காட்டுமிராண்டித்தனங்கள்

  -தந்தை பெரியார்   மனித சமுதாயம் தோன்றிய நாளில் இருந்த மாதிரியே இன்றும் இல்லை. அது நாளுக்கு நாள் மாறுதல் அடைந்து வருகிறது- இந்த விசேஷத்துவம் மனித ஜீவராசிக்கு மட்டும் தான் உண்டு. மற்ற பறவை, மிருகங்கள் முதலியவை எல்லாம் 2,000 வருடங்களுக்கு முன்னதாக எப்படி இருந்தனவோ, அதைப் போலத்தான் இன்றும் இருக்கின்றன. 2,000 வருடங்களுக்கு முன் வேட்டி கட்டாத சிங்கம் இன்று வேட்டிக் கட்டிக் கொள்ள வில்லை. அன்று பார்த்த நிலைமைக்கு அழிவில்லாமல் மற்ற ஜீவராசிகள் எல்லாம் அப்படியே இருக்கின்றன. ஆனால், மனிதன் மட்டும் நாளுக்கு நாள் மாறுதல் அடைந்து கொண்டே இருக்கிறான். காரணம், மனிதனுக்குச் சிந்திக்கும், ஆராயும் சக்தி இருக்கிறது. அதனால் தான் மனிதன் வேகமாக மாறுதல் அடையவும், வசதி செய்து கொள்ளவும் முடிகிறது. இத்தனை அறிவு படைத்த மனித சமுதாயத்தில் உலகத்தின் மற்ற பல பாகங்களில் இல்லாத மாதிரியான காட்டுமிராண்டித் தனங்கள் இந்த நாட்டிலே இன்னமும் இருக்கின்றன; இங்கிலாந்திலே இல்லாத பார்ப்பான், ஜெர்மனியிலே இல்லாத பறையன், அமெரிக்காவிலே இல்லாத சூத்திரன், இங்கே  - இந்த நாட்டிலே கடவுளின் பேரால், மதத்தின் பேரால், சாஸ்திரத்தின் பேரால் இருக்கிறான். 2,000 வருடங்களுக்கு முன்னும் நாம் சூத்திரர்கள்தான். பஞ்சமர்கள்தான். இவ்வளவு நாகரிக காலத்திலும் நாம் சூத்திரர்கள், பஞ்சமர்கள்தான்; இதிலே எந்தவிதமான மாறு தலும் இல்லை; காரணம் என்னவென்றால், நாம் நம்முடைய சிந்தனையை ஒரு துறையில் மட்டும் உபயோகிக்கவே கண்டிப்பாக மறுக்கிறோம். கடவுள், மதம், சாஸ்திரம் என்பவற்றின் பேரால் என்ன சொல்லப்பட்டாலும், அது எதுவாக இருந்தாலும் கொஞ்சங்கூட யோசிக்காமல் ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராய் இருக்கிறோம். கடவுளின் பேரால் சாணியை சாமி என்றாலும், மாட்டு மூத்திரத்தையும், சாணியையும் _- பஞ்ச கவ்யம் குடித்தால் புண்ணியம் என்றாலும், வெறும் வெத்துச் சாம்பலை திருநீறு, அதைப் பூசினால் பாபங்கள் பறந்து போய்விடும் என்றாலும் நம்புவதற்குத் தயாராய் இருக்கிறோம். அதுபோலவே கற்தச்சன் அடித்து வைத்த குழவிக்கல்லை தெய்வம், கடவுள் என்று சொன்னாலும் ஏன்? எதற்கு? இப்படித் தானா? என்று நடப்புகளுக்குக் கட்டுப்படுகிறோம். அந்த மாதிரி அந்த அறையிலே மட்டும் அறிவைச் செலுத்தக் கூடாதபடி செய்து விட்டார்கள். அதாவது ஆராய்ச்சியைச் செலுத்தினால் நரகம்தான் கிடைக்கும் என்று கூறி வைத்து விட்டார்கள். அதனால் நம் முட்டாளும், நமக்கேன் என்று போகிற போக்கிலே கன்னத்திலே அடித்துக் கொண்டு பார்ப்பானுக்குத் தட்சணை கொடுத்து விட்டுப் போய்விடுகிறான். மேல் நாட்டவர்கள் ஓடும் ரயில், பஸ், பறக்கும் ஏரோப்பிளேன், நீரில் மிதந்து செல்லும் கப்பல் மற்றும் இதுபோன்ற எத்தனை எத்தனையோ வசதிகளை ஒலிபெருக்கி, ரேடியோ, டெலிபோன், டெலிவிஷன், மின்சார விளக்கு - அதில் லட்சம், 10 லட்சம் காண்டல் பவர் என்பதாகவெல்லாம் கண்டுபிடித்துக் கொண்டு போகிறார்கள். மற்றும் நேற்று சொன்னார்கள், கெட்டுவிட்ட ஒரு பகுதி - ஒரு புற இருதயத்தை ஆபரேஷன் செய்து எடுத்து விட்டு மனிதன் சவுக்கியமாய் இருக்கும்படிச் செய்கிறார்கள் என்றும் மற்றும் இதுபோன்ற எத்தனையோ அற்புதங்களையெல்லாம் செய்கிறார்கள் என்றும் இன்னும் சொல்லுகிறார்கள். மனிதனுடைய விஞ்ஞான வளர்ச்சி மனித சமுதாயத்துக்கு இறப்பே இல்லை என்கிற மாதிரியில் விஞ்ஞானம் வளர்ந்து வருகிறது. நோய் வந்து உடல் நிலை சீர்கெட்டால் தானே மனிதன் சாகிறான். ஆதலால் நோயே வராமலோ அல்லது வந்த நோயைக் குணப்படுத்தி விட்டாலோ மனிதன் சாக வேண்டிய அவசியம் என்ன? என்கிற மாதிரியில் உலகம் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் ஒருநாள் சாப்பாட்டுக்கு இவ்வளவு செலவும் பலவித வகையறாதிகள் என்கிற மாதிரி நிலைமையில்லாமல் எல்லா சத்துக்களையும் மிளகு அளவுள்ள ஒரு மாத்திரையில் அடக்கி, அந்த மாத்திரை ஒன்றும் சாப்பிட்டால் போதும் என்கிற மாதிரியில் வரப் போகிறது. இவ்வளவு தூரம் நாட்டில் விஞ்ஞானமும், அறிவும் வளர்ந்திருக்கிறது. இவ்வளவு விஞ்ஞானம் வளர்ந்திருக்கிறதே, அதன் மூலம் பலப்பல புதுப் புதுப் பொருள்கள், வசதிகள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டு இன்றைய தினம் நம்முடைய நடப்பிலும், உத்தியோகத்திலும் அனுபவிப்பிலும் வசதியாக இருக்கிறதே; இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றைக் கூட நாம் கண்டுபிடிக்கவில்லை; நம்மால் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது என்று ஒன்று கூட இல்லை. எவனோ, எந்த நாட்டானோ கண்டு பிடித்துக் கொடுத்ததை சும்மா நாம் அனுபவித்துக் கொண் டிருக்கிறோமே ஒழிய, நாமாக ஒன்றும் கண்டுபிடிக்கவில்லை. நாம் கண்டுபிடித்தவையெல்லாம் மேலே ஏழு லோகம், கீழே ஏழு லோகம், சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா என்று மூன்று கடவுள்கள், அவர்களுக்குப் பெண்டாட்டிமார்கள், வைப்புகள், கூத்திகள், கலியாணம், குடும்பம், பிள்ளை குட்டிகள், குட்டி சாமிகள்; பெரிய சாமிகள், பல லட்சம் கடவுள்கள், பல கோடி தேவர்கள் என்பதுதான் நம்முடைய அறிவு போட்டி போட்டுக் கொண்டு இந்த காட்டுமிராண்டித் தனத்திலே சொல்கிறதே தவிர, மனிதன் வாழ்வு பற்றியோ, அதன் மகத்தான பெருமையைப் பற்றியோ சொல்லவேயில்லை; நீங்கள் பழைய புராணங்களையும், கடவுள், மத, சாஸ்திரங் களையும் எடுத்துப் பார்த்தீர்களானால் இமயமலையோடு உலகமே முடிந்து விட்டது என்றுதான் இருக்கும். அதற்கு மேலே ஒன்றும் சொல்லப்பட்டிருக்காது; இமயமலையைப் பார்த்தால் அதிலே படர்ந்து நிற்கிற பனி சூரிய வெயிலிலேயே வெண்மையாகக் காட்சியளிக்கக் கண்டு அதை வெள்ளி மலையாக்கி, வெள்ளியங் கிரியாக்கி, சிவக்கடவுள் வாசம் செய்வது அங்கேதான், கைலயங்கிரி அது என்று சொல்லி விட்டான். அதற்கு மேலே அவன் புத்தி போகவேயில்லை. அந்த மத காலத்தில் புத்தி அவ்வளவு தான் என்றால், உலகத்தைப் பறந்து சுற்றுகிற இந்தக் காலத்திலும் அதே கையலயங்கிரி கடவுள் க்ஷேத்திரம் என்று கருதுகிறவர்களை என்ன பெயரிட்டு அழைப்பதோ தெரியவில்லை. உலகமெல்லாம் வேகமாக வளர்ந்து வரும்போது சந்திர மண்டலத்தில் குடியேற முடியுமா? உயிர்களை உண்டாக்க முடியுமா? சாகாமல் தடுக்க முடியுமா? என்றெல்லாம் ஆராய்ச்சி செய்து, அதிலே ஓரளவுக்கு வெற்றியும் அடைந்திருக்கிற காலத்திலா நாம் ஒரு சாண் குழவிக்கல்லை ஒரு டன் பாரமுள்ள விறகு அடுக்கி அதற்குப் பெயர் தேர் என்று சொல்லி 400, 500 பேர் சேர்ந்து இழுத்துக் கொண்டு திரிவது? கடவுளுக்குக் கல்யாணம், தேவடியாள் வீட்டுக்குக் கூட்டிச் செல்லுவது போன்ற திரு விழாக்களை நடத்திக் கொண்டு இருப்பது? இத்தகைய காட்டு மிராண்டித்தனத்திலேயே ... இன்னமும் இருப்பதா? இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டிலேயே பாடுபடுகிற ஒரு ஜாதி பட்டாளி மக்கள் ஜாதி - கீழ் ஜாதி - பஞ்சம ஜாதி பாடுபடாமல் ஊரான் உழைப்பிலேயே சாப்பிடுகிற ஜாதி - பிராமணன் - உயர்ந்த ஜாதி மகன்? இதுவா நம் நிலைமை? இப்படியேதானா இருக்க வேண்டும்? இந்த மூடத்தனங்களும், காட்டுமிராண்டித் தனங் களும் நிலையாக இருப்பது பார்ப்பானுக்கு லாபமாக இருக்கலாம். அவனுடைய வாழ்வுக்கு - லாபத்துக்கு வசதியாக இருக்கலாம். அதனால் அவன் வேண்டுமானால் - பார்ப்பான் வேண்டு மானால் இந்தக் கல்லுச்சாமி கடவுள்களைக் கட்டிக் கொண்டு அழலாம்? நம் பிரகஸ்பதிகளும்கூட சேர்ந்து கொண்டு ஏன் ஜே போட வேண்டும்? வேண்டுமே! இந்தச் சாமிகளாலும், கடவுள்களாலும் இந்த நாடு ஒரு இஞ்சு முன்னேறியது என்று சொல்ல வேண்டுமே! ஒரு இழவும் பிரயோசனமில்லை; பணமும், புத்தியும் பறி போவதைத் தவிர இந்தக் காலத்தில் இவற்றைக் கட்டிக் கொண்டு அழுவதா? (26.2.1953 அன்று திருமால்பூரில் தந்தை பெரியார் முழக்கம் - விடுதலை 27.2.1953)செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

கோயில்கள் நிர்வாகத்தைக் கைப்பற்றி கொள்ளையடிக்க ஆரிய பார்ப்பனர்கள் சூழ்ச்சி! எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை!

   -மஞ்சை வசந்தன்   திராவிடர்_ஆரியர் போர் திரைவிலகி வெளிப்படத் தொடங்கிவிட்டது. அணையப்போகும் நெருப்பும், நிற்கப்போகும் எஞ்சின் ஓசையும் ஓங்கி எழுந்தே ஒடுங்கும்! ஆரிய பார்ப்பன ஆட்டமும் இப்பொழுது அந்த நிலையில்தான் ஆர்ப்பரித்து எழுகிறது! ஆட்சி, அதிகாரம் இருப்பதால் எதையும் செய்யலாம் என்ற இறுமாப்பில் எகிறிக் குதிக்கிறார்கள்! உலகம் ஒத்துக்கொண்ட டார்வின் அறிவியல் கருத்தையே அகற்றிவிட்டு, கடவுள் உலகைப் படைத்தார் என்றக் கட்டுக்கதையை புகுத்த முயல்கின்றனர். பசுமாட்டு மூத்திரத்தை ஊட்டச்சத்து தரும் பானம் என்று பருகச் சொல்கிறார்கள்! செத்த சமஸ்கிருதத்தை சிம்மாசனத்தில் ஏற்ற மொத்த முயற்சியும் செய்கிறார்கள். கருவுற்ற பெண்கள் அசைவ உணவு உண்ணக்கூடாது என்று கட்டளைப் போடுகிறார்கள்.சைவ உணவை அரசின் உணவாக ஆக்கிவிட்டார்கள்.காதல் மணத்தையும், சாதி மறுப்பு மணத்தையும் கண்டாலே காலிகள், கூலிகள் மூலம் மோதிச் சிதைக்கிறார்கள். அடித்தட்டு மக்கள் உயர்கல்வி கற்க முடியாமல் அனைத்துத் தடைகளையும் போட்டு வருகிறார்கள். சில்லரை வணிகர்களை, சிறுதொழில் செய்பவர்களை அறவே அழித்து, அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறித்து, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளை வளரவிட்டு, மீண்டும் சூத்திர வர்க்கத்தை சூழ்ச்சியாய் உருவாக்குகிறார்கள். எதிர்கால இளைய சமுதாயம் மூடநம்பிக்கையில் மூழ்கிக் கிடக்கும்படி, புராண குப்பைகளைப் பாடப் பொருளாக்குகின்றனர். அனைத்துத் துறைகளிலும் உயர் அலுவலர்களாக ஆரிய பார்ப்பனர்கள் அமர்த்தப்படுகின்றனர். இந்து என்ற உணர்வை ஊட்டி, 97% இந்துக்களை ஏமாற்றி அவர்களை அடிமைப்படுத்தி, 3% ஆரிய பார்ப்பனர்கள் அனைத்து ஆதிக்கத்தையும் அப்பட்டமாகச் செய்து வருகின்றனர். நீதித்துறை, கல்வித்துறை, ஆட்சிப் பணித்துறை, வங்கி, இரயில்வே, அஞ்சல்துறை என்று எல்லாத் துறைகளிலும் தங்களை முழுமையாக, முதன்மையாக நுழைத்துக் கொண்ட ஆரிய பார்ப்பனர்கள், எஞ்சியிருக்கும் கோயில் நிர்வாகத்தையும் கைப்பற்றி, ஆதிக்கம் செலுத்தவும், அதன் சொத்துக்களை சுருட்டிச் சாப்பிட்டு ஏப்பம் விடவும் எத்தனிக்கின்றனர்; அதற்கான யுத்தத்தையும் தொடங்கிவிட்டனர். ஆரிய பார்ப்பனர்கள் அயல்நாடுகளிலிருந்து பிழைக்க வந்தவர்கள். தமிழரிடம் பிச்சை யெடுத்துப் பிழைத்தவர்கள். பிறகு சடங்குகள் மூலம் வருவாய் பெற்று வாழ்ந்தவர்கள். இறுதியாக கோயில்களில் நுழைந்து வாழ்வுக்கு வழித்தேடிக் கொண்டார்கள். தமிழர்கள் மண்ணின் மக்கள். கோயில்கள் எல்லாம் தமிழர்களின் உடமைகள், உரிமைகள். கோயிலின் இடம் தமிழர் உடையது; கோயிலுக்கான பொருள் தமிழருடையது; கோயிலைக் கட்டியவர்கள் தமிழர்கள். கோயிலுக்கான நிலங்களைக் கொடுத்தவர்கள் தமிழர்கள். கோயில்களில் ஆரிய பார்ப்பனர்களின் பங்களிப்பு எதுவும் இல்லை; உரிமையானவை எவையும் இல்லை. ஒரு சொம்பு தண்ணீரை கலசத்தில் ஊற்றிவிட்டு கோயில் தங்களுக்கே உரியது என்கின்றனர். கோயிலுக்கு உரிமையானவனை கோயில் கருவறையுள் வராதே, கடவுளைத் தொடாதே என்கின்றனர். இன்றளவும் தமிழர்களை கருவறையுள் விடாது கட்டுப்பாடு காத்து வருகின்றனர். கோயில்களுக்குச் சொத்தைக் கொடுத்த, நிலத்தைக் கொடுத்த தமிழர்கள் கோயில் நிர்வாக உரிமையைப் பெற்றிருக்கக் கூடாது. அதுவும் தங்கள் ஆதிக்கத்திலே வரவேண்டும் என்று சதி செய்தனர். நீதிக்கட்சியின் சாதனை அவர்களுக்கு எதிராய் கோயிலின் உரிமையாளர்களான, கடவுள் நம்பிக்கையுள்ள தமிழர்களின் ஆளுகையில் கோயில்களைக் கொண்டுவர நீதிக்கட்சி ஆட்சி முயன்றது. பொதுவாகத் தென்னிந்தியாவிலும் குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டிலும் சைவ, வைணவக் கோவில்கள் அதிகம். பழங்காலம் தொடங்கி இக்கோவில்களுக்கு வழிபடச் செல்லும் பயணிகளும் பக்தர்களும் தங்கள் நிலங்களையும் மற்ற உடைமைகளையும் அறக்கட்டளை களாக்கினர். உறுதியான தெய்வ பக்தியில் ஆழ்ந்திருந்த அவர்கள் இம்மையைச் செம்மை செய்ய அற்ககட்டளைகளை ஏற்படுத்தினர். கோவில்களன்றி மடங்களும், சமயம் சார்ந்த சிறிய அமைப்புகளும் வழக்கமாக உள்ள குரு _ சீடர் முறையில் இயங்கின. சமய ஈடுபாடுள்ள மக்கள் இத்தகைய மடங்களுக்கு அறக்கட்டளைகளை உருவாக்கினர். அவற்றுள் சில பெருமளவில் வளர்ந்து வளம் சேர்ந்தன. இம்மடங்களும் கோவில்களும் எப்பகுதியில் இருந்தனவோ அங்கே பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபாடு கொண்டு பல்வகைச் சமூக நிகழ்வுகளை நடத்துகின்ற மையங்களாகவும் அவை விளங்கின. இப்படியே பல ஆண்டுகள் செல்ல, கோவில்கள் தென்னிந்திய உள் சமூக அமைப்பில் மகத்தான அதிகாரமுள்ள நிறுவனங்களாக வளர்ந்தன. எனவே, மத்திய கால ஆட்சியாளர்கள் கோவில்களின் மீது கட்டுப்பாடுகளை விதித்தனர். கோவில்களின் நிதிகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டன. கோவில்களை ஆய்வு செய்வது என்பது அரசுக்குப் பெருமைப்பாடான பணியாயிற்று. ஆகவே, அரசு நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்தும் அளவுக்கு வளர்ந்தது. பின்னாளில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின்போது கோவில் நிதிகளின் மீது கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டு வந்தனர். சென்னை மாகாண அரசின் 1817ஆம் ஆண்டுச் சட்டம் VII ஆவது பிரிவு, கோவில்களை நிர்வகிக்கும் அதிகாரத்தை ரெவின்யூ போர்டுக்கு வழங்கியது. ஆனால், அறங்காவலர்களால் இம்முறை ஏற்கப்படவில்லை. அவர்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். 19ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் இந்திய மதங்களில் தலையிடுவதில்லை எனும் பொதுக் கொள்கை வகுத்துக் கொண்டு, கோவில்களின் நிர்வாகங்களிலிருந்து பிரிட்டிஷ் அரசு விலகிக் கொண்டது. இதற்கு மரபுப்படியான ஒப்புதலைச் சட்டமன்றம் வழங்கியதோடு 1863ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட அறநிலையச் சட்டம்  XXன்படி அரசின் நடுநிலைமையை வெளிப்படுத்தியது. இந்தச் சட்டப்படி அரசு எல்லாப் பொறுப்புகளையும்  கோவில்களின் அறங்காவலர்களுக்கே வழங்கியது. இதுகுறித்து மக்களின் ஆழமான கருத்தை அறியவும், மேற்சொன்ன சட்டம் பற்றிய ஆய்வை வெளிப்படுத்தவும், அறக்கட்டளை களின் நல்ல நிர்வாகம் பாதுகாக்கப்படவும் 1874, 1876, 1884, 1894 ஆகிய ஆண்டுகளில் குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன. ஆனால், தன்னலம் என்பது மிகவும் சக்தி வாய்ந்ததாய் இருந்தது. அரசோ மதத்தில் தலையிடுவது இல்லை எனும் கொள்கையால் சில விஷயங்களில் அதிகமாகக் கவலைப்படவில்லை. பல ஆண்டுகளாகக் கோவில் நிதிகள் முறையாகப் பயன்படுத்தப் படுவதில்லை. மிக மோசமான நிர்வாகச் சீர்குலைவுகள் நடைபெற்று வந்தன. அரசு மதத்தில் தலையிடுவதில்லை என்கிற கொள்கையைப் பின்பற்றியதால் அவற்றையெல்லாம் புறக்கணித்து விட்டது. ஆனால், இந்திய அரசியல்வாதிகள் அரசின் மீது அக்கறை உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள். கோவில் பிரச்சினைகளில் அரசு தலையிட்டுத் தகுந்த சட்டங்களின் மூலம் கட்டுப்படுத்தியது. எடுத்துக் காட்டிற்குக் கூற வேண்டுமானால் 1905ஆம் ஆண்டு பெல்லாரியில் கூடிய சென்னை மாகாண மாநாட்டில் ஒரு தீர்மானம் பின்வருமாறு நிறைவேற்றப்பட்டது. ‘இந்து அறக்கட்டளைகளில் நிர்வாகச் சீர்குலைவும், நிதிமோசடிகளும் மிக அதிகமாக உள்ளன. இம்மாகாணத்தில் இவற்றை யெல்லாம் சோதனை செய்யச் சட்டம் இயற்றப்பட்டும் இன்னமும் குறைகள் இருக்கின்றன. ஆகவே, தேவஸ்தான கமிட்டிகளின் உறுப்பினர்களை அளவாக நியமிக்கவும், கணக்குகளைப் பருவம்தோறும் வெளியிடவும் இம்மாநாடு கேட்டுக் கொள்கிறது’’. இத்தகைய போக்குகளில் அதிருப்தியுற்ற சில இந்து சமயத்தினர், ‘தரும இரட்சண சபை’ அல்லது ‘அறக்கட்டளைப் பாதுகாப்புச் சங்கம்’ எனும் பெயரில் 1907ஆம் ஆண்டு மதுரையில் ஓர் அமைப்பை உருவாக்கினர். இந்தச் சபை நிதிமோசடிகளை ஆய்வு செய்து கண்டறிந்தது. நீதிமன்றங்களுக்குச் சென்றது, குற்றம் செய்த அறங்காவலர்களுக்குத் தண்டனையைப் பெற்றுத் தரவேண்டுமென்றது. ஒழுக்கமற்ற அறங்காவலர்களின் மீது எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை மற்றவர்களுக்கு ஒரு பாடமாக, எச்சரிக்கையாக இருக்கும் என நினைத்தது. கணக்குகள் ஆண்டுதோறும் வெளியிடப்பட வேண்டும் எனும் கோரிக்கை அடிப்படையில் ஒழுங்கற்ற நிர்வாகத்தைக் கண்காணித்தால், விரும்பிய விளைவு ஏற்படும் எனச் சபை உணர்ந்தது. இவற்றைத் தொடர்ச்சியாக மேற்பார்வையிட ஆய்வாளர்களைச் சபை நியமனம் செய்யலாம் எனத் தீர்மானித்தது. இத்தகைய நடவடிக்கைகள் நல்ல முடிவுகளைத் தந்தன என்பதைச் சபையின் நான்காம் ஆண்டு அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. இந்த நிர்வாகச் சீர்குலைவுக்குக் காரணமானவர்கள் சபையின் செயல்பாடுகளை முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. “தரும இரட்சண சபை”யின் நடவடிக்கைகளைச் சில பார்ப்பனர் அல்லாதார் சந்தேகமாகப் பார்த்தனர். எடுத்துக் காட்டிற்காகச் சொல்வதானால் மெட்ராஸ் மெயில் நாளேட்டில் (17.11.1916) ஒரு செய்தியாளர் ‘சமூகநீதி’ எனும் புனைப்பெயரில் அதன் ஆசிரியர்க்கு எழுதியபோது, ‘தரும இரட்சண சபையின் இந்த நடவடிக்கைகள் எல்லாம் பார்ப்பனர் அல்லாத அறங்காவலர்கள் உள்ள இடத்தில் பார்ப்பனர்களை நியமிப்பதற்காகத் தான் என்று பொதுவாகப் பேசப்படுகிறதே, இது உண்மையா? என்று கேள்வி எழுப்பி இருந்தார். ‘சபையினுடைய நடவடிக்கைகள் பார்ப்பனர்களால் இயக்கப்பட்டன. ஆகவே, அதன் பலன் பார்ப்பனர்களுக்குப் போய்ச் சேரும் விதத்தில்தான் நடவடிக்கைகள் அமைந்து உள்ளன. சீர்திருத்தம் உண்மையாக இருக்குமானால் அதன் பலன் ஒரு வகுப்புக்கு மட்டுமல்ல, எல்லா வகுப்பார்க்கும் கிடைத்திருக்க வேண்டும்’ என்றும் அவர் எழுதியிருந்தார். 1917ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டில் கோவையில் கூடிய பார்ப்பனர் அல்லாதார் மாநாடு, இந்துமத அறக்கட்டளைகள் தமது நிதிகளைப் பயன்படுத்தி சமஸ்கிருதப் பள்ளிகளை உருவாக்குவதை எதிர்த்துத் தீர்மானம் நிறைவேற்றியதோடு, அதே தீர்மானத்தில் அரசுக்கும் சமஸ்கிருதப் பள்ளிகளை உருவாக்கும் நிறுவனங்களுக்கும், அந்த நிதிகளைப் பயன்படுத்தி ஆரம்பப் பள்ளிகளைத் திறக்குமாறும் பரிந்துரைத்தது. அம்மாநாட்டில் பேசிய பேச்சாளர்கள் எல்லாம் சமஸ்கிருதப் பள்ளிகள் திறப்பதால் பார்ப்பனர் மட்டுமே பயனடைய முடியும் என்று குறிப்பிட்டனர். காலம் செல்லச் செல்ல அரசியல்வாதிகளால் மோசமான சூழ்நிலை உருவானதை அறிந்த மக்கள், அரசைத் தலையிடுமாறு கோரினர். நீதிக்கட்சியின் இரு அமைச்சரவைகள் (1920_23, 1923_26) இந்து அறநிலையச் சட்டத்தைக் கட்சியின் முக்கிய கவுரவப் பிரச்சினையாகக் கருதி நிறைவேற்றின. இது நீதிக்கட்சியை மிக மேன்மைப்படுத்திய சட்டமாகும். இச்சட்டம் நிறைவேற்றப்படுகிற போது சட்டமன்றத்தில் மிகப் பெரிய அளவில் கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றின. கடைசியில் இச்சட்டம் பார்ப்பனர் _ பார்ப்பனர் அல்லாதாரிடையே பலப்பரிட்சையைத் தோற்றுவித்தது. இந்த மசோதா இரண்டு முறை நிறைவேற்றப்பட்டது. இதற்குச் சட்டமன்றத்தில் மட்டுமன்றி, சட்டமன்றத்திற்கு வெளியேயும் பார்ப்பனர் அல்லாதாரின் ஆதரவு நிரம்ப இருந்தது. இது பார்ப்பனர் அல்லாதாரிடையே இன உணர்ச்சியை வளரச் செய்தது. அதாவது திராவிடத் தேசியம் வளர்ந்து வருவதை அடையாளப்படுத்தியது. இப்போது உள்ள இந்து அறநிலையத் துறையை கட்டுப்படுத்தும் சட்டம், பெரியாரின் பல்வேறு போராட்டங்களுக்குப் பிறகு 1959இல், Tamil Nadu Hindu Religious and Charitable Endowments Act XXII of 1959 என்ற சட்டமாக முதலமைச்சர் காமராஜர் ஆட்சியில்தான் கொண்டுவரப்பட்டது. பிறகு 1991இல் முதலமைச்சர் கருணாநிதியின் காலத்தில், இந்த சட்டத்தில் மேலும் பல மாற்றங்கள் செய்து, பார்ப்பனரின் கோயில் கொள்ளையை முழுமையாகத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இந்து அறநிலையத் துறையின் வேலை 1.            மிக மிக கூட்டமான கோயில்களில் பூசாரிகள் கன்னாபின்னாவென்று பக்தர்களிடம் பணம் வசூல் செய்து, பின்பக்கமாக உள்ளே அழைத்துச் செல்வதைத் தடுப்பது. 2.            முறையாக டிக்கட் மூலம், சிறப்பு தரிசனம் போன்ற ஏற்பாடுகள் செய்வது. 3.            கோயில் உண்டியல் முதல் இந்தச் சிறப்பு தரிசன டிக்கட்டுகள், கோயிலைச் சுற்றி உள்ள கடைகளின் முறையான வாடகை வசூல், பின் இந்தப் பணங்கள் கோயில் பெயரில் உள்ள வங்கிக் கணக்கில் முறையாக செலுத்தப்படுகிறதா என்று கண்காணிப்பது. 5.            கோயிலுக்கு நிலங்கள், சொத்துகள் இருந்தால் அந்தக் குத்தகை, வாடகைப் பணங்கள் சரியாக வசூல் செய்யப்பட்டு வங்கியில் செலுத்தப்பட்டதா என்று கண்காணிப்பது இவை போன்றவைதான் இத்துறையின் வேலை.              கோயில் நிர்வாகத்தை இந்து சமய அறநிலையத் துறை செய்துவரும் நிலையில், அந்த நிர்வாகப் பொறுப்பையும் தாங்களே அபகரித்து ஆதிக்கம் செலுத்த வேண்டும் என்ற நப்பாசையில் ஆரிய நரிகள் நாக்கைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டு அலைகின்றனர். அதற்கு அவர்கள் கூறும் காரணம், இந்து அறநிலையத் துறையில் ஊழல் மலிந்து விட்டனவாம். எனவே, இந்து அறநிலையத் துறையே கூடாதாம். கோயில் நிர்வாகத்தை பக்தர்களிடமே ஒப்படைக்க வேண்டுமாம்! ஆரிய பார்ப்பனர்களின் இந்தக் கோரிக்கை எந்த அளவிற்கு அபத்தமானது என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். மூட்டைப்பூச்சிக்காக வீட்டைக் கொளுத்துவதா? ஒரு துறையில் சீர்கேடு, ஊழல் என்றால் அதைக் களைந்து அதைச் சீர்செய்வதுதானே வழக்கம். மாறாக, சீர்கேடுள்ள துறையையே நீக்க முடியுமா? உயர்கல்வித் துறையில் அண்மையில் சீர்கேடு, ஊழல் மலிந்து, கேவலமாய் கீழ்த்தரமாய் ஆகியுள்ளது. துணைவேந்தர் நியமனம் முதல் துணைவேந்தர்கள் நியமனம் செய்யும் நியமனங்கள் வரை கோடிக் கணக்கிலும், இலட்சக்கணக்கிலும் ஊழல் நடைபெற்று, துணைவேந்தரே துணியால் முகத்தை மூடிக் கொண்டு குற்றவாளியாய் காவல்துறையினர் பின்னே கைதியாய்ச் செல்கிறார். அந்தக் காட்சிகளை அன்றாடம் காட்டுகிறது தொலைக்காட்சி! அதற்காக உயர்க்கல்வித் துறையையே ஒழித்துவிட முடியுமா? மருத்துவத்துறையில் மகத்தான ஊழல் அதற்காக மருத்துவத் துறையையே ஒழித்துவிட வேண்டுமா? ஒழித்துவிடத்தான் முடியுமா? யாரிடம் ஒப்படைப்பது? இந்து அறநிலையத் துறையை ஒழித்துவிட்டு, கோயில்களின் நிருவாகத்தை யாரிடம் ஒப்படைப்பது? ஆரிய பார்ப்பனர்கள் பதில் சொல்வார்களா? பக்தர்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். எந்த பக்தரிடம், எந்த அடிப்படையில் ஒப்படைப்பது? அதற்கு என்ன தகுதி? அவர்கள் தவறு செய்யமாட்டார்கள் என்பதற்கு என்ன உறுதி! இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் ஆரிய பார்ப்பனர்கள் பதில் சொல்வார்களா? திராவிட இயக்கங்கள் ஆரிய பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை ஒழித்து, கோயில்களை அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் பங்கேற்று நிர்வகிக்கும் வகையில் இந்து அறநிலையத் துறையை அமைத்தது. ஆட்சியாளர்களின் கட்டுப் பாட்டில் வந்தது. இதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது பொறுமிப் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டிருந்த ஆரிய ஆதிக்கக் கூட்டம், ஆட்சி அதிகாரம் கைக்கு வந்திருப்பதால், அதை மாற்றிப் பார்க்கலாம், ஆரிய ஆதிக்கத்தை கோயில் நிர்வாக அரியணையில் ஏற்றிப் பார்க்கலாம் என்று நப்பாசையில் நாக்கை ஆட்டிக் கொண்டு அலைகிறார்கள். இந்துக்கள் நலன் என்பதெல்லாம் பார்ப்பனர் நலமே இது தமிழர்கள் எச்சரிக்கையாய் இருக்க வேண்டிய காலக்கட்டம். இந்துக்கள் நலனுக்காகப் பேசுவதுபோல் காட்டிக் கொள்வார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை இந்துக்கள் நலன் என்றால் ஆரிய பார்ப்பனர்கள் நலன்தானே! கூட்டம் காட்டுவதற்கு, கோஷ்ட்டி சேர்ப்பதற்கு நம்மை இந்துக்கள் என்பர். கோயிலுக்குள் செல்வதற்கும், நிர்வாகம் செய்வதற்கும் அவர்களுக்கே உரிமை என்பர்; நம்மைச் சூத்திரன் என்பர். 97% மக்களைச் சூத்திரன் என்று தாழ்த்திவிட்டு, நாமெல்லாம் இந்துக்கள் என்பது ஏமாற்று வேலையல்லவா? உரிமையாளர்க்கும் ஒண்ட வந்தோர்க்கும் நடக்கும் போராட்டம் இது பக்தர்கள் விவகாரம் என்று பார்ப்பனர்கள் தந்திரமாய் திசை திருப்புவர். இது பக்தர், நாத்திகர் பிரச்சினையல்ல. இது திராவிடர் ஆரியர் போராட்டம்! உரிமையாளர் களுக்கும் ஒண்ட வந்தவர்களுக்குமான போராட்டம். அனைத்தும் நம் மக்களுக்கு உரிமையானது என்னும்போது அவற்றின் நிர்வாகமும் நம்மிடம்தானே இருக்க வேண்டும்? அதை ஆரிய பார்ப்பனர்கள் கைப்பற்ற சதி செய்வதை சகிக்க முடியுமா? கோயில் நிர்வாகம் என்பது பக்தி சார்ந்தது அல்ல. அது உரிமை சார்ந்தது. முதலில் இதில் புரிதலும் தெளிவும் வேண்டும். கடவுளை மறுக்கின்றவர்கள் இதை ஏன் கையில் எடுக்கிறார்கள்? ஏன் பேசுகிறார்கள் என்பது திசை திருப்பும் சூழ்ச்சி. கோயில் நிர்வாகத்திற்கு நாத்திகனும் வரி செலுத்துகிறான். நாத்திகனும் உரிமையுள்ளவன். நம்பிக்கை என்பது வேறு, உரிமை என்பது வேறு! நாத்திகனும் இந்துதான் என்று எழுதிவைத்துவிட்டு, நாத்திகர்கள் இதில் தலையிடலாமா என்பது அசல் பித்தலாட்டம் அல்லவா? மடாதிபதிகள் மயக்கந் தெளியவேண்டும்! இந்து என்பதிலும், கோயில் நிர்வாகம் என்பதிலும் மடாதிபதிகள் பலர் மயங்கி ஆரிய பார்ப்பனர்களுக்குத் துணைநிற்பது அறியாமை; புரியாமை. மடாதிபதிகள் தமிழர்கள்! அவர்கள் உரிமையும், மேலாண்மையும், சிறப்பும் ஆரியத்திற்கு அடிமையாகிவிடக் கூடாது என்பதற்கான போராட்டம்தான் இது. குன்றக்குடியார் இருந்தால் என்ன நிலைப்பாடு எடுத்திருப்பார் என்ற நோக்கில் சிந்தித்து முடிவெடுக்க வேண்டும். மடங்கள் வெறும் பக்திக்கும் பஜனைக்குமானவை மட்டுமல்ல. அவை தமிழன் காப்பிடங்கள், வளர்ப்பிடங்கள், பரப்பிடங்கள்! தமிழர் பண்பாடு, கலாச்சாரம் இவற்றின் பாதுகாப்பிடங்கள். பொருளாதாரத்தின் நிலைக்கலன்கள்.ஆனால், ஆரிய பார்ப்பனர்கள் தமிழ், தமிழர் பண்பாடு, கலைகளுக்கு எதிரானவர்கள். அப்படியிருக்க அவர்களுடன் கைகோர்ப்பதோ, களத்தில் நிற்பதோ, கருத்துக்களில் ஒத்துப் போவதோ மடத்தின் நோக்கிற்கும், தமிழர்க்கும் எதிரானது, கேடானது என்பதை ஆழ உள்ளத்தில் பதித்து மடாதிபதிகள் செயல்பட வேண்டும்! ஓரணியில் நின்று வென்று காட்டுவோம்! இந்து அறநிலையத் துறையிடமிருந்து கோயில் நிர்வாகத்தை மீட்டு இந்து பக்தர்களிடம் ஒப்படைப்போம் என்கின்றனர் ஆரிய பார்ப்பனர்கள். அப்படியென்றால் ஆலய நிர்வாகங்கள் இப்போது இந்துக்களிடம் இல்லாமல் இஸ்லாமியர்களிடமும், கிறித்தவர்களிடமுமா உள்ளது? எவ்வளவு பெரிய ஏமாற்று வேலை பாருங்கள்! எனவே, தமிழர்கள், அவர்கள் பக்தர்களாயினும், நாத்திகர்களாயினும், மடாதிபதிகளாயினும், ஆட்சியாளர்களாயினும், ஊடகத்துறையினராயினும் அனைவரும் ஓரணியில் நின்று ஆரிய பார்ப்பனர் சூழ்ச்சியை முறியடித்து கோயில் நிர்வாகம் அவர்கள் ஆதிக்கத்தில் செல்லாமல், தடுத்து நம் உரிமையைக் காக்க வேண்டியது கட்டாயக் கடமையாகும்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

‘நீட்’ தேர்வை நீக்க அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டமும் ஆர்ப்பாட்டமும்

- தமிழோவியன்  ‘நீட்’ தேர்வும் விளைவுகளும் ஆலோசனைக் கூட்டம் ஜனநாயக உரிமை பாதுகாப்புக் கூட்டமைப்பின் சார்பில் 27.01.2018 சனியன்று மாலை சென்னை வேப்பேரி பெரியார் திடலில் ‘நீட்’ தேர்வும் விளைவுகளும் என்ற தலைப்பில் அனைத்துக் கட்சிகள், சமூக அமைப்புகள், கல்வியாளர்களின் ஆலோசனைக் கூட்டமும், தீர்மான நிறைவேற்றமும் திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களின் தலைமையில் எம்.ஆர்.ராதா மன்றத்தில் நடைபெற்றது. ‘நீட்’ தேர்வும் விளைவுகளும் ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் பங்கேற்று கருத்துகள் கூறியவர்கள் வருமாறு: திராவிடர் கழகத் தலைவர் கி.வீரமணி அவர்கள், தி.மு.க. செய்தித் தொடர்பாளர் டி.கே.எஸ்.இளங்கோவன் எம்பி, தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவர் சு.திருநாவுக்கரசர், இந்திய கம்யூனிஸ்ட்ஸ் கட்சி செயலாளர் இரா.முத்தரசன், மதிமுக அமைப்புச் செயலாளர் அ.வந்தியத்தேவன், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி வன்னியரசு, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் மார்க்சிஸ்ட் கட்சி அ.பாக்கியம், மனிதநேய மக்கள் கட்சி ப.அப்துல் சமது, தமுமுக குணங்குடி ஆர்.எம்.அனிபா, அகில இந்திய பிற்படுத்தப்பட்டோர் கூட்டமைப்பின் பொதுச்செயலாளர் கோ.கருணாநிதி, சமூக சமத்துவத்திற்கான மருத்துவர்கள் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் டாக்டர் ஜி.ஆர்.இரவீந்திரநாத், இந்திய யூனியன் முசுலீம் லீக் கட்சி எம்.ஜெய்னுல் ஆபிதீன், திராவிட இயக்கத் தமிழர் பேரவையின் பொதுச்செயலாளர் சுப.வீரபாண்டியன், இந்திய சமூகநீதி இயக்கத்தைச் சேர்ந்த பேராயர் எஸ்றா சற்குணம், எஸ்.டி.பி.அய் அமீர் அம்சா, திராவிடர் கழகத் துணைத் தலைவர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன், திராவிடர் கழக வெளிவுறவுச் செயலாளர் வீ.குமரேசன், சென்னை மண்டல கழகச் செயலாளர் வி.பன்னீர்செல்வம், வடசென்னை மாவட்ட திராவிடர் கழகத் தலைவர் சு.குமாரதேவன். தீர்மானங்கள்: 1.            மருத்துவக் கல்லூரிகளில், பல் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சேர்வதற்கான ‘நீட்’ நுழைவுத் தேர்விலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு விலக்கு அளிக்கக் கோரும் இரு சட்டத்திருத்த மசோதாக்களுக்கும் உடனடியாக குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதலைப் பெறும் முயற்சியில் தமிழ்நாடு அரசு முழு மனதோடு தீவிரமாக ஈடுபட வேண்டும் என்று இக்கூட்டம்  வலியுறுத்துகிறது. 2.            மருத்துவக் கவுன்சில் ஆஃப் இந்தியா என்ற அமைப்பை மாற்றி, தேசிய மருத்துவ ஆணையம் என்று உருவாக்குவதை மத்திய அரசு கைவிட வேண்டும் என்று இக்கூட்டம் மத்திய அரசை வலியுறுத்துகிறது. 3.            உயர் மருத்துவக் கல்வி இடங்களில் ஏற்கனவே நடைமுறையில் உள்ள 100 விழுக்காடு இடங்களையும் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என்று இக்கூட்டம் வற்புறுத்துகிறது. 4.            அரசு மருத்துவர்களுக்கு முதுநிலை மற்றும் உயர்சிறப்பு மருத்துவக் கல்வியில் 50 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்ட எம்.சி.அய். விதிமுறையில் திருத்தம் கொண்டுவர வேண்டும் என்று மத்திய அரசை இந்தக் கூட்டம் வலியுறுத்துகிறது. 5.            இவற்றையெல்லாம் முன்னிறுத்தி வரும் பிப்ரவரி 5ஆம் தேதி திங்கள்கிழமை காலை அனைத்து மாவட்டத் தலைநகரங்களிலும் பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்துவது என்று தீர்மானிக்கப்படுகிறது. 6.            அரசியல் கட்சிகளின், சமூக அமைப்புகளின் மாணவர்கள், இளைஞர்கள், அமைப்பினர் இந்த மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சமூகநீதிப் பிரச்சினைகளை கையில் எடுத்துக் கொண்டு நாடு தழுவிய அளவில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தச் செய்வது என்றும், முதற்கட்டமாக வரும் பிப்ரவரி 10ஆம் தேதி சனி காலை 10.30 மணிக்கு சென்னை பெரியார் திடலில் மாணவர்கள், இளைஞர்கள் அமைப்புப் பிரதிநிதிகளின் ஆலோசனைக் கூட்டத்தைக் கூட்டுவது என்றும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ‘நீட்’ தேர்வை ரத்து செய்யக்கோரி மக்கள் பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டம் ஜனநாயக உரிமைப் பாதுகாப்புக் கூட்டமைப்பின் சார்பில் ‘நீட்’ தேர்வை ரத்து செய்யக்கோரி பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டம் 5.2.2018 அன்று காலை மாவட்டத் தலைநகரங்களில் தமிழகம் முழுவதும் நடைபெற்றது.சென்னை சேப்பாக்கம் விருந்தினர் மாளிகை அருகில் திராவிடர் கழகத் தலைவர் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் எழுச்சியுடன் நடைபெற்றது. திராவிடர் கழகத் துணைத் தலைவர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அனைவரையும் வரவேற்று போராட்டத்தின் நோக்கம் குறித்து உரையாற்றினார். பங்கேற்று ஆர்ப்பாட்ட உரையாற்றியவர்கள் சென்னையில் கிளர்ந்து எழுந்த மக்கள் பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஜெ.அன்பழகன், சிபிஅய் மாநிலச் செயலாளர் இரா.முத்தரசன், சிபிஎம் மாவட்டச் செயலாளர் அ.பாக்கியம், காங்கிரஸ் கட்சி மூத்த தலைவர் இலக்கியச் செல்வர் குமரி அனந்தன், காங்கிரசு மாநிலத் துணைத் தலைவர் தாமோதரன், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி வன்னியரசு, மதிமுக துணைப் பொதுச் செயலாளர் மல்லை சத்யா, மனிதநேய மக்கள் கட்சி சார்பில் பொதுச்செயலாளர் ப.அப்துல் சமது, இந்திய யூனியன் முசுலீம் லீக் கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர் முகம்மது அபுபக்கர், எஸ்.டி.பி.அய். கட்சி மாநிலத் தலைவர் கே.கே.எஸ்.எம்.தெகலான் பாகவி, இந்திய சமூகநீதி இயக்க நிறுவனர் பேராயர் எஸ்றா சற்குணம், திராவிட இயக்கத் தமிழர் பேரவை பொதுச்செயலாளர் பேராசிரியர் சுப.வீரபாண்டியன் உள்ளிட்ட அனைத்துக் கட்சிகள் மற்றும் சமூக அமைப்புகளின் சார்பில் ஏராளமானவர் பங்கேற்று ஆர்ப்பாட்ட உரையாற்றினார்கள். தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் நிறைவுரை: “நாடு முழுமைக்கும் ‘நீட்’ தேர்வு ரத்து செய்யப்பட வேண்டும். தமிழ்நாட்டுக்கு ‘நீட்’ தேர்விலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட வேண்டும்.  இதை மத்திய அரசு செய்ய வேண்டும். மாநில அரசு வலியுறுத்த வேண்டும். இது கருணையோ, சலுகையோ அல்ல. அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி மாநில அரசின் உரிமையாகும். மாநில உரிமை, ஜனநாயக உரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காக கட்சி, ஜாதி, மத பேதங்களின்றி ஒரே உணர்வு படைத்த மேடை இது. ‘நீட்’ தேர்விலிருந்து விலக்கு பெரும்வரை கலையாத மேடை இது. 1.6 விழுக்காடு மட்டுமே சிபிஎஸ்இ படிப்பவர்கள். 98.4 விழுக்காடு மாணவர்கள் மாநிலப் பாடத்திட்டத்தின்படி படிக்கிறார்கள். ‘நீட்’ தேர்விலிருந்து விலக்கு பெற அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி உரிமை உள்ளது. நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு பரிந்துரையில் விரும்பாத மாநிலங்களுக்கு ‘நீட்’ தேர்விலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் எதிர்ப்பே இல்லாமல் ‘நீட்’ தேர்விலிருந்து விலக்கு கோரும் இரண்டு மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன. இந்திய மருத்துவ கவுன்சிலைக் கலைத்துவிட்டு தேசிய மருத்துவ ஆணையத்தை கொண்டு வருகின்ற திட்டத்தை மத்திய அரசு கைவிடவேண்டும். முதுநிலை மருத்துவக் கல்வியில் தமிழ்நாட்டு மாணவர்களுக்கு நூறு விழுக்காடு இடம் அளிக்கப்பட வேண்டும். பணிபுரியும் அரசு மருத்துவர்களுக்கு 50 விழுக்காடு அளிக்கப்படும் வகையில் திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட வேண்டும். எங்களின் கோரிக்கையை மத்திய அரசு நிறைவேற்றவில்லை என்றால் அடுத்து மாணவர்களின் கிளர்ச்சி தொடரும். மக்களின் போராட்டங்களைக் கொண்ட வீதிமன்றங்களைப் போல், நீதிமன்றங்களிலும் அனைத்து கட்சிகளின் சார்பில் வழக்குத் தொடுப்போம். வெற்றி பெறுவோம். உரிமைகளை நிலைநாட்டுவோம். இவ்வாறு ஆசிரியர் அவர்கள் எழுச்சி உரையாற்றினார். பல்வேறு கட்சிகள் மற்றும் அமைப்புகளின் சார்பில் கொடிகளுடன் நிர்வாகிகளும் தொண்டர்களும் கலந்துகொண்டதோடு ஏராளமான பொதுமக்களும் பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலந்துகொண்டு உணர்ச்சி மிகுந்து முழக்கமிட்டனர். இறுதியில் திராவிடர் கழக தென்சென்னை மாவட்டத் தலைவர் இரா.வில்வநாதன் நன்றி கூற ஆர்ப்பாட்டம் செம்மையுடன் நிறைவுற்றது. சென்னை சேப்பாக்கத்தில் நடந்ததைப் போலவே திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் தமிழகத்தின் அனைத்து மாவட்டத் தலைநகரங்களிலும் பெருந்திரள் ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது.செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள

இந்தியா அளவில் தங்கம் வென்ற தாழ்த்தப்பட்ட பெண்!

 தெலுங்கானா மாநிலம் வாரங்கலில் நடந்த இந்தியப் பள்ளிகளுக்கு இடையேயான 63ஆவது தேசிய சதுரங்கப் போட்டியில் தங்கம் வென்று வந்திருக்கிறார் அரசுப் பள்ளி மாணவி ச.செந்தமிழ் யாழினி. இவர் வேலூர் மாவட்டம், குடியாத்தம் வட்டத்திலுள்ள செருவங்கி என்கிற சின்னஞ்சிறிய கிராமத்தைச் சார்ந்தவர். எளிமையான தாழ்த்தப்பட்ட குடும்பத்தில் பிறந்த செந்தமிழ் யாழினி கிராமத்தில் நடக்கும் கைப்பந்து, கபடி போன்ற விளையாட்டுகளை விரும்பிப் பார்ப்பாராம். விளையாட்டில் இவருக்கு இருக்கும் ஆர்வத்தைப் பார்த்து நான்காம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த செந்தமிழ் யாழினியை இறகுப் பந்து விளையாட்டில் சேர்த்து விட்டிருக்கிறார் இவரது அப்பா. இவருக்குள் மனப்பாடத் திறன் அதிகம் இருப்பதை உணர்ந்து பிறகு, சதுரங்கப் பயிற்சி கொடுக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார். அதோடு மட்டுமல்லாது தன் மகள் சதுரங்க விளையாட்டிலுள்ள பல நுணுக்கங்களை அறிந்துகொள்ள வசதியாக சர்வதேசச் சதுரங்கப் புத்தகங்களைத் தேடிப்பிடித்து வாங்கிக் கொடுத்திருக்கிறார். இப்படி தொடங்கிய இவரது சதுரங்கப் பயணம் இன்று தேசிய அளவிலான இரண்டு வெள்ளிப் பதக்கங்கள், இரண்டு தங்கப் பதக்கங்களாக தொடர்கிறது. 2013இல் கார்ல்சன்_ஆனந்த் இடையிலான சதுரங்க உலகக் கோப்பை இறுதிப் போட்டி சென்னையில் நடந்தபோது மாணவ சதுரங்க வீரர் என்ற முறையில் அரசு அனுமதியோடு  பார்வையாளராய் கலந்துகொள்ளும் வாய்ப்புக் கிடைத்திருக்கிறது. அந்த நிகழ்வு தந்த ஊக்கமே யாழினிக்கு நாமும் சாதிக்க வேண்டுமென்ற உந்துதலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. பிறகு கடுமையான பயிற்சியை எடுத்துக்கொண்டு அந்தக் கல்வியாண்டில் முதல்முறையாக ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் நடைபெற்ற போட்டியில் தேசிய அளவில் வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றிருக்கிறார். சதுரங்கப் போட்டியில் (சிறீணீssவீநீணீறீ, ஸிணீஜீவீபீ, ஙிறீவீtக்ஷ்) என மூன்று வகையான விளையாட்டு முறைகளிலும் உலக மதிப்பீடு பெற்றிருக்கிற செந்தமிழ் யாழினி தன் வெற்றி குறித்துக் கூறு கையில், தற்போது தங்கம் வென்ற தேசிய சதுரங்கப் போட்டியில் தமிழ்நாடு அணிக்குத் தங்கத்தை உறுதி செய்வதாக அமைந்த மகாராஷ்டிரா அணியுடனான போட்டியில் என்னைப் போன்று சிறப்பான ஆட்டத்தை வெளிப்படுத்திய என் அணியில் இடம் பெற்றிருந்த சி.எம்.சம்யுக்தா, கே.கிருத்திகா, ஏ.ஹர்சினி, கே.வைசாலி ஆகியோருடன் இந்த வெற்றியைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் பெருமை கொள்கிறேன் என்றதோடு, “பெண் குழந்தைகள், விளையாட்டுப் பயிற்சி பெறுவதிலும், போட்டிகளில் கலந்து கொள்வதிலும், பயண நேரங்களின்போதும் நிறைய சிக்கல்களை சந்திக்க வேண்டியுள்ளது. இவற்றைக் களைந்தெறிய அரசு முன்வர வேண்டும். தொடர்வண்டிப் பயணங்களின்போது விளையாட்டு வீரர்களுக்கு வழங்கப்படும் கட்டணச் சலுகையை இணைய வழியில் பெற வழி செய்ய வேண்டும். தமிழ்நாடு அரசுப் பேருந்துகளிலும் விளையாட்டு வீரர்களுக்குக் கட்டணச் சலுகை அளிக்க வேண்டும். அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கும் விளையாட்டுப் பயிற்சிகள் அளிப்பதில் அரசு கூடுதல் கவனம் செலுத்தினால் எத்தனையோ திறமையுள்ளவர்களால் இந்தியா ஒலிம்பிக் பதக்கங்களை வெல்லும்! என்று தமிழக அரசுக்கு செந்தமிழ் யாழினி கோரிக்கையும் வைத்திருக்கிறார். சாதித்த தனக்காக எதையும் அரசிடமிருந்து கேட்காமல் இளந்தலைமுறைக்காக யோசித்த செந்தமிழ் யாழினியின் கோரிக்கையை தமிழக அரசு உடனே பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று அரசை வலியுறுத்துவதோடு மேலும் பல சாதனைகளைப் படைத்து எதிர்காலத்தில் ‘க்ராண்ட் மாஸ்டர்’ பட்டத்தையும் உலகக் கோப்பைப் பட்டத்தையும், செந்தமிழ் யாழினி பெற்று தமிழகத்திற்கு பெருமை சேர்க்க வேண்டுமென்று மனதார வாழ்த்துகிறோம்!செய்திகளை பகிர்ந்து கொள்ள