கட்டுரை : ‘திராவிடர்’ என்னும் சொல் தேர்வு ஏன்?

ப.திருமாவேலன் மீண்டும் மீண்டும் ‘திராவிடர்’ என்னும் சொல்லுக்கு விளக்கம் அளித்து விரல் தேய்ந்து விட்டது. ‘திராவிடம்’ என்பதற்கு வாய்க்கு வந்தபடி பொருள் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் திராவிட எதிரிகள்! 'திராவிடம்' என்றால் ஆரியம்! ‘திராவிடம்’ என்றால் பார்ப்பனர்கள்! _ என்று தமிழ்த்தேசியம் என்ற பெயரால் அலையும் சிலர் சொல்லித் திரிகிறார்கள். ‘திராவிடர்கள்’ என்று யாரும் கிடையாது என்றும் இவர்கள் சொல்கிறார்கள். இதையே, ‘ஆரியர்களும் இல்லை, அதனால் திராவிடர்களுக்கும் இல்லை’ _ என்று ஆரியச் சக்திகளே சொல்கிறது! ஆரிய சக்திகளும் _ தமிழ்த்தேசியம் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்களும் சொல்வது ஒன்றுதான். ஆரிய சக்திகளுக்காவது 100 சதவிகித நேர்மை உண்டு. அவர்கள் தங்கள் இனத்துக்கு உண்மையாக இருக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ்த்தேசியம் என்கிற பெயரால் பேசுபவர்கள் தமிழினத்தின் துரோகிகள். அந்தத் துரோகத்தை மறைப்பதற்காக, ‘திராவிடம்’ என்னும் சொல்லுக்கு எதிராக யுத்தம் செய்கிறார்கள். ‘திராவிடம்’ என்னும் சொல் ஒரு காலத்தில் இடப்பெயராக _ அதன் பிறகு மொழிப் பெயராக _ சில காலத்தில் இனப்பெயராக இருந்தது என்பதை திராவிட மொழியியல் ஞாயிறு தேவநேயப்பாவாணர் அவர்கள் தனது நூல்களில் பல இடங்களில் எழுதி இருக்கிறார். ‘திராவிடம்’ என்பது இன்று ஒரு தத்துவத்தின் சொல்லாக இருக்கிறது. அந்தத் தத்துவத்தை அயோத்திதாசர், இரட்டமலை சீனிவாசன், எம்.சி.ராஜா ஆகியோர் முன்மொழிந்து அரசியல் களத்தில் போராடினார்கள். இன்னொரு பக்கத்தில் தந்தை பெரியார் பயன்படுத்திப் போராடினார். ‘திராவிடத்தை’  பேசிய பெரியாரை, தெலுங்கர் என்று சொல்பவர்கள், அயோத்திதாசரை, இரட்டமலையாரை, எம்.சி.ராஜாவை நோக்கி உள்நோக்கம் கற்பிக்க முடியாமல் போனது ஏன்? திராவிடம் பேசுபவர்கள் அனைவரும் தெலுங்கர்கள் என்றால் இவர்கள் யார்? பெரியார் கேட்டுவந்த ‘திராவிட நாடு’ என்பது அன்றைய சென்னை மாகாணம். இதில் தமிழர்களோடு தெலுங்கர், மலையாளிகள், கன்னடர் வாழ்ந்து வந்தார்கள். இதில் முதன்முதலாக தெலுங்கர்கள் தனி மாகாணம் கேட்டார்கள். இது பெரியாருக்கு சிக்கலை உணர்த்தியது. நாம் ஒன்றாக இருக்கலாம் என்று முதலில் சொன்னார். தான் கேட்டு வந்த திராவிடநாட்டுக்கு மொழிவாரி மாகாணப் பிரிவினை என்பது தடை போடும் தந்திரமாக அரசியல் ரீதியாகவும் பார்த்தார். ஆனால், தெலுங்கர்கள் சென்னை மாகாணத்தையும் தங்களுக்குக் கேட்க ஆரம்பித்தும் தான் பெரியாருக்குள் இருந்த ‘தமிழன்’ விழித்தான். ‘தெலுங்கர் பேராசை’ என்ற தலையங்கம் தீட்டினார். நான்கு மொழிக்காரர்களையும் திராவிடர்கள் என்று அழைத்து வந்தவர்களை, தமிழர்களைப் பிரித்து ‘தமிழ்த்திராவிடர்கள்’ என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார். சென்னை நகர், தமிழ்த் திராவிடனிடமிருந்து பறித்துக் கொள்ளப்படுவதை எந்த ஒரு திராவிடனும் ஒப்புக்கொள்ளவே முடியாது’’ என்று எழுதினார். (‘குடிஅரசு’ 27.8.1949) இதிலிருந்தே தமிழர்களுக்கு மட்டுமான அரசியல் தொடங்கிவிட்டது. ஆந்திரர்களின் தனி மாகாணமாகப் பிரிந்து செல்வதை ஆதரித்த பெரியார், அவர்கள் சென்னையைக் கேட்டதைக் கண்டித்தார். ஆந்திரர்களுக்குச் சென்னை கிடையாது _ கிடைக்காது என்று எழுதினார். ம.பொ.சி. சென்னை மாநகராட்சியில் கொண்டுவந்த தீர்மானத்தை முழுமையாக ஆதரித்தார். ஆந்திர ராஜ்யத்துக்கு சென்னை நகர் தற்காலிகத் தலைநகராகவும் இருக்கக் கூடாது என்பதை திராவிடர் கழக மத்திய நிருவாகக் குழு தீர்மானமாக நிறைவேற்றியது. (‘விடுதலை’ 11.1.1953) சென்னையில் நடந்த கூட்டத்தில் பேசிய பெரியார், ‘தமிழ் பேசும் மக்கள் நாட்டில் தெலுங்கு பேசும் மக்கள் ஆட்சி இருப்பதா?’ என்று கேட்டார். மலையாளிகளுக்கு எதிராக தென் திருவிதாங்கூரில் நடக்கும் தமிழர் போராட்டத்தை பெரியார் ஆதரித்தார். வடக்கில் தெலுங்கர், தெற்கில் மலையாளிகள் தமிழர்களுக்கு எதிராக நடத்தும் அனைத்து ஆர்ப்பாட்டங்களையும் கண்டித்தார். தென்னிந்தியப் பகுதிகள் இணைந்த தட்சிணப் பிரதேசம் திட்டத்தை எதிர்த்தார். இதனை மலையாளிகளின் சூழ்ச்சி என்றார். (‘விடுதலை’ 11.10.1955) தமிழர் பேசும் பகுதிகளை மட்டும் கொண்ட தமிழ்ப்பகுதிகளை இணைத்து தமிழ்நாடு உருவாக்கச் சொன்னார். 1956ஆம் ஆண்டு மொழிவாரியாக மாகாணங்கள் பிரிந்துவிட்டன. வடநாட்டான் சுரண்டலில் இருந்து முழுமையாக விடுதலையடைய முன்வராத ஆந்திரமும் கேரளாவும் கன்னடமும் பிரிந்து போய்விட்டதால் இனி தமிழ்நாடு முழு விடுதலையடைய போராட வேண்டியதுதான் என்றார். இன்றிருப்பது தனித் தமிழ்நாடுதான் என்றார். தமிழ்நாட்டில் எஞ்சியுள்ள தெலுங்கர், மலையாளிகள் அவரவர் மாநிலத்துக்கு போய்விட வேண்டியதுதான் என்றார். ஆந்திர, கேரள, கன்னட மொழிக்காரர்கள் தொல்லை நீங்கிவிட்டது என்றார். அப்படியானால் திராவிடர் என்பதற்குப் பதிலாக தமிழர் என்றே இனி கூறலாமே என்று தனக்குத்தானே கேட்டுக் கொண்ட பெரியார், “திராவிடர் என்றால் ஆரியருக்கு எதிரிகள் என்ற பொருளிருப்பதனால் ஆரியர்களை அறவே ஒதுக்க முடிகிறது’’ என்றார். (‘விடுதலை’ 8.11.1956) அதுவரை கேட்டு வந்த ‘திராவிடநாடு’ இனி ‘தமிழ்நாடு’ ஆகிறது. 24.8.1958 அன்று வேலூரில் நடந்த சுதந்திரத் தமிழ்நாடு மாநாட்டில் பேசும் போது, “'இன்று மற்றவர்கள் எல்லோரும் பிரிந்து தனித்-தனியே நாடுகளாகப் போய்விட்டார்கள். இன்று தமிழ்நாடு என்று தெளிவாகச் சொல்ல முடிகிறது’’ என்று பேசினார் பெரியார். (‘விடுதலை’ 30.8.1958) திடீரென்று குரல் மாற்றிப் பேச ஆரம்பித்துள்ளார் பெரியார் என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. அப்போதுதான், ‘சூழ்நிலைக்கேற்ப நமது குரல் மாறலாம். கொள்கை அணுவளவும் மாறாது’ என்று சென்னையில் பேசினார். ‘இனம் நோக்கில் திராவிடமும் மொழி அடிப்படையில் தமிழ்நாடும் அடைவதே நமது இலட்சியம்’ என்றார். தமிழ்நாடு கேட்கிறாயே உன் திராவிட நாடு என்ன ஆயிற்று என்று கேட்பவர்களுக்கு பதில் அளிக்கும் வகையில் பேசினார். “திராவிட நாடு என்று சொன்னாலும் தமிழ்நாடு என்று சொன்னாலும் இரண்டும் ஒன்றுதான். அகராதியில் எடுத்துப்பார். இலக்கியத்தைப் படித்துப் பார். அதிலிருக்கிறது தமிழ்நாடு என்றால் திராவிடநாடு. திராவிடநாடு என்றாலும் தமிழ்நாடுதான். இரண்டுக்கும் பெயர்தான் வேறே தவிர மற்றபடி காரியங்கள் எல்லாம் ஒன்றுதான். ... இனத்தால் நாம் திராவிடர்கள். மொழியால் நாம் தமிழர்கள்’’ என்று விளக்கம் அளித்தார். (‘விடுதலை’ 13.8.1958) ‘திராவிடன்’ என்று சொல்வது ஏன் என்ற  இந்த விவாதங்களுக்கு பதில் அளிக்கும் வகையில் “மர மண்டைகளுக்கு மீண்டும் கூறுகிறோம்’’ என்ற தலையங்கம் தீட்டப்பட்டது. திராவிடன் என்னும் சொல்லை ஏன் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதற்கான விளக்கம் சொல்லப்பட்டது. “திராவிடம் என்ற சொல்லை விடக்கூடாது என்று சொல்லி வருகிறோம். திராவிடன் என்ற சொல்லுக்கு அஞ்சுவது போல் தமிழன் என்ற சொல்லுக்கு அக்கிரகாரத்தான் அஞ்சுவதில்லை. தமிழன் என்றால், ஆமாம் சார் நாமெல்லாம் தமிழன்னோ என்று உடனே உறவு கொண்டாடுகிறான். இதைக் கேட்கும் தமிழன் (‘திராவிடன்’) பல்லை இளிக்கிறான். ‘அல்ல சார் அல்ல! நீர் ஆரியர்! நான் தமிழர்’ என்று கூறக்கூடியவன் கருஞ்சட்டைக்காரன் ஒருவன் தானே? தேவநேயப்பாவாணர், சுப்புரெத்தினம், வை.பொன்னம்பலனார் போன்ற அரை டஜன் புலவர்கள் தானே? மற்ற எல்லாத் தமிழ்ப் புலவர்களும் எல்லா அரசியல் கட்சிக்காரர்களும் எல்லாத் தலைவர்களும் ஆரியனையும் தமிழன் என்றுதானே கூறுகிறார்கள்? தென் ஆர்க்காடு கிராமவாசியான ஒரு தற்குறித் தமிழனுக்கு இருக்கிற அறிவுகூட இவர்களுக்கெல்லாம் இல்லையே? கிராமவாசித் தமிழன் படிப்பு எழுத்து வாசனை இல்லாதிருந்தாலும் ‘அதோ போகிறவன் பார்ப்பான், இதோ வருகிறான் தமிழன்’ என்று பிரித்துக் கூறத் தெரிகின்ற அடிப்படை இன உணர்ச்சி அறிவாவது இருக்கிறதே! அந்த அறிவு எல்லாத் தமிழர்களுக்கும் வருகின்ற வரையிலும் தமிழர் என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக திராவிடர் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருப்பது இன்றியமையாததாகிறது’’ (‘விடுதலை’ 22.11.1958) என்று எழுதினார். திராவிடநாடு முழக்கத்தை சுதந்திரத் தமிழ்நாடு முழக்கமாக பெரியார் மாற்றினார். திராவிடநாடு என்று சொல்லக் கூடாது என்று கூறினார். திராவிட நாடு என்பதை எதிர்க்கும் திராவிடர் கழகத்தவர் ‘தமிழர் கழகம்’ என்று பெயர் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது தானே என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. ‘இது திராவிடர் கழகம், ஆரியர்கள் சேர முடியாத கழகம்’ என்று விளக்கம் அளித்தது ‘விடுதலை’. பார்ப்பனர் ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட கழகம், எந்தப் பிரச்னையையும் ஆரியர் _ திராவிடர் என்ற பூதக்கண்ணாடி போட்டு சோதிக்கிறது இக்கழகம் என்றது அத்தலையங்கம். (‘விடுதலை’ 22.6.1961) 1955ஆம் ஆண்டு பிறந்து அப்போதே கொல்லப்பட்ட தட்சிணப்பிரதேசம் உருவாக்கம் மீண்டும் 1963ஆம் ஆண்டு வேறொரு வடிவத்தில் வந்தது. தமிழகத்தையும் கேரளாவையும் இணைக்க வேண்டும் என்று அப்போது சொல்லப்பட்டது. ‘முளையிலேயே இதனைக் கிள்ளி எறியவேண்டும்’ (‘விடுதலை’ 9.2.1963) என்று எழுதினார். சுரண்டல் கொடுமை, மலையாளிகள் தொல்லை என்று கண்டித்தார். மலையாளிகளை பசுத்தோல் போர்த்திய புலிகள் என்று கண்டித்து தலையங்கம். (‘விடுதலை’ 10.1.1964) இப்படி 1956 முதல் ‘திராவிடநாடு’ என்பதைக் கைவிட்டு, ‘தமிழ்நாடு’ என்பதை உச்சரித்தார் பெரியார்! இந்த நிலைப்பாட்டை முழுமையாக விளக்கி ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களால் ‘தமிழ்நாடா? திராவிட நாடா?’ என்னும் குறுநூல் எழுதி 4.8.1961 அன்று வெளியிடப்பட்டது. அதில் பெரியாரின் அறிக்கை ஒன்றை ஆசிரியர் அவர்கள் மேற்கோள் காட்டுகிறார். அதில் ‘திராவிடம்’ என்னும் சொல்லை தான் எதற்காகப் பயன்படுத்த வேண்டி உள்ளது என்பதை பெரியார் சொல்கிறார். “நம் நாட்டுக்கு சமுதாயத்திற்கு இனத்திற்கு திராவிடம் என்று இருந்த பெயர், அது தமிழல்ல என்பதானாலும் நமக்கு அது ஒரு பொதுக்குறிப்புச் சொல்லும் ஆரிய எதிர்ப்பு உணர்ச்சிச் சொல்லுமானதாக இருக்கிறதே என்று வலியுறுத்தி வந்தேன்’’ என்கிறார் பெரியார். (தமிழ்நாடா? திராவிடநாடா? பக்கம் 13) திராவிடன் என்ற சொல்லை விட்டு விட்டு தமிழன் என்று சொன்னால் பார்ப்பான் (ஆரியன்) நானும் தமிழன் தான் என்று உள்ளே புகுந்து விடுகிறான்’’ என்கிறார் பெரியார். திராவிடன் என்னும் சொல் தேர்வின் காரணம், ஆரியம் என்பதன் எதிர்ப்-புணர்ச்சிக்காகவே! தமிழன் என்னும் சொல்லைப் பயன்-படுத்தாமல் இருந்ததற்குக் காரணம், ஆரியப் பார்ப்பனரும் தாங்களும் தமிழர்கள் என்று உள்ளே நுழைந்து விடுவார்கள் என்பதற்-காகத்தான். அதனால்தான் தமிழன் என்று அவர் பேசுவதை விடவில்லை. ‘தமிழா எழுச்சி கொள்’ என்றே சொன்னார். திராவிடர் கழகம் என்று பெயர் வைக்காமல் போயிருந்தால், சூத்திரர் கழகம் என்பதே தான் வைக்கப் பொருத்தமான பெயர் என்று சொன்னதன் காரணம், பார்ப்பனரல்லாதார் _ சூத்திரர் _ திராவிடர் என்ற சொல்லுக்குள் பார்ப்பனர் நுழைய முடியாது என்பதால் தான். மற்றபடி அதற்கு வடுகர், பார்ப்பனர் என்று தமிழ்த்தேசியர்கள் சொல்வது அவர்களது அறிவுப் பலவீனத்தின் கனமான கற்பனையே தவிர வேறல்ல. திராவிடர் கழகத்தின் கொள்கையை எதிர்க்க முடியாமல் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் ஆட்சியில் குறை கண்டுபிடிக்க முடியாத நிலையில் தனது கையறு நிலையில் கனைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இதைப் பற்றிக் கவலை இல்லை. இவை காலம் காலமாகப் பார்த்த கனைப்புகள்தாம்!ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

தலையங்கம் : இன்றும் வடபுலத்தில் சமூகநீதி படும்பாடு!

உத்தரப்பிரதேச அரசியலின் எதிரொலி சத்திஸ்கரிலும் கேட்கிறது; அது மட்டுமா? அந்தப் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தின் கொடுமையால் சத்திஸ்கர் மாநிலத்தின் முதல் அமைச்சராக உள்ள பூபேஷ் பாகல் என்ற பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்த காங்கிரஸ் கட்சி முதல் அமைச்சரின் அரசியல் வியூகங்களும் வித்தைகளும் விலாநோகச் சிரிக்கும்படி உள்ளது! இவர் 3 ஆண்டுகளாக முதல்வராக உள்ளதோடு, “பிற்படுத்தப்பட்டோரின் பெருந்தலைவராக’’ தன்னை உயர்த்திக்கொண்டு அச்சமூகத்தினரின் செல்வாக்குள்ள முதல்வராக ஆளும் நிலையில், பார்ப்பனரின் சூழ்ச்சிகளை நன்கு புரிந்துகொண்ட அவரது தந்தை நந்தகுமார் பாகல் (86 வயது நிறைந்தவர்) உ.பி.யின் முதல்வராக உள்ள யோகி ஆதித்யநாத் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கோட்டா _ ஆசிரியர்கள் நியமனத்தில் _ பின்பற்றப்படவில்லை என்பதால், “பார்ப்பனரைப் புறக்கணியுங்கள், அவர்கள் அந்நியர்கள்’’ என்று இந்தித் தொலைக்காட்சி ஒன்றில், சமூகநீதி உணர்வால் கொதித்துப் பேட்டி கொடுத்ததை வைத்து, பெரிதாக ஊதி, “இவர் ஜாதிகளுக்குக்கிடையே வெறுப்புணர்வைத் தூண்டுகிறார்’’ என்று ஒரு புகாரை, ‘சர்வ பிராமணர் சமாஜ்’ என்ற அமைப்பைச் சார்ந்த ஒருவர் கொடுத்தார். உ.பி., சத்திஸ்கர் காங்கிரஸ் மேலிடப் பார்வையாளர் ஒருவரும் உ.பி.க்கான செயலாளர் ரமேஷ் திவாரி என்பவர். இந்தச் சூழலில் பீகார், உ.பி. அரசியலில் தனது செல்வாக்கினை வீழ்த்திட பார்ப்பனர்கள் இதனை ஓர் ஆயுதமாக _ முதல்வர் பூபேஷ் பாகலின் தந்தை பார்ப்பனர் பற்றிக் கூறியதைப் பயன்படுத்துவர் என்று பயந்தோ என்னவோ முதல் அமைச்சர் பூபேஷ் பாகல் தனது தந்தையை (86 வயது நிறைந்தவர்) பார்ப்பனர் தந்த புகார் அடிப்படையில் கைது செய்து சிறையில் அடைத்து, “சட்டம் எல்லோருக்கும் பொதுவானது; என் தந்தை என்றாலும் விலக்கில்லை’’ என்று ‘தத்துவம்’ பேசினார்! இதற்கு மற்றொரு முக்கியக் காரணம் _ இவரை காங்கிரஸ் மேலிடம் மாற்றிவிட்டு, டி.எஸ்.சிங் டியோ என்பவரை முதல் அமைச்சராக மாற்ற முயற்சிக்கும் வேலைகளும் மும்முரமாக நடைபெறுவதை அறிந்தே பூபேஷ் பாகல், இந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி இப்படி ஒரு நடவடிக்கை மூலம் ‘அரசியல்’ பாதுகாப்பைத் தேடுகிறார் போலும்! 86 வயதான நந்தகுமார் பாகல் நான் ஜாமீனில் வரமாட்டேன் என்று 15 நாள் காவலில் சிறையில் உறுதியுடன் உள்ளார்! பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள்கூட பார்ப்பன தயவும், சடகோபமும் இருந்தால்தான் தங்களால் பதவியைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள முடியும் என்பதும், அதற்காக தனது தந்தையைக்கூட சிறைக்கு அனுப்பி, பார்ப்பனரிடம் நல்ல பெயர், ஆதரவு பெற பிற்படுத்தப்பட்ட பிரபல தலைவராகவும் முதல் அமைச்சராகவும் உயர்ந்த பின்பும்கூட ‘அரசியல்’ வித்தையில் ஈடுபட வேண்டிய கட்டாயமும் வடஇந்திய அரசியலில் _ எப்படி இந்த 2021லும் _ உள்ளது பார்த்தீர்களா? மறுமுறையும் அம்பேத்கரும், ஜெகஜீவன்ராமும், கன்சிராமும், ‘பெரியார் மேளா’ கொண்டாடிடும் உணர்வுகளும்  அவசியம் தேவைப்படுவதைத்தானே காட்டுகிறது! தமிழ்நாட்டில் மருந்துக்குக்கூட சட்டமன்றத்தில் பா.ஜ.க. உள்பட _ எந்த ஒரு கட்சியிலும், பார்ப்பனர் உள்ளனரா? இல்லை; இல்லவே இல்லை _ 234 இடங்களில். இதுதான் பெரியார் மண் _ சமூகநீதி மண்!  புரிந்துகொள்க! - கி.வீரமணி, ஆசிரியர்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

ஆசிரியர் பதில்கள் : கெடுநிலை ஏடு!

கே1:     உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை மதிக்காத ஒன்றிய அரசு மீது உச்சநீதிமன்றம் நடவடிக்கை மேற்கொள்ள என்ன தடை? - கல.சங்கத்தமிழன், செங்கை ப1:        மில்லியன் டாலர் கேள்வி இது! என்றாலும், உச்சநீதிமன்றம் அவ்வளவு வேகமாகப் பாய்ந்துவிட முடியாதே. ஏனெனில், ஒதுக்கப்பட்ட அதிகாரப் பகிர்வின்படி ( Separation of Legislature, Administration and Judiciary - நீதித்துறை, நிருவாகத்துறை, சட்டத்துறை) மோதல்கள் விரும்பத்தக்கவை அல்ல என்கின்றது. யோசிப்பார்கள் அல்லவா? கே2:     பெரியாருக்கு 95 அடியில் சிலை தேவையா? என்போருக்குத் தங்கள் பதில் என்ன? - மா.அடைக்கலம், பல்லாவரம் ப2:        வரலாற்றின் சிறப்புகளை அறியாத நிர்மூடர்களை வரலாறு மன்னிக்காது! நாளைய தமிழ்நாட்டின் தனிச்சிறப்பு அச்சிலை மாத்திரம் அல்ல _ அந்த உலகத்தைச் சுற்றி அமையவிருப்பவை. அறிவியல் _ மின்னணுவியல் _ திராவிட இயக்க வரலாற்று அதிசயங்கள் _ இனிவரும் உலகம் கண்டு வியந்து பாராட்டுவது உறுதி! வாழ்க வயிற்றெரிச்சல்காரர்கள்! கே3:     “சமூகநீதிகாத்த வீராங்கனை’’க்கு எந்த நாள் கொண்டாடுவது? என்ற ‘தினமலர்’ ஏட்டின் ஏளனம் குறித்து...? - தா.ஞானசம்பந்தன், திருவையாறு ப3:        ஆவணி அவிட்டத்திற்கு அடுத்த நாளை ‘இனமலர்’ கூட்டம் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டாடினால் நாம் தடுக்க மாட்டோம்! கே4:     தாலிபன்கள் ஆட்சியில் பெண் உரிமை பறிக்கப்படுவதை அய்.நா.மன்றம் தடுக்க முடியுமா? - சி.வீரபாண்டியன், மதுரை ப4:        அய்.நா.மன்றம் ஒரு பல்லில்லாத மன்றம் -_ விவாத சத்த சபை _ அவ்வளவே! கே5:     தாயின் பெயரையும் தலைப்பெழுத்தில் போட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை குறித்து தங்கள் கருத்து என்ன? - கி.மாசிலாமணி, மதுராந்தகம் ப5:        வரவேற்க வேண்டியதாகும்! கே6:     ‘தினமலர்’ நடுநிலை நாளிதழாம்! தலைப்பில் போட்டுள்ளார்களே, அதுபற்றி...? - மூ.கார்த்திகேயன், திருச்சி ப6:        நடுநிலை ஏடல்ல அது _ கெடுநிலை (மக்களுக்கு) ஏடு அது என்பதே பச்சை உண்மையாகும்! கே7:     கருத்துக் கணிப்பை மம்தா பொய்யாக்கியதைப் போல, உத்தரப்பிரதேசம் உள்ளிட்ட மற்ற மாநிலங்களிலும் பொய்யாக்க, நீங்களும் தமிழ்நாடு முதலமைச்சரும் முயற்சி மேற்கொள்ள வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறுமா? - து.தீபா, புதுக்கோட்டை ப7:        உ.பி.யில் பா.ஜ.க. வெற்றி பெறும் என்ற கருத்துக்கணிப்பு _ பா.ஜ.க.வின் பம்மாத்து வேலைகளில் முதல் ‘பூஜை’ (அவாள் கண்ணோட்டமே). அதற்கு முக்கியத்துவம் தராதீர்கள். உண்மை பிறகே இறுதியில் சிரிக்கும்! கே8:     பெரியார் உலகம் உருவாக்கத்திற்கு உலக அளவிலான பங்களிப்பு இருக்க திட்டமிடுவீர்களா? - ர.மகேஸ்வரி, திருவரங்கம் ப8:        உலகம் பெரியார் மயமாகி வருவதால் நம் நம்பிக்கை _ உங்கள் நம்பிக்கை _ பொய்க்காது!            கே9:     பெரியார் பிறந்த நாள் ‘சமூகநீதி நாள்’ என்றதன் மூலம் பெரியார் என்றால் சமூகநீதி என்ற உண்மை உலகுக்கு உணர்த்தப்பட்டுவிட்டது அல்லவா? - வே.ஆறுமுகம், வியாசர்பாடி ப9:        அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இந்தியா முழுவதும் பெரியார் பிறந்த நாள் சமூகநீதி நாளாக கொண்டாடப்படும் காலம் மலருவதும் உறுதி! எதிலும் பெரியார் சற்று காலதாமதத்துடன் பெரு வெற்றி பெறுவதுதான் அவரது வரலாறு!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

இரட்டைமலை சீனிவாசன் (மறைவு: 18.9.1945)

அன்றைய செங்கல்பட்டு மாவட்டம்  மதுராந்தகத்தை அடுத்த கோழியனூர் கிராமத்தில் இரட்டைமலை என்னும் விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவருக்கு மகனாகப் பிறந்தவர்தான் இரட்டைமலை சீனிவாசன் (1860 ஜூலை 7). தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காகத் தன்னையே அர்ப்பணித்துக் கொண்ட பெம்மான் இவர். 1893இல் ‘பறையன்’ என்னும் பெயரில் ஓர் இதழைத் தொடங்கினார். மூன்று மாதம் மாத இதழாகவும், அதன்பின் வார இதழாகவும் 7 ஆண்டு காலம் தொடர்ந்து அவரால் நடத்தப்பட்டது. தன் சமுதாயம் வெளிப்படையாக அடையாளம் காட்டப்பட்டு இழிநிலை ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கில் இப்படி ஒரு பெயரைச் சூட்டிக் கொண்டார். 1891இல் ஆதிதிராவிட மகாசபையில் சேர்ந்து செயல்பட்டு, பின்னர் அந்த அமைப்பின் செயலாளராக இருந்து அரும்பணியாற்றினார். 1923 இல் சட்ட சபை உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டு நீதிக் கட்சி ஆட்சியைப் பயன்படுத்தி பொதுச் சாலைகள், பொதுக் கிணறுகள் ஆகியவற்றில் தாராளமாக தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் புழங்கிட வழிவகை செய்தார். ஒரு முக்கியமான தகவலைக் கண்டிப்பாகக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 1895ஆம் ஆண்டில் லண்டனில் சிவில் சர்வீஸ் தேர்வு நடந்தது. அத் தேர்வில் வெற்றி பெறுகிறவர்கள் வெள்ளைக்காரர்களே! அவர்களில் இருந்துதான் மாவட்ட ஆட்சியர், நீதிபதிகள் போன்ற பதவிகளுக்கு நியமனம் செய்யப்பட்டு வந்தனர். அத்தேர்வு இந்தியாவிலும் நடைபெற வேண்டும் என்று லண்டன் பார்லிமெண்டுக்குக் காங்கிரஸ் சார்பில் மனு ஒன்றை அனுப்பினர். இதற்கு அதிகாரப் பூர்வமான எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கக் காரணமாகவிருந்தார் இரட்டைமலை சீனிவாசன். 112 அடிநீளமுள்ள ஒரு மனுவைத் தயாரித்து அதில் 3412 பேர்களின் கையொப்பங்களைப் பெற்றார். இந்தத் தேர்வு இந்தியாவில் நடந்தால் உயர்ஜாதி இந்துக்களான பார்ப்பனர்கள் உயர்தர உத்தியோகங்களை வகித்து, ஏழை ஜாதியினரை, தாழ்த்தப்பட்டோரை இம்சை செய்வார்கள் என்று அதில் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது. ஜெனரல் சர் சார்ஜ் செஸ்னி என்ற நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மூலம் இந்த மனுவை அனுப்பி வைத்தார்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

சிறுகதை : தலையெழுத்து

மக்கள் எழுத்தாளர் விந்தன் தமிழ் சிறுகதைகள் கற்பனைக் கதைகளையும், புராணக் கதைகளையும் போற்றிக் காப்பாற்றி வந்த காலத்தில், சிறுகதைகள் மனிதர்களின் அகவுணர்வை வெளிப்படுத்தும் வகையிலும், சமுதாயத்தில் சமதர்மத்தை உண்டாக்கும் வகையிலும் பல்வேறு சிறுகதைகளை எழுதி மக்கள் எழுத்தாளராகக் கொண்டாடப்பட்டவர் விந்தன். அவை எப்போதும் சமுதாயத்திற்குத் தேவைப்படுபவை. தமிழ் சிறுகதைகள் கற்பனைக் கதைகளையும், புராணக் கதைகளையும் போற்றிக் காப்பாற்றி வந்த காலத்தில், சிறுகதைகள் மனிதர்களின் அகவுணர்வை வெளிப்படுத்தும் வகையிலும், சமுதாயத்தில் சமதர்மத்தை உண்டாக்கும் வகையிலும் பல்வேறு சிறுகதைகளை எழுதி மக்கள் எழுத்தாளராகக் கொண்டாடப்பட்டவர் விந்தன். அவை எப்போதும் சமுதாயத்திற்குத் தேவைப்படுபவை. ரயில் சிநேகிதன், பஸ் சிநேகிதன், நாடகமேடை சிநேகிதன், சினிமாக் கொட்டகை சிநேகிதன் இவ்வாறு நம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையிலும் திடீர் என்று எத்தனையோ சிநேகிதர்கள் தோன்றித் தோன்றி மறைகிறார்களல்லவா? அதே மாதிரிதான் செங்கண்ணனும், கருங்கண்ணனும் என்னுடைய கடற்கரைச் சிநேகிதர்களாகத் தோன்றினார்கள். ஆனால் மற்றவர்களைப் போல் அவர்கள் மறைந்து விடவில்லை; கடற்கரைக்குப் போகும் போதெல்லாம் என் கண்களுக்குக் காட்சியளித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். அதிலும் என்மேல் அளவில்லாத நம்பிக்கை அவர்களுக்கு. அதற்குக் காரணம் என்ன-வென்றே புரியவில்லை எனக்கு. ஒருவேளை நான் வழக்கமாக அணிந்து வரும் கதராடை-தான் காரணமாயிருக்குமோ? இருக்கலாம். அவர்களுக்குத்தான் கதர் அணிந்தவன்களெல்லாம் காந்தி மகான்களாச்சே! அன்று மாலை நான் வழக்கம் போல் கடற்கரைக்குப் போய்ச் சேர்ந்தபோது, செங்கண்ணனும், கருங்கண்ணனும் கட்டு மரத்துடன் கரையேறிக் கொண்டிருந்தார்கள். "என்ன செங்கண்ணா, இன்று எப்படி வேட்டை?" என்றேன் நான். "ஒன்னும் சொகம் இல்லைங்க, பாழாப்போன காத்து தான் இப்படி அடிச்சுத் தொலைக்குதே! கொஞ்சம் ஏமாந்தா ஆளையே தூக்கிகிட்டு இல்லே போயிடும்போல இருக்குது!" என்றான் செங்கண்ணன். "அதாச்சும் நடக்குதா, ஒரு நாளைப்போலப் பொறந்து பொறந்து சாகாம, ஒரேடியா செத்தாச்சும் தொலையலாம்!" என்றான் கருங்கண்ணன். நான் சிரித்தேன். "என்னா சாமி, சிரிக்கிறீங்க?" "இன்னும் பத்து வருஷம் வாழ்ந்தால் தேவலை என்று நான் நினைக்கிறேன். நீங்கள் என்னடாவென்றால் இன்றே செத்தால் தேவலை என்று நினைக்கிறீர்கள்?" "யார் யாருக்கு எதிலே சொகம் கெடைக்குமோ அதிலேதான் ஆசை இருக்கும் சாமி?" "அப்படியானால் உங்களுக்கு வாழ்வதில் ஆசை இல்லையா?" "ஏது சாமி, வாழ்ந்தாத்தானே எங்களுக்கு அதிலே ஆசை இருக்கப்போவுது?" "உங்களை யார் வாழவேண்டாம் என்கிறார்கள்? உழைத்தால் நீங்களும் உயரலாமே!" அவன் சிரித்தான். "ஏன் சிரிக்கிறாய்?" என்று கேட்டேன் நான். "ஒழைச்சா ஒயராலாம்னு சொன்னீங்களே, அதுக்காகத் தான் சிரிச்சோம், சாமி!" "ஏன், அதில் உங்களுக்கு நம்பிக்கையில்லையா?" "அது எப்படி இருக்கும் சாமி? சாமி, அவனவன் தலையெழுத்து எப்படியோ அப்படித்தானே எல்லாம் நடக்கும்?" "சரி, உங்களுடைய தலையெழுத்து எப்படியிருக்கிறது?" "நாங்க ஒழைச்சா நைனா முகம்மது ஒயரணும்னு இருக்குது சாமி!" "அவன் யார், அவன்? இரண்டு வாரத்துக்கு முன்னால் இருளப்பன் தெருவிலே, ஏதோ ஒரு வீட்டை எட்டாயிரம் ரூபாய்க்கு ஏலத்தில் எடுத்தானே, அவனா?" "ஆமாம் சாமி, நேத்துக்கூட இங்கே குதிரை வண்டியிலே வந்து இறங்கல, அவன்தான் சாமி!" "அவனுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?" "அதை ஏன் கேட்கறீங்க, சாமி! இப்போ விக்கிற விலைக்கு இந்த வலையிலே இருக்கிற மீன் அஞ்சு ரூவாய்க்கு பஞ்சமில்லாம போவும். ஆனா என்ன பிரயோசனம்? மூணு ரூவாதானே கொடுக்கப் போறான் அந்தப் புண்ணியாத்மா" "ஒரு கூடைமீன் அய்ந்து ரூபாய்க்கு வாங்குபவனை விட்டுவிட்டு, நீங்கள் ஏன் மூன்று ரூபாய்க்கு வாங்கும் அவனுக்கு விற்க வேண்டும்? யார் அதிக விலை கொடுக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு விற்கக் கூடாதா?" "அது எப்படி முடியும், சாமி? போன மாசம் பொத்தலாப்போன குடிசையை பிரிச்சிக் கட்டிக்கிறதுக்காக ஆளுக்கு அய்ம்பது ரூவா அவங்கிட்ட கடனா வாங்கிகிட்டோம். அதிலேயிருந்து நாங்க பிடிக்கிற மீனெல்லாம் கூடை மூணு ரூபா வீதம் அவனுக்கே கொடுக்கிறதுன்னும், கடனுக்காவத் தினம் ஒரு ரூவா கழிச்சிக்கிறதாப் பேச்சுங்க!" "குடிசை போடும் போதே அதைப் பின்னால் பிரித்துக் கட்டவேண்டியிருக்கும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாதா? அதற்காக ஏன் முதலிலிருந்தே கொஞ்சங்கொஞ்சமாக பணம் சேர்த்து வைத்திருக்கக் கூடாது? அப்படிச் செய்திருந்தால் நைனா முகம்மதுவிடம் நூறு ரூபாய் கடனும் வாங்கியிருக்க வேண்டாம். தினசரி இரண்டு ரூபாய் நஷ்டத்துக்கு மீனையும் வீற்றிருக்க வேண்டாமல்லவா?" "நெசந்தான் சாமி, பொறக்காம இருந்தா சாகாம இருக்கலாம், சாமி!" "அதைத்தான் நானும் சொல்கிறேன். கடன் வாங்காமல் இருந்தால் கொடுக்காமல் இருக்கலாமல்லவா?" "முடிஞ்சாத்தானே, சாமி? இன்னிக்குத்தான் பாருங்களேன், அவன் வந்து இந்த மீனை எடுத்துகிட்டுக் கடனுக்கு ஒரு ரூவா போக, பாக்கி ரெண்டு ரூவா தரப்போறான். ஆளுக்கு ஒண்ணா அதைத்தான் வீட்டுக்குக் கொண்டு போவோம்னா முடியாதுங்களே? காலையிலேயிருந்து கஷ்டப்பட்ட ஒடம்புக்குள்ளே கள்ளுத்தண்ணி போனாத்தான் சரிப்பட்டு வரேங்குது!" "கஷ்டப்பட்டால் கள் குடிக்க வேண்டுமா, என்ன? உங்களைப்போல் கஷ்டப்படும் குதிரையும், மாடும் கள் குடிக்காதபோது நீங்கள் மட்டும் ஏன் குடிக்க வேண்டும்?" "அதுக்கும் எங்களுக்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம் அது தானே சாமி? அதைக் கூடவா, சாமி ஒழிச்சிப்பிடணும்? "அப்போதுதான் உங்கள் கஷ்டம் ஒழியும்" "கள் ஒழிச்சா கஷ்டம் ஒழிஞ்சுடுமா, சாமி? கஷ்டம் ஒழிஞ்சாத்தான் கள் ஒழியும்!" "அப்படியானால் உங்களுடைய பெண்டாட்டி பிள்ளைகளெல்லாம் ராத்திரிச் சாப்பாட்டுக்கு என்ன செய்வார்கள்?" "அதுங்களே எங்கேயாச்சும் கூலிவேலை கீலிவேலை செஞ்சி வயித்தைக் கழுவிக்கும், சாமி" "சரிதான், வருஷத்துக்கு ஒரு தடவையோ, இரண்டு வருஷத்துக்கு ஒரு தடவையோ பிள்ளை பெற்று வைப்பதோடு உங்கள் குடும்ப சேவை தீர்ந்து விடுகிறதாக்கும்!" "ம், அதை நெனைச்சிப் பார்த்தா எங்களுக்கே வெட்கமாகத்தான் இருக்குது. என்ன செய்யறது!, சாமி?" "என்ன செய்யவாவது! முதலில் நீங்கள் இந்தச் 'சாமி சாமி,' என்கிறதை விட்டுத் தொலைக்கணும்; என்னைப் போல நீங்களும் 'சாமிகள்தான்' என்று நினைத்துக் கொள்ளணும்!" "சரி, நெனைச்சுக்கிட்டோம்!" "அப்புறம் அந்த நைனா முகம்மதுவைப் பற்றியும் நீங்கள் கொஞ்சம் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். உங்களைப் போன்றவர்களிடம் மூன்று ரூபாய்க்கு வாங்கிய மீனை ஒன்பது ரூபாய்க்கோ, பன்னிரண்டு ரூபாய்க்கோ விற்று அவன் ஆயிரமாயிரமாகப் பணம் சேர்த்து விட்டான். இருக்க வசதியான வீடு, வேளா வேளைக்குச் சுகமான சாப்பாடு, வெளியே போய் வருவதற்கு குதிரை வண்டி எல்லாம் அவனுக்குக் கிடைத்து விட்டன. இத்தனைக்கும் உங்களைப் போல் அவன் ஒரு நாளாவது கஷ்டப்பட்டதுண்டா? கிடையாது; கிடையவே கிடையாது. உழைத்துக் கொடுத்தவர்கள் நீங்கள்; உண்டு கொழுத்தவன் அவன். முதலில் உங்கள் மீனை விலைக்கு வாங்கிய அவன் பின்னால் உங்களையே விலைக்கு வாங்கி விட்டான்! ஆரம்பத்திலேயே நீங்கள் அவனிடம் கடனும் வாங்காமல் அதற்காக மீனையும் விற்காமல் இருந்திருந்தால் இன்று அவனைப்போல் நீங்களும் சவுகரியமாக வாழ்ந்திருக்கலாமல்லவா? "அதெல்லாம் நம்மாலே ஆகிற காரியமா, சாமி?" "ஏன் ஆகாது சாமி, எல்லாம் முயன்றால் ஆகும், சாமி!" "ம், அன்னிக்கி எழுதினதை அவன் அழிச்சா எழுதப் போறான்? நாங்க கஷ்டப்படணுங்கறது எங்க தலையெழுத்து; நைனாமுகம்மது சொகப் படணுங்கிறது அவன் தலையெழுத்து!" என்றான் அவன். எனக்கு ஆத்திரம் பற்றிக் கொண்டு வந்து விட்டது. ‘கையெழுத்துக் கூடப் போடத் தெரியாத பயல்களெல்லாம் தலையெழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு அழும்வரை தமிழ் நாடாவது, உருப்படுவதாவது!’ என்று கறுவிக் கொண்டே, எழுந்து அவர்களைத் திரும்பிக்கூடப் பார்க்காமல் நடையைக் கட்டினேன்.ஸீசெய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெரியார் பேசுகிறார் : எனது கவலை!

தந்தை பெரியார் எனது கவலை _ லட்சியம் யாதெனில் அந்நியன் என்றால் வெள்ளையன், பனியா, முல்தானி, மார்வாடி, காஷ்மீரி, குஜராத்தி ஆகிய இவர்கள் ஆதிக்கத்திலிருந்து அதாவது, எந்தவித ஆரிய ஆதிக்கத்திலிருந்தும் விலகுவதும், பிரிட்டிஷ்காரன், அமெரிக்கன், ரஷியன், மேற்கண்ட மார்வாடி, பனியா, பார்ப்பனன், மேலோகத்தான் என்பவன் எவனும் நம்மைச் சுரண்டக் கூடாது என்பதாகும். வெள்ளையனே வெளியேறு என்பது பற்றி காந்தியார் அர்த்தம் சொல்லும்போது அவன் சுரண்டிக்கொண்டு வெளியே போகாமல் இங்கேயே இருப்பதைப் பற்றிக் கவலையில்லை என்று சொல்லுகிறார். நாம் இங்கு உள்ள பார்ப்பனன் சமுதாயத்தின் பேரால், ஆரியத்தின் பேரால் சுரண்டக்கூடாது என்றும், மீறி எவன் சுரண்டினாலும் திராவிட நாட்டைவிட்டு வெளியே கொண்டு போகக்கூடாது என்றும் சொல்லுகின்றோம். விளக்கமாக, சென்னை மாகாணம் முழு சுயேச்சையுடன் இருக்க வேண்டும். பிர்லாக்கள், டாட்டாக்கள், மகாத்மாக்கள், நேருக்கள், வெள்ளைக்காரர்கள் யாராயிருந்தாலும், சென்னை மாகாணம் என்னும் திராவிட நாட்டு எல்லைக்குள் நுழைய வேண்டுமென்றால் பாஸ்போர்ட் அனுமதிச்-சீட்டு வாங்கிக் கொண்டு தான் உள்ளே நுழைய வேண்டும். எந்த வடநாட்டானோ, அல்லது வேறு எந்த அந்நியனோ நமது நாட்டுக்குத் தலைவனாகவோ, ராஷ்டிர-பதியாகவோ, மகாத்மாவாகவோ இருக்கக் கூடாது. மனிதரெல்லாம் சமமாக வாழ-வேண்டும் மனித வர்க்கத்தில், பறையனோ, சூத்திரனோ, சக்கிலியோ, பிராமணனோ, இழி ஜாதியானோ இருக்கக் கூடாது. இத்தகைய கொள்கைகள் காங்கிரசில் இருக்கின்றனவா? இதற்குக் காங்கிரஸ் சம்மதிக்கின்றதா? அப்படி சம்மதிக்காவிட்டால் யார் பித்தலாட்டக்காரர்? யார் உண்மை விடுதலைக்கு சமத்துவத்திற்கு எதிரிகள்? உலக நாடுகள் பெற்றுள்ளமை போல நமது நாடும் சுதந்திரம் பெற்றுத் தனிநாடாக இருக்க வேண்டும். நாலு கோடி மக்களிலே யார் வேண்டுமானாலும், மந்திரியாகவோ, மகாத்மாவாகவோ இருக்கட்டும். நம்மிலே அத்தகைய தகுதியுடையவர்கள் இல்லையா? நமக்கு அரசியல் தெரியும், பரம்பரை பரம்-பரையாக அரசாண்டவர்கள் நாம். நமக்குக் கப்பலோட்டத் தெரியும். பரம்பரை பரம்பரையாகக் கப்பலோட்டி வாணிபம் செய்தவர்கள் நாம். பிறன் ஆதிக்கம், உயர்வு இங்கு வேண்டாம்,  திராவிடர்கள் இங்கு நான்காவது ஜாதியினராக இருக்கின்றார்கள். திராவிடரல்லாத ஒரு கூட்டம் முதலாவது ஜாதியாக இருக்கின்றது. நூற்றுக்குத் தொண்ணூறு பங்காக உள்ள திராவிட இனம் இன்று சட்டத்திலே, சாஸ்திரத்திலே, சூத்திரனாக, பஞ்சம இழிமகனாக வாழ்கின்றது. திராவிடன் மனிதனாக வாழ வேண்டாமா? திராவிட நாடு இழிமக்கள் இல்லாத நாடு ஆக வேண்டாமா? இக்காலத்திலே சிம்மாசனத்திற்கோ மகுடத்திற்கோ மதிப்பில்லை. ஜனநாயக ஆட்சியே இக்காலத்திற்குத் தேவை எனப்-படுகின்றது. நாணயம், ஒழுங்கு, மனிதத் தன்மையுடன் யார் வேண்டுமானாலும் அதிகாரம் செலுத்தட்டும் இன்றைக்கு அரசராகவும் இருக்கட்டும். நீதி, நேர்மை, சமத்துவ ஆட்சிதான் நமக்கு வேண்டும். இராமாயணத்தில் சொல்லப்படுவது போன்று ஒரு ஜதை செருப்பு ஆண்டாலும் நமக்குக் கவலையில்லை ஆனால் சாஸ்திரத்திலே, சட்டத்திலே, நடைமுறையிலே நமக்கும், நம் இனப் பாட்டாளியான மக்களுக்கும் இருக்கும் சூத்திரப்பட்டம் ஒழிய வேண்டும். சோம்பேறி அயோக்கியர்களுக்கு இருக்கும் பிராமணோத்துவப் பட்டம் ஒழிய வேண்டும். சாஸ்திரத்திலே, மதத்திலே, கடவுளிலே ஜாதி இருப்பதை, பிரிவு இருப்பதை, பிறவி இழிவு இருப்பதை ஒழித்து விடுவதாகக் காங்கிரசில் எங்கேயாவது கொள்கைத் திட்டம் இருக்கின்றதா? எப்போதாவது எந்தத் தலைவராவது சொன்னார்களா? காந்தியாருக்கு இப்போது வேண்டுமானாலும் தந்தி கொடுத்து கேட்டுப் பாருங்கள். ஒப்புவாரா பார்க்கலாம். இராமன் காலத்தில் இருந்துதானே பறையன், சூத்திரன், பிராமணன் என்றும் மேல், கீழ் ஜாதிகள் இருந்திருக்கின்றன. சாமி கும்பிட்ட குற்றம் செய்த ஒரு சூத்திரன் கொல்லப்பட்ட பிறகுதான் இறந்து போன பார்ப்பனன் உயிர்பெற்று எழுந்ததாகப் புராணம் (இராமாயணம்) சொல்கின்றது. அரிச்சந்திரன் காலத்தி-லிருந்த பறையன் இன்றும் இருக்கின்றானே. ஆகவே, இத்தகைய இழிவு-களைப் போக்குவதற்காகத்தான் திராவிடர் கழகம் ஓர் உண்மையான ஒப்பற்ற விடுதலை ஸ்தாபனமாக விளங்கி வேலை செய்து வருகிறது. இந்தியா என்னும் இப்பரந்த உபகண்டம் சுமார் 3000 மைல் நீளம் 2000 மைல் அகலம் உள்ளதாக இருக்கின்றது. இங்கு மக்களிடையே பண்டைக்காலம் தொட்டு இன்று வரையில் பல பேதங்கள் வளர்ந்து வந்துள்ளன. ஒருவர் வீட்டில் ஒருவர் சாப்பிடுவதில்லை. மணந்து கொள்வதுமில்லை. பலபாஷைகள், பல நாகரிகங்கள், பல உயர்வு தாழ்வுகள் ஆகிய வித்தியாசங்கள் இருந்து வருகின்றன. இத்தகைய பேதமுள்ள பிரதேசம் உலகத்தில் எங்குமேயில்லையே. இவ்வளவு வேற்றுமை கருத்துடைய ஒரு பெரிய உபகண்டத்தை ஒரே நாடு என்றும், ஒரே ஆட்சியில் இருக்க வேண்டுமென்றும் சொன்னால் இதை நாம் எப்படி ஒப்புக் கொள்ள முடியும்? வெள்ளையன் எங்களுக்கு வேண்டாம்.  அவன் எதற்கும் எங்களுக்குத் தேவையில்லை. நாட்டை ஆண்டு வந்த நாங்கள், வெள்ளையன் வந்த பிறகு பியூனாக, பட்லராக, கான்ஸ்டேபிலாக இருக்கிறோம். ஆனால் பிச்சை எடுத்த கூட்டத்தார், இன்று அய்கோர்ட் ஜட்ஜாக, அட்வகேட் ஜெனரலாக, திவானாக, மந்திரியாக, சங்கராச்சாரியாக, பகவான்களாக இருக்கின்றனர். பார்ப்பனர்கள் ஜட்ஜ் முதலிய பெரிய பதவிகளில் இருக்கின்றார்கள். அதனால் அவர்களுக்கு வெள்ளையன் இருப்பதால் நஷ்டமொன்றும் இல்லை. எங்களுக்குத்தான் முதலில் வெள்ளையன் வெளியே போக வேண்டுமென்ற கவலை. ஏனெனில், வெள்ளை-யனுக்கும் ஆரியனுக்கும் நாங்கள்தான் அடிமைகளாக இருக்கின்றோம். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியார், மில்லிலும் எஞ்சினிலும் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களையே தொழிலாளர்களாகக் கருதுகின்றார்கள். சரீரத்தினால் பாடுபடும் சூத்திரப் பட்டம் தாங்கிய நாலுகோடி மக்களும் தொழிலாளர்-களல்லவா? சூத்திரனைக் கூலி இல்லாமல் பார்ப்பனன் வேலை வாங்கலாம் என்று மனுதர்ம சாஸ்திரம் சொல்லுகின்றதே. இது கடவுளின் கட்டளையாம். திராவிடச் சங்கம் என்றால் சூத்திரன் சங்கம் என்று தானே கருத்து. இதற்குத்தானே _ இப்படிச் சொல்ல வெட்கப்-பட்டுத்தானே பார்ப்பனரல்லாதார் சங்கம் என்றும் சொன்னோம். ஏன் இந்த இழிவான பெயர்கள் நமக்கு? பார்ப்பனன் வேண்டு-மென்றால் தம் சங்கத்தைச் சூத்திரனல்லாதான் சங்கம் என பெயர் வைத்துக் கொள்ளட்டுமே. நாம் ஏன் நம்மைப் பார்ப்பனரல்லாதான் என்று அழைத்துக் கொள்ள வேண்டும்? நமக்குச் சொந்தப் பெயரில்லையா? நாம் திராவிடர்கள் அல்லவா? பிராமணன் உயர்வானவனென்று யக்ஞவல்கியர், நாரதர், பராசரர் சொன்னது இன்று இந்து சட்டமாகக் காட்சியளிக்கின்றதே. சட்டத்திலே, சாஸ்திரத்திலே, நடத்தையிலே, பிறவியிலே நாம் சூத்திரராயிற்றே. கடவுளாலே கொடுக்கப்-பட்டது என்று சொல்லப்படும், இந்த சூத்திரப் பட்டத்தைத் தாங்கி நிற்பவர்கள் கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்-களாகிய திராவிடர்களல்லவா? நாம் எப்பொழுது இந்தச் சூத்திரப்பட்டத்தை ஒழிப்பது? (18.08.1946 அன்று கும்பகோணத்தில் காங்கேயன் பார்க்கில் தோழர் கே.கே.நீலமேகம் அவர்கள் தலைமையில் பெரியார் ஆற்றிய சொற்பொழிவு) - ‘குடிஅரசு’ - சொற்பொழிவு - 12.10.1946செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

பெண்ணால் முடியும்!

வறுமையை வென்று பதக்கம்! ஒலிம்பிக்கில் பதக்கம் வென்று இந்தியாவைப் பெருமைப்படுத்திய பதக்க மங்கை லவ்லினா போர்கோஹைன். குத்துச் சண்டைப் பிரிவில் இந்தியாவின் சார்பில் கலந்து கொண்ட அனைத்து ஆடவர், பெண்களில் லல்லினா மட்டுமே 2020 ஒலிம்பிக்கில் பதக்கம் பெற்றுள்ளார். “நான் வீட்டில் கடைக்குட்டி. எனக்கு இரண்டு தமக்கைகள். அப்பா ஒரு தேநீர்க் கடையில் வேலை பார்த்து வந்தார். அப்பாவின் மாத வருமானம் 2,500 மட்டுமே. அதை வைத்துக் கொண்டு 5 உயிர்கள் பிழைக்க வேண்டும். பிறந்த மூவரும் பெண்களாகிப் போனதால் தற்காப்புக் கலை படிக்க வேண்டும் என்பது அம்மாவின் முடிவாக இருந்தது. அதற்கான பயிற்சிகளைப் பெற்றோம். அசாம் மாநிலத்தில் கோலாகாட் மாவட்டத்தில் ‘பாரோ முகியா’. பள்ளியில் படிக்கும்போதே நான் தற்காப்புக் கலைகள் கற்றேன். சகோதரிகளும் கிக் பாக்சிங் கற்றார்கள். ஆனால், பாதியில் நிறுத்திவிட்டார்கள். நான் கிக் பாக்சிங் கற்று பிறகு குத்துச் சண்டைக்கு மாறினேன். நான் பள்ளியில் மாணவர் மாணவியரைக் காட்டிலும் உயரமாக இருப்பேன். அதனால், உடற்பயிற்சி ஆசிரியர்கள் என்னை விளையாட்டு வீராங்கனையாக மாற ஊக்கம் அளித்தார்கள். பெற்றோர் எங்களுக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்திருந்தார்கள். ஜீன்ஸ் போட, தலைமுடியை கிராப் செய்துகொள்ள, சைக்கிள் ஓட்ட அனுமதித்தார்கள். 20 வயதில் வியட்நாமில் நடந்த ஆசிய குத்துச் சண்டைப் போட்டிகளில் கலந்துகொண்டு வெண்கலப் பதக்கம் பெற்றேன். 21ஆவது வயதில் 2018 காமன்வெல்த் போட்டிகளில் கலந்துகொள்ளத் தேர்வானேன். 2018இல் இந்தியாவில் நடந்த சர்வதேச தர குத்துச் சண்டை போட்டியில் தங்கப் பதக்கம் கிடைத்தது. சர்வதேசப் போட்டிகளில் வெள்ளி, வெண்கலப் பதக்கங்கள் பலவற்றை பெற்றுள்ளேன். 2020 ஆகஸ்ட்டில் எனக்கு அர்ஜுனா விருதும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இன்னும் மூன்று ஆண்டுகளில் பாரீஸில் அடுத்த ஒலிம்பிக் 2024இல் நடக்கும். அதில் பதக்கத்தைத் தங்கமாக மாற்ற கடுமையாக உழைப்பேன்’’ என்கிறார் லவ்லினா.   இளம் வயதில் விமானம் இயக்கும் பெண்! விமானத்தை இயக்கும் பணியானது பலருக்கும் எட்டாக் கனவுதான். அவர்களில் ஒருவரான சோனியா, கனவைத் துரத்திப் பிடித்து, தமிழ்நாட்டில் இளம் வயதிலேயே பயணிகள் விமானத்தை இயக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றுள்ளார். கமாண்டர் (கேப்டன்) பொறுப்பில் கலக்கும் சோனியா, சென்னையைச் சேர்ந்தவர். இந்தச் சாதனைக்கான பாதையைப் பற்றி அவர் கூறுகையில், “சென்னை ஏர்போர்ட்டில் கமர்ஷியல் பைலட் லைசென்ஸ் கோர்ஸ் படித்தேன். ரேபரேலியில் பி.எஸ்ஸி ஏவியேஷன் கோர்ஸ் படித்தபோது, கமர்ஷியல் விமானங்களை இயக்குவதற்கான எல்லாப் பயிற்சிகளையும் பெற்றேன். சமூகத்தில் பெண்களுக்கு நிறைய கட்டுப்பாடுகள் உண்டு. ஆனால், என் வீட்டில் எனக்கு நிறைய சுதந்திரம் கொடுத்துதான் வளர்த்தார்கள். 2006இல் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் நிறுவனத்தில் வேலை கிடைக்கவே, சென்னைத் தலைமையிடத்தைத் தேர்வு செய்தேன்.’’ இந்தத் துறையில், உயர் பொறுப்பில் எல்லாம் ஆண்கள்தான் அதிகம் இருக்காங்க. கோ-பைலட்டா இருக்கும்போதே, பைலட்டுடன் இணைந்து விமானம் ஓட்ட வேண்டும். வெளிநாடுகளுக்கான விமானங்களைத்தான் அதிகம் ஓட்டியிருக்கிறேன். விமான நிலைய ஓடுபாதையில் இருந்து கிளம்பியதும், சென்றடைய வேண்டிய தூரத்தைப் பொறுத்து சராசரியாக 25,000 - 40,000 அடி உயரத்தில் வளிமண்டலப் பரப்பில் விமானத்தைச் சீராக இயக்குவோம். இப்போது உள்நாடு மற்றும் சில வெளிநாடுகளுக்கு ஏர் பஸ் 319, 320, 321 வகை விமானங்களை சராசரியாக 39,000 அடி உயரத்தில் இயக்குகிறேன்’’ என்கிறார். கடந்த 15 ஆண்டுகளில் 7,000 மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாக விமானத்தை இயக்கியிருப்பவர், சிறந்த பணி சேவைக்காக ஒன்றிய, மாநில அரசுகளின் பல்வேறு விருதுகளையும் பெற்றிருக்கிறார். சிங்கப்பூர், துபாய் உள்பட 20 நாடுகளுக்கு விமானங்களை இயக்கியிருப்பவர், கமாண்டருக்கான பணித்திறனை நிறைவு செய்து, செக் பைலட் பொறுப்புக்கான புரோமோஷனுக்காகக் காத்திருக்கிறார். உயரப் பறக்க பெண்கள் கனவு கண்டால் வானமே எல்லைதான்!ஸீ தகவல் : சந்தோஷ்செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

முகப்புக் கட்டுரை : பெரியார் பிறந்த நாள் சமூகநீதி நாள்! வரலாறு படைத்தார் முதல்வர்!

மஞ்சை வசந்தன் தந்தை பெரியார் பிறந்த நாளை “சமூகநீதி நாள்’’ என்று தமிழ்நாடு முதல்வர் மாண்புமிகு மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் அறிவித்திருப்பது நூறு விழுக்காடு பொருத்தமுடையது, பொருளுடையது ஆகும். காரணம், தந்தை பெரியாரின் சிந்தனை, பேச்சு, எழுத்து, போராட்டம் எல்லாமும் சமூகநீதி சார்ந்தவைதான். சமூகநீதி என்பது இடஒதுக்கீடு பற்றியது மட்டுமல்ல; அது மனித உரிமை, சமத்துவம் சார்ந்தது. மனித பிறப்பால் ஏற்றத்தாழ்வும், உரிமை மறுப்பும், ஒடுக்குதலும், ஒதுக்குதலும் செய்யப்படுவது சமூகக் கொடுமை, அநீதி. எனவே, சமூகநீதி என்பது சம உரிமை, சமவாய்ப்பு, சமத்துவம், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மேலேழுவதற்கான சிறப்புரிமை, ஒதுக்கீடு இவை சார்ந்தது. ஆதிக்கம் அழிக்கும் அணுசக்தி பெரியார் தந்தை பெரியார் என்றால் மனிதநேயர் என்றே பொருள். மனிதத்தின் மறுபெயர் பெரியார் என்றால் அது மிகச் சரியான கணிப்பாகும். மனிதநேயம் என்பது தன்னைப்போலவே பிறரையும் எண்ணுவது. தனக்குள்ள உணர்வுகள் பிறருக்கும் உண்டு என்று உணர்வது. இந்த உணர்வு இருந்தால் மட்டும் போதாது. அதற்கேற்ப நடக்க வேண்டும்; பிறரை நடத்த வேண்டும். தந்தை பெரியார் எதிர்ப்பது, ஏற்பது, ஒழிப்பது, ஒதுக்குவது, போராடுவது, கருத்துரைப்பது எல்லாமும் மனிதநேய அடிப்படையிலேதான். மனிதநேயம் உள்ளவர் எவரும் ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பர், ஒழிப்பர். ஆதிக்கம் என்பது பலவகையில் மற்றவர் மீது செலுத்தப்படுகிறது. முதலாளி தொழிலாளி மீது; பணக்காரன் ஏழை மீது; ஆண்கள் பெண்கள் மீது; வலியவன் எளியவன் மீது; பெரும்பான்மை சிறுபான்மை மீது; உயர்ஜாதி கீழ்ஜாதி மீது; அதிகாரம் உள்ளவன் இல்லாதவன் மீது; கற்றவன் கல்லாதவன் மீது இப்படிப் பல விதங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுகிறது. மனிதநேயம் உள்ள எவரும் இப்படி ஆதிக்கங்கள் செலுத்தப்படுவதைக் கண்டு கொதித்தெழுவர். அப்படி ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் பலர் கொதித்-தெழுந்து போராடியதன் விளைவாகத்தான் உலகில் ஆதிக்கத்தின் கொடுமை, கடுமை ஓரளவிற்குக் கட்டுப்படுத்தப்-பட்டுள்ளது. பிரெஞ்சுப் புரட்சி, ரஷ்யப் புரட்சி என்ற பலவும் ஆதிக்க ஒழிப்புக்கு நடத்தப்பட்டவையே ஆகும். ரஷ்யப் புரட்சி நிகழ்த்தப்பட்ட அதே காலகட்டத்தில் இந்தியாவில் ஆதிக்க வாதிகளுக்கு எதிரான தனது போராட்டத்தைத் தொடங்கியவர் தந்தை பெரியார். உலகில் நடத்தப்பட்ட புரட்சிகள் எல்லாம் முதலாளி_தொழிலாளி, ஆட்சியாளர் _ குடிமக்கள் எதிர்எதிர் நின்று நடத்தப்பட்டவை. பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஆதிக்கவாதிகளுக்கு எதிராய் புரட்சிகளைச் செய்து, ஆதிக்கவாதி-களை அழித்து ஆதிக்கம் தகர்த்தனர். ஆனால், இந்தியாவில் தந்தை பெரியார் நடத்திய ஆதிக்க எதிர்ப்பு என்பது வேறு-பட்டது. இங்கு பொருளாதாரக் காரணங்களைக் காட்டிலும் சமுதாயக் காரணங்களுக்கான ஆதிக்க எதிர்ப்பு நிகழ்த்த வேண்டியது கட்டாயமாக இருந்தது. இது உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத நிலை. அது மட்டுமல்ல; உலகில் பொதுவாக பெரும்பான்மை சிறுபான்மை மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும், மண்ணுக்குச் சொந்தக்காரன் வந்தேறிகள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவான். ஆனால், இந்தியாவில், மிகச் சிறுபான்மை இனம் மிகப் பெரும்பான்மை இனத்தின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும் விந்தை நிலை. அதிலும் குறிப்பாக வந்தேறிகள் சொந்த மண்ணின் மக்கள்மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும் அவல நிலை. பொதுவுடைமைச் சிந்தனையாளர்கள் எல்லாம் பொருளாதார ஆதிக்கவாதிகளை எதிர்ப்பதில் முனைந்து நின்றனர். காங்கிரசார் ஆங்கில _ அந்நிய _ ஆட்சியின் ஆதிக்கத்தை அகற்றுவதில் அணிவகுத்தனர். ஆனால், தந்தை பெரியார் ஒருவர்தான் இந்தியாவின் ஆதிக்க ஒழிப்பு என்பது பார்ப்பன ஆதிக்க ஒழிப்புதான் முதன்மையாக ஒழிக்கப்பட வேண்டியது என்றார். பார்ப்பன ஆதிக்கம் என்பது _ கடவுள், விதி, மதம், சாஸ்திரம், முதலாளித்துவம், ஆணாதிக்கம், ஜாதி ஆதிக்கம் இவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்தது. எனவே, பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை ஒழித்தால் இவை அனைத்தும் ஒழிக்கப் பட்டுவிடும். பார்ப்பன ஆதிக்கத்தின் அடிப்படைகளான கடவுள், மதம், சாஸ்திரம் ஒழிக்கப்படாமல் பொருளாதார சமத்து-வத்தையும், ஆண் _ பெண் சமத்து-வத்தையும் அடைய முடியாது என்பதைத் துல்லியமாக அறிந்து அதனடிப்படையில் தன் போராட்டங்களை, பிரச்சாரங்களை, எதிர்ப்புகளைச் செய்தார். தந்தை பெரியாரின் அணுகுமுறை எவ்வளவு ஏற்புடையது என்பதை இன்றைக்கு நம்மால் தெளிவாக உணர முடிகிறது. மத்தியில் பார்ப்பன பா.ஜ.க. ஆட்சி பெரும்பான்மை பலத்துடன் வந்ததும் பார்ப்பன ஆதிக்கம் கட்டவிழ்த்து உச்சநிலைக்குச் சென்றுள்ளது. பழைய சனாதன நடைமுறைகள் ஒவ்வொன்றாகத் திணிக்கப்படுகின்றன. தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் ஒதுக்கப்பட்டு உரிமைகள் பறிக்கப்படுகின்றன. கார்ப்பரேட் முதலாளி-களின் ஆதிக்கம் மேலோங்கி அடித்தட்டு மக்கள் வாட்டி வதைக்கப்படுகின்றனர். சமஸ்கிருதம் திணிக்கப்பட்டு தாய்மொழி புறக்கணிக்கப் படுகிறது. மேல்ஜாதிக் கொடுமைகள் மீண்டும் தலை தூக்குகின்றன. மத மறுப்பு மணங்கள் தடை செய்யப்-படுகின்றன. இடஒதுக்கீடு பறிக்கப்பட்டு, உயர் ஜாதி ஆதிக்கம் அதிகரித்து வருகிறது. சமூக நீதிக்கு சவக்குழி வெட்டப்படுகிறது. கல்வி உரிமை சிறுகச் சிறுக தடுக்கப்படுகிறது; பறிக்கப்படுகிறது. ஜாதியின் வேர் களைந்த சமத்துவப் பெரியார் உலகில் எங்கும் இல்லா பிறவி பேதம் ஜாதி! காரணம் ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் தங்கள் மேன்மைக்கும் ஆதிக்கத்திற்கும், தன்னலத்-திற்கும் திட்டமிட்டு உருவாக்கியது ஜாதியென்பதால் இது உலகில் வேறு நாடுகளில் இல்லை. தங்கள் ஜாதிப் பிரிவையும், அதில் உள்ள சட்டங்களையும் தவறாது பின்பற்ற வேண்டும். மீறினால் கடவுள் தண்டிக்கும் என்று அச்சுறுத்தினர். கடவுள் மீதிருந்த அச்சத்தால் மற்ற மக்கள் ஜாதிய கட்டமைப்பையும், அதன் சட்டதிட்டங்களையும் அப்படியே ஏற்று ஆரியப் பார்ப்பனர்களின் அடிமையாய் வாழ்ந்தனர். கடவுளோடு பார்ப்பனர்கள் நெருங்கியிருந்ததால், பார்ப்பனர்களைக் கண்டு அஞ்சவும் செய்தனர். இடையர் (யாதவர்) ஜாதியைச் சேர்ந்த நாங்கள், எங்கள் ஜாதியில் பிறந்த குழந்தைகளை கல்வி கற்க பள்ளிக்கு அனுப்பினால், சரஸ்வதி அவர்களைக் கொன்றுவிடுவாள் என்பதால் எங்கள் ஜாதியினரைப் பெற்றோர் படிக்கவைக்க வில்லை என்று ஆந்திர மாநிலம் உஸ்மானியா பல்கலைக் கழகத்தின் அரசியல் துறைத் தலைவர் காஞ்ச அய்லய்யா அவர்கள், ‘இந்து ஆன்மிகமே பாஸிஸம்தான்’ என்னும் தனது நூலில் பதிவு செய்துள்ளார். ஜாதி ஒழிய ஜாதி மறுப்பு மணம் ஒன்று தான் வழி. திருமண உறவு மூலம் தான் ஜாதியை ஒழிக்க முடியும், கல்வி, வேலை வாய்ப்பு இவை யெல்லாம் ஜாதியை ஒழிக்கத் துணைசெய்யுமே தவிர, இவற்றால் ஜாதி ஒழியாது என்றார். ஆரியப் பார்ப்பன சாஸ்திரப்படி பார்ப்பனர் அல்லாதார் யாராயினும், அவர்கள் இஸ்லாமியராய், கிறித்துவராய் இருப்பினும், இந்துக்களிலே ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் அல்லாதவர் எல்லோருமே தீண்டத் தகாதவர்களே! இதில் தாழ்த்தப்பட்டோர் மட்டும் தீண்டத் தகாதவர் என்பது அறியாமை. பார்ப்பனர் கொள்கைப் படியும், நடைமுறைப் படியும், பார்ப்பனர் அல்லாதவர் அனைவரும் தீண்டத்தகாதவர் தாம். கோயில் கருவறைக்குள் செல்லும் போதும், கும்பாபிஷேகம் செய்யும் போதும் இந்த உண்மையை எல்லோரும் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று விளக்கி, தங்களை மேல் ஜாதி என்று பெருமை கொண்டிருக்கின்றவர்களின் அறியாமையை விளக்கினார். பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்குப் பாடுபட்டதைக் காட்டிலும், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் இழிவு நீங்கவும், அவர்கள் ஏற்றம் பெறவும் பெரிதும் பாடுபட்டார். அம்பேத்கருடன் இணைந்து ஜாதி ஒழிப்பிற்குப் போராடினார். “ஜாதியின் கொடுமையால் நாற்றமெடுத்த மலத்தைவிட மனிதன் கேவலப்படுத்தப் படுகிறான். இது உண்மை. வாய்ப் பேச்சுக்காக நான் சொல்லவில்லை. எப்படியெனில், மல உபாதைக்குச் சென்றவன் அந்த பாகத்தை மட்டும் ஒரு செம்பு தண்ணீரைக் கொண்டு சுத்தம் செய்கிறான். மலத்தைக் காலால் மிதித்து விட்டால் அந்தக் காலை மட்டும் தண்ணீரை விட்டுக் கழுவிவிட்டால் அந்தக் குற்றம் போய்விடுவதாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு மனிதனை மற்றொரு மனிதன் தொட்டுவிட்டால் அவனைத் தொட்டதால் ஏற்பட்ட தோஷம், தன் உடலை உச்சிமுதல் உள்ளங்கால் வரை நனையக் குளித்தால் ஒழியப் போவதில்லை என்கிறார்கள். ஆகவே, மலத்தைவிட மனிதன் எவ்வளவு கேவலமாக மதிக்கப்படுகிறான் என்பதைப் பாருங்கள். மனிதனை மனிதன் தொடுவதால் ஏற்படும் கெடுதல் என்ன? தோஷமென்ன? எதுவுமில்லை. ஆனால், அது தோஷம் எனப்படுகிறது. ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்றி வாழ்வதற்கே இப்படிக் கூறப்படுகிறது. இதைவிட வேறு இரகசியமில்லை.’’ (‘திராவிடன்’ 05.10.1929) “மலம் எடுப்பவன் இல்லாவிட்டால் ஊர் நாறிவிடும். துணி வெளுப்பவன் இல்லா விட்டால் சுத்தமான துணி கட்ட முடியாது. சிரைப்பவன் இல்லாவிட்டால் முகம் தெரியாது. வீடு கட்டுபவன் இல்லாவிட்டால் குடியிருக்க வீடு இருக்காது. நெசவாளி இல்லாவிட்டால் நிர்வாணம்தான். குடியானவன் இல்லா விட்டால் மக்கள் பட்டினி கிடக்க வேண்டும். இந்த இன்றியமையாத தொழிலாளிகள் இழி ஜாதிகளாம்; நாட்டுக்குப் பயனற்ற பார்ப்பான் மேல் ஜாதியாம்; இது நியாயந்தானா?’’ (‘விடுதலை’ 23.06.1962) “உண்மையிலேயே ஜாதியின் பேரால் இந்தத் தொழிலாளி வர்க்கம் என்பது சிருட்டிக்கப் படவில்லை என்று சொல்லப்படுவது உண்மையானால் கக்கூசு எடுக்கிற தொழிலாளி மக்களிலும் நாலு பார்ப்பனர்கள் இருக்க வேண்டுமே. ஆனால் எந்தப் பார்ப்பானாவது கக்கூசு எடுத்ததாக யாராவது கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? தாழ்த்தப்பட்ட மகன்தானே அந்த வேலையைச் செய்கிறான்!’’ (‘விடுதலை’ 17.5.1954) “விடிய விடியத் தெருவில் பன்றியும் கோழியும் என்ன தின்கின்ற தென்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவை வீதியில் தாராளமாக வர அனுமதிக்கிறோம். அவற்றைத் தின்பவர்களுக்குத் தீண்டாமை இல்லை. ஆனால், பச்சைப் புல்லையும் பருத்திக் கொட்டையையும் தின்னும் மாட்டைத் தின்பவர்களுக்குத்தானா தீண்டாமை? பன்றி, கோழி, எருமை வரும் இடத்தில் மனிதர் வரத் தடை ஏன்?’’ (‘விடுதலை’ 20.5.1963) “மக்களின் சுயமரியாதைக்காகத்தான், மக்கள் மானத்தோடு வாழ்வதற்காகத்தான் அரசாங்கமும், தேசியமும் வேண்டுமே ஒழிய, மற்றபடி கேவலம் இவை மனிதன் வயிறு வளர்க்க மாத்திரம் வேண்டியது என்றால், அதற்காக எந்த அரசாங்கமும், அரசியலும், தேசியமும் கண்டிப்பாய் வேண்டியதில்லை என்றே சொல்லுவோம்.’’ (‘குடிஅரசு’ 17.02.1929) “போலீசு உத்தியோகங்களைத் தாழ்த்தப் பட்டவர்களுக்கே கொடுக்க வேண்டும். அவர்களை அக்கிரகாரத்தில் குடியிருக்கச் செய்ய வேண்டும். தீண்டாமை பாராட்டாத சிறந்த கிராமங்களுக்குப் பரிசளிக்க வேண்டும். தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கென்று தனியாகச் சேரி கட்டி அங்கே அவர்கள் குடியேறுவதை மாற்ற வேண்டும். தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கென்று தனியாக சேரிகள் இருக்கக் கூடாது.’’ (95ஆம் ஆண்டு பெரியார் பிறந்தநாள் விடுதலை மலர்) “தாழ்த்தப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட, மிருகங்கள்போல் நடத்தப்படுகிற பாட்டாளி, கூலி, ஏழை மக்கள்தான் எனக்கு கண் வலியாய் இருப்பவர்கள். அவர்களைச் சம மனிதர்களாக ஆக்குவதுதான் எனது கண்நோய்க்குப் பரிகாரம்’’ என்று தாழ்த்தப்பட்டோருக்காக பேசியும், எழுதியும், தனது தொண்டினை புரட்சியாகச் செய்தார் பெரியார். அதில் வெற்றியும் பெற்றார். (‘விடுதலை’ 15.10.1967) ஆணாதிக்க ஒழிப்பு ஆதிக்க ஒழிப்பில் ஜாதி ஒழிப்பு, ஜாதி ஆதிக்க ஒழிப்புக்கு அடுத்ததாக, பெண்ணடிமை ஒழிப்பு, ஆணாதிக்க ஒழிப்புக்கு முன்னுரிமை அளித்தார் பெரியார். அதற்கு பெண்கள் முதலில் கல்வி கற்று விழிப்பு பெற வேண்டும். எனவே, பெண்கள் உயர்கல்வி வரை தடையின்றிக் கற்க வேண்டும். தடைகளைத் தகர்க்க வேண்டும் என்றார். பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராக அனைத்துத் துறைகளிலும் பணியில் சேர வேண்டும் என்றார். வேலைவாய்ப்பில் பெண்களுக்கு 50% அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றார். பெண்களுக்கு ஆண்களைப் போலவே சொத்துரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றார். உடை உடுத்துகையில் ஆண்களைப் போலவே வசதியான உடையை அணிய வேண்டும், சண்டைப் பயிற்சி, உடற்பயிற்சி, சிலம்புப் பயிற்சி போன்றவற்றை பெண்கள் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றார். திருமணத்தில் பெண்கள் அடிமைப் படுத்தப்படும் நிலையை ஒழிக்க சுயமரியாதைத் திருமணத்தை நடைமுறைப்படுத்தினார். விதவை மணம், மணமுறிவு, மறுமணம் போன்ற உரிமைகள் பெண்களுக்குக் கட்டாயம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினார். இடஒதுக்கீடு உயர்ஜாதி ஆதிக்கம் ஒழிக்க, கல்வி வேலைவாய்ப்புகளில் ஒடுக்கப்பட்ட, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு இடஒதுக்கீடு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றார். இதற்காக அரசியல் சட்டத்தை முதன்முதலில் திருத்தச் செய்தார். நீதித்துறை, மருத்துவம், கல்வி, ஆட்சித்துறை என்று அனைத்துத் துறைகளிலும் அனைத்து ஜாதி மக்களுக்கும் அவர்களின் மக்கள் தொகைக்கேற்ப வாய்ப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று போராடினார். வழிபாட்டு உரிமை: கடவுளை மறுத்துப் பிரச்சாரம் செய்த தந்தை பெரியார், நம்பிக்கையுள்ள மக்களுக்கு வழிபாட்டு உரிமை வேண்டும் என்றார். அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகராக வேண்டும், கருவறையுள் உயிர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஜாதியைப் பறித்து எறிய வேண்டும் என்றார். இதன்மூலம் ஆரியப் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை அகற்ற வேண்டும் என்றார். அதேபோல் சமஸ்கிருத ஆதிக்கத்தையும் எதிர்த்து தாய்மொழியில் வழிபாட்டுரிமை வேண்டும் என்றார். உலகிற்கே ஒளிதரும் சுயமரியாதைச் சூரியன் பெரியார்! தந்தை பெரியார் அவர்களை கடவுள் மறுப்பாளர், ஆரியப் பார்ப்பன எதிர்ப்பாளர் என்ற அளவில் சுருக்கி, குறுக்கிக்காட்டும் செயலைத் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றனர் சூழ்ச்சிக்காரர்கள். ஆனால், தந்தை பெரியார் அவர்களோ, உலகம் உய்ய உரிய வழிகளைச் சொன்ன ஒப்பற்ற சுயசிந்தனையாளர். அதனால் அவர்தம் மண்டைச் சுரப்பை உலகு தொழும் என்றார் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்கள். அவரின் உலகளாவிய சிந்தனைகள் சிலவற்றைத் தொகுத்து நோக்கின், இவ்வுண்மையை எளிதில் அறியலாம். உலக நோக்கில் உயரிய சிந்தனைகள் : “மக்கள் உலகம் முழுவதும் ஒன்றுபட வேண்டும். மற்ற உயிர்களுக்குத் தன்னால் கெடுதி இல்லாத வாழ்வு பெற வேண்டும். மனிதனிடத்திலே பொறாமை, வஞ்சகம், துவேசம், கவலை, துக்கம் ஏற்படுவதற்கு இடமில்லாத சாந்தி (அமைதி) வாழ்வுக்கு வகை தேடவேண்டும். இதுதான் எனது ஆசை.’’ (‘குடிஅரசு’, 7.8.1938) “நான் உலகமே நாத்திக (பகுத்தறிவு) மயமாக வேண்டும் என்பதற்காகவே உயிர் வாழ்பவன்.’’ (‘விடுதலை’, 2.9.1967) “மனிதன், உலகில் தன் சுயமரியாதையை,-தன்மானத்தை உயிருக்குச் சமமாகக் கொள்ளவேண்டும்.’’ (‘விடுதலை’, 20.9.1962) “மனிதன் மற்ற மிருகங்களைப்போல் அல்லாமல் மக்களோடு கலந்து ஒரு சமுதாயமாக வாழ்கிறான். சமுதாயப் பிராணியாக வாழும்போது மற்றவர்களுக்கு ஏதாவது தொண்டு செய்துதான் வாழவேண்டும், மற்றவனிடமிருந்து தொண்டைப் பெற்றுத்தான் வாழவேண்டும். மனிதன் எந்தவிதத்திலாவது சமுதாயத்துக்குப் பயன்பட்டுத்தான் தீரவேண்டும். அந்த முறையில் என்னால் சமுதாயத்திற்கு ஏதாவது செய்யக்கூடுமானால் வாழவேண்டும், அதல்லாமல் ஏதோ ஓர் ஆள் சோற்றுக்குக் கேடாக வாழ்வதென்றால் எதற்காக வாழவேண்டும்?’’ (‘விடுதலை’, 18.10.1957) “உலகத்தில் மனித சமூகம் தொல்லை இல்லாமல் வாழவேண்டுமானால் பிச்சை கொடுப்பதும், பிச்சை எடுப்பதும் சட்ட விரோதமான காரியமாய்க் கருதப்பட வேண்டும். அப்படியானால்தான் மனிதன் சுயமரியாதையோடு வாழமுடியும்.’’ (‘குடிஅரசு’ 21.4.1945) “வலிவுள்ளவனாகவோ, பணக்காரனாகவோ, தந்திரசாலியாகவோ, அயோக்கியனாகவோ இல்லாதவன் வாழ்வதற்கு இந்த உலகத்தில் இடம் இல்லாமல் போய்விட்டது. இவைகளைச் சீர்திருத்த ஒரு காலத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா?’’ (‘குடிஅரசு’, 4.5.1930) “ஆதிக்கப் பயமுறுத்தல் காட்டியதால் எந்தக் காலத்திலும் எந்தச் சீர்திருத்தமும் தடைபட்டுப் போனது கிடையாது என்பதை வரலாறு கூறும். சீர்திருத்தங்கள் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கும்; மக்களும் சமுதாயச் சீர்திருத்தம் அடைந்துதான் வருவர்.’’ (‘விடுதலை’, 16.10.1958) “சமூகச் சீர்திருத்தம் என்ற பெயரால் இங்கும் அங்கும் ஏதோ மாறுதல்களைச் செய்வதோ, ஒட்டு வேலை _ - மேல்பூச்சு வேலை _ செய்வதோ பயன்தராது. இன்றையச் சமுதாய அமைப்பையே அடியோடு ஒழித்துவிட்டுப் புதியதொரு சமுதாய அமைப்பை- ஜாதியற்ற, உயர்வு தாழ்வு அற்ற சமுதாய அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும்.’’ (விடுதலை, 15.5.1962) “உலகில் மனிதன் மற்ற உயிரினங்களைவிடச் சிறந்தவனாகக் கருதப்படுவதற்குக் காரணம், அவன் எல்லையற்ற அறிவுச் சக்தி பெற்றிருப்பதுதான், மற்ற நாட்டு மனிதன் அந்த அறிவைப் பயன்படுத்தி மிக மிக முன்னேறிக்கொண்டு வருகிறான். ஆனால், இந்த நாட்டு மனிதனோ, அந்த அறிவினைப் பயன்படுத்தாத காரணத்தினால் மிக மிகப் பின்னுக்குப் போய்க்கொண்டிருக்கிறான். இங்கு நாம், ஞான பூமியென்று சொல்லிக்கொண்டு, கோயில் குளம் கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறோம். அங்கோ அண்டவெளியில் பறந்து உலகையே பிரமிக்கச் செய்கிறார்கள்.’’ (‘விடுதலை’, 22.5.1961) “இன்றைய உலக நிலை- அதாவது மக்களுக்கு உள்ள தொல்லைகள், துயரங்கள், மக்களை மக்கள் ஏய்த்து வஞ்சித்தல் ஆகியன ஒழித்து, மக்களுக்குச் சாந்தியும் திருப்தியும் ஏற்பட வேண்டுமானால், பொதுவுடைமைத் தத்துவ ஆட்சி ஏற்பட்டே ஆக வேண்டும். இதில் ராஜிக்கு (சமாதானத்துக்கு) இடமே இல்லை. ஆனால், நம் முயற்சியில், பாமர மக்களுக்கு இம்சையும், நாச வேலையும் சிறிதும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.’’ (‘விடுதலை’, 5.5.1950) “நிலம் முழுவதும் ஏராளமாக ஒரு மனிதன் வசம் தேக்கப்பட்டிருக்கக் கூடாது. அனைவருக்கும் அவரவர்கள் அளவுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கும் காலம் வரும். அந்தப்படியான காலத்தை விரைவில் ஏற்படுத்த நம்மால் முடியாவிட்டாலும் நாம் வழிகாட்டிகளாயிருக்க வேண்டும்.’’ (திராவிட விவசாய தொழிலாளர் கழகம் ஏன்? பக்.16) “கவலையற்ற-பேதமற்ற நிலை ஏற்பட வேண்டுமானால், யாவரும் ஒரு நிலையில் இருக்கத்தக்க சமதர்ம நிலை உருவாக வேண்டும். இந்தச் சமதர்ம நிலை உருவாவதற்கு முதலில் சொத்துரிமையை ஒழித்தாக வேண்டும். உடைமைகள் எல்லாம் பொதுவாக ஆக்கப்பட வேண்டும்.’’ (பெரியார் ஒரு வாழ்க்கை நெறி, 16) “பாட்டாளிகளின் கவலையும் தொல்லையும் தொலைய வேண்டுமானால், முதலாளித்துவம் என்பது அடியோடு ஒழிந்தே தீர வேண்டும்.’’ (‘விடுதலை’, 7.4.1950) “பொது உடைமைக் கொள்கையின் கடைசி லட்சியம் _ உலகம் பூராவும் ஒரு குடும்பம், உலக மக்கள் எல்லோரும் சகோதரர்கள்; -உலகத்தில் உள்ள செல்வம், இன்பம், போக போக்கியம் முதலியவை எல்லாம் அக்குடும்பச் சொத்து;-குடும்ப மக்கள் (உலக மக்கள்) எல்லோருக்கும் அக்குடும்பச் சொத்தில் (உலகச் சொத்தில்) சரி பாகம் என்பதேயாகும்.’’ (‘குடிஅரசு’, 10.9.1933) “ஏழை மக்களுக்கு உதவி செய்வது என்பது, ஏழைத் தன்மையே மனித சமுதாயத்தில் இல்லாதிருக்குமாறு செய்வதேயொழிய, அங்கொருவனுக்கும் இங்கொருவனுக்கும் பிச்சைச் சோறு போட்டுச் சோம்பேறியாக்குவதல்ல.’’ (‘விடுதலை’, 22.4.1950) “அரசியல் என்பது யார் நம்மை ஆள்வது என்பதைப் பற்றியதல்ல. நமது மக்களுக்கு எந்தமாதிரியான ஆட்சிமுறை இருக்கவேண்டும் என்பதைப் பற்றியதே ஆகும்.’’ (‘குடிஅரசு’, 26.2.1928) “ஒரு தேசத்தை, அல்லது ஒரு சமூகத்தை ஒருவர் ஆட்சி புரிவது என்பது அந்தத் தேசத்து மக்களின் நன்மைக்காகவே ஒழிய, ஆட்சி புரிவோரின் நன்மைக்காக அல்ல. மக்களுக்கு நாணயமாக, நடுநிலையாகத் தொண்டாற்றுவதும், தயவு தாட்சண்யம், அனுதாபம், ஆகியவைகளுடன் மக்களிடம் நடந்துகொள்வதும் அதிகாரிகளின் கடமையாகும்.’’ (‘விடுதலை’, 25.1.1947) என்று அதிகாரிகள் கூட ஆதிக்கப் போக்கின்றி மக்களுக்குப் பணியாற்ற வேண்டுமென்று உணர்த்தியவர் தந்தை பெரியார். ஆதிக்கம் அழிக்க மக்கள் தொண்டாற்ற வருகின்ற இளைஞர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும் கூறியுள்ளார். தன்னலமற்ற பொதுத்தொண்டு செய்பவர்கள் -பிரதிபலன் கருதாது உழைக்கக் கூடியவர்கள் எண்ணிக்கை நாட்டில் மேன்மேலும் பெருகவேண்டும். அவர்களின் சீரிய குணங்கள் பொதுமக்களுக்கு வழிகாட்டியாக அமைய வேண்டும். மனிதனாகப் பிறந்தவன் பொதுவாழ்வில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்பதற்கு அவர்களின் வாழ்க்கையே எடுத்துக்காட்டாக இருக்கும். (‘விடுதலை’, 17.8.1961) “ஒருவன், தான் விரும்பும் நலன்கள் அனைத்தும் பிறருக்கும் உண்டாகச் செய்வதுதான் நாகரிகம். அதற்கேற்ற வகையில் நமது உழைப்பு பயன்பட வேண்டும்.’’ (‘விடுதலை’, 4.5.1962) “வாலிபர்களுக்கு வெறும் உற்சாகமும், துணிவும், தியாகபுத்தியும் மாத்திரம் இருந்தால் போதாது; நன்மை தீமையை அறியும் குணமும், சாத்தியம் அசாத்தியம் அறியும் குணமும், ஆய்ந்து ஓய்ந்து பார்க்கும் தன்மையும் இருந்தால்தான் வாலிபர்கள் பொதுவில் பயன்படக் கூடியவர்கள் ஆவார்கள்.’’ (‘குடிஅரசு’, 19.1.1936) ஆக, பெரியாரின் சிந்தனைகள், செயல்கள் அனைத்தும் சமூகநீதியை அடிப்படையாகக் கொண்டதால், உலக சமுதாயத்திற்கே உரித்தான சமூகநீதி அவை என்பதால் அவரது “பிறந்த நாள் சமூகநீதி நாள்’’ என்று கொண்டாடப்படுவது மிகச் சரியான செயலாகும். அந்நாளில்,செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

மருத்துவம் : விதி நம்பிக்கையை விலக்கிய அதி நவீன மருத்துவங்கள் (38)

சிறுநீரகங்களும் நோய்த் தொற்றும் (KIDNEYS & INFECTIONS) மரு.இரா.கவுதமன் சிறுநீரகப் பாதை நோய்த் தொற்று (Urinary Tract Infection - UTI) சிறுநீரகப் பாதை நோய்த் தொற்று என்பது சிறுநீரகங்கள், சிறுநீர்க் குழாய்கள் (Ureters), சிறுநீர்ப்பை (Cystitis), சிறுநீர்ப் புற வழி (Urithritis) ஆகியவற்றில் ஏற்படும் நோய்த் தொற்றாகும். சிறுநீர் நம் உடலில் இருந்து வெளியேறும் கழிவுப் பொருள் கரைசலேயாகும். இயல்பான நிலையில் சிறுநீர், கிருமிகள் இல்லாமல் சுத்தமாகத்தான் இருக்கும். நோய்த் தொற்று, நுண் கிருமிகளால் வெளிப்புறத்தில் இருந்துதான் ஏற்படும். நோய்த் தொற்று ஏற்படும் பகுதிகளில் அழற்சியும் ஏற்படும். சிறுநீர்ப் புறவழியில் ஏற்படும் நோய்த் தொற்று, “சிறுநீர்ப் புற வழி அழற்சி’ (Urethritis) யையும், சிறுநீர்ப்பை நோய்த் தொற்று, “சிறுநீர்ப்பை அழற்சி’ (Cystitis) யையும், ‘சிறுநீரக நோய்த் தொற்று’ (Pylonephritis) ‘சிறுநீரக வடிப்பான் அழற்சி’யையும் உண்டாக்கும். இவை ஓர் உறுப்பில் துவங்கினாலும், மற்ற உறுப்புகளிலும் பரவி அழற்சியை ஏற்படுத்தும். சிறுநீரகப் பாதை நோய்த் தொற்று மிகவும் எளிதாகப் பற்றிக் கொள்ளும் தொற்று நோயாகும். இத்தொற்று நோய் ஆண்களை விட எளிதாக பெண்களுக்கு பற்றிக் கொள்ளும். 5 பெண்களில் ஒருவருக்கு என்ற நிலையில் இந்நோய்த் தொற்று ஏற்படும். பெண்களின் பிறப்புறப்பும் (Vagina),, ஆசனவாயும் (Anus) அருகருகே அமைந்திருப்பதால் ஆசனவாய் மூலம் வெளியேறும் நுண்கிருமிகள் எளிதாக பிறப்புறப்பில் பரவும் நிலை ஏற்படும். அதனால் நோய்த் தொற்று பெண்களுக்கு ஏற்படும் வாய்ப்பு உண்டாகும். சுத்தமற்ற பொதுக் கழிப்பறைகளைப் பயன்படுத்தும் பெண்களுக்கு இந்நோய் ஏற்படும் வாய்ப்பு அதிகம். அசுத்தமான நீரைக் கொண்டு பிறப்புறுப்பு-களைக் கழுவுவதாலும் இந்நோய்த் தொற்று ஏற்படும். சுத்தமற்ற உறுப்புகளுடன் ஏற்படும் உடலுறவும் நோய்த்தொற்று உண்டாக்கும். ஆண்களுக்கும் இந்நோய்த் தொற்று ஏற்படும். குழந்தைகளும் இந்நோயால் பாதிக்கப்படுவர். ஒன்று முதல் இரண்டு சதவிகிதம் குழந்தைகள் இந்நோயால் பாதிக்கப் படுகிறார்கள். ஆண்களில் வயது முதிர்ந்தவர்களுக்கு இந்நோய் எளிதாகத் தொற்றிக் கொள்ளும் வயது முதிர்ந்த ஆண்களுக்கு “விந்து நீர் சுரப்பி’ (Prostate gland) பருமனடைவதால் இந்நோய்த் தொற்று ஏற்படும் நிலை உண்டாகும். விந்து நீர் சுரப்பி பருமன் (Enlarged Prostate), சிறுநீர்க் கழிப்பதில் மாறுபாட்டை உண்டாக்கும். சிறுநீர்ப் பையில் (Bladder) உள்ள சிறுநீர் முழுமையாக வெளியேறாமல், தேக்கமடைந்தால் நோய்த் தொற்று ஏற்படும் வாய்ப்பு உண்டாகும். சிறுநீர்ப்பை இறக்கம் (Bladder Prolapse) நோய்த் தொற்று எளிதில் ஏற்படக் காரணமாக அமையும். நீரிழிவு நோய் (Diabetes)உள்ளவர்களுக்கு நோய் எளிதில் தொற்றிக் கொள்ளும். எளிதில் சரியாகவும் ஆகாது. குழந்தைகளுக்கு சிறுநீரக உறுப்புகளின் அமைப்பு மாறுபட்டிருந்தாலும் எளிதில் இந்நோய் பற்றிக் கொள்ளும். பெரும்பாலும் ‘ஈ.கோலி’ (E.Coli) என்ற நுண்கிருமிகளே இந்த நோய்த் தொற்றுக்குக் காரணியாக அமைகிறது. சிலருக்கு நீண்ட நாள் தொற்று இருப்பின் வேறு நுண் கிருமிகளும் காரணமாகி இருக்கக் கூடும். “சிறுநீரகப் பாதை நோய்த் தொற்று’ என்பது பொதுவான நோய்த் தொற்றாகும். சிறுநீரகப் பாதை முழுவதும் ஏற்படும் நோய்த் தொற்றையே ‘சிறுநீரகப் பாதை நோய்த் தொற்று’ என்று குறிப்பிடுகிறோம். ‘சிறுநீர்ப்பை-யில் மட்டும் சில நேரங்களில் நோய்த் தொற்று ஏற்படக் கூடும். நோய்க் கிருமிகள் சிறுநீர்ப் பையை மட்டுமே தாக்கி, அழற்சியை ஏற்படுத்தும். சிறுநீர்ப்பை அழற்சி (Cystitis) யும் அடிக்கடி ஏற்படக் கூடிய நோய்த் தொற்றாகும். இத்தொற்றில் சிறுநீர்ப்பை (Bladder) மட்டும் பாதிக்கப்படும். மற்ற பகுதிகளில் பாதிப்பு ஏற்படாமல் இருக்கக் கூடும். எல்லா நேரங்களிலும் சிறு நீர்ப் பாதை நோய்த் தொற்று, சிறுநீர்ப்பை நோய் தொற்றாக மாறாது. ஆனால், சிறுநீர்ப் பாதையில் ஏற்படும் நோய்த் தொற்று எளிதாக மற்றப் பகுதிகளில் பரவும். ஆரம்ப நிலையில் எளிதில் கட்டுக்குள் வரும் இந்நோயைப் புறக்கணித்தால், அதிகமாகி சிறுநீர்ப்பையைப் பாதிப்பதோடு, நாளடைவில் சிறுநீரகங்களையும் பாதிக்கும் நிலையேற்படும். சிறுநீரகப் பாதிப்பை ஆரம்ப நிலையிலேயே சரியாக்காவிடில், அது சிறுநீரகச் செயலிழப்பிற்குக் காரணமாகி விடும். நோய்க் காரணிகள்: சிறுநீர்ப் பாதை நோய்த் தொற்று நோய்க் கிருமிகளால்தான் ஏற்படுகிறது. ‘ஈ.கோலி’ (E.Coli) என்ற நோய்க் கிருமிகளே இந்நோய்க்குக் காரணியாகிறது. சிறுநீர்ப் புறவழி (Urethra) வழியேதான் ஏற்படுகிறது. 90% நோய்த் தொற்று இவ்வகை நுண்கிருமிகளால்தான் ஏற்படுகிறது. நோயின் அறிகுறிகள்: சிறுநீர்ப் பாதையின் உட்புறச் சவ்வுகளில் நோய்க் கிருமிகள் தாக்கும் பொழுது அழற்சி ஏற்படும். அதன் விளைவாக அப்பகுதியில் சிவப்பாகவும் வீக்கமும் ஏற்படும். நோய்த் தொற்றின் விளைவாக ஏற்படும் அறிகுறிகள்: =             இடுப்பெலும்பின் பகுதியில் வலி. =             இடுப்பெலும்பின் கீழ்ப் பகுதியில் அழுத்தம். =             அதிக முறை சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு. =             சிறுநீர் கழித்த பின்னும், சற்று சிறுநீர் ஒழுகுதல் (Incontinence) =             சிறுநீர் கழிக்கும்பொழுது கடுமையான வலி. =             சிறுநீர்ப் புறவழியில் எரிச்சல், வலி. =             சிறுநீர் கழிக்கும்பொழுது எரிச்சல். =             சிறுநீரில் இரத்தம் போதல். =             சில நேரங்களில் இரத்தமே வெளியேறுதல். =             இரவில் அதிக முறை சிறுநீர் கழித்தல். =             சிறுநீர் அடர்த்தியாக இருத்தல். =             சிறுநீரின் இயல்பான வண்ணத்தில் மாறுபாடு (Cloudy Urine) =             நாற்றம் அதிகமான சிறுநீர் (Foul smelling Urine) =             உடலுறவின்போது பிறப்புறுப்புகளில் வலி. =             ஆணுறுப்பில் வலி. =             இடுப்பின் பக்கவாட்டில் வலி. =             களைப்பு. =             குளிரெடுத்தல், உடலில் அசதி. =             காய்ச்சல். =             குமட்டல், வாந்தி. =             பசியின்மை. =             மனக்குழப்பம். ஆகிய அறிகுறிகள் சிறுநீர்ப் பாதைத் தொற்றினால் ஏற்படும். நோயறிதல்: சிறுநீர் ஆய்வு: சிறுநீர்ப் பரிசோதனை ஓர் எளிமையான சோதனையாகும். சிறுநீரில் இயல்பான நிலையில் இரத்த அணுக்கள் இருக்கா. ஆனால், நோய்த் தொற்று ஏற்படும்பொழுது, சிறுநீரில் இரத்தச் சிவப்பணுக்கள் (RBCs), இரத்த வெள்ளணுக்கள் (WBCs) நுண்கிருமிகள் ஆகியவை இருக்கும். சிறுநீர் நுண்கிருமி ஆய்வும், மருந்துகள் (அக்கிருமிகளில்) செயல்பாடும்: இச்சோதனை மூலம், எவ்வகை நோய்க் கிருமிகள் நோய்த் தொற்றை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதை எளிதாக அறியலாம். எவ்வகை மருந்துகள் அக்கிருமிகளை அழிக்கும் தன்மையுடையவை என்பதையும் எளிதில் கண்டறிய முடியும். இந்த ஆய்வு, மிகவும் எளிமையான, சரியான, ஒரு முக்கியமான ஆய்வாகும். இவ்வாய்வு நோய்க் கிருமிகளை அறிய உதவுவதுடன், அதை அழிக்கவல்ல, மருந்துகளைக் (Anti-biotics) கண்டறியவும் உதவும். மீள்ஒலிப் பதிவு (Ultra sound): வலியற்ற எளிதாகச் செய்யப்படும் சோதனை இது. ஒலி அலைகள் வயிற்றின் மேல் பகுதியிலிருந்து தோல் வழியே செலுத்தி, அதன் ‘மீள் ஒலி’ (எதிரொலி)யை வைத்து ‘இயல்பு’ (normal)நிலையையும், நோய்களில் ஏற்படும் மாறுபட்ட நிலையையும் (Abnormal) எளிதாக இந்த ஆய்வு வெளிப்-படுத்தும். சிறுநீரகங்கள், சிறுநீர்க்குழாய், சிறுநீர்ப்பை ஆகியவற்றில் ஏற்படும் மாறுதல்-களை இச்சோதனை வெளிப்படுத்தும். சிறுநீர்ப்பை உள்நோக்கி (Cystoscopy): இது ஓர் உள்நோக்கிக் கருவி. சிறுநீர்ப் புறவழி மூலம், உருப்பெருக்கி கண்ணாடி, விளக்குடன் கூடிய கருவியைச் செலுத்தி, சிறுநீர்ப்பையை நேரடியாகப் பார்வையிடலாம். சிறுநீர்ப் பையில் உள்ள குறைபாடுகளை எளிதாக இந்த ஆய்வின்மூலம் கண்டறியலாம். கதிரியக்க ஊடுகதிர் படம் (CT scan): சிறுநீரகங்கள், சிறுநீர்க்குழாய்கள், சிறுநீர்ப்பையில், நோயினால் ஏற்படும் மாறுபாடுகளை இந்த ஆய்வின் மூலம் எளிதில் அறியலாம். சிறுநீர்ப் பாதை நோய்த் தொற்றை அறிய பல வழிகள் இருந்தாலும், ‘நுண்கிருமி ஆய்வும், மருந்துகள் செயல்பாடு’ அறியும் சோதனை மிகவும் எளிதானதும், உறுதியான ஆய்வாகும். நோய்க்குக் காரணமான நுண்கிருமிகளைக் கண்டு அறிவதோடு, அவற்றை அழிக்கவல்ல மருந்துகளையும் இந்த ஆய்வு தெளிவாக விளக்குவதால் நோய்த் தொற்றறிய இவ்வாய்வே சிறந்தது என மருத்துவர்கள் முடிவு. சிறுநீரகங்கள் நோய்த் தொற்றால் பாதிப்படையும்பொழுது கதிரியக்க ஊடுகதிர் படங்கள் நோயறிய, நோய் பாதிப்பின் அளவை அறிய உதவும். தொடரும்...செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள