ்லாமியர்கள் இரண்டுக்கு மேல் பெற்றால் அவர்களுக்கு அரசு உதவிகள் அனைத்தையும் ரத்து செய்ய வேண்டும். பசுவதை தடைச் சட்டம் அமலாக்கப்பட வேண்டும். இதற்காக எத்தனை உயிர்களையும் எடுக்கலாம்’’ என்று கூறினார். 12.12.2014 சாத்வி நிரஞ்சன் 2014_-2019 காலகட்டத்தில் மோடி அமைச்சரவையில் அமைச்சராக இருந்தவர் 12.12.2014 அன்று டெல்லி சட்டசபைத் தேர்தலில் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கி வைத்தபோது, “இஸ்லாமியர்களும் கிறித்துவர்களும் சட்ட விரோதமாகப் பிறந்தவர்கள். அவர்கள் இம்மண்ணுக்கானவர்-கள் அல்லர். நாம் அனைவரும் ராமருக்குப் பிறந்தவர்கள். உங்களுக்கு ராமர் ஆட்சி வேண்டுமா, சட்ட விரோதமாகப் பிறந்தவர்-களின் ஆட்சி வேண்டுமா என்பதை நீங்கள்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்’’ என்று பேசினார். 31.01.2019 உத்தரப்பிரதேசம் மாநிலம் அலிகார் பகுதியில் உள்ள இந்து மகா சபை அலுவலகத்தில், காந்தியின் உருவப் பொம்மையை அந்த அமைப்பின் தலைவர்களில் ஒருவரான பூஜா சகுன் பாண்டே துப்பாக்கியால் சுட்டார். உருவப் பொம்மையில் வைக்கப்பட்டிருந்த சிவப்பான திரவம் ரத்தம் போல் வழிந்து ஓடியவுடன், அந்த உருவப் பொம்மை மீது பெட்ரோலை ஊற்றிக் கொளுத்தினார்கள். இதை வீடியோவாகவும் வெளியிட்டனர். சுடும்போது, “நாதுராம் கோட்சே வாழ்க’’ என்று இந்தியில் முழக்கமிட்டனர். அத்துடன் கோட்சே உருவப் படத்துக்கு மரியாதையும் செலுத்தினர். இது தொடர்பான வீடியோ காட்சி சமூக வலைதளங்களில் வேகமாகப் பரவியது. இதனையடுத்து நாடு முழுவதும் கடும் கண்டனங்கள் எழுந்தன. “முஸ்லிம்களின் தலைகளைத் துண்டிப்பேன்!’’ வருண்காந்தி கக்கிய நஞ்சு! “இது எனது கை (கையை உயர்த்தியபடி). காங்கிரஸ் கட்சியின் சின்னமான கை அல்ல. இது தாமரையின் சக்தி. தேர்தல் முடிந்ததும், முஸ்லிம்களின் தலைகளை இது துண்டிக்கும். ஜெய் ஸ்ரீராம்! யாராவது இந்துக்களை நோக்கி விரலை நீட்டினால், யாராவது இந்துக்கள் பலவீனமானவர்கள் என்று நினைத்தால், கீதையில் சொன்னபடி அவர்களின் தலைகளை வெட்டுவேன்! அமெரிக்காவில் ஒசாமா பின்லேடனைப் பிடிக்க முடியாமல் போகலாம். தேர்தலுக்குப்பின் வருண் ஏராளமான ஒசாமாக்களைப் பிடிப்பான்.’’ 17.03.2009 தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்தில் வருண்காந்தி பாபர் மசூதி இடிப்புக்கு முதல் நாள் (05.12.1992) லக்னோவில் வாஜ்பேயி என்ன பேசினார்? “நாளை என்ன நடக்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது. கூரிய கற்களின்மீது அமர்ந்து கொண்டு யாரும் பக்திப் பாடல்களைப் பாட முடியாது. மண்ணைச் சமன்படுத்தி, அமர்வதற்கு ஏற்றபடி சமன் செய்ய வேண்டும்.’’ அதே நாளில் எல்.கே.அத்வானி லக்னோவில் என்ன பேசினார்? ஏற்றுள்ள உறுதி மொழியை நிறைவேற்ற தியாகத்தைச் செய்ய வேண்டும் என்றால் அதையும் செய்வோம். அரசாங்கத்தைத் தியாகம் செய்ய வேண்டுமென்றால் அதையும் நாங்கள் செய்வோம். ஆனால் நம்முடைய பொறுப்பை நிறைவேற்றுவதைக் கைவிட மாட்டோம். காந்தி குறித்து அவதூறு கருத்து - காளிசரண் மகராஜ் விளக்கம் மகாராஷ்டிராவின் அகோலா என்ற இடத்தைச் சேர்ந்தவர் காளிசரண் மகராஜ் என்ற அபிஜித் சரக். ஹிந்து அமைப்பின் தலைவரான இவர், சத்தீஸ்கரின் ராய்ப்பூரில் சமீபத்தில் நடந்த கூட்டத்தில் பேசும்போது, மகாத்மா காந்தி குறித்து அவதூறான கருத்துகளையும், நாதுராம் கோட்சே குறித்து உயர்வான கருத்துகளையும் கூறினார். இதற்கு, காங்கிரஸ் தரப்பில் கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. மகாராட்டிரா சட்டசபையில் இந்த விவகாரம் எதிரொலித்தது. காளிசரண் மகராஜ் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என, மகாராஷ்டிரா துணை முதல்வர் அஜித்பவார் உறுதி அளித்தார். மகாராஷ்டிராவின் அகோலா மற்றும் சத்தீஸ்கரின் ராய்ப்பூர் ஆகிய இடங்களில் காளிசரணுக்கு எதிராக போலீசார் வழக்குப் பதிவு செய்தனர். இந்நிலையில் 28.12.2021 அன்று காளிசரண் மகராஜ் வீடியோ ஒன்றை வெளியிட்டார். அதில் கூறியிருப்பதாவது: “மகாத்மா காந்தி குறித்து அவதூறுக் கருத்து கூறியதாக போலீசார் என்மீது வழக்குப் பதிவு செய்துள்ளனர். நான் பேசியதில் எந்தத் தவறும் இருப்பதாக நினைக்கவில்லை. என் கருத்துக்காக வருந்தவில்லை. நான் காந்தியை வெறுக்கிறேன்.’’ இவ்வாறு அதில் கூறியுள்ளார். காளிசரண் மகராஜை கைது செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருவதாக ராய்ப்பூர் எஸ்.பி., பிரசாந்த் அகர்வால் தெரிவித்தார். - ‘தினமலர்’ 29.12.2021, பக்கம் 10செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தலையங்கம் : பொங்கலை ‘திராவிடர் திருவிழா’ என்று ஏன் அழைக்கிறோம்?

ஆங்கிலப் புத்தாண்டு 2022 பிறந்துவிட்டது!தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்பது தை முதல் நாள் பொங்கல் முதலே என்பது அறிவார்ந்த தமிழ் அறிஞர்களின், திராவிடச் சிந்தனையாளர்களின் சீரிய கருத்து. 1935ஆம் ஆண்டு பச்சையப்பன் கல்லூரியில் கூடிய தமிழ்ப் பேரறிஞர்கள் ஒன்றுகூடி இதை உறுதிப்படுத்தினார்கள் என்பது மறக்கப்பட்ட அல்லது மறைக்கப்பட்ட வரலாறு ஆகும்! நித்திரையில் இருக்கும் தமிழாசித்திரை அல்ல உன் புத்தாண்டு!என்று தனது ஆழ்ந்த புலமையாலும் அறிவார்ந்த மொழி, இன நல உணர்வாலும் புரட்சிக்கவிஞர் முழங்கினார்!ஆரியப் பண்பாட்டுப் படையெடுப்புக் காரணமாக நமக்குச் சம்பந்தமில்லாத புராணக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட, ஆரியப் பண்டிகைகளை _ விழாக்களைக் கொண்டாடினர், பண்பாட்டுப் படையெடுப்பில் சிக்கிச் சீரழிந்த நம் முன்னோர்கள்!பெரியாரின் பகுத்தறிவுப் பண்பாட்டுப் புரட்சியால் இழந்தவைகளைப் பெற்று வருகிறோம். மீட்டுருவாக்கமும் செய்து மகிழ்கிறோம்.தை முதல் நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டின் தொடக்கம் என்பதற்கு ஏராளமான மறுக்க முடியாத வாதங்களையும் தரவுகளையும் அளித்துள்ள நிலையில், இன்னமும் சிலர், “மூர்க்கனும் முதலையும் கொண்டது விடா’ என்ற பழமொழிக்கொப்ப, புத்தாண்டு ஏப்ரல் 14 தான் முதல் நாள் என்று கூறுவது அவர்களது அறியாமையையும் வீண் பிடிவாதத்தையுமே காட்டுவதாக உள்ளது!தமிழ் ஆண்டு என்று பெயர் கூறப்படும் 60 ஆண்டுக் கணக்கில்  ஒரு பெயராவது தமிழ்ச் சொல்லாக இருக்கிறதா? ஏன் இல்லை _ இப்போது புரியவில்லை _ பண்பாட்டுப் படையெடுப்புதான் என்பது!இன்றும் சில ஆணவ ஆரியப் பல்லக்கு தூக்கிகள், நாம் உருவாக்கிய தமிழ் உணர்வை மூலதனமாக்கி அரசியல் பிழைப்பு நடத்துவோர்,பொங்கல் திருநாளை, திராவிடர் திருநாள் என்று அழைக்கலாமா?தமிழர் திருநாள் என்று அழைக்கலாமே என்று குதர்க்கவாதம் பேசி குறுக்குச் சால் ஓட்டுகின்றனர்!ஏன், திராவிடர் திருநாள் என்று கூறுகிறோம்? பண்பாட்டுப் படையெடுப்பால், ஆரியப் பண்பாட்டை _ குலதர்மத்தைக்  காக்கவே பல ஆரிய பண்டிகைகள்! ஆனால், ‘பொங்கல்’ அப்படி அல்ல! இது உழவர் திருநாள்!ஆரியப் பண்பாட்டின்படி, உழுவது பாபகரமான செயல் (மனுதர்மம், அத்தியாயம் 10, சுலோகம் 84)‘உழுவார் உலகத்தார்க்கு அச்சாணி’ என்றும்,உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்தொழுதுண்டு பின்செல் பவர். (குறள் 1033)என்றும் கூறி, உழவைத் தலைமேல் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடும் இரு வேறு எதிர் எதிர் பண்பாட்டு அடிப்படையில் ‘பொங்கல்’ உழவர் திருவிழா என்றும், திராவிடர் நாகரிகத்தை -_ பண்பாட்டினைப் பாதுகாக்கவே இந்த விழா எடுப்பதும் தனி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தாகும்.‘தமிழர்’ என்பதும், ‘திராவிடர்’ என்பதும் முரண் அல்ல. தமிழரைவிட ‘திராவிடர்’ என்பது பாதுகாப்பானது. பண்பாட்டு அடிப்படையில் பேராசிரியர் அன்பழகன் அவர்கள் சொன்னார், ‘தமிழன்’ என்று சொன்னால் பெருமை பெறுகிறேன்! ‘திராவிடர்’ என்று சொன்னால் உரிமை பெறுகிறேன்! என்று. ‘தமிழர்’ என்று சொல்லும்போது பார்ப்பனரும்  நாங்களும் ‘தமிழன்’ என்று சொல்லி உள்ளே நுழைவர். ‘திராவிடர் திருநாள்’ பொங்கலை பார்ப்பனர்கள் தீபாவளியைக் கொண்டாடுவது போல கொண்டாடுவதில்லையே!அதையே ‘மகர சங்கராந்தி’ என்று திசை திருப்புகிறார்களே! எனவே, ‘தமிழர் திருநாளா? திராவிடர் திருநாளா?’ என்பது தேவையற்ற விவாதம்; கேள்வி எழுப்பி காலத்தை விரயமாக்குவது.எதிரியின் ஆயுதம் பார்த்து அதற்குத் தக போர்முறையை வகுப்பதுதான் பெரியாரின் போர்முறை. நினைவிற்கொள்ளுங்கள்!விழாக் கொண்டாடுவோம் அடக்கத்தோடு! _ இவ்வாண்டு ஒமைக்கிரான் தொற்று பரவல் அச்சத்திற்கேற்ப.‘உண்மை’ தொடங்கி 52 ஆண்டுகள் ஆகி இன்று ‘உண்மைக்கு’ப் பிறந்த நாளும்கூட! வாழ்த்துச் சொல்லுங்கள் _ சந்தாக்களைத் திரட்டுவதன் மூலம்!நன்றியுடன் - கி.வீரமணி,ஆசிரியர்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தன்முயற்சி சாமானியனின் சாதனை!

இளம்பகவத்தின் சொந்த கிராமம், சோழன்குடிகாடு. தஞ்சாவூர் மாவட்டம் ஒரத்தநாடு அருகில் இருக்கும் சிறிய கிராமம். படித்தது எல்லாம் அரசுப் பள்ளி, தமிழ்வழிக் கல்வி. சென்ற வாரம் வெளியான சிவில் சர்வீஸ் தேர்வு முடிவுகளில் இளம்பகவத்தின் அகில இந்திய ரேங்க் 117. ‘இதில் என்ன சிறப்பு இருக்கிறது?’ எனத் தோன்றலாம். இளம்பகவத் ஏன் அய்.ஏ.எஸ் தேர்வு எழுதினார் என்ற காரணம்தான் இதற்கான விடை. இளம்பகவத் ஒரு சாதாரண விவசாயக் குடும்பப் பிள்ளை. இவருடைய அப்பா கந்தசாமி, சோழன்குடிகாடு கிராமத்தின் முதல் பட்டதாரி. பல்வேறு சமூக இயக்கங்களில் தீவிர ஈடுபாடு கொண்டவர். வருவாய்த் துறையில் கிராம நிருவாக அலுவலராகப் பணியாற்றியவர். நேர்மையாகவும் உண்மையாகவும் பணிபுரிந்த ஓர் அரசு ஊழியர். இளம்பகவத்தின் தாயாரும் ஒரு பொதுவுடைமைப் போராளி. உழைக்கும் பெண்களின் நலனுக்காக, தொடர்ச்சியாகப் பல்வேறு போராட்டங்களை முன்னெடுத்தும் பங்கெடுத்தவர். இப்படி ஒரு நல்ல சூழலில் வளர்ந்தவர் இளம்பகவத். 12ஆம் வகுப்பு படிக்கும்போது இளம்பகவத்தின் அப்பா உடல்நலம் இன்றி இறந்துபோனார். குடும்பம் தடுமாறி நின்றது. பன்னிரண்டாம் வகுப்புடன் தன் படிப்பை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் இளம்பகவத்துக்கு. அரசுப் பணியில் இருப்பவர் இறந்து போனால் அவரது வாரிசு ஒருவருக்கு, கருணை அடிப்படையில் கொடுக்கப்படும் அரசுப் பணியை தனக்கு வழங்கிடக்கோரி, தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் விண்ணப்பித்தார் இளம்பகவத். இது நடந்தது 1998ஆ-ம் ஆண்டு. ஓர் ஆண்டு காலம் கடந்தும் எதுவும் நடக்கவில்லை. சான்றிதழ்கள் அரசாங்க அலுவலக அலமாரிக்குள் முடங்கியதால் கல்லூரியிலும் சேர முடியவில்லை. திடீரென அழைப்பு வரும். குறிப்பிட்ட ஒரு சான்றிதழைப் பெற்றுத்தரச் சொல்வார்கள். அவசர, அவசரமாக அதைத் தயார் செய்துகொண்டு ஓடுவார். மீண்டும் காத்திருக்கச் சொல்வார்கள். அரசு அலுவலகங்களில் காத்திருப்பது இளம்பகவத்துக்கு தினசரி வேலையானது. வேலை மட்டும் கிடைக்கவே இல்லை. தன் தந்தை கற்றுக்கொடுத்த நேர்மை இவரை மாற்றுவழிகளுக்கு இட்டுச்செல்ல-வில்லை. சில ஆயிரங்கள் கொடுத்திருந்தால், இவருக்கு வேலை கிடைத்திருக்கும். ஆனால், அதற்கு இவர் தயாராக இல்லை. தனக்கான உரிமைக்காக ஒவ்வொரு நாளும் போராடினார். தஞ்சாவூர் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தின் நீண்ட வராண்டா இவருடைய வசிப்பிடமாக மாறியது. அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளுக்கு இந்தப் போராட்டம் தொடர்ந்தது. ‘வாரிசு அடிப்படையிலான கருணைப் பணிக்கு, எனக்கு முன்னும் பின்னும் 18 பேர் காத்திருந்தனர். சிலர், இடையில் புகுந்து குறுக்கு வழியில் வேலை வாங்கிச்சென்றனர். எங்களுக்குப் பிறகு வந்த அவர்களுக்கு எப்படி வேலை கிடைத்தது என்ற கேள்விக்கு, யாரிடமும் பதில் இல்லை. வேலை கிடைக்காமல் காத்திருந்த நாங்கள் எல்லோரும் ஒன்றுசேர்ந்து ஆலோசனை நடத்தினோம். அப்போதுதான் நாங்கள் ஏமாற்றப்படுவதை உணர்ந்தோம் என்று அந்தக் கொடுமையான நாள்களை நினைவுகூர்கிறார் இளம்பகவத். ஒரு கட்டத்தில் சலித்துப்போனவர், மாவட்ட ஆட்சியர் தொடங்கி உயர் அதிகாரிகள் வரை சகலரையும் பார்த்து புகார் மனு கொடுக்க ஆரம்பித்தார். ‘நாம் யாரைப் பற்றி புகார் கூறுகிறோமோ, அவரிடமே அந்தப் புகார் மனு போய்ச்சேரும்.’ ஒரு மாதம் கழித்து மட்டித்தாளில் ஒரு பதில் வரும். ‘உங்கள் கோரிக்கை பரிசீலனையில் இருக்கிறது.’ மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் அலுவலகம் முதல் தலைமைச் செயலகம் வரை இதே அனுபவம்-தான்  என்கிறார் இளம்பகவத். அப்பாவின் நிலத்தில் விவசாயம் பார்த்து அதில் கிடைத்த வருமானத்திலும், அப்பாவின் குறைந்த ஓய்வூதியத்திலும்தான் குடும்பம் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. இந்தக் காலகட்டத்தில் குடும்பம் வறுமையின் பிடியில் சிக்கித்தவித்தது. இரண்டு சகோதரிகளுக்கும் திருமண வயது வந்துவிட, அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து-வைக்க வேண்டிய நிலை. இதற்கு நடுவில் 2001ஆ-ம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தொலைதூரக் கல்வி நிறுவனத்தில் அஞ்சல் வழியில் பி.ஏ (வரலாறு) படித்து பட்டம் பெற்றார். ‘இந்த வேலை வேண்டாம், இந்த முயற்சிகள் போதும்’ என நினைத்தார். ‘இனி இந்த அலுவலகத்துக்குத் திரும்பி வந்தால், இவர்களிடம் வேலை கேட்டு வரக் கூடாது. வேலை வாங்குகிறவனாகத்தான் வரவேண்டும் எனத் தீர்மானித்தார். அப்போது இளம்-பகவத்தின் மனதுக்குள் விழுந்ததுதான் அய்.ஏ.எஸ் கனவு. அதனால் ஏதாவது ஓர் அரசு வேலையில் சேர்ந்துவிட்டு அங்கிருந்தபடியே படித்து அய்.ஏ.எஸ் ஆவது என முடிவு எடுத்தேன் என்கிறார் இளம்பகவத். 2007ஆ-ம் ஆண்டில் டி.என்.பி.எஸ்.சி குரூப்-4 தேர்வு எழுதினார். அதில் வெற்றிபெற்று காவல் துறை அமைச்சுப் பணியில் இளநிலை உதவியாளர் பதவி ஏற்றார். அடுத்த ஆறு மாதங்களில் குரூப்-2 தேர்வு எழுதி, சென்னை தலைமைச் செயலகத்தில் உதவியாளர் ஆனார். அங்கு இருந்து உள்ளாட்சி நிதி உதவி தணிக்கை ஆய்வாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். இதற்கு நடுவில் 2010ஆ-ம் ஆண்டில் குரூப்-2 தேர்வில் வெற்றிபெற்று, இளநிலை வேலை-வாய்ப்பு அலுவலர் பணியில் சேர்ந்தார். 2011-ஆம் ஆண்டில் டி.என்.பி.எஸ்.சி குரூப்-1 தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று, ஊரக வளர்ச்சி உதவி இயக்குநர் ஆனார். 2014ஆ-ம் ஆண்டு சிவில் சர்வீஸஸ் தேர்வில் வெற்றிபெற்றபோது அய்.ஆர்.எஸ் (இந்திய வருவாய் பணி) பணி கிடைத்தது. இதற்கு இடையே, மீண்டும் டி.என்.பி.எஸ்.சி குரூப் -1 தேர்வில் வெற்றிபெற்று போலீஸ் டி.எஸ்.பி பணி கிடைத்தது. அடுத்த ஆறு மாதங்கள் டி.எஸ்.பி பயிற்சியில் இருந்த இவர், அதன் பிறகு அரியானா மாநிலத்தில் உள்ள நேஷனல் அகாடமி ஆஃப் கஸ்டம்ஸ் அண்ட் எக்சைஸ், நார்காட்டிக்ஸ் மய்யத்தில் பயிற்சியில் சேர்ந்தார். இப்படி 2007ஆ-ம் ஆண்டு தொடங்கி 2016ஆ-ம் ஆண்டு வரை ஏழு அரசு அலுவலகங்களில் பணியாற்றினார் இளம்பகவத். ஒரே ஓர் அரசுப் பணிக்காக ஆண்டுக்கணக்கில் காத்திருந்த இவரை நோக்கி விதவிதமான அரசுப் பணிகள் தேடிவந்தன. ஆனால், அவரது லட்சியம் அது அல்ல. அய்.ஏ.எஸ்! 2005ஆ-ம் ஆண்டு தொடங்கி கடந்த ஆண்டு வரை ஒவ்வோர் ஆண்டும் சிவில் சர்வீஸஸ் தேர்வை அவர் எழுதிக்கொண்டே இருந்தார். இதுவரை மொத்தம் அய்ந்து முறை நேர்முகத் தேர்வு வரை சென்று வந்துள்ளார். ஆனால், ஒருமுறைகூடத் தகுதி பெறவில்லை. இருந்தும் மனம் தளரவில்லை. ஒருவழியாக இந்த ஆண்டு தன் கனவை எட்டிவிட்டார். அகில இந்திய அளவில் 117-வது ரேங்க் பெற்றிருக்கும் இளம்பகவத், சிவில் சர்வீஸஸ் தேர்வை, தமிழில் எழுதினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அன்று நான் வாழ்க்கையில் சந்தித்த அவமானங்களும் வலிகளும்தான் என்னை  வெற்றியை நோக்கி நகர்த்தியது- எனப் புன்னகைக்கிறார் இளம்பகவத். இளம்பகவத், தன் திறமையை தனக்கு மட்டுமே பயன்படுத்திக்கொள்பவர் அல்லர்; ஊருக்காக உழைக்கும் பொதுவுடைமை வாழ்க்கைமுறையைக் கொண்ட குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர், மற்றவர்களுக்காகவும் சிந்திப்பவர்.  தன் கிராமத்தில் ஓர் அறையை வாடகைக்கு எடுத்து பல ஆண்டுகளாக வைத்திருக்கிறார். தானும் தன் நண்பர்களும் படிப்பதற்காக வாங்கிய அத்தனை நூல்களையும் இந்த அறையில் வைத்திருக்கிறார். “இவற்றை போட்டித் தேர்வு-களுக்கு முயற்சிசெய்யும் எவர் வேண்டு-மானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். “அந்த அறைக்கு எத்தனை சாவிகள் இருக்கின்றன என்றுகூட எனக்குத் தெரியாது. வாடகை மட்டும் கொடுத்து விடுவோம். கூடவே வேண்டிய நூல்களையும், படிப்பதற்கான உதவிகளையும் செய்வோம்’’ என்கிறார் இளம்பகவத். இன்று 30-க்கும் அதிகமான இளைஞர்கள் இவருடைய படிப்பகத்தின் மூலம் படித்து அரசுப் பணிகளில் உள்ளனர்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

திராவிட லெனின் டாக்டர் டி.எம். நாயர், பிறந்த நாள்: 15-1-1868

டாக்டர் T.M. நாயர் (தரவாட் மாதவன் நாயர்) அவர்கள் இங்கிலாந்தில் காது, மூக்கு, தொண்டை (E.N.T) துறையில் மிகப் பெரிய மருத்துவப் படிப்பு முடித்து திரும்பிய அறிஞர்.நீதிக்கட்சி என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்ட தென்னிந்தியர் நல உரிமைச் சங்கம் (S.I.L.F)  சார்பில் துவக்கப்பட்ட ‘Justice’ ஆங்கில நாளேட்டிற்கு அதன் முதல் ஆசிரியப் பொறுப்பை ஏற்ற பெருமகனார். (26.2.1917)டாக்டர் நாயர், துவக்கத்தில் காங்கிரஸ்காரராகவே, சர். பிட்டி தியாகராயர் போன்றே இருந்தவர்.டாக்டர் சி. நடேசனார் திராவிடர் சங்கத்தை 1912 முதலே உருவாக்கி நடத்திய நிலையில், இம்மூவரும் முப்பெரும் தலைவர்களாகி முன்னெடுத்துச் சென்றனர் - திராவிடர் இயக்கத்தை!டாக்டர் டி.எம். நாயர், 1918 ஜூனில் லண்டன் போய்ச் சேர்ந்தபோது, அங்கு அரசியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடாது, மருத்துவம் பார்த்துவிட்டுத் திரும்ப வேண்டும் என்று வாய்ப்பூட்டை இங்கிலாந்து அரசு போட்டது. திருமதி அன்னிபெசன்ட், திலகர், அவரது கூட்டமே இதற்கு மூல காரணம். பிறகு இங்கு பணியாற்றிச் சென்று நாடாளுமன்றத்தில் இருந்த லார்ட் சைடன்ஹாம், லார்ட் கார்மைக்கேல் போன்றவர்கள் வாதாடி, நாயருக்குப் போடப்பட்ட வாய்ப்பூட்டை உடைத்தனர்.பிறகு நாயர் தெளிவாக வாதிட்டார் - பிரிட்டிஷ் அரசியல்வாதிகளிடையே இரு அவைகளைச் சேர்ந்து கொண்ட கூட்டத்தில் பேசினார் (2.8.1918) உடல் நிலை மிகவும் கெட்டு, லண்டனில் தமது 51ஆம் வயதில்,  1919 ஜூலை 17-இல் அங்கேயே டாக்டர் நாயர் மறைந்து, அடக்கம் செய்யப்பட்டார்! அவரை திராவிட லெனின் என்று வர்ணித்தார் தந்தை பெரியார் அவர்கள்! காலம் என்ற மணல்மேட்டில் அந்தப் பெருமான்களின் காலடிச் சுவடுகளே - நமக்குச் செல்லவேண்டிய பாதைக்கு ஒளியூட்டும் கலங்கரை வெளிச்சங்களாகும்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை : “பொங்கலுக்கு வாங்க’’

ஆறு.கலைச்செல்வன் நாற்காலியில் அமர்ந்தபடியே ஏதோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார் சந்திரன். எழுபத்தைந்து வயது நிரம்பிய அவர் இன்னமும் சுறுசுறுப்பாகவே இயங்கி வந்தார். நாள்காட்டியை ஏறிட்டு நோக்கினார் சந்திரன். புரட்டாசி மாதம் நிறைவடையும் நிலையில் இருந்தது. நாள்காட்டியை எடுத்து நாள்களைப் புரட்டினார். தீபாவளி வரும் தேதியைப் பார்த்தார். அய்ப்பசி மாதம் 12ஆம் தேதி தீபாவளி எனக் குறிக்கப்பட்டிருந்தது. இன்னும் பதினைந்து நாள்களில் தீபாவளி. சந்திரனின் நினைவுகள் அறுபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னோக்கிச் சென்றது. தீபாவளிப் பண்டிகைக்கு பத்து நாள்களுக்கு முன்னதாகவே அம்மா பரபரப்பாகி விடுவார். அப்பாவை நச்சரித்து அனைவருக்கும் புதிய துணிகள் எடுக்க வைத்து விடுவார். சந்திரனுக்கு துரை, செழியன் என்று இரண்டு தம்பிகளும், செல்வி, கவிதா என்று இரண்டு தங்கைகளும் இருந்தனர். தந்தை தனக்கிருந்த குறைந்த அளவிலான நிலத்தில் வரும் வருவாயைக் கொண்டுதான் குடும்பத்தை நடத்தி வந்தார். வருவாய் மிகவும் குறைவாக இருந்ததால் மிகவும் சிக்கனமாகவே இருந்தார். ஆனாலும், அம்மாவுக்கு விவரம் போதாது. தீபாவளியன்று அக்கம் பக்கத்து வீட்டுப் பிள்ளைகள் புத்தாடை உடுத்தும்போது நம் பிள்ளைகளும் அதைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என ஆசைப்படுவார். பலகாரங்களும் செய்வார். இதனால் ஒவ்வோர் ஆண்டும் அப்பா கணிசமான தொகையைக் கடன் வாங்குவார். இருந்த நகைகளையெல்லாம் அடகு வைத்து விட்டார். ஒவ்வோர் ஆண்டும் கடன் வாங்கியே பண்டிகைகளைக் கொண்டாடி வந்தார். தனது பத்தாம் வயதில் தீபாவளியைக் கொண்டாடியது ஓரளவு நினைவில் இருந்தது சந்திரனுக்கு. ஆனால், அடுத்த சில ஆண்டுகளில் தீபாவளியைக் கொண்டாடியது நன்றாகவே நினைவில் இருந்தது. அம்மா பத்து நாள்களுக்கு முன்பே பொருள்களைச் சேகரிக்க ஆரம்பித்து விடுவார். குந்தாணியில் இடித்து அரிசியைச் சேகரிப்பார். இட்லி அவிக்க வேண்டுமல்லவா? அந்தக் காலத்தில் தீபாவளி மற்றும் சில அமாவாசை நாள்களில் மட்டுமே இட்லி கிடைக்கும். இட்லி, தோசை சாப்பிடுவதை அப்போது பெருமையாக நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டதை நினைவுபடுத்திக் கொண்டார் சந்திரன். முறுக்கு போன்ற பலகாரங்களைச் செய்வதற்கு மாவுகள் தயார் செய்துகொள்வார் அம்மா. தீபாவளிக்கு முதல் நாள் இரவு அம்மா தூங்க மாட்டார். இட்லி, வடை செய்ய குடைக் கல்லில் மாவு அரைப்பார். அப்போது அவரும் அம்மாவுக்கு உதவியாக குடைக்கல்லுக்கு அருகில் அமர்ந்து கொண்டு மாவினைத் தள்ளித் தள்ளி விடுவார். விறகு அடுப்புக்கு அருகில் அதன் சூட்டில் அப்பா வாங்கி வந்த வெடி, மத்தாப்புகளைக் காய வைப்பார் சந்திரன். அதை ஆவலுடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள் அவரது தம்பிகளும் தங்கைகளும். குடைக் கல்லில் மாவைத் தள்ளிக் கொண்டே தூக்கம் சந்திரனை ஆட்கொள்ளும். அவர் தூங்கி விழும்போது அம்மா தட்டிவிட்டு விழிக்கச் செய்வார். ஒரே நாளில் நிறைய பலகாரங்களைச் செய்வதும், அவற்றை நிறைய சாப்பிட்டுவிட்டு அடுத்த சில நாள்களுக்கு வயிற்றுப் போக்கு, வயிற்று வலியால் அவதிப்பட்டு மருத்துவ-மனைக்குச் சென்று ஊசி போட்டுக் கொண்டு வருவதையும், இதனால் அப்பா மேலும் கடனாளியாகி அவதிப்படுவதையும் நினைத்துப் பார்த்தார் சந்திரன். அவரது கண்கள் கலங்கின. கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டே அம்மா, அப்பா ஒளிப்படங்களைப் பார்த்தார் சந்திரன். பண்டிகைகளைக் கொண்டாடியே உடல் நலம் கெட்டு மறைந்த தாயையும், கடனாளியாக்கி மறைந்த தந்தையையும் நினைத்துப் பார்த்து வருந்தினார் சந்திரன். இப்போது அவரும் அவரது துணைவியார் காந்திமதியும் ஓய்வு பெற்ற அரசு அலுவலர்கள். அவரது இரண்டு மகன்களும் திருமணமாகி வெளியூரில் பணி செய்து வருகிறார்கள். இருவருக்கும் பெண் பிள்ளைகள் இருந்தனர். அவரது தம்பிகளும் ஓய்வு பெற்ற அரசு அலுவலர்கள்தான். அவர்கள் தாங்கள் பணி செய்த ஊர்களிலேயே வீடு கட்டிக் கொண்டு பெயரன், பெயர்த்திகளோடு வாழ்ந்து வந்தனர். தங்கைகள் இருவரும் அதிகம் படிக்காதவர்கள். விவசாயக் குடும்பங்களில் வாழ்க்கைப்பட்டு வெளியூர்களில் வசித்து வந்தனர். எல்லாருமே வெளியூரில் வசித்துவந்த நிலையில் கிராமத்தில் இருந்த அவர்களின் பூர்வீக வீடு யாரும் வசிக்காமல் பூட்டியே கிடந்தது. யாரும் அடிக்கடி சந்திக்கும் வாய்ப்பைப் பெறுவது இல்லை. இந்த நிலையில் சந்திரனுக்கு திடீரென ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. இந்த ஆண்டு கிராமத்திற்குச் சென்று தீபாவளியைக் கொண்டாடினால் என்ன? என்ற எண்ணம்தான் அது. உடனே தனது எண்ணத்தை தனது தம்பிகள் இருவருக்கும் தொலைபேசி வழியாக வெளிப்படுத்தினார். குடும்பத்தில் அனை-வரையும் அழைத்து வருமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அவர்களும் தங்கள் துணைவி, பிள்ளை, மருமகள், பெயரன், பெயர்த்திகளுடன் வருவதாக மகிழ்வுடன் தெரிவித்தனர். இருப்பினும் அவரது மூத்த தம்பி துரை தனது துணைவி, மகன், பெயர்த்திகளுடன் அடுத்த இரண்டு நாள்களில் சந்திரனின் வீட்டுக்கு வந்து விட்டார். அந்த ஊரில் துரைக்கு சில வேலைகள் இருந்ததால் முன்கூட்டியே வந்துவிட்டார். தீபாவளிக்கு முதல் நாள் அனைவரும் சேர்ந்து கிராமத்திற்குச்  செல்வதாக ஏற்பாடு. தம்பி துரையின் குடும்பம் வந்திருந்தது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. இன்னும் சில நாள்களில் மூவரின் குடும்பங்களும் கிராமத்தில் கூடப் போவதை நினைத்து மகிழ்ந்தார். துரைக்கு இரண்டு பெயர்த்திகள் இருந்தனர். மூத்தவள் மதியழகி எட்டாம் வகுப்பிலும் இளையவள் கவிநிலவு அய்ந்தாம் வகுப்பிலும் படித்து வருகிறார்கள். அவர்களோடு பேசிக் கொண்டிருப்பது சந்திரனுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது. மிகவும் அறிவுபூர்வமாகப் பேசினாள் மதியழகி. தாத்தா சந்திரனிடம் நிறைய செய்திகளைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டாள். ஒரு நாள் திடீரென ஒரு கேள்வியை சந்திரனிடம் கேட்டாள் மதியழகி. “தீபாவளியை எதுக்காக கொண்டாடணும்?’’ இந்தக் கேள்வியை சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை சந்திரன். இருப்பினும் பதில் சொன்னார். “நரகாசுரன் என்ற அரக்கன் ரொம்ப கொடுமைக்காரனாம். அவன் கொல்லப்பட்ட நாளைத்தான் தீபாவளியாக மக்கள் கொண்டாடுறாங்க.’’ மதியழகி விடவில்லை. சரமாரியாகக் கேட்டாள். “நரகாசுசுரன் என்பவன் யார்? எப்படிப் பிறந்தான்? அவன் பெற்றோர் யார்? அவனைக் கொன்றது யார்? கேள்விகளை அடுக்கினாள் மதியழகி. தீபாவளி தோன்றிய புராணக் கதையை நினைத்துப் பார்த்தார் சந்திரன். ஒரு நாள் அசுரன் ஒருவன் பூமியைப் பாயாகச் சுருட்டிக் கொண்டு கடலுக்குள் சென்று ஒளிந்து கொண்டான். தேவர்கள் முறையிட்டதால் மகாவிஷ்ணு பன்றி அவதாரம் எடுத்து கடலுக்குள் புகுந்து அந்த அசுரனைக் கொன்று மீண்டும் உலகை விரித்தார். அப்போது பன்றியாகிய மகாவிஷ்ணு காம இச்சை கொண்டு பூமி என்கிற பூமாதேவியைக் கலவி செய்தார். அதனால் பூமாதேவி கற்பமாகி நரகாசுரனைப் பெற்றார். ஆனால், நரகாசுரன் வளர்ந்த பின் தேவர்களை துன்புறுத்தியதால் அவர்கள் மகாவிஷ்ணுவிடம் முறையிட அவர் நரகாசுரனிடம் போரிட்டார். ஆனால், நரகாசுரன் தன் தாயால் மட்டுமே தான் இறக்க வேண்டும் என்று ஏற்கெனவே வரம் பெற்றிருந்ததால் மகாவிஷ்ணுவால் அவனைக் கொல்ல முடியவில்லை. அதனால் மகாவிஷ்ணு கிருஷ்ணனாக அவதாரம் எடுத்து அவனும் அவன் மனைவி பூமாதேவியின் அவதாரமான சத்தியபாமாவும் சேர்ந்து நரகாசுரனைக் கொன்றார்கள். அவன் இறந்த நாளையே தீபாவளியாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். இந்த ஆபாசக் கதையை எப்படிச் சொல்வது எனத் தயங்கினார் சந்திரன். ஆனால், மதியழகியோ பேச்சைத் தொடர்ந்தாள். “தாத்தா, நரகாசுரனைப் பத்தி சொல்ல உங்களுக்கே வெட்கமா இருக்குதானே! ஆனாலும் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் தாத்தா. படிச்சிருக்கேன். இப்படிப்பட்ட மோசமான பண்டிகையை நாம் கொண்டாடத்தான் வேணுமா? இதுக்குப் போய் எல்லோரையும் கிராமத்துக்குக் கூப்பிட்டு இருக்கீங்களே! இது சரியா? அதோடு தீபாவளிக்குக் கொளுத்தப்படும் பட்டாசுகள் சுற்றுச் சூழலையும் கெடுக்குமல்லவா?’’ மதியழகி பேசப் பேச சந்திரன் மகிழ்ச்சியிலும் வியப்பிலும் மூழ்கினார். பகுத்தறிவுப் பிஞ்சுகள் நாட்டில் பெருகி வருவதை உணர்ந்தார். இனி வருங்காலம் முழு பகுத்தறிவு பெற்ற உலகாக மாறும் என்ற நம்பிக்கை என்னும் ஒளிக் கீற்று அவர் கண் முன் தோன்றியது. மதியழகி மீண்டும் பேசினாள். “தாத்தா, தை முதல்நாள்தானே தமிழ்ப் புத்தாண்டு? பொங்கல்தானே உலகத் தமிழ் மக்களின் திருநாள்! உழவர்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் திருநாள் பொங்கல்தானே! அப்போது நாம் எல்லோரும் ஒன்று கூடினால் என்ன! அதை ஆமோதித்து தலையசைத்த சந்திரன், அந்தப் பகுத்தறிவுப் பிஞ்சுக்குத் தோன்றிய எண்ணம் தனக்குத் தோன்றவில்லையே என நினைத்து சற்றே வெட்கப்பட்டார். “மதியழகிக் கண்ணே, நீ சொன்னபடியே நாம் எல்லோரும் பொங்கலுக்கே ஒன்று கூடுவோம்’’ என்றார். “தாத்தா, உங்க கூடப் பிறந்தவங்க எத்தனை பேரு?’’ என்று கேட்டாள் மதியழகி. “எனக்கு ரெண்டு தம்பிங்க. ரெண்டு தங்கச்சிங்க. ஏன் கேட்கிறே மதியழகி? உனக்குத்தான் தெரியுமே!’’ “தாத்தா, தீபாவளிக்கு வரச் சொல்லி யார் யாருக்கெல்லாம் சொன்னீங்க?’’ “என்னோட ரெண்டு தம்பிகளுக்கும் சொன்னேன்?’’ “ரொம்ப சரி தாத்தா, உங்க கூடப் பொறந்த ரெண்டு தம்பிகளுக்கும் சொன்னீங்க. ஆனா, உங்க கூடப் பொறந்த ரெண்டு தங்கச்சிகளுக்கும் ஏன் சொல்லலை தாத்தா? அவங்க வரமாட்டாங்கன்னு நீங்களே முடிவு பண்ணிட்டீங்களா? வர்றதும் வராம இருப்பதும் அவங்க விருப்பம். நீங்க வரச் சொல்லி அழைப்பு விடுக்கலாமே!’’ மதியழகி இப்படிக் கூறியதைக் கேட்ட சந்திரன் சற்றே அதிர்ச்சியடைந்து அப்படியே அசைவற்று இருந்தார். பிறகு நிதானத்திற்கு வந்து தனது இரு பெயர்த்திகளையும் வாரி அணைத்துக் கொண்டார். பிறகு மதியழகியைப் பார்த்து புன்னகை பூத்தவாறே செல்பேசியை எடுத்து முதலில் தனது இரண்டு தங்கைகளையும் தொடர்பு கொண்டு பொங்கலுக்கு வருமாறு அன்புடன் அழைத்தார். வரும் பொங்கலுக்கு பாட்டிகளும் வருவார்கள் என்ற மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதித்தனர் பெயர்த்திகள் இருவரும்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் : தமிழர் திருநாள்

தந்தை பெரியார் திராவிடத்தின் ஆதிமக்களான தமிழர்களுக்கு தமிழர்களுக்குரிய பண்டிகை என்பதாக ஒன்றைக் காண்பது என்பது மிக அரிதாக உள்ளது. இதன் காரணம் என்னவென்றால் கலாச்சாரத் துறையில் தமிழனை ஆதிக்கம் கொண்டவர்கள் தங்களது கலாச்சாரங்களை தமிழனிடம் புகுத்துகிற வகையில் முதல் பணியாக தமிழ்நாட்டில் தமிழன் கலாச்சாரங்களை, பழக்கவழக்கங்களை அடியோடு அழித்து, மறைத்து விட்டார்கள். இதனால் தமிழனுக்குரிய கலாச்சாரம் எது என்று அறிவதுகூட மிகக் கடினமான காரியமாக ஆகிவிட்டது. தமிழனின் கலாச்சாரப் பண்புகள் அழித்து ஒழித்து மறைக்கப்பட்டுவிட்டன என்பது மாத்திரமல்லாமல் தமிழனுக்கு வரலாறு (சரித்திரம்) என்பதுகூட இல்லாமல் அழிக்கப்பட்டுவிட்டன. எனவே, இன்று தமிழன் கலாச்சாரம், பண்பு, வரலாறு அற்ற ஓர் அடிமை ஜீவனாக விளங்குகிறான். இப்படி விளங்குவது மாத்திரமல்லாமல் இன்று தமிழன் கொண்டாடும் _ நடக்கும் கலாச்சாரப் பண்பு, வரலாறு என்பவைகள் எல்லாம் தமிழனுக்கு இழிவும் அடிமைத் தன்மையும் தந்து அவற்றை நிலைநிறுத்துபவைகளாகவே இருந்து வருகின்றன. தமிழனுக்குள்ள கலைகள் என்பனவெல்லாம் தமிழனை அடிமையாக்குவதாகவே இருந்து வருகின்றன. தமிழனுக்கு அடியோடு சமயம் என்பதே இல்லாமற் போய்விட்டது எனலாம். மக்களுக்கு விழா மிக முக்கியமான தேவையாகும். விழாவை முன்னிட்டு மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி, ஓய்வு, மக்களுடன் அளவளாவுதல் கவலையற்ற கொண்டாட்டம் கொள்ளுதல் அன்பு, ஆசைப் பரிமாற்றம், சுயேச்சையான களியாட்டம் முதலியவைகளை அனுபவிக்க முடிகின்றது. இவைகள் ஏற்படுவதால்தான் இவற்றை விழா என்று கூறுகிறோம். அரசாங்க விடுமுறைக்கு உரிய பண்டிகைகள்: போகி, பொங்கல், மாட்டுப் பொங்கல், மகா சிவராத்திரி, தமிழ் வருஷப் பிறப்பு, ஆவணி அவிட்டம், கோகுலாஷ்டமி, பிள்ளையார் சதுர்த்தி, சரஸ்வதி பூசை, தீபாவளி முதலியனவும், விடுமுறை இல்லாத பண்டிகைகள்: கார்த்திகை தீபம், பங்குனி உத்தரம், தைப்பூசம் இந்தப்படியான இன்னும் பல உள. இவைகளில் தமிழனுக்கு - தமிழ் சமுதாயத்திற்கு -  தமிழன் பண்பிற்கு - தமிழன் வரலாற்று நடப்புக்கு, தமிழனின் அறிவு ஆராய்ச்சிப் பொருத்தத்திற்கு ஏற்ற விழா அல்லது பண்டிகை என்பதாக எதையாவது சொல்ல முடிகிறதா? தமிழனின் இழிவுக்கு மறக்க முடியாத, முக்காலத்திற்கும் ஏற்ற நிலையில் ஓர் எடுத்துக்காட்டைக் கூற வேண்டுமானால் தமிழனுக்கு காலத்தைக் காட்டக் கூடிய சொல், சாதனம், அமைப்பு என்பது இல்லை என்றே கூறலாம். கிறிஸ்துவர்கள், காலத்தைக் காட்ட இருப்பது கிறிஸ்து ஆண்டு (கி.பி.) இருக்கிறது. முஸ்லிம்களுக்கும் காலத்தைக் காட்ட இஸ்லாம் ஆண்டு (ஹிஜ்ரி) இருக்கிறது. இதுபோல் தமிழனுக்கு என்ன இருக்கிறது? இதற்குத் தமிழனின் ஆதாரம் என்ன இருக்கிறது? இப்படியேதான், மற்றும் தமிழனுக்கு  கடவுள், சமயம், சமய நூல், வரலாற்றுச் சுவடி, இலக்கியம் முதலியவை என்று சொல்ல, எதுவும் காண மிக மிகக் கஷ்டமாக இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட நிலையில் தமிழர் விழா (பண்டிகை) என்பதாக நான் எதைச் சொல்ல முடியும்? ஏதாவது ஒன்று வேண்டுமே, அதை நாம் கற்பிப்பது என்பதும், எளிதில் ஆகக் கூடியது அல்லவே என்று கருதி பொங்கல் பண்டிகை என்பதை தமிழன் விழாவாகக் கொண்டாடலாம் என்று முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் கூறினேன்; மற்றும் யாராவது கூறியும் இருக்கலாம். இந்தப் பண்டிகையும் (Harvest Festival)  அறுவடைத் திருவிழா என்ற கருத்தில்தானே யொழிய, சங்கராந்திப் பண்டிகை, போகிப் பண்டிகை, இந்திர விழா என்று சொல்லப்படும் கருத்தில் அல்ல. இதை (இந்தப் பொங்கல் பண்டிகையை) தமிழர் எல்லோரும் கொண்டாட வேண்டும். இதுதான் பொங்கலுக்கு எனது சேதி என்று தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். (கலை, பொங்கல் மலர், 14.1.1959) ¤ ¤ ¤ தந்தை பெரியார் பொங்கல் வாழ்த்து பொங்கல் வாழ்த்து என்பது பொதுமக்கள் இடையில் அண்மையில் செல்வாக்குப் பெற்றுவிட்டது. இதற்குக் காரணம் பொங்கல் விழா தமிழர்கள் விழாவாகக் கருதப்பட்டு வருவதேயாகும். உண்மையில் இன்று தமிழர்களுக்குத் தமிழர் விழா என்று சொல்லத்தக்க வண்ணமாக பொங்கல் விழாவைத் தவிர வேறு விழா எதுவுமே இல்லை என்றே சொல்லலாம். ஆகவே, தமிழர்கள் இந்த உண்மைக் காரணத்தினாலேயே பொங்கல் நாளை பொங்கல் விழாவாகக் கொண்டாடுவதோடு அதைத் தனிப்பெரும் தமிழ் நாளாகவும் கொண்டாட வேண்டியவர்கள் ஆனார்கள். இப்படிப்பட்ட இந்த கொண்டாட்ட விழா நாளில் தமிழர்கள் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் வாழ்த்தை அனுப்ப ஆசைப்படுவது தமிழர் இயல்பேயாகும். அந்த முறையில் நான் ஒவ்வொரு தமிழருக்கும் பொங்கல் வாழ்த்தாக நல்வாழ்த்து “திராவிட நாடு’’ மூலம் தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறேன். என்ன வாழ்த்து என்றால், தமிழர்கள் யாவரும் ஒன்றுபட்டு தமிழர்க்கு இன்றுள்ள இழிவும் குறைபாடுகளும் நீங்கி, மனிதப் பண்பு பெற்று மானமுள்ள மக்களாக வாழவேண்டும் என்பதான வாழ்த்துதல்தான். - ஈ.வெ.ராமசாமி, 14.01.1949 (14.01.1949 -திராவிட நாடு இதழில் பகுத்தறிவுப் பகலவன் தந்தை பெரியார் தம் கைப்பட எழுதிய பொங்கல் வாழ்த்து)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும்!

ஃபோர்ப்ஸ் தரவரிசைப் பட்டியலில் சிகரம் ஏறும் பெண் தெலங்கானா மாநிலத்தின் பகலா என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த விவசாயத் தொழிலாளர்-களான தேவிதாஸ், லட்சுமி ஆகியோரின் மகள் பூர்ணாமலாவத். 2013-ஆம் ஆண்டு மலையேற்றப் பயிற்சி தொடங்கியது. போங்கிர் பாறையில் ஏறுவதற்காகப் பயிற்சி மேற்கொண்டபோது பாறையின் உயரத்தைப் பார்த்ததும் அவரது கால் நடுங்க ஆரம்பித்தது. ஆனால், மலை உச்சியை அடைந்ததும் அடைந்த மகிழ்ச்சியில் மலையேற்றம் குறித்த பயம் முற்றிலும் மறைந்து போனதாகச் சொல்லிடும் பூர்ணா கூறுகையில், 2014-ஆம் ஆண்டு எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏறும்போது பூர்ணாவுக்கு வயது 13. எவரெஸ்ட் மலையில் ஏறுவதற்கு முன் பயிற்சியாளர்கள் அவரது பெற்றோரைச் சந்தித்து அனுமதி கேட்டனர். பூர்ணா, அவரது பெற்றோருக்கு ஒரே பெண் என்பதால் அம்மா பயந்திருக்கிறார். ஆனால் அப்பா மறுப்பு ஏதும் சொல்ல-வில்லை. அம்மாவை சமாதானப்படுத்தி சம்மதிக்க வைத்தார் பூர்ணா. பூர்ணாவும் அவரது குழுவினரும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் அடிவாரத்தில் அய்ந்து நாள்கள் தங்கியிருந்தனர். அந்த நேரத்தில் நேபாள பகுதியில் 17 ஷெர்பாக்கள் அவலாஞ்ச் எனப்படும் பனிப்பாறைச் சரிவில் சிக்கி உயிரிழந்திருக்கின்றனர். இந்நிலையில் அவரது கல்விச்சங்க செயலாளர் இத்தகைய அபாயமான சூழலில் மலையேற வேண்டாம் என்று சொன்னாராம். "முன்வைத்த காலைப் பின் வைப்பது சரியல்ல என்று நீங்கள்தானே சொல்லியிருக்கிறீர்கள். நான் இதைச் செய்து முடிப்பேன்' என்று அவரிடம் சொல்லிவிட்டு மலையேற்றத்துக்குத் தயாராகியிருக்கிறார் பூர்ணா. தன் மனதிடத்தாலும் அசாதாரணமான உடல் பலத்தாலும் எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏறினார். உலகிலேயே மிகச் சிறிய வயதில் எவரெஸ்ட்டில் ஏறிய பெண் என்ற சாதனையைப் படைத்தார். ஆப்பிரிக்காவின் கிளிமஞ்சாரோ, அய்ரோப்பாவின் எல்பிரஸ், தென் அமெரிக்காவின் அகங்காகுவா, ஓஷியானாவின் கார்ட்ஸ் னெஸ், அண்டார்டிகாவின் வின்சன் மாஸிஃப் என ஆறு கண்டங்களில் உள்ள சிகரங்களில் ஏறி வெற்றி வாகை சூடியவர். தற்போது, வட அமெரிக்காவின் டெனாலி சிகரத்தில் ஏறுவதற்கு பயிற்சி பெற்று வருகிறார். இவரது சாதனைகளுக்காக ஃபோர்ப்ஸ் தரவரிசைப் பட்டியலில் சுய முயற்சியால் உயர்ந்த பெண்களில் ஒருவராகத் தேர்ந்-தெடுக்கப்-பட்டிருக்கிறார். ''உலகம் நம் மீது நம்பிக்கை வைத்தால் நாம் எதையும் சாதிக்க முடியும்" என்று பெருமையுடன் கூறுகிறார் பூர்ணா மலாவத்.ஸீ தகவல் : சந்தோஷ்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : நூற்றாண்டு காணும் திராவிடர் இயக்க நாயகர்கள்

மஞ்சை வசந்தன்   இருபெரும் திராவிடர் இயக்க ஆளுமைகள் பேராசிரியர் க.அன்பழகன் அவர்களும், நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் அவர்களும். பெரியார், அண்ணா இருவரிடமும் பயின்றவர்கள். திராவிடர் கழகத்திலும், அதன்பின் தி.மு.கழகத்திலும் முதன்மையானவர்-களாகத் திகழ்ந்தவர்கள். நாவலர் இறுதிக் காலத்தில் கட்சி மாறினாலும், கொள்கை மாறாதவராகவே இருந்தார். ஆனால், பேராசிரியரோ ஒரே கட்சி ஒரேகொள்கை என்பதில் உறுதியுடன் இருந்தார். நாவலர் நகைச்சுவை உணர்வுடன் ஏற்ற இறக்கங்கள் அழுத்தம், இழுத்தல் செய்து பேசவல்லவர். பகுத்தறிவுக் கருத்துகளை அதிகம் பேசிவந்தவர். பேராசிரியர், ஆழமான, கொள்கை வயப்பட்ட கருத்துகளை உணர்வுபூர்வமாகப் பேசவல்லவர். இருவரும் கல்வி அமைச்சராகவும், நிதியமைச்சராகவும் திறம்படப் பணியாற்றியவர்கள். இப்படிப்பட்ட இருவருக்கும் இது நூற்றாண்டு என்பது இயல்பாய் அமைந்த வியப்புக்குரிய பொருத்தம். பெரியார், அண்ணா இவர்களின் மாணவர்-களாகவும், கலைஞரின் நண்பர்களாகவும் இருந்த இருவரின் நூற்றாண்டையும் சிறப்புடன் கொண்டாடும வாய்ப்பை சமூக நீதி காக்கும் சரித்திர நாயகர் மாண்புமிகு மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் பெற்றிருப்பது அதனினும் பொருத்தம். பேராசிரியர் நூற்றாண்டுத் தொடக்க விழா இனமானப் பேராசிரியர் மானமிகு க.அன்பழகன் அவர்களின் நூற்றாண்டுத் தொடக்க விழா தாய்க் கழகமாம் திராவிடர் கழகத்தால் உரிமையோடு நேற்று (20.12.2021) மாலை 7:00 மணிக்கு சென்னை பெரியார் திடலில் நடத்தப்பட்டது. நிகழ்ச்சியின் தொடக்கத்தில் 12 மணித் துளிகள் காணொலிப் பதிவில், பேராசிரியர் வாழ்க்கையில் முத்திரை பதித்த பல நிகழ்வுகளும், தலைவர்களோடு நெருக்கமாக இருந்த காட்சிகளும், பேராசிரியரின் நறுக்குத் தெறித்த சுருக்க உரைகளும் சிறப்பாக இடம் பெற்றன. கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் வரவேற்புரை இந்நிகழ்வில் வரவேற்புரையாற்றிய துணைத் தலைவர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள் பேராசிரியருக்கும் பெரியார் திடலுக்கும் உள்ள தொடர்பை -_ பல நிகழ்வுகளை சுட்டிக்காட்டி உணர்வு பொங்க விளக்கினார். டாக்டர் வெ. சொக்கலிங்கம் பேராசிரியரின் மருமகனும், பிரபல இருதய நோய் சிகிச்சை மருத்துவருமான டாக்டர் வெ.சொக்கலிங்கம் அவர்கள் - பெரியார் என்ற மாபெரும் தலைவர் இல்லை என்றால் நாம் எல்லாம் இல்லாதே போயிருப்போம் என்றார். சுப.வீரபாண்டியன் உரை ‘‘நான் 10, 15 வயது சிறுவனாக இருந்திருப்பேன். என் அப்பா, கல்யாண-சுந்தரனார் மயிலாடுதுறையில் ஒரு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தார். அன்றைக்குப் பெரியார் வந்து பேசுகிறார்; நான் பெரியார் பேச்சை அதற்கு முன்பு கேட்டதில்லை. அன்றைக்கு இப்பொழுது இருப்பதுபோல இந்த ஒலிவாங்கி இல்லை; ஒளிர்கிற விளக்குகள்கூட இல்லை. ஒரு பெட்ரோமாக்ஸ்  விளக்கு; ஒரு மேசை,  நான்கைந்து நாற்காலிகள். பெரியாருக்கு எதிரே 20, 30 பேர் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். அவ்வளவுதான். ஆனால், பெரியார் ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாகப் பேசினார்; தொடர்ந்து கேட்டேன்; அதுவரையில் நான் கேட்டறியாத செய்திகளைக் கேட்டேன். அவை எனக்குள் ஒரு சிந்தனையை உருவாக்கிற்று. அன்று இரவு முழுவதும் பெரியாரின் பேச்சே எனக்குள் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. அது என் நெஞ்சில் நிலைத்தது. இன்றுவரை அது நிலைத்திருக்கிறது’’ என்று அவர் சொன்னார்’’ என்று பேராசிரியர் கூறினார். அப்படி அவர் நெஞ்சுக்குள் விழுந்த அந்த விதை - சாதாரணமாக ராமய்யாவாக இருந்த-வரை, அன்பழகனாக மாற்றி, அன்பழகனாக இருந்தவரை, நம்முடைய இனமானப் பேராசிரியராக இந்த மண்ணில் என்றென்றும் நிலை நிறுத்தியிருக்கிறது. ஒரு பேராசிரியர் அல்ல; இன்னும் பல இனமானப் பேராசிரியர்கள் இந்த மண்ணுக்குத் தேவை! எனவே, அறிஞர் அண்ணா, தலைவர் கலைஞர், பேராசிரியர் என்று அத்தனை பேரையும் பெரியார் நமக்கு உருவாக்கித் தந்தார். நமக்குக் கடமை இருக்கிறது-. எத்தனை கலைஞர்களை, எத்தனை பேராசிரியர்களை இந்த மண்ணில் நாமும் உருவாக்கப் போகிறோம் என்கிற அந்தக் கேள்வியை மட்டும் பேராசிரியரின் நூற்றாண்டு விழா தொடக்கத்தில் வைத்து, இன்னும் ஒரு பேராசிரியர் அல்ல, இன்னும் பல இனமானப் பேராசிரியர்கள் இந்த மண்ணுக்குத் தேவை. வாய்ப்புக்கு நன்றி! வணக்கம்! இவ்வாறு  திராவிட இயக்கத் தமிழர் பேரவையின் பொதுச்செயலாளர் பேராசிரியர் சுப.வீரபாண்டியன் உரையாற்றினார். அமைச்சர் துரைமுருகன் உரை நம்முடைய பேராசிரியரைப் பொருத்த-வரையில், முதலில் அவர் ஒரு சுயமரியாதைக்-காரர். இரண்டாவது, பகுத்தறிவுவாதி _- இறுதிக் காலம் வரையில் பகுத்தறிவுவாதி. எதைப்-பற்றியும் கவலைப்படாதவர். மூன்றாவது, சமூகப் போராளி. அப்பழுக்கற்ற அரசியல்வாதி அவர் அதற்கடுத்து அரசியல்வாதி. அரசியல்வாதி என்றால், ஓர் ஒழுக்கமான அரசியல்வாதி. எந்த இடத்திலும், ஒரு தவறு காணமுடியாத _- அப்பழுக்கற்ற அரசியல்வாதி அவர். தான் செய்வதை சரியாகச் செய்வார். பேராசிரியர் கல்வித் துறையை நிர்வகித்தார்; சுகாதாரத் துறையை நிர்வகித்தார்; நிதித்துறையை நிர்வகித்தார். என்னைவிட, கட்சிக்கு பயன்படுபவன் என்றால், அவனை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்! எங்களிடம் தனியாகச் சொன்னார். -‘‘யோவ், என்னைவிட தாழ்ந்தவனா? உயர்ந்தவனா? என்று நான் பார்க்கமாட்டேன். என்னைவிட, கட்சிக்கு அவன் பயன்படுபவன் என்றால், அவனை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்’’ என்றார். அப்படிப்பட்ட மாபெரும் ஒரு தலைவர் நமக்குக் கிடைத்தது நமக்கெல்லாம் பெருமைதான். திராவிட இயக்கத்திலேயே மூத்த தலைவர் மறைந்து போய்விட்டார். பெரியார், அண்ணா, கலைஞர், இன்றைக்கு ஸ்டாலின் வரை, நான்கு தலைமுறைகளைக் கண்டவர் பேராசிரியர். பேராசிரியருடைய நூற்றாண்டு விழாவில் - ஒரு சபதமாக ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும் இன்றைக்குப் புறப்பட்டு இருக்கின்ற ஆபத்திலிருந்து நாம் மீளாவிட்டால், மீண்டும் அந்த நிலைதான் _- வரலாறு திரும்பிவிடும் என்பதை மட்டும் - பேராசிரியருடைய நூற்றாண்டு விழாவில் - ஒரு சபதமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டு, வாய்ப்புக்கு நன்றி கூறி, விடைபெறுகிறேன். நன்றி, வணக்கம்! இவ்வாறு திராவிட முன்னேற்றக் கழகப் பொதுச் செயலாளரும், நீர்வளத்துறை அமைச்சருமான மாண்புமிகு மானமிகு துரைமுருகன் உரையாற்றினார். தமிழர் தலைவர் உரை இனமானப் பேராசிரியர் உரை என்பது தனித் தன்மையுடன், தனிப் பாணியுடனும் வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டுமாகவே இருக்கும். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் நடைபெற்ற தந்தை பெரியார் அறக்கட்டளை சொற்பொழில், “நான் திராவிடன் என்று சொல்கிறபொழுது, பார்ப்பனரை விலக்காதவன் தமிழன்; பார்ப்பனரை விலக்குகிறவன் திராவிடன்’’ என்றார். என்ன ஆழமான தெளிவான, எவருக்கும் புரியும்படியான கருத்து! “திராவிடன் என்று சொல்வதன் மூலமாகத்தான் தமிழன் முழுமை பெற்றான். நிறைவு பெற்றான்; இன்னும் சொல்லப் போனால் எந்த நோக்கத்திற்காக தமிழன் ஓர் இலட்சியவாதியாக வாழ வேண்டுமோ அந்த நோக்கம் திராவிடன் என்று சொன்னால்தான் நிறைவேறிற்று என்ற காரணத்தாலேதான், அந்தப் பெருமை தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு அய்யா அவர்களாலே கிடைத்தது’’ என்று கூறினார். மாநிலங்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அண்ணா அவர்கள் சென்றபோது, தனது கன்னிப் பேச்சில் கூறியது என்ன? “I Belong to the Dravidian Stock. I am proud to call  myself a Dravidian” “நான் திராவிடன் என்ற மரபைச் சார்ந்தவன். நான் என்னைத் திராவிடர் என்று கூறிக் கொள்வதில் பெருமைப்படுகிறேன்’’ என்று அண்ணா அவர்கள் மாநிலங்களவையில் தனது கன்னிப் பேச்சில் பேசினார். பேராசிரியர் விளக்கத்தையும் அண்ணா அவர்களின் உரையும் இளைஞர்கள் ஒப்பிட்டுத் தெளிவு பெற வேண்டும் என்று தமிழர் தலைவர் உரையாற்றினார். தமிழ்நாடு அரசின் சிறப்பு மரியாதை நந்தனம் நிதித்துறை வளாகத்தில் பேராசிரியர் க.அன்பழகன் சிலையைத் திறந்து வைத்த மு.க.ஸ்டாலின் அந்த வளாகத்திற்கும் க.அன்பழகன் பெயரைக் சூட்டியுள்ளார். இனமானப் பேராசிரியர் என கலைஞர் அவர்களால் பெருமிதத்தோடும், பேரறிஞர் அண்ணாவால் பேராசிரியர் தம்பி என்று அன்போடும் அழைத்து போற்றப்பட்டவர் க.அன்பழகன். தன்னுடைய கல்விப் பயணத்தின்போது தந்தை பெரியாரின் சமூக சீர்திருத்தக் கொள்கைகளாலும், அண்ணாவின் தமிழ் உணர்வுமிக்க பேச்சாற்றலினாலும் ஈர்க்கப்பட்டு தன்னைப் பொதுவாழ்க்கையில் அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர். அண்ணாவின் வேண்டுகோளை ஏற்று 1944ஆம் ஆண்டு முதல் 1957ஆ-ம் ஆண்டு வரை சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் துணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர் க.அன்பழகன். அவரது 100ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாளை முன்னிட்டு புதியதாக நிறுவப்பட்டுள்ள க.அன்பழகன் சிலையை முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் திறந்து வைத்தார். மேலும் நந்தனத்தில் செயல்பட்டுவரும் நிதித்துறை வளாகத்திற்கு "பேராசிரியர் க.அன்பழகன் மாளிகை" என பெயர் சூட்டியுள்ளார். இதுமட்டுமின்றி பேராசிரியர் க.அன்பழகன் அவர்கள் எழுதி நாட்டுடமையாக்கப்பட்ட 42 நூல்களுக்கு மாநில அரசின் ராயல்ட்டி தொகை 25 லட்சம் ரூபாயை அவரது குடும்பத்தாரிடம் வழங்கினார் முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின். இந்த விழாவில் அமைச்சர்கள் மற்றும் உதயநிதி ஸ்டாலின் உள்ளிட்ட எம்எல்ஏக்களும் பங்கு பெற்றனர். நூற்றாண்டு காணும் நாவலர் நெடுஞ்செழியன் ஒருங்கிணைந்த தஞ்சை மாவட்டம் திருக்கண்ணபுரத்தில் 1920ஆம் ஆண்டு ஜூலை 11ஆம் தேதி ராஜகோபாலனார்- _ மீனாட்சி தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர் இரா.நெடுஞ்செழியன் . தமிழ் மொழி மீதான பற்றின் காரணமாக, இரா.நாராயணசாமி என்ற தனது பெயரை இரா.நெடுஞ்செழியன் என்று மாற்றிக்கொண்டார். 1944இல் தன்னுடைய 24ஆம் வயதில் பெரியாருடன் திராவிட இயக்கத்தில் இணைத்துக் கொண்டார். அரசியல் மற்றும் ஆட்சிப்பணிகளுக்கு இடையிலும், அழகு தமிழில் எழுதும் பழக்கமதை என்றும் கைவிடாத காரணத்தால், இரா.நெடுஞ்செழியன் எண்ணற்ற கதைகள், கட்டுரைகளோடு 30க்கும் மேற்பட்ட நூல்களையும் எழுதியுள்ளார். 1967 முதல் 1969ஆம் ஆண்டு வரை அண்ணாவின் ஆட்சிக்காலத்தில் கல்வி அமைச்சராகவும், 1971 முதல் 1975ஆம் ஆண்டு வரையில் கலைஞர் ஆட்சியில் கல்வி அமைச்சராகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் அ.தி.மு.க.வில் தன்னை இணைத்து கொண்டு உணவுத்துறை மற்றும் நிதித்துறை அமைச்சராகச் செயலாற்றினார். தமிழகத்தின் இடைக்கால முதலமைச்சராக நாவலர் நெடுஞ்செழியன் 3 முறை பதவி வகித்தவர். பெரியார் பாராட்டிய நாவலர் நாவலர் என்பது திராவிடக் கொள்கைத் தலைமையின் அடையாளம். 'அய்யா நான் எம்.ஏ. படித்திருக்கிறேன், எனக்கு சம்பளம் வேண்டாம், சோறு மட்டும் போடுங்கள்' என்று தந்தை பெரியாரிடம் சொல்லி இயக்கத்தில் சேர்ந்தவர். நாவலரும், நாவலர் போன்று என்னிடம் வேலைக்கு என்று சேர்ந்தவர்களும் என்னிடம் வேலை எதுவும் பழகவில்லை, எனக்கே கற்றுத் தரும் அளவுக்கு அவர்கள் இருந்தார்கள். எனக்கே பாடம் கற்றுத்தரும் அளவுக்கு தகுதி படைத்தவர்களாக இருந்தார்கள்'' என்று பெரியாரிடம் ஒருவர் பாராட்டு வாங்குவது என்பது சாதாரணமா? நாவலருக்கும் கலைஞருக்குமான நட்பு நாவலரும் - கலைஞருக்குமான தொடக்க கால நட்பு அனைவரும் அறிந்தது. பிரிந்திருந்த காலத்தில் எத்தனை நட்புடன் இருந்திருக்-கிறார்கள் என்பதை அரசு வெளியிட்ட மலரில் பேராசிரியர் நாகநாதன் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை மூலமாக அறியலாம். 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் தி.மு.க. - அ.தி.மு.க. இணைப்புக்கான பேச்சு வார்த்தையை பிஜூ பட் நாயக் எடுத்தார். தலைவர் கலைஞருக்கும் அன்றைய முதல்வர் எம்.ஜி.ஆருக்குமான பேச்சு வார்த்தையை அவர் நடத்தினார். அப்போது எம்.ஜி.ஆருடன் இருந்தவர் நாவலர். இந்த விவகாரத்தில் நாவலர் கருத்து என்ன என்று அறிந்து கொள்ள கலைஞர் அவர்கள் விரும்பி, நாகநாதனை அனுப்பி வைக்கிறார்கள். இந்த இணைப்பு பல குழப்பங்களை ஏற்படுத்தும்' என்று அப்போது நாவலர் சொன்னதாகவும் _- 'நாவலர் சரியாகத்தான் சொல்லி இருக்கிறார்' என்று தலைவர் கலைஞர் சொன்னதாகவும் பேராசிரியர் நாகநாதன் அவர்கள் சொல்லி இருக்கிறார்கள். 2000ஆம் ஆண்டில் குமரி முனையில் வள்ளுவர்க்கு வானுயர சிலை அமைத்தார் முதல்வர் கலைஞர். அதில் நாவலர் உரையாற்ற வேண்டும் என்று கலைஞர் விரும்புகிறார். நாகநாதனை அழைத்து நாவலரிடம் சொல்லச்  சொல்கிறார். இவர் செல்வதற்கு முன்னதாகவே நாவலரிடம் கலைஞரும் பேசி இருக்கிறார். 'தி.மு.க.வில் இருந்து நான் விலகியது ஒரு விபத்து போன்றது. மீண்டும் தி.மு.க.வுக்கு வருவது சரியாக அமையாது' என்று நாவலர் சொல்லி இருக்கிறார். இதுதான் கோபப் பிரிவுக்கும் கொள்கை நட்புக்குமான வேறுபாடு! நாவலர் மறைந்தார் என்ற செய்தி கேட்டதும், முதல்வர் கலைஞரை அவர் வீடு நோக்கிச் செல்ல வைத்ததுமே கலைஞரின் நட்புக்கான அத்தாட்சி. திசைதோறும் திராவிடக் கொள்கைகளை இளந்தாடிப் பருவம் முதல் பரப்பி வந்த அந்த அரிமா நிகர் ஆளுமைக்கு உண்மையான திராவிட இயக்க ஆட்சி செய்துள்ள மாபெரும் மரியாதை இது! இறக்கும் போது அவர் மாற்று இயக்கத்தில் இருந்தார். ஆனால் திராவிடச் சிந்தனையில் மாற்றுக் குறையாதவராக மறைந்தார் என்பதால் அவருக்கான மரியாதையை திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் வழங்கியது. * நாவலர் நூற்றாண்டு நிறைவு விழாவைக் கொண்டாடி உள்ளது. * நாவலர்க்கு சிலை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. * நாவலர் எழுதிய அனைத்து நூல்களும் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டுள்ளன. * நாவலர் நூற்றாண்டு நிறைவு மலர் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாடு அரசு கடந்த சட்டப்பேரவை கூட்டத் தொடரின் போது இரா.நெடுஞ்செழியனுக்கு சென்னை, சேப்பாக்கம் விருந்தினர் மாளிகையில் சிலை அமைக்கப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அதன்படி அமைக்கப்பட்ட சிலையை  முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் திறந்து வைத்தார்.  இதையடுத்து, நாட்டுடைமையாக்கப்பட்ட நெடுஞ்செழியனின் நூல்களுக்கான நூலுரிமை தொகை ரூ.20 லட்சத்தை அவரது குடும்பத்தினரிடம் முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் வழங்கினார். இந்த இருபெரும் தலைவர்களும் அரசியல் கட்சிக்குச் சென்றாலும், இறக்கும்வரை தந்தை பெரியாரிடமும், தமிழர் தலைவர் ஆசிரியரிடமும், பெரியார் திடலுடனும் நெருங்கிய தொடர்பில்தான் இருந்தார்கள். இந்து சனாதன ஆதிக்க எதிர்ப்பு, மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு, பகுத்தறிவு வளர்ப்பு, பெண்ணுரிமை மீட்பு, சமத்துவம் காத்தல், சமூக நீதி நிலை நாட்டல் போன்றவற்றிற்குப் பாடுபட்டதோடு, அவற்றில் உறுதியுடன் இருந்தனர். நாமும் அவர்களைப் பின்பற்றி, இப்பணி-களைச் செய்து சமத்துவத்தையும், சமூக-நீதியையும், தன்மானத்தையும் நிலைநாட்டுவதே அவர்கள் நூற்றாண்டில் அவர்களுக்கு நாம் செய்யும் மரியாதையாகும்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

எத்தர்களை முறியடிக்கும் எதிர்வினை (91)

பெண்ணுரிமையும் பாரதியும்! நேயன் பாரதி முரண்பாடுகளின் மொத்தம் என்பதை முன்னமே சொல்லியுள்ளோம். அதிலும் பெண்ணுரிமை குறித்து பாரதி இரண்டு உச்சத்திற்கு சென்றுள்ளார். ஒன்று முற்போக்கின் உச்சம். மற்றது பிற்போக்கின் உச்சம். முரண்பாடு என்பது பரிணாமம் பெற்றிருப்பின் அது ஏற்கப்படக்கூடியது. ஆனால், பாரதி தொடக்க காலத்தில் அதி தீவிரமாகப் பெண்ணுரிமை பேசிவிட்டு, பின் தலைகீழாக மாறி எழுதுகிறார். அதுதான் சந்தர்ப்பவாதம்; அறிவு வயப்படாமல், உணர்ச்சி வசப்பட்டு கருத்துகளைக் கூறும் பக்குவமின்மை. பெரியார், பாரதிதாசன் இவர்களின் தொடக்க காலத்திற்கும், அதன்பின் இறுதிக் காலம் வரை அவர்கள் பெற்றிருந்த புரட்சிப் பரிணாமத்திற்கும் ஓர் ஏற்றமான வளர்ச்சி நிலை இருந்தது. ஆனால், பாரதி தொடக்கக் காலத்தில் முற்போக்கும் எழுச்சியும் கொண்டு எழுதிவிட்டு, பிற்காலத்தில் முரண்பாடுகளும், பிற்போக்குச் சிந்தனைகளையும் கொண்டு எழுதினார். “1904 முதல் 1906 வரை “சக்கரவர்த்தினி’’ என்ற பெண்களுக்கான இதழுக்கு பாரதி ஆசிரியராக இருந்தார். அக்காலத்தில் அவர், "பரிபூரண ஸமத்துவம் இல்லாத இடத்தில், நாம் ஆண் மக்களுடன் வாழ மாட்டோம்! என்று சொல்லுவதானால் நமக்கு நம்முடைய புருஷராலும், புருஷ சமூகத்தாராலும் நேரத்தக்க கொடுமைகள் எத்தனையோயாயினும், எத்தன்மை உடையன வாயினும் நாம் அஞ்சக் கூடாது. சகோதரிகளே! ஆறிலும் சாவு; நூறிலும் சாவு; தர்மத்திற்காக இறப்போரும் இறக்கத்தான் செய்கிறார்கள். பிறரும் இறக்கத்தான் செய்கிறார்கள், ஆதலால் சகோதரிகளே! பெண் விடுதலையின் பொருட்டாகத் தர்ம யுத்தம் தொடங்குங்கள்! நாம் வெற்றி பெறுவோம்’’ எனப் பாரதி பெண் விடுதலைக்காகப் பாடுபட பெண்களை அழைக்கிறார். மேலும் பாரதி,  "நான் எல்லா வகைகளிலும் உனக்குச் சமமாக வாழ்வதில் உனக்குச் சம்மத முண்டானால் உன்னுடன் வாழ்வேன் இல்லாவிட்டால், இன்று இராத்திரி சமையல் செய்ய மாட்டேன்; எனக்கு வேண்டியதைப் பண்ணித் தின்று கொண்டிருப்பேன். உனக்குச் சோறு போட மாட்டேன்; நீ அடித்து வெளியே தள்ளினால் ரெஸ்தாவில் கிடந்து சாவேன். இந்த வீடு என்னுடையது. இதை விட்டு வெளியேறவும் மாட்டேன் என்று கண்டிப்பாகச் சொல்லிவிடவும் வேண்டும்." பெண்கள் பதிவிரதைகளாக இருக்க வேண்டுமானால் அதற்கு ஆண்கள்தான் ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும். "அடப் பரம மூடர்களே! ஆண்பிள்ளைகள் தவறினால் ஸ்திரீகள் பதிவிரதைகளாக எப்படி இருக்க முடியும்? பதிவிரதயத்தைக் காப்பாற்றும் பொருட்டாக ஸ்திரீகளைப் புருஷர்கள் அடிப்பதும், திட்டுவதும், கொடுமை செய்வதும் எல்லையின்றி நடைபெற்று வருகிறது.’’ "எண்ணிறந்த ஸ்திரீஹத்தி புரிந்து, இத்தேசத்துக்கெல்லாம் அழிக்க முடியாத பெரும் பழி கொடுத்த ஸதி தஹனமென்னும் அரக்கனை மிதித்துக் கொல்லும்படியாக முதலிலே துக்கப்பட்ட ராம் மோஹனரின் திருவடியை நாம் மறந்துவிட்டால் நமக்கு உய்வுண்டாமா? எனப் பெண்களிடம் கேட்கிறார் பாரதியார். அது மட்டுமல்ல, ஸதியில் எரிக்கத் தயார் நிலையில் சுடுகாட்டில் இருந்த ஒரு இராசபுத்திரப் பெண்ணை (அக்பர் ஆட்சியில் சதிக்குத் தடை இருந்தது எனப் பாரதி குறிப்பிட்டுள்ளார்), ஒரு முகமதிய வாலிபன் அந்த இராச புத்திரர்களைக் கொன்று அந்தப் பெண்ணை மீட்டுச் செல்கிறான்; அந்த முசுலிம் வாலிபனுக்கும், அந்த இராசபுத்திரப் பெண்ணுக்கும் காதல் மலர்ந்து, திருமணம் நடப்பதாகத் துளஸிபாயி என்னும் கதையின் வாயிலாகவும் உடன்கட்டை ஏறுதலை பாரதி எதிர்த்தார். 1906 மேற்கண்டவாறு உடன்கட்டை ஏறுதலைக் கண்டித்து எழுதிய பாரதி, பின்னாளில் உடன்கட்டை ஏறுதலை ஆதரிப்பவராக மாறி விடுகிறார். 1910 பிப்ரவரியில் ‘கர்மயோகி’ இதழில் பாரதி எழுதியதாவது: "நமது பூர்வகாலத்து ஸ்திரீகளில் பிராண நாதர்களைப் பிரிந்திருக்க மனமில்லாமல், உடன்கட்டையேறிய ஸ்திரீகள் உத்தமிகளாவார்கள். இனி, எதிர்காலத்திலே தர்மத்தின் பொருட்டாகவே வாழ்ந்து அதற்காகவே மடிந்து இதன் மூலமாகத் தமது நாயகர்களுடைய ஆத்மாவுடன் லயப்பட்டு நிற்கும் ஸ்திரீகளே மஹா ஸ்திரீகளாவார்கள்" என்று உடன்கட்டை ஏறுதலை ஆதரிப்பவராக மாறிவிடுகிறார். தொடக்கக் காலத்தில் பாரதியார் குழந்தை மணத்தை எதிர்த்தார். கலப்புத் திருமணங்களை ஆதரித்தார். பெண்கள் விவாகரத்து செய்து கொள்வதையும் ஆதரித்துள்ளார். ஏன், பெண்கள் திருமணத்தை விரும்பவில்லை என்றால் திருமணமே செய்து கொள்ளாமல் கூட விட்டு விடலாம் என்று கூறியவர், பிற்காலத்தில் தன் கருத்துகளைச் சிறிது சிறிதாக மாற்றிக் கொள்கிறார். கற்பு நிலை யென்று சொல்ல வந்தால் - இரு கக்ஷிக்கும் அஃது பொதுவில் வைப்போம் வற்புறுத்திப் பெண்ணைக் கட்டிக்கொடுக்கும் வழக்கத்தைத் தள்ளி மிதித்திடுவோம் (கும்மி) இவ்வாறு பெண் விடுதலைக் கும்மிப் பாடலை இயற்றிய பாரதிதான் பின்னாளில், "ஸாவித்திரி, ஸீதை, சகுந்தலை முதலிய பெண்களின் சரிதைகளைக் கேட்கும் போது, இத்தகையோர்களுக்கு இம்மாதிரி மனப்போக்கு எவ்விதம் ஏற்பட்டதென்று நினைத்து நினைத்து மிகுந்த ஆச்சரியமுண்டாகிறது. இம்மாதிரியான கற்புடைமை. இத்தேசத்துப் பெண்களுக்கு என்றும் ஒரு சிறந்த புவனமாக விளங்கி நின்றமை நமது நாட்டிற்கே ஒரு பெருமை ஆகும்’’ என பழைய சனாதன பெண்ணடிமை முறைகளை ஆதரிக்கிறார். மேற்கண்ட எடுத்துக்காட்டுகளில் பெண்ணடிமை நிலையை கற்பின் அடையாளமாகப் பிழைபடக் காட்டுகிறார் பாரதி. 1909 ‘ஆகஸ்ட் இந்தியா’ இதழில், ஒழுக்கம் உள்ள பெண்களைப் பற்றிப் பாரதி கூறும் போது, "ஓ இந்தியனே! சீதை, சாவித்திரி, தமயந்தி இவர்களும், இன்னும் இவர்களைப் போன்ற ஸ்திரீ ரத்தினங்களும் உன் பெண்மணிகளாவர். ஒழுக்கத்திற்கு அவர்களை நமக்கு முன்மாதிரியாக வைத்துக் கொள்ளலாம்’’ என்கிறார். இன்னும் பிற்காலத்தில் 1920 மே மாதத்தில் தேசியக் கல்வி' என்ற தலைப்பில் பாரதி எழுதும் போது பெண்கள் விவாகரத்து செய்து கொள்ளக்கூடாது என்கிற முடிவுக்கு வந்துவிட்டார். அதுகுறித்து அவர், “காதல்  விடுதலை வேண்டுமென்று கூறும் கக்ஷியொன்று ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் சிற்சில பண்டித் பண்டிதைகளால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. அக்னி சாக்ஷி வைத்து உனக்கு நான் உண்மை, எனக்கு நீ உண்மை என்று சத்யம் பண்ணிக் கொடுப்பதும், மோதிரங்கள் மாற்றுவதும், அம்மி மிதிப்பதும், அருந்ததி காட்டுவதும் முதலிய சடங்குகளெல்லாம் அனுபவத்தில் சஹிக்கத்தக்க அல்லது சஹிக்கத் தகாத பந்தங்களாகவே முடிகின்றன வென்றும், ஆதலால் அவற்றை இஷ்டப்படி அப்போதைக்கப்போது மாற்றிக் கொள்ளுதலே நியாயமென்றும், இல்லாவிட்டால் மனுஷ்ய ஸ்வதந்திரமாகிய மூலாதாரக் கொள்கைக்கே ஹானி உண்டாகின்ற தென்றும், ஆதலால் விவாகம் சாச்வபந்தம் என்று வைத்தல் பிழையென்றும் மேற்படி கக்ஷியார் சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் தேசியக் கல்வியைக் குறித்து ஆராய்ச்சி செய்கிற நாம், மேற்படி விடுதலைக் காதற் கொள்கையை அங்கீகாரம் செய்தல் சாத்தியமில்லை.... விடுதலைக் காதலாகிய கொள்கைக்கும் மண வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தாது’’ என்கிறார் பாரதி. (தொடரும்...)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள