தீண்டாமைச் சுவர்

   - துறையூர் க.முருகேசன்   எனக்கு சாதிமேல, மதத்து மேல நம்பிக்கை இல்லை. இருந்தாலும், எனக்கு ஊர் நாட்டாண்மைங்கிற பொறுப்பை கொடுத்திருக்குற ஊர் சனங்களுக்கு துரோகம் செய்ய மாட்டேன். தயவுசெய்து இந்தப் பிரச்சினையை இதோட விட்டுட்டு அவுங்க அவுங்க பொழப்பை பார்த்துக்கிறதுதான் நல்லது என்ற நாட்டாண்மை நல்லசிவத்தின் பேச்சில் யாருக்கும் நம்பிக்கை ஏற்படவில்லை. இரு பாட்டன் தலைமுறைக்கு முன்னால், யாரோ ஒரு வழிப்போக்கன் ஏற்படுத்திய பிரச்சினை, இன்னமும் தீர்ந்த பாடில்லை. இதற்கு மேலும் தீரப்போறதும் இல்லை, கோயில் பிரச்சினையோ, குளத்து பிரச்சினையோ இல்லை. சாதாரண ஒரு சந்து பிரச்சினை. கள்ளக்குடியில் இரு சமூகத்தவர்கள் உள்ளனர். ஒரு சமூகம் உயர்த்தப்பட்ட சாதி. இன்னொரு சமூகம் பிற்படுத்தப்பட்ட சாதி. இருவரும் சம அந்தஸ்துடையவர்கள். உயர்த்தப்பட்டவர்கள் பொருளாதாரத்தில் உச்சாணிக்கொம்பில் உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர்கள், பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் ஆள் பலத்தில் உயர்த்தப்பட்டவர்களை பயமுறுத்தும் அளவிற்கு படைபலம் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். இன்னொரு சாதியும் இருந்தது. அதுதான் தீண்டத்தகாத சூத்திரரிலும் கீழான பஞ்சமர்கள். இன்று அவர்களால்தான் பிரச்சினை. இரு சமூகத்தவருக்கும் சுடுகாடு அரைகாணி என்ற அளவில் ஊரை ஒட்டி இருந்தது. பஞ்சமர்க்கு மட்டும் தனி சுடுகாடு. ஊரையொட்டி ஓடும் காட்டாற்றின் அக்கரையில் இருந்தது. பஞ்சமர்களின் சுடுகாட்டுப் பாதை, உயர்த்தப் பட்டவர்களின் ஊரை ஒட்டிச் செல்லும் ஒத்தையடிப் பாதை வழியாக காட்டாற்றைக் கடந்து செல்லும் பாதையாக இருந்தது. பாதையின் இருபுறமும் உயர்த்தப் பட்டவர்கள், பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் வீடுகளை கட்டிக்கொண்டு ஒத்தையடிப்பாதை நடு வீதியாகும் அளவிற்கு கொண்டு வந்து விட்டார்கள், பஞ்சமர்கள் பிணங்களை அவ்வழியாகக் கொண்டு செல்வதில் யாரும் ஆட்சேபனைத் தெரிவிக்கவில்லை, அதுவரை பஞ்சமர்களுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வரவில்லை. இந்த நிலையில்தான் ஊரெங்கும் குறி சொல்லி பொழப்பு நடத்தும் கோடாங்கி ஒருவன் அவ்வழியாக வந்து இருக்கிறான். அவன் வரும் நேரத்தில் பஞ்சமர்கள் அவ்வழியாக பிணத்தை தூக்கிக் கொண்டு சுடுகாட்டிற்கு சென்று இருக்கிறார்கள். குறி சொல்லும் கோடாங்கிக்கு அந்த நேரத்தில் என்ன ஆத்திரம் வந்ததோ தெரியவில்லை. ஒரு சாதாரண குறிசொல்லும் கோடாங்கியும் கீழ்த்தரமாக நினைக்கும் அளவிற்கு அந்த பஞ்சமர்கள் நாயினும் கீழ்த்தரமானவர்களாக இருந்தார்களோ என்னவோ தெரியவில்லை. ஊருக்கு நடுவில் இருக்கும் பிள்ளையார் சிலை மீது ஆண் நாய் காலைத் தூக்கி சிறுநீர் கழித்துவிட்டு செல்லும். பிள்ளையார் கோயில் பூசாரி அந்த பிள்ளையார் கல் சிலையைக் கழுவி அந்த பிள்ளையாருக்கு பூஜைபோடுவார். அந்த நாய்க்கு உள்ள மரியாதைக் கூடவா அந்த பஞ்சமர்க்கு இல்லை? பஞ்சமர்கள் உயர்ந்த சாதிக்காரன் தெரு வழியாக பிணத்தைத் தூக்கிச் செல்வதா? என்ற ஆத்திரத்தில் அந்த கோடாங்கி, ஏதோ சாமி அருள் வந்தவன் போல் ஆடி குதித்துக்கொண்டு, நான் மலையாளக் கருப்பு, மாந்தரீகம் கத்தவன், கோயிலில் இருந்து மலைக்கு வேட்டையாட இந்த வழியாகத்தான் போறேன், நான் வேட்டைக்குப் போகுற வழியில, தாழ்ந்த சாதிக்காரன் பிணத்தைத் தூக்கிப் போறதா? இனி ஊரைக் கொள்ளையிடப் போறேன். உயர்ந்த குடியானவனாகிய உங்கள் வீட்டிலிருந்து ஒவ்வொரு பிணமாக எடுக்கப் போறேன் என்று உயர்ந்த குடியானவர்களின் காதில் கேட்குமாறு கூவிக்கொண்டே ஓடி, அவ்வூர் பொதுக்கோயிலின் முன் படுத்து அங்கம் புரண்டான். அவனது கூக்குரலினால் கூடிய கூட்டத்தில் இருந்த உயர்ந்த குடியானவர்களில் ஒரு சிலர், வழிப்போக்கனின் வாய் உளறலால் ஏற்பட்ட பீதியில் அவர்களும் குறியாடி, வழிப்போக்கனின் வார்த்தைக்கு வலு சேர்த்தார்கள். அன்று கூடிய கூட்டத்தில் ஏற்பட்டதுதான் அந்த தீண்டாமைச் சுவர். அன்று ஊர் மக்கள் தொகையில் பத்தில் ஒரு பங்காகவும், பண பலத்திலும், படை பலத்திலும் ரொம்பவும் தாழ்ந்த நிலையில் இருந்த அந்த பஞ்சமர்கள் உயர்குடியினரை எதிர்க்க முடியாமல், தெருவை ஒட்டிய ஒரு காட்டுத்தடத்தின் வழியாக ஆற்றைக் கடந்து அக்கரையில் பிணத்தைப் புதைத்து வந்தார்கள். நல்லதுக்கும், கெட்டதுக்கும், அவர்கள் வெளியூர் செல்ல வேண்டும் என்றாலும், தெருவை ஒட்டிய காட்டுத்தடத்தின் வழியாக முக்கிய இடத்திற்கு வந்து, அதற்குப் பிறகுதான் பொதுப்பாதை வழியாக அடுத்த ஊருக்குச் செல்ல முடியும். இது இரண்டு தலைமுறையாக நடக்கும் அவலக்கூத்து. காலங்கள் மாற மாற மனிதனின் வாழ்க்கைத் தரமும் மாறிக்கொண்டே வந்தாலும், படித்தவன், படிக்காதவன், இருப்பவன், இல்லாதவன் என்று எல்லோர் மனதிலும் இன்றும் மாறாமல் வருவது பரம்பரை, வழிமுறை, முன்னோர்களின் வழியைப் பின்பற்றுதல் என்ற ஐதீகம்தான். இன்னமும் மாறாமல் வருகிறது. அது நாட்டாண்மை நல்ல சிவத்தை மட்டும் எப்படி மாற்றும்? பஞ்சமர்களில் பாதிப்பேர் படிப்பதில் கெட்டிக்காரர்களாகி, அரசு வேலையில் அமர்ந்து இருக்கிறார்கள். அந்தத் தெருவில்கூட உயர்ந்த பதவியாகிய ஐ.ஏ.எஸ்.இல் ஒருவர், காவல்துறை கண்காணிப்பாளராக ஒருவர், வாத்தியார் ஒரு பத்து பேர், மற்ற அரசு வேலைகளில் ஒரு ஐம்பது பேர் என்ற அளவிற்கு படிப்பால் முன்னேறி முற்பட்டவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்திற்கு சமமானவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்றாலும், இன்னமும் பழைய வழிமுறை மாறாத ஐதீகத்தில் அவர்கள் தீண்டத்தகாதவர்களே! பஞ்சமர்களில் படித்த பத்து பேரால் பழைய ஐதீகத்தை ஜீரணிக்க முடியாமல் பழைய வரலாற்றைத் தெரிந்துகொண்டு, அந்தப் பாதையில் உள்ள சுவரை உடைத்து, எங்களுக்கு மாமூல் வழித்தடமாக அதை மாற்றித் தரவேண்டும் என்று ஊர் மக்களிடம் முறையிட்டு, பஞ்சாயத்திடம் முறையிட்டு, அரசாங்கத்திடம் முறையிட்டு, நீதிமன்ற கதவைத்தட்டி, இப்படியாக இன்றோடு ஐம்பதாண்டுகளைக் கடந்துவிட்டது. கணக்குப் பார்த்தால் இரு பிரிவினருக்கும் ஏற்பட்ட பண இழப்பீடு கூட கிட்டத்தட்ட ஐந்து லட்சத்தைத் தாண்டும். அரை நொடியில் ஒரு கடப்பாரையைக் கொண்டு பெயர்த்தெறிய வேண்டிய அந்த சுவருக்காக ஏற்பட்ட செலவு. நல்லசிவம் நன்கு படித்தவர். படிப்பறிவு மட்டுமல்ல, அவருக்கு பட்டறிவும் அதிகம். ஒரு கட்சியின் மாவட்ட செயலாளரும்கூட. சிறந்த முற்போக்கு சிந்தனாவாதி. அவர் நாட்டாண்மை பதவிக்கு வருவதற்கு முன்னால் அந்தத் தீண்டாமைச் சுவரை அகற்றுவதில் தீவிர ஆதரவாளராகத்தான் இருந்தார். ஒரு சில நேரங்களில், அவர் கட்சியின் செல்வாக்கை உயர்த்துவதற்காகவும், ஓட்டுக்காகவும் அந்த பஞ்சமர்களின் தெருவிற்கு வலியச் சென்று தீண்டாமைச் சுவரின் கொடுமையைப் பற்றி ஆணித்தரமாகப் பேசி, அந்த சுவரின் வரலாற்றை பஞ்சமர்களின் மனதில் பதிய வைத்து, அவர்களைப் போராட்டத்திற்கு தூண்டினவரே அந்த நல்லசிவம்தான் என்றுகூட சொல்லலாம். இன்று அதே நல்லசிவம் நாட்டாண்மையாக வந்த பிறகு, தன்னால் இந்த சுவர் உடைக்கப்பட்டால், தன் சொந்தபந்தங்களால் தனி இழுக்கு வருமே என்ற பயத்தில்தான் மாவட்ட ஆட்சித்தலைவர் கூட்டிய கூட்டத்தில் நல்லசிவம் எனக்கு ஊர் நாட்டாண்மைங்கிற பொறுப்பைக் கொடுத்திருக்கிற ஊர் ஜனங்களுக்கு துரோகம் செய்யமாட்டேன் என்று சொன்னார். பிரச்சினை முடிவுக்கு வராததால் ஊர் மக்கள் வேறு முடிவுக்கு வந்துவிட்டார்கள். முதலில் அரசாங்க அதிகாரியிடம் குடியுரிமைக் கையேட்டை ஒப்படைப்பது. அதிலும் பிரச்சினை தீரவில்லை என்றால், ஆடு மாடுகளோடு மலையேறி குடும்பம் நடத்துவது. இரு சமூகத்தவர்களும் அரசாங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்க்க நடத்தும் ஒரு பம்மாத்து காரியம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். இன்று எல்லா மாவட்டங்களிலேயும் மக்களின் கோரிக்கைகளை அரசாங்கம் ஏற்கவில்லை என்றால் இந்த ஆயுதத்தைத்தான் கடைசியாக கையில் எடுக்கிறார்கள். அதையேதான் இன்று கள்ளக்குடி மக்களும் கையில் எடுத்தார்கள். அதிகாரிகளின் பேச்சில் முழு வெற்றி கிடைக்காத அந்தப் பஞ்சமர்கள் ஊருக்கு வடக்குப்புறத்தில் உள்ள சின்னகரட்டில் சிறுசிறு கொட்டகைகளை அமைத்துக் கொண்டு ஆடுமாடுகளோடு குடியேறினார்கள். முற்பட்ட சாதியினர் மேற்குப்புறத்தில் உள்ள அரசுக்குச் சொந்தமான வனத்தில் ஆடு மாடுகளை ஓட்டிச்சென்று குடியேறினார்கள். மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரில் இருந்து அமைச்சர் வரை பேசிய சமாதானப் பேச்சு இரு சமூகத்தவர்களாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படவில்லை. பஞ்சமர்கள் தீண்டாமைச் சுவரை உடைத்து பொதுப்பாதை அமைத்துத் தரும்வரை ஊருக்குள் குடியேறமாட்டோம் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்கள். முற்பட்ட சமூகத்தவர்களோ தங்கள் முப்பாட்டன் தலைமுறையில் இருந்துவரும் அந்த சுவரை உடைத்தால், அவர்களுக்குப் பணிந்து விட்டதாக எங்கள் சமூகத்தவர்கள் எங்களை கேலி பேசுவார்களென்பதால், சுவரை உடைத்து பொதுப்பாதை அமைத்துக் கொடுக்க அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று பிடிவாதத்தில் இருந்தார்கள். நல்லசிவத்தின் மகள் நாவுக்கரசிக்கு இருபது வயது இருக்கும். சென்னையில் உள்ள ஒரு பெரிய கல்லூரியில் பட்டப்படிப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தாள். அதே கல்லூரியில்தான் அதே ஊரைச் சேர்ந்த பஞ்சமர் பரமசிவம் வாத்தியாரின் மகன் மணியும் படித்துக் கொண்டிருந்தான். இருவரும் படிப்பில் கெட்டிக்காரர்கள் என்பதோடு, பகுத்தறிவிலும் கெட்டிக்காரர்களாக இருந்தார்கள். இருவரும் ஒரே ஊர் என்பதால் கண்டவுடன் வணக்கம், மெல்ல சிரித்தல், கலந்துரையாடல் என தொடர்ந்து காதலாக மாறிவிட்டது. தீண்டாமைச் சுவரை எடுப்பதிலேயே இவ்வளவு கெடுபிடிகாட்டும் ஊர்மக்கள் நம் காதலையா அங்கீகரிக்கப் போகிறார்கள்? இது நடக்காத காரியம். எனவே, இதற்கு ஒரு மாற்றுவழி கண்டால்தான் இரு சமூகத்தவர்களும் சாதியை மறந்து, சாத்திர சம்பிரதாயங்களைக் கடந்து, பழமை, ஐதீகம் என்ற பிற்போக்குச் சிந்தனைகளை உடைத்து, மாக்களில் இருந்து மக்களாக விடுதலைபெற்று ஒற்றுமையோடு வாழ்வார்கள் என்ற சிந்தனை நாவுக்கரசியின் இதயத்திலும், மணியின் நெஞ்சிலும் குடிகொண்டது. கிராம நிர்வாக அதிகாரியிலிருந்து வட்டாட்சியாளர், மாவட்ட ஆட்சியாளர், அமைச்சர் என்ற அளவில் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி தோல்வியில் முடிந்தாலும், இரு சமூகத்தவர்கள் இதயம் மட்டும் இந்த விஷயத்தில் இரும்புக் கோட்டையின் உறுதியிலிருந்து இம்மியளவும் தளராமல் இருந்தது. இரு சமூகத்தவர்களையும், தரம் பிரித்து தனித்தனியாக ஆலோசனை நடத்தி, ஒரு கலவரத்தை நடத்தி பக்கத்துக்கு பத்து உயிர்களை காவு வாங்கிவிட்டால், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மக்களின் இதயத்திலும் ஆளுங்கட்சியின் அலட்சியபோக்கால்தான் இவ்வளவு பிரச்சினை, இத்தனை உயிர்கள் பலி என ஆட்சிக்கு அவலத்தை உண்டுபண்ணி, அடுத்த முறை ஆட்சியைக் கைப்பற்றிவிடலாம் என்று ஆட்சிக்கட்டில் ஏறும் கனவினால் உண்டான எதிர்க்கட்சிகளின் தூண்டுதல் வேறு. இன்று முடிவு தெரியாவிட்டால், நாமே அந்த சுவரை உடைத்தெறிவது இதற்காக எத்தனை உயிர்கள் பலியானாலும் பரவாயில்லை. இது பஞ்சமர்களில் பாதிப்பேரின் வீராவேசமான பேச்சு. சுவரை உடைத்தால் அதற்குத் தக்க பதிலடி கொடுத்தே தீருவது, அதற்காக உயிரைவிடவும் தயார். இது எதிர்கோஷ்டிகளின் ஆவேசம். இரு சமூகத்தவர்களும் இறுதி முடிவுக்கு தங்களை தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்த சமயத்தில்தான், அந்தத் திடீர் திருப்பம் இரு சமூகத்தவர் காதிலும் காட்டுத்தீயாகப் பரவியது. நல்லசிவத்தின் மகள் நாவுக்கரசியும், பஞ்சம வாத்தியார் பரமசிவத்தின் மகன் மணியும் கல்லூரி மாணவர்கள் பத்துப் பதினைந்து பேரோடு வந்து தீண்டாமைச் சுவரை உடைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மணி வேட்டியை மடித்து கட்டிக்கொண்டு கடப்பாரையால் சுவரைப் பெயர்க்க, நாவுக்கரசி சேலையை வரிந்து கட்டிக்கொண்டு, கூடையில் கல் சுமந்து அப்புறப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறாள். சிறிது நேரத்தில் மூச்சு வாங்கி சோர்வுற்று மணி நிற்க, அடுத்தகணமே சுவரிடிப்பை நாவுக்கரசி தொடர்கிறார். கை வலித்து களைப்பு கொண்ட மணியிடமிருந்து கடப்பாறையை வாங்கி, நாவுக்கரசி ஓங்கி ஓங்கி சுவரில் இறக்கியதால் உடைந்து வீழ்ந்தது சுவர் மட்டுமல்ல, சாதி வெறியர்களின் ஆணவமும்தான்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

காவிரி உரிமையில் தமிழகத்திற்கு மத்திய அரசு இழைக்கும் அளவற்ற அநீதி! உச்சநீதிமன்றம் உரிமை காக்க வேண்டும்!

- மஞ்சை வசந்தன்  கர்நாடகத்தில் உள்ள குடகு மலைதான் காவிரிப் பெண்ணின் பிறந்தகம். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,276 மீட்டர் (4,186 அடி) உயரத்தில் அது புறப்படும் இடத்துக்குத் தலைக்காவிரி என்று பெயர். ஓட்டமும் நடையுமாக கர்நாடகத்தில் 320 கி.மீ., தமிழ்நாட்டில் 416 கி.மீ. பயணிக்கும் காவிரி, பூம்புகாரில் வங்கக் கடலில் கலக்கிறது. இரு மாநில எல்லையில் 64 கி.மீ. என்பதையும் சேர்த்தால், காவிரி ஆற்றின் மொத்த நீளம் கிட்டத்தட்ட 800 கி.மீ. காவிரிக் கரையில் அமைந்திருக்கும் முக்கிய நகரங்கள் கர்நாடகத்தில் குசால்நகர், மைசூரு, ரங்கப்பட்டணம். தமிழ்நாட்டில் மேட்டூர், ஈரோடு, கரூர், முசிறி, குளித்தலை, திருச்சிராப்பள்ளி, திருவையாறு, கும்பகோணம், மயிலாடுதுறை, பூம்புகார். துணையாறுகள், கிளையாறுகள் உட்பட காவிரியின் வடிநிலம் எனப்படும் மொத்த நீரேந்துப் பரப்பு 81,303 சதுர கி.மீ. தமிழ்நாட்டில் 43,856 ச.கி.மீ., கர்நாடகத்தில் 34,273 ச.கி.மீ., கேரளத்தில் 2,866 ச.கி.மீ., புதுவையில் 160 ச.கி.மீ. காவிரியில் பாயும் சராசரி நீரளவு வினாடிக்கு 23,908 கன அடி. உடன்படிக்கைகள்-1892, 1924 1892இல் சென்னை மாகாணத்துக்கும் மைசூரு சமஸ்தானத்துக்கும் இடையில் முதல் காவிரி நீர்ப் பகிர்வு உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டது. 1924 அங்கே மைசூரு - கண்ணம்பாடியில் கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணையையும், இங்கே மேட்டூர் அணையையும் அடிப்படையாக வைத்து, இந்திய அரசின் மேற்பார்வையில் சென்னை மாகாணத்துக்கும் மைசூரு சமஸ்தானத்துக்கும்  உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டது. 1947-இல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகும் 1924 ஒப்பந்தப்படியே காவிரி நீர்ப் பகிர்வு நடந்துவந்தது. 1956இல் மொழிவழி மாநில மறுசீரமைப்புக்குப் பின், குடகு கர்நாடகத்தின் பகுதி ஆயிற்று. 1954இ-ல் புதுச்சேரி ஒன்றிய ஆட்சிப் புலம் (யூனியன் பிரதேசம்) ஆயிற்று. புதுவையின் ஒரு பகுதியான காரைக்கால் காவிரி நீரால் பயனடைந்துவந்தது. கபினியின் பிறப்பிடம் மொழிவழிக் கேரளத்தில் அமைந்திருந்தது. ஆகவே, புதிதாக கேரளமும் புதுவையும் காவிரி நீரில் பங்கு கேட்டன. பேச்சுவார்த்தை 1960-களின் முற்பகுதியில் தொடங்கி, 10 ஆண்டு காலம் நீண்டது. ஆயக்கட்டு அங்கும் இங்கும் 1970-களில் அமைக்கப்பட்ட காவிரி உண்மை அறியும் குழு கண்டறிந்தபடி, தமிழ்நாட்டின் காவிரி ஆயக்கட்டு (நீர்ப்பாசனப் பரப்பு) 25,80,000 ஏக்கர் என்றும், கர்நாடகத்தின் ஆயக்கட்டு 6,80,000 ஏக்கர் என்றும் தெரியவந்தது. தமிழகம் தன் ஆயக்கட்டைச் சுருங்கவிடக் கூடாது என்றும், கர்நாடகம் தன் ஆயக்கட்டை விரிவாக்க வேண்டும் என்றும் விரும்பியதுதான் உடன்பாடு ஏற்பட முடியாமல் போனதற்குக் காரணம். உச்ச நீதிமன்ற வழக்கு 1974இல் பல சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடந்தன. உச்ச நீதிமன்றத்தில் தமிழகம் வழக்குத் தொடர்ந்து, பிரதமர் இந்திரா கேட்டுக்கொண்டதால் திரும்பப் பெற்றது. இந்திய அரசமைப்பில் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான ஆற்றுநீர்ப் பகிர்வு தொடர்பான உறுப்பு 262 இந்திய அரசின் பொறுப்பைச் சுட்டிக்காட்டுவதாக உள்ளது. மாநிலங்களுக்கு இடையிலான ஆற்றுநீர்ப் பூசல் சட்டம், 1956 என்பது தீராத சிக்கலைத் தீர்க்கத் தீர்ப்பாயம் (நடுவர் மன்றம்) அமைப்பதற்கான வழிவகையைக் கொண்டுள்ளது. 1986இ-ல் தமிழக அரசு தீர்ப்பாயம் அமைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை எழுப்பியது. உச்ச நீதிமன்ற ஆணைப்படி 1990 ஜூன் 2-ஆம் நாள் பிரதமர் வி.பி.சிங் தலைமையிலான இந்திய அரசு, காவிரித் தீர்ப்பாயம் அமைத்தது. தீர்ப்பாயத்திடம் ஒவ்வொரு மாநிலமும் கேட்ட தண்ணீரின் அளவு (டிஎம்சி): கர்நாடகம்: 465, தமிழகம்: 566, கேரளம்: 99.8, புதுவை: 9.3. உடனே தண்ணீர் திறக்க ஆணையிடுமாறு தீர்ப்பாயத்திடம் தமிழ்நாடு கோரிக்கை வைத்தது. தீர்ப்பாயம் இதை ஏற்க மறுத்ததால், தமிழ்நாடு அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியது. உச்ச நீதிமன்றக் கட்டளைப்படி தீர்ப்பாயம் மறுபரிசீலனை செய்து இடைக்காலத் தீர்ப்பு வழங்கியது. 1980_-81க்கும் 1989_-90க்கும் இடைப்பட்ட 10 ஆண்டு சராசரியைக் கணக்கிட்டு, ஒவ்வொரு நீர்ப்பாசன ஆண்டிலும் கர்நாடகம் தமிழ்நாட்டுக்கு 205 டிஎம்சி நீர் வழங்க வேண்டும் என்பதே இடைக்காலத் தீர்ப்பு. மாத வாரியாகவும், அந்தந்த மாதமும் வாரவாரியாகவும் கர்நாடகம் திறந்து விட வேண்டிய நீரின் அளவு வரையறுக்கப்பட்டது. கர்நாடகம் அதன் பாசனப் பரப்பை (ஆயக்கட்டு) அப்போதைய 11,20,000 ஏக்கருக்கு மேல் விரிவுபடுத்தக் கூடாது என்றும் தீர்ப்பாயம் ஆணையிட்டது. இந்த இடைக்காலத் தீர்ப்புக்கு எதிராக கர்நாடக அரசு அவசரச் சட்டம் பிறப்பித்தது. பின்னர், குடியரசுத் தலைவர் கேட்டுக்கொண்டபடி, உச்ச நீதிமன்றம் தலையிட்டு அந்த அவசரச் சட்டத்தை நீக்கியது. 1992, 1993, 1994 ஆண்டுகளில் போதிய மழைப் பொழிவு இருந்ததால், பெரிதாகச் சிக்கல் எழவில்லை. 1995இ-ல் பருவமழை பொய்த்ததால் தீர்ப்பாயத்தின் இடைக்காலத் தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்த முடியாது என்று கர்நாடகம் மறுத்துவிட்டது. காவிரி ஆணையம் உச்ச நீதிமன்றத்தில் தமிழ்நாடு வழக்குத் தொடர்ந்தது. நீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியபடி தமிழ்நாடு தீர்ப்பாயத்தை அணுகியது. தீர்ப்பாயம் 11 டிஎம்சி தண்ணீர் திறக்க ஆணையிட்டது. கர்நாடகம் இதை ஏற்க மறுத்ததால், தமிழ்நாடு மீண்டும் நீதிமன்றத்தை அணுகியபோது, பிரதமர் நரசிம்மராவ் இதில் தலையிட நீதிமன்றம் ஆணையிட்டது. பிரதமர் தமிழ்நாட்டுக்கு கர்நாடகம் 6 டிஎம்சி தண்ணீர் திறக்க ஆணையிட்டார். 1997இ-ல் இந்திய அரசு காவிரி ஆற்று ஆணையம் அமைத்தது. கர்நாடகம் எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததால் இந்த ஆணையம் அதிகாரமற்றதாக மாற்றப்பட்டது. இது பிரதமரையும் நான்கு மாநில முதல்வர்களையும் உறுப்பினர்களாகக் கொண்டது. எல்லா உறுப்பினர்களும் கலந்துகொண்டால்தான் இந்த ஆணையம் கூட முடியும். கூடினாலும் ஒருமனதாக மட்டுமே முடிவெடுக்க முடியும். இந்த ஆணையத்தால் ஒரு பயனும் விளையவில்லை. இறுதித் தீர்ப்பு 2007 பிப்ரவரி 5 அன்று தீர்ப்பாயம் இறுதித் தீர்ப்பு வழங்கியது. கொள்ளிடம் கீழணை வரைக்கும் காவிரி வடிநிலத்தில் ஓராண்டு காலத்தில் கிடைக்கும் மொத்த நீரின் அளவு 740 டிஎம்சி. இதில் இறுதித் தீர்ப்பின்படி சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்புக்கும் கடலில் கலப்பதற்கும் 14 டிஎம்சி ஒதுக்கியது போக, தமிழகத்துக்கு 419 டிஎம்சி, கர்நாடகத்துக்கு 270 டிஎம்சி, கேரளத்துக்கு 30 டிஎம்சி, புதுவைக்கு 7 டிஎம்சி ஒதுக்கப்பெற்றது. தமிழகத்துக்கு உரிய பங்கில் தமிழ்நாட்டுக்குள் கிடைப்பதுபோக, கர்நாடகம் திறந்துவிட வேண்டிய அளவு 192 டிஎம்சிதான். கர்நாடகம் காவிரியில் தமிழ்நாட்டுக்குத் திறந்துவிட வேண்டிய நீரின் அளவு (டிஎம்சி) இடைக்காலத் தீர்ப்பில் 205 ஆக இருந்து, இறுதித் தீர்ப்பில் 192 ஆகக் குறைந்துபோனது. அதுவும்கூடக் கிடைக்க வழியில்லாமல் தவிக்கிறது தமிழகம். தமிழகமும் கர்நாடகமும் இத்தீர்ப்பில் குறைகண்டு, மீளாய்வு விண்ணப்பங்கள் தாக்கல் செய்தன. இறுதித் தீர்ப்பின்படி தமிழ்நாட்டுக்கு கர்நாடகம் மாதவாரியாகத் திறந்துவிட வேண்டிய நீரளவு (டிஎம்சி) பின்வருமாறு அட்டவணையிடப்பட்டது: ஜூன்: 10, ஜூலை: 34, ஆகஸ்ட்: 50, செப்டம்பர்: 40, அக்டோபர்: 22, நவம்பர் 15, டிசம்பர்: 8, ஜனவரி: 3, பிப்ரவரி: 2.5, மார்ச்: 2.5, ஏப்ரல்: 2.5, மே: 2.5. ஒரு மாதத்தில் தண்ணீர் குறைவாகக் கொடுத்தால், அடுத்தடுத்த மாதங்களில் அந்த நிலுவையைக் கொடுத்துக் கணக்கை நேர் செய்ய வேண்டும். பற்றாக்குறைக் காலத்தில் எவ்வளவு குறைவாகக் கிடைத்தாலும் இதே விகிதப்படி பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். இதை கர்நாடகம் விடாப்பிடியாக எதிர்த்து நிற்கிறது. மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்தபோது, காவிரி ஆற்று ஆணையத் தலைவர் என்ற முறையில் 2012இ-ல் ஒரு முறை, நாளொன்றுக்கு ஒரு விநாடிக்கு 9,000 கன அடி வீதம் தண்ணீர் தமிழ்நாட்டுக்குத் திறந்து விட வேண்டும் என்று கர்நாடக அரசுக்குக் கட்டளையிட்டார். கர்நாடக அரசு இந்தக் கட்டளையை நிறைவேற்ற மறுத்து உச்ச நீதிமன்றத்தின் கடும் கண்டனத்துக்கு உள்ளாயிற்று. வேறு வழியின்றி தண்ணீர் திறந்துவிட்ட பின், கர்நாடகத்தில் பரவலான வன்முறைக் கிளர்ச்சி மூண்டது. தமிழக அரசு தொடர்ந்த வழக்கில், இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் ஆணையிட்டவாறு 2013 பிப்ரவரி 20 அன்று இந்திய அரசு காவிரித் தீர்ப்பாயத்தின் இறுதித் தீர்ப்பை அரசிதழில் வெளியிட்டது. அந்த நாள் முதல் இந்தத் தீர்ப்பு நடைமுறைக்கு வருகிறது என்று பொருள். மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கும் வரை இடைக்கால ஏற்பாடாக காவிரி கண்காணிப்புக் குழு அமைக்க உச்ச நீதிமன்றம் ஆணையிட்டது. 1991, 2001, 2012 ஆண்டுகளில் கர்நாடகத்தில் மழைப் பொழிவு குறைவு என்று தமிழகத்துக்குத் தண்ணீர் தர மறுத்து வன்முறைக் கிளர்ச்சி நடைபெற்றது.  அப்போதிலிருந்து இந்தச் சிக்கல் தொடர்ந்து நீடித்துவரும் நிலையில்தான், 2016ஆம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றம் தமிழகத்திற்கு வினாடிக்கு 15,000 கன அடி வீதம் 10 நாள்களுக்கு தண்ணீர் வழங்க வேண்டும் என்ற உத்தரவிட்டது. இதை எதிர்த்து கர்நாடகாவில் பெருங்கலவரம் மூண்டது. உச்சநீதிமன்ற இறுதித் தீர்ப்பு நான்கு மாநிலங்களால் தொடரப்பட்ட அனைத்து வழக்குகளின் இறுதி தீர்ப்பை 2017ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் ஒத்திவைப்பதாக உச்ச நீதிமன்றம் அறிவித்தது. உச்ச நீதிமன்றம் ஒத்திவைத்த இறுதி தீர்ப்பு 16.02.2018 அன்று 10.30 மணிக்கு தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா, நீதிபதிகள் அமித்தவா ராய், கான்வில்கர் ஆகியோர் கொண்ட அமர்வால் வாசிக்கப்பட்டது. அதில்,  காவிரி தங்களுக்கு தான் சொந்தம் என்று கர்நாடகா கூறி வந்ததற்கு, நதிநீர் தேசிய சொத்து என்பதால் காவிரி ஆற்றின் நீரை எந்தவொரு மாநிலமும் சொந்தம் கொண்டாட உரிமை இல்லை என்று தலைமை நீதிபதி கூறியுள்ளார்.                 தமிழகத்திற்கு ஆண்டுதோறும் 177.25 டிஎம்சி தண்ணீரை கர்நாடகா தடையின்றி வழங்க வேண்டும்.                 நடுவர் மன்றம் தீர்மானித்த 192 டிஎம்சி தண்ணீரை விட 14.75 டிஎம்சி குறைவான தண்ணீரே தமிழகத்திற்கு கிடைக்க உள்ளது.                 உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பால் கர்நாடகாவிற்கு கூடுதலாக 14.75 டிஎம்சி தண்ணீருடன் மொத்தம் 284.75 டிஎம்சி தண்ணீர் கிடைக்கும்.                 பெங்களூரின் குடிநீர் தேவை மற்றும் தொழிற்சாலைகளின் தண்ணீர் தேவை அதிகரித்ததாலும், கர்நாடகாவிற்கு 14.75 டிஎம்சி தண்ணீரை கூடுதலாக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.                 தமிழகத்தில் நிலத்தடி நீர் 20 டிஎம்சியாக இருப்பதால் நடுவர் மன்றம் அறிவித்த 192 டிஎம்சி தண்ணீரில் 14.75 டிஎம்சி நீரை குறைத்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது                 கேரளாவிற்கு 30 டிஎம்சி, புதுச்சேரிக்கு 7 டிஎம்சி என்று கூறிய  காவிரி நடுவர் மன்றத்தின் தீர்ப்பில் எத்தகைய மாற்றமும் இல்லை.                 1892 மற்றும் 1924 ஆகிய ஆண்டுகளில் போடப்பட்ட ஒப்பந்தங்கள் செல்லு படியாகும். தமிழகத்தின் அனுமதியின்றி கர்நாடகா புதிய அணைகள் கட்டக் கூடாது.                 காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க மத்திய அரசுக்கு உத்தரவு.                 காவிரி நடுவர் மன்ற தீர்ப்பில் இருந்த ஓரிரு பிழைகள் திருத்தப்பட்டதால் அது இறுதி தீர்ப்பாக செல்லும். நடுவர் மன்றத்தின் தீர்ப்பு அடுத்த 15 ஆண்டுகளுக்கு செல்லுபடியாகும் என்று கூறியுள்ளனர்.                 காவிரி தொடர்பான அனைத்து வழக்குகளும் முடித்து வைக்கப்படுகிறது. எனவே, இறுதித் தீர்ப்பை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்ய இயலாது என்று உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. காவிரி வழக்கில் சர்வ தாமதமாய் இறுதி தீர்ப்பு மேல்முறையீடு அற்ற தீர்ப்பு என்று இன்று வழங்கியுள்ளார்கள். இதில் கர்நாடகம் இதுவரை பலமுறை உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பை ஏற்காமல் இருந்ததையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். வழக்கு உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடந்து வந்தது , ஒரு நாட்டின் அதிகபட்ச நீதி வழங்கும் இடம் அதன் தீர்ப்பையே மதிக்காமல் பலமுறை நீதிமன்ற அவமதிப்பை செய்துள்ளது கர்நாடகா அரசு. அதன் மீது இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. சில மாதங்களுக்கு முன் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க உச்ச நீதிமன்றம் சொன்ன பின்பும் மத்திய அரசு அமைக்கவில்லை. பா.ஜ.க.வின் முரண்பட்ட பேச்சுக்கள் : காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பது தொடர்பாக உச்ச நீதிமன்றம் விதித்த காலக்கெடு முடிவடைந்த நிலையில், மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க வேண்டும் என மெரீனாவில் போராட்டத்தைத் துவங்கியவர்களை காவல்துறை கைது செய்தனர். அதன்பின் மெரீனாவில் அதிகளவில் போலீஸார் குவிந்துள்ளனர். உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டும் மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பதற்கான எந்தவொரு முயற்சியையும் (ஆலோசனைக் கூட்டம் நடத்தியது தவிர) மத்திய அரசு எடுக்கவில்லை. உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் கூறியது போன்று மேலாண்மை வாரியம் அமைத்தே தீர வேண்டும் என்று தமிழகத்தின் சார்பில் கோரிக்கைகள் தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படுகின்றன. ஆனால், ஆளும் பா.ஜ.க அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடவில்லை. அதற்கான திட்டத்தை மட்டுமே வகுக்க வேண்டும் என்று கூறியதாக தெரிவித்து வந்தது. இதையேதான் கர்நாடகா அரசும் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க விடமாட்டோம். தீர்ப்பில் அவ்வாறு ஏதும் கூறவில்லை என்று முட்டுக்கட்டையாக இருந்தனர். ஆக, கர்நாடகா மற்றும் மத்திய அரசின் எண்ணம் ஒரே போக்கில் இருந்துள்ளது. ஆனால், தற்போது தமிழகத்தின் சார்பில் மத்திய அரசின் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடரப்பட்டது. இதைத் தொடர்ந்து மத்திய அரசின் சார்பில் மனுத்தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. அதில், இறுதி தீர்ப்பில் கூறியிருப்பது காவிரி மேலாண்மை வாரியமா அல்லது அது எந்த மாதிரியான திட்டம் என்று விளக்கம் கோரியுள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் இறுதித்  தீர்ப்பு வந்து 6 வாரங்கள் ஆகிய நிலையில், தற்போதுதான் விளக்கமே கேட்டுள்ளது மத்திய அரசு. மத்திய அரசின் இத்தகைய மனு உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பிற்கு முரண்பட்டதாகும். காவிரி மேலாண்மை வாரியம் விவகாரத்தில் மத்திய அரசு காலம் தாழ்த்துவது கர்நாடகாவில் நடக்க உள்ள சட்டசபைத் தேர்தலை கணக்கில் கொண்டு பா.ஜ.க. அரசு தமிழகத்தை வஞ்சிப்பதோடு, தமிழக மக்களுக்கு மாபெரும் துரோகம் செய்து வருகிறது. தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கண்டனம் இதைத் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்கள் வன்மையாகக் கண்டித்து, உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பின்படி காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை அமைக்க மத்திய அரசு மறுப்பது பச்சை அரசியல்! அரசியல்!! அரசியலே!! என்று  தனது கடும் கண்டனத்தை அறிக்கை வாயிலாகத் தெரிவித்துள்ளார்கள். மேலும், அ.தி.மு.க. அரசின் இரட்டை வேடத்தையும் ஆசிரியர் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள். அ.தி.மு.க. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் நவநீதகிருஷ்ணன் மத்திய அரசுக்கு எதிராய் தற்கொலை செய்வோம் என்று கூறுவதும், முதல்வர் எடப்பாடி பழனிச்சாமியும், துணை முதல்வர் பன்னீர்செல்வமும் உண்ணாவிரதம் இருப்பதும், நாடாளுமன்றத்தை முடக்குவதும், பி.ஜே.பி.யோடு சேர்ந்து நடத்தும் நாடகம் என்றும் தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளார். ஒருமித்த உணர்வு வேண்டும் ஆசிரியரின் வேண்டுகோள் மேலும், தமிழர் தலைவர் அவர்கள், எதிர்க்கட்சிகள் ஒற்றுமையாக இணைந்து நடத்தும் அந்தப் போராட்டத்தில் தமிழக அரசு வேற்றுமை காட்டாமல் அதில் கலந்துகொள்ள வேண்டும். அப்படி வேற்றுமை காட்டினால், அது எதிரிகளுக்குச் சாதகமாகவும், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க வேண்டும் என்கிற தமிழகத்தின் குரலை வெடி வைத்துத் தகர்ப்பதாகவும் அமையும். இப்பொழுது தேவை ஒருமித்த உணர்வு _ ஒருமித்த குரல் _ ஒருமித்த  போராட்டம் என்று தமிழகத் தலைவர்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார்கள். தேர்தல் ஆதாயத்திற்காக தமிழகத்திற்கு மத்திய அரசு செய்யும் மாபெரும் துரோகம் இந்நிலையில், உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பை அமல்படுத்துவது தொடர்பாக மத்திய அரசு ஆலோசனை நடத்த தமிழகம், கர்நாடகம், கேரளம் மற்றும் புதுச்சேரி மாநில அரசுகளுக்கு மத்திய நீர்வளத்துறை அழைப்பு விடுத்தது. 4 மாநிலங்களின் அரசுப் பிரதிநிதிகளும் மார்ச் 9ஆ-ம் தேதி டெல்லி வரும்படி மத்திய நீர்வளத்துறை அமைச்சகம் அழைத்தது. உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவின்படி காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பது குறித்து இந்த சந்திப்பின்போது ஆலோசனை நடத்தி முடிவு எடுக்கப்படும் என எதிர்பார்த்தது நடக்கவில்லை. ஆறுவார கால கெடு கொடுத்தும் கிணற்றில் போட்ட கல்லாக கிடப்பில் போட்டுவிட்டு, கெடு முடியும் நாளில் உச்சநீதிமன்றத்தில் விளக்கமும் வேண்டுகோளும் கொண்ட மனுவை மத்திய அரசு தாக்கல் செய்வது அரசியல் இலாபத்திற்காக இழைக்கும் அநீதி ஆகும்! ஸ்கீம் என்றால் என்ன என்றும், காவிரி திட்டமாக அல்லது ஏதேனும் புதிய செயல்திட்டத்தை உச்சநீதிமன்றம் கூறுகிறதா என்று விளக்கம் கேட்டும், ஸ்கீம் என்றால் மேலாண்மை வாரியம் என தமிழகம், புதுச்சேரி கூறி வருவதாகவும் அது வாரியமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது கேரளா, கர்நாடகா வாதம் எனவும் அம்மனுவில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க 3 மாதம் அவகாசம் வழங்க வேண்டும் எனவும் மத்திய அரசு கோரிக்கை விடுத்துள்ளது. கர்நாடக தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதால்,  தீர்ப்பை அமல்படுத்துவது குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும் தீர்ப்பாயத்தின் பரிந்துரைகளை மாற்றி அமைக்க முடியுமா? எனவும் மத்திய அரசு கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் மட்டுமில்லாமல் நிர்வாக அதிகாரிகளையும் உள்ளடக்க முடியுமா? என்றும் மத்திய அரசு  குறிப்பிட்டுள்ளது. இது கர்நாடகத் தேர்தலைக் கருத்தில் கொண்டு, தமிழகத்தை வஞ்சிக்க வேண்டும் என்ற வெறியிலும் மத்திய அரசு செய்யும் வெளிப்படையான அநியாயமாகும்! மத்திய அரசுதான் அப்படியென்றால் உச்சநீதிமன்றமும் நம்பகத்தன்மையைக் கேள்விக்குறியாக்கி மக்களின் அவநம்பிக்கைக்கு ஆளாகியுள்ளது. உச்சநீதிமன்றம் நம்பகத்தன்மையை ஒரு போதும் இழக்கக் கூடாது! பல ஆண்டுகளாய் நிலுவையில் உள்ள ஒரு வழக்கில் இறுதித் தீர்ப்பு வழங்கும்போது அதற்கான பொறுப்புணர்ச்சி சிறிதும் இன்றி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. தமிழகத்திற்கு உரிய தண்ணீரின் அளவைக் குறைத்தது மட்டுமின்றி, கர்நாடகத்தின் நிலத்தடி நீரைக் கணக்கில் கொள்ளாது, தமிழகத்தின் நிலத்தடி நீரை மட்டும் கணக்கில் கொண்டதும் பாரபட்ச நிலையாகும். இவை உச்சநீதிமன்றத்தின் ஒருதலைச் சாய்வை உறுதி செய்வதாய் அமைந்தன. காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பது குறித்து விளக்கம் கேட்கும் அளவிற்கு தெளிவற்ற தீர்ப்பு. விளக்கம் கோரியபின் நாங்கள் மேலாண்மை வாரியம் என்ற பொருளில் தீர்ப்பு வழங்கவில்லையென்று உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி கூறுவது மிகவும் வேதனைக்குரியது. ஒரு தீர்ப்பு தெள்ளத்தெளிவானதாய் அமைந்திட வேண்டும் என்பதில் உச்சநீதிமன்றத்தின் பொறுப்பற்றத் தன்மையை இது பட்டவர்த்தனமாய்க் காட்டுகிறது. மத்திய அரசு விளக்கம் கேட்டால் ஓரிரு நாளில் அதற்கு விளக்கம் அளித்துத் தீர்வு காண வேண்டிய உச்சநீதிமன்றம், மே 3ஆம் தேதி வரை அவகாசம் அளித்துள்ளதால் கர்நாடகத் தேர்தல் முடியும்வரை இப்பிரச்சினையைக் கிடப்பில் போடும் மத்திய அரசின் திட்டத்திற்கு உச்சநீதிமன்றம் ஒத்துழைக்கிறது என்ற குற்றச்சாட்டு வந்துள்ளது. இது உச்சநீதிமன்றத்தின் நம்பகத் தன்மையை கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது. இது மக்களாட்சிக்கும், மாநில உரிமைக்கும், அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கும் எதிரான அநீதியாகும். எனவே, உச்சநீதிமன்றமும் மத்திய அரசும் தமிழகத்தின் உரிமையை உடன் பாதுகாக்க வேண்டும்! அதற்கு தமிழகத்தின் உரிமையை உறுதியாக நிலைநாட்ட வேண்டும்! இல்லையேல் இந்திய நாட்டின் ஒருமைப்பாடு  குலையும் நிலையை அது உருவாக்கும்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

காவிரிப் பிரச்சனை வெறும் நீர்ப் பிரச்சனையல்ல! மாநில உரிமை, வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை!

உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்த பிறகும், கருநாடக மாநில சட்டப் பேரவைத் தேர்தலை மனதிற்கொண்டு, காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை அமைக்காமல் ஸ்கீம் என்ற வார்த்தை விளையாட்டில் ஈடுபட்டு, தமிழ்நாட்டு மக்களை வஞ்சிக்கும் வகையில், திட்டமிட்டு மத்திய பி.ஜே.பி. அரசு செயல்பட்டு வருகிறது. இதற்குத் தமிழ்நாடு அரசும் துணைபோய்க் கொண்டிருக்கிறது. தமிழ்நாடு வடிகால் நிலப் பகுதியா? காவிரி கருநாடகத்தில் உற்பத்தியாகிறது என்பதற்காக மட்டும், தானடித்த மூப்பாக கருநாடகம் நடந்துகொள்ள முடியுமா? முடியாது என்பதுதான் சட்டத்தின் நிலை. ஆனால், நடப்பது என்ன? தமிழ்நாட்டை வடிகாலாகப் பயன்படுத்துவது மட்டும்தான் கருநாடகம் பின்பற்றிவரும் அழும்பும் - அக்கிரமமும் ஆகும்! இந்தியாவில் சட்ட ஆட்சி நொறுங்குகிறதா? நடுவர் மன்றம் சொன்னால் என்ன? ஏன், உச்சநீதிமன்றமும் கட்டளையிட்டால்தான் என்ன? அவற்றையெல்லாம் பொருட்படுத்தப் போவதில்லை என்பதில் கருநாடகமும், மத்திய அரசும் உறுதியாகவே இருக்கின்றன. இதன்மூலம் சட்ட ஆட்சி என்பதே இந்தியாவில் நொறுங்கிப் போய்விட்டதா, இல்லையா? கடந்த ஞாயிறு (01.04.2018) அன்று தி.மு.க. சார்பில் சென்னை அண்ணா அறிவாலயத்தில் கூட்டப்பட்ட அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தில் எடுக்கப்பட்ட தீர்மானத்தில், இது மிக முக்கியமாக அடிகோடிட்டுச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. மாநிலங்களின் உரிமை என்னாயிற்று? மாநிலங்களின் ஒருங்கிணைப்புதான் இந்தியா என்பதை மத்திய ஆட்சியும், நீதிமன்றங்களும் கேள்விக்குறியாக்கி விட்டனவே! தமிழ்நாடு பாலைவனமாவhhதற்கு எல்லா ஏற்பாடுகளும் திட்டமிட்டுச் செய்யப்படுகின்றன. எங்களைக் கால் பதிக்க இடம் கொடுங்கள் - உங்களுக்குக் காவிரி நீரைத் தருகிறோம்  என்று தமிழ்நாட்டை நோக்கி இந்துத்துவா பி.ஜே.பி. ஆட்சி சொல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டுள்ளது. உச்சநீதிமன்றம் கூறியது என்ன? கடந்த பிப்ரவரி 16 ஆம் தேதி உச்சநீதிமன்றம் -ஆறு வாரங்களுக்குள் காவிரி மேலாண்மை வாரியமும், ஒழுங்காற்றுக் குழுவும் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும், மேல்முறையீடுகள் இதில் கிடையாது என்றும், திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்த நிலையில், உச்சநீதிமன்றத்தின் ஸ்கீம் என்ற சொல்லை வைத்துக்கொண்டு வார்த்தை விளையாட்டில் மத்திய பி.ஜே.பி. அரசும், கருநாடக மாநில அரசும் ஈடுபடுவது சிறுபிள்ளைத்தனம் அல்லவா? அரசுகளை, நீதிமன்றங்களை நம்பிப் பயனில்லை தமிழகம் இனி அரசுகளை நம்பிப் பயனில்லை; நீதிமன்றங்களை நம்பியும் பயனில்லை. வீதிமன்றங்கள்தான் இதற்கு விடையளிக்கும் என்ற அடிப்படையில்தான் மேற்கூறிய அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தில் மூன்று முக்கிய போராட்டத் திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டன. மூன்று முக்கிய முடிவுகள் 1. நாளை மறுநாள் (5.4.2018) வியாழனன்று தமிழகம் தழுவிய அளவில் முழு வேலை நிறுத்தம். 2. தமிழ்நாட்டிற்கு வரும் பிரதமருக்குக் கருப்புக் கொடி ஆர்ப்பாட்டம். 3. ஆளுநர் மாளிகை நோக்கி உரிமை மீட்புப் பயணம் ஜனநாயக நெறிமுறைப்படி இம்மூன்று திட்டங்களும் தீர்க்கமான முறையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் கட்சியில்லை, வேறு பிரச்சனைகள் ஏதுமில்லை. ஒரே பிரச்சினை - தமிழ்நாட்டுக்குரிய காவிரி நதிநீர் உரிமையைப் பெறுவதே! தமிழ்நாடு கிள்ளுக்கீரையா? நதிநீர்ப் பிரச்சனை என்றாலும், நீட் என்றாலும், நியூட்ரினோ உள்ளிட்ட பிரச்சினைகளாக இருந்தாலும் சரி, தமிழ்நாட்டைக் கிள்ளுக்கீரையாக நினைக்கும் நீரோக் களுக்குத் தக்கதோர் எச்சரிக்கை அறிவிப்புப் பலகையாக, - பதாகையாக கடந்த 5ஆம் தேதி நடத்தப்பட்ட முழு வேலை நிறுத்தம், தன் முழு உருவத்தை வெளிப்படுத்திக் காட்டிற்று. உச்சநீதிமன்றத்தின் போக்கு உச்சநீதிமன்ற வரலாற்றில் இல்லாத ஒரு முறையற்றப் போக்கு இன்றைக்கு நடந்திருக்கிறது. உச்சநீதிமன்றம் கொடுத்த தீர்ப்பையே, உச்சநீதிமன்றம் தானே மறு ஆய்வு செய்வதைப்போல, வேறு திசைப் திருப்பலா? இதில் மோடி அரசைக் கடிந்துகொள்வது போன்ற ஒரு செல்லக் கோபம் வேறு! காவிரி நதிநீர் பங்கீடு தொடர்பில் நடுவர் மன்றம் தலையிட்டு முக்கிய முடிவுகள் எடுக்கும், அதை வரைமுறைப் படுத்தும்.  இதே போல் காவிரி மேலாண்மை வாரியமும்  அமைக்கப்பட்டால் நதிநீர் பங்கீடுகளை மேற் பார்வையிடும், மேலும் மாநிலங்களுக்கு தேவையான நீரை தேவைக்கேற்ப பகிர்ந்து கொடுக்கும், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் என்பது ஒரு அதிகாரமிக்க அமைப்பாக இருக்கும். இதுதான் ஸ்கீம். இதிலே ஸ்கீம் என்கிற வார்த்தையைத்தான் முழுமையாகப் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். இப்பொழுது  இதில் புதிதாய் என்ன விளக்கம் தேவைப்படுகிறது? இவ்வளவு நாள் தூங்கிக் கொண்டிருந்துவிட்டு, இப்பொழுது என்ன விளக்கம்? இது எவ்வளவு பெரிய மோசடி? எனவே, மக்களை நம்புவதைத்தவிர, இனி யாரையும் நம்பிப் பயனில்லை! ஏற்கனவே 6 வாரகால அவகாசத்தை அலட்சியப்படுத்திவிட்டு, இறுதி நேரத்தில் உச்சநீதிமன்றத்தை மத்திய அரசு அணுகிய நிலையில், அச்செயலுக்கு கண்டனம் தெரிவித்த உச்சநீதிமன்றம், மே 3ஆம் தேதிவரை மீண்டும் கால அவகாசம் தந்தது எப்படி நியாயமாகும்? அதுவும் பற்றி எரியும் மாநிலப் பிரச்சனையில் இப்படி காலங்கடத்துவது எப்படி சரியாகும்?  காவிரி பிரச்சனை வெறும் நீர்ப் பிரச்சனை அல்ல. அது மாநில உரிமை, வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை. இதில் அனைத்து அமைப்புகளும் மக்களும் ஒருமித்த உணர்வோடு ஒற்றுமையாய் ஓயாது போராடி நம் உரிமையை வென்றெடுக்க வேண்டியது நமது கட்டாயக் கடமையாகும்! - கி.வீரமணி, ஆசிரியர், உண்மைசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பாபா சாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கரின் பதினைந்தெழுத்து மந்திரம்

- வழக்கறிஞர் சு.குமாரதேவன்  பல்வேறு சமயங்களைக் கடைப்பிடிக்கும் பக்தர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் வழிபடும் கடவுள்களின் பெயரினைக் குறிக்கும் வகையில் மிகச் சுருக்கமாக சில மந்திரச் சொற்களை வைத்திருப்பார்கள். கிறிஸ்தவர்கள், ஏசுவே ஜீவன் என்றும்; இஸ்லாமியர்கள், பிஸ்மில்லா ஹிர் ரகுமான் இன் ரஹிம் என்றும்; சைவர்கள், அய்ந்தெழுத்து மந்திரம் என்று சொல்லி சிவாய நம என்றும்; ஓம் நமோ நாராயணா என்ற எட்டெழுத்து மந்திர சொல்லாக வைணவர்களும்; சமணர்கள், வந்தே ஜினவரம் என்றும் சொல்வார்கள். ஆனால் தந்தை பெரியார், நான் இந்து அல்ல என்ற சொல்லை, தான் வாழும் வரை வலியுறுத்தி தம் தொண்டர்கள் பின்பற்ற ஒரு சொல்லாக உருவாக்கி நடைமுறைப்படுத்தினார். தன் வாழ்நாள் எல்லாம் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக பாடுபட்ட பாபா சாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் 13.10.1935 அன்று கீழ்க்கண்டவாறு ஒரு பிரகடனத்தை அவர் கூறினார். கெடுவாய்ப்பாக நான் ஒரு தீண்டத்தகாத இந்துவாகப் பிறந்து விட்டேன். அதைத் தடுப்பது என் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது. ஆனால், அருவறுக்கத்தக்க இழிவான நிலையில் வாழ்வதை என்னால் தடுத்துக் கொள்ள முடியும். எனவே, நான் உறுதியாகக் கூறுகிறேன், நான் ஓர் இந்துவாக சாகமாட்டேன். மேற்கண்ட அவரது உறுதிமொழி அவரது தொண்டர்களால் இன்றும் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. அந்த உறுதிமொழியில் சங்கிலி தொடர் போல் நாம் அணியமாகி அதை மற்றவர்கள் பின்பற்ற உறுதி ஏற்க வேண்டும். தந்தை பெரியார், பாபா சாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களின் உரைகளை அதிலும் குறிப்பாக ஜாதியை ஒழிக்க வழி என்கின்ற ஓர் ஆய்வுச் சொற்பொழிவினை மொழிபெயர்த்து தமிழ்நாட்டில் டாக்டர் அம்பேத்கரின் ஆளுமையினை வெளிப்படுத்தினார். இன்றுவரை அந்தப் புத்தகம் பல பதிப்புகள் பெரியார் சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டு விற்பனையில் சக்கைபோடு போடுகிறது. இதைப் பின்பற்றி தமிழ்நாட்டில் பல பதிப்பகங்கள் மேற்கண்ட ஆய்வுக் கட்டுரைத் தொகுப்பினை வெளியிட்டு அந்தத் தொகுப்புகள் யாவும் தமிழகத்தில் பெறும் வரவேற்பைப் பெற்று வருகின்றன. இந்த நூல் விற்பனை மட்டுமல்லாமல் டாக்டர் அம்பேத்கரின் பல நூல்கள் பல்வேறு தலைப்புகளில் வெளியிடப்பட்டு இந்து மதத்திற்கு எதிரான கருத்துப்போர் நடைபெற்று வருகிறது. இந்தியாவின் 2000 ஆண்டுகால வரலாறு என்பதே சமத்துவத்திற்கும், சமத்துவம் இன்மைக்கும் அதாவது பௌத்தத்திற்கு பார்ப்பனியத்திற்கும் இடையில் நடைபெற்ற ஒரு போர்தான் என்கிறார் பாபாசாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர். அந்தப் போர் இன்றும் தொடர்கிறது. இந்தத் தொடர்ச்சியில் நாமெல்லாம் போராளிதான். தந்தை பெரியார் -_ பாபாசாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஆகியோரின் நட்பு சாதாரண நட்பு அல்ல. அந்த நட்பு கொள்கை ரீதியிலான சமத்துவத்துவமின்மைக்கு எதிரான ஜாதி கொடுமைகளுக்கு எதிரான ஓர் உறுதியான நட்பாகும். நான் இந்துவாக சாகமாட்டேன் என்று டாக்டர் பாபாசாகிப் அம்பேத்கர் சொன்னபோது தந்தை பெரியார் 20.10.1935 அன்று அனுப்பிய வாழ்த்துத் தந்தி பின்வருமாறு. தாங்கள் புத்திசாலித்தனமான முடிவுக்கு வந்தது பற்றி வாழ்த்துக் கூறுகின்றேன்.  தங்களது முடிவை எக்காரணத்தாலும் மாற்ற வேண்டாம். அவசரப்பட வேண்டாம்.  முதலில் குறைந்தது 10 லட்சம் பேரையாவது மதம் மாற்ற வேண்டும். பிறகே தாங்கள் மதம் மாறுவது பிரயோஜனமாக இருக்கும்.  மலையாளம் உட்பட தென்னிந்தியா தங்களது முடிவுக்கு பலத்த ஆதரவு அளிக்கும். மேற்கண்ட தந்தியைத் தொடர்ந்து பெரியார் தங்களது 20.10.1935 நாளிட்ட குடிஅரசு இதழில் எழுதிய தலையங்கத்தில். தோழர் அம்பேத்கர் அவர்களின் கர்ஜனையும் வீரமும் ஞானமும் நிறைந்த தீர்மானம் பொது ஜனங்களால் எவ்வளவுதான் வெறுக்கப்பட்டபோதிலும் அவர் எவ்வளவு தான் தூற்றப்பட்டபோதிலும் அதுதான் _- தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மாத்திரமல்லாமல் இந்தியாவில் உள்ள இந்துக்களில் பார்ப்பனரல்லாத மக்களாகிய 100க்கு 97 விகிதாச்சாரமுள்ள 24 கோடி இந்து மக்களின் விடுதலைக்கு சர்வ சமய சஞ்சீவியாகப் போகிறது. மேற்கண்ட செய்தி தந்தை பெரியார் பாபாசாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் ஆகியோரின் உள்ளார்ந்த இந்துமத ஒழிப்பு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுப்பதற்கு ஓர் உந்து சக்தியாகத் திகழ்கிறது. தந்தை பெரியார் சமூக மாற்றம், ஜாதி ஒழிப்பு இவற்றிற்கு ஓர் மாற்றாக ஜாதி மறுப்புத் திருமணங்களை நடத்தி வைத்தார். இதே கருத்தியலை பாபாசாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்கள் 27.06.1936 அன்று ஜனதா இதழில் எழுதிய கட்டுரையில் ஜாதிகளுக்கிடையே சேர்ந்து உண்ணுதலும், ஜாதி மறுப்புத் திருமணமும் நடந்தால் மட்டுமே சமத்துவத்தை எட்ட முடியும். அப்படியானால் அதன் அர்த்தம் சதுர்வர்ணம் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். பார்ப்பன மதம் என்பது வேரோடு பிடுங்கி எறியப்பட வேண்டும் என்பதே என்று உறுதியாகக் கூறுகிறார்.  பாபாசாகிப் டாக்டர் அம்பேத்கர் வழி நடப்போர் அல்லது அவர் வழி நடக்க முன் வருவோர் பின்பற்ற வேண்டிய சொற்றொடர்கள் இதுதான்.  செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள